Αναλύσεις
Ανάλυση του France 24: Η αλήθεια για τη σημερινή Συρία
Επιμέλεια: Γιάννης Πεγειώτης
Φάκελος Συρία..France 24 –
Απολογισμός της διακυβέρνησης της Σαράα στη Συρία, ένα χρόνο μετά την πτώση του Άσαντ
Ανάλυση
Μέση Ανατολή
Ένα χρόνο μετά την πτώση του Σύρου δεσπότη Μπασάρ αλ-Άσαντ, η χώρα προσπαθεί να ανοικοδομηθεί από τα ερείπια ενός 13ετούς εμφυλίου πολέμου. Ο προσωρινός πρόεδρος – και πρώην ηγέτης των ανταρτών – Άχμεντ αλ-Σαράα ηγείται μιας λεπτής μετάβασης, αντιμετωπίζοντας τεράστιες προκλήσεις, όπως μια εξαντλημένη οικονομία, νεοσύστατους θεσμούς και τον κατακερματισμένο πληθυσμό της Συρίας, ο οποίος έχει πληγεί από τον πόλεμο.
Του Ασίγια ΧΑΜΖΑ
Πριν από ένα χρόνο, στις 8 Δεκεμβρίου 2024, ισλαμιστές αντάρτες έκαναν μια δραματική άφιξη στη Δαμασκό . Η πρωτεύουσα της Συρίας είχε πέσει μετά από μια αστραπιαία επίθεση της Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ, HTS , που ανάγκασε τον πρόεδρο Μπασάρ αλ Άσαντ να εγκαταλείψει τη χώρα.
Ώρες αργότερα, ο ηγέτης των ανταρτών Αμπού Μοχάμεντ αλ-Τζολάνι, ο αρχιτέκτονας της εκδίωξης του Άσαντ, έκανε μια θριαμβευτική εμφάνιση στο Τζαμί Ουμαγιάντ της πρωτεύουσας. Ο συμβολισμός ήταν σαφής: το βάναυσα καταπιεστικό καθεστώς του Άσαντ είχε τελειώσει μετά από 13 χρόνια εμφυλίου πολέμου.
Από εκείνο το σημείο και μετά, ο Τζολάνι άρχισε να καλλιεργεί την εικόνα του από τρομερός πολέμαρχος σε κάτι πιο μετριοπαθές. Αντικατέστησε τη στρατιωτική στολή με κοστούμι και αντικατέστησε το ψευδώνυμό του από την εποχή του πολέμου με το πολιτικό του όνομα: Άχμεντ αλ-Σαράα .
Οι πρώτες συνεντεύξεις του Sharaa σε διεθνή μέσα ενημέρωσης ως μεταβατικός πρόεδρος της Συρίας παρείχαν απόδειξη ενός μετρημένου τόνου και προσεκτικά επιλεγμένων λέξεων, αλλά ο νέος ηγέτης της χώρας ήταν μια διχαστική προσωπικότητα και παραμένει έτσι, 12 μήνες αργότερα.
«Οι αισιόδοξοι που ήλπιζαν να δουν την εδραίωση της δημοκρατίας στη Συρία θα έλεγαν ότι η περασμένη χρονιά ήταν μια καταστροφή», λέει ο Benjamin Fève, ειδικός σε θέματα Συρίας και ανώτερος σύμβουλος στην πολιτική συμβουλευτική Karam Shaar Advisory Limited.
«Αλλά οι απαισιόδοξοι… [στην πραγματικότητα] βλέπουν κάτι πιο θετικό», προσθέτει. Όσοι προέβλεψαν ότι η Συρία θα είχε παρόμοια μοίρα με τη Λιβύη – η οποία έχει διαιρεθεί μεταξύ δύο αντίπαλων κυβερνήσεων από την ανατροπή του πρώην ηγέτη Μουαμάρ Καντάφι – έχουν αποδειχθεί λάθος.
«Χωρίς να θέλω να υπερβάλλω, η Συρία τα πάει αρκετά καλά. Έχει ανακτήσει τη θέση της στη διεθνή κοινότητα και έχει βγει από τη διπλωματική, πολιτική και οικονομική απομόνωση, και αυτό είναι κάτι πολύ θετικό», λέει ο Fève.
Sharaa: Από τζιχαντιστής σε πρόεδρος
Τον τελευταίο χρόνο, ο Sharaa πραγματοποίησε πολλές επισκέψεις στη Δύση, ξεκινώντας από τη Γαλλία τον Μάιο , προτού γίνει ο πρώτος Σύρος πρόεδρος από το 1967 που απευθύνεται στα Ηνωμένα Έθνη στη Νέα Υόρκη τον Σεπτέμβριο.
Στην ομιλία του, υποσχέθηκε να λογοδοτήσει σε όσους ευθύνονται για τη χειρότερη αιματοχυσία του πολέμου, αλλά και να σεβαστεί τα ανθρώπινα δικαιώματα. Επίσης, αναφέρθηκε στην πρόοδο της νέας κυβέρνησης της Συρίας στη δημιουργία νέων θεσμών και στον σχεδιασμό της διεξαγωγής εκλογών.
Στις 6 Νοεμβρίου, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ έκανε το κρίσιμο βήμα για το οποίο είχε ασκήσει πιέσεις η Sharaa, δηλαδή την άρση των οικονομικών κυρώσεων κατά της Συρίας, χαιρετίζοντας μια «νέα εποχή» για τη χώρα.
«Από τις πρώτες ημέρες που ανέλαβε την εξουσία, προτεραιότητα του Sharaa ήταν να δείξει στη διεθνή κοινότητα ότι ήταν έτοιμος να συνεργαστεί, εφόσον άρονταν οι οικονομικές κυρώσεις», λέει ο Aghiad Ghanem, ερευνητής διεθνών σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Sciences Po στο Παρίσι .
«Είναι ένα πολύ πραγματιστικό άτομο και σαφώς πολύ ικανός όσον αφορά την αλληλεπίδραση με σημαντικούς παγκόσμιους ηγέτες», προσθέτει.
Τον Νοέμβριο, ο Sharaa – για τον οποίο το FBI είχε επιβάλει κάποια αμοιβή 10 εκατομμυρίων δολαρίων – συναντήθηκε με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο .
Εκεί, ο Τραμπ υποσχέθηκε να αναστείλει τις κυρώσεις που επιβλήθηκαν στην συριακή κυβέρνηση βάσει του Νόμου του Καίσαρα του 2019, ο οποίος απαγόρευε στη Συρία να χρησιμοποιεί το διεθνές τραπεζικό σύστημα ή να πραγματοποιεί συναλλαγές σε δολάρια.
Κάτω από το όριο της φτώχειας
Ωστόσο, το Κογκρέσο των ΗΠΑ δεν έχει ακόμη καταργήσει πλήρως τη νομοθεσία, αφήνοντας τη Συρία σε οικονομικό αδιέξοδο.
«Αναστέλλεται μόνο για 180 ημέρες. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει αρκετός χρόνος για την έναρξη επενδυτικών έργων στον ενεργειακό τομέα, κάτι που μπορεί να διαρκέσει μήνες ή χρόνια», λέει ο Fève. «Οι πιθανοί επενδυτές δεν πρόκειται να διακινδυνεύσουν το κεφάλαιό τους γνωρίζοντας ότι οι κυρώσεις θα μπορούσαν ενδεχομένως να επιβληθούν εκ νέου. Ειδικά όταν γνωρίζουμε πόσο δυναμική είναι η πολιτική των ΗΠΑ υπό τον Τραμπ και πόσο γρήγορα μπορεί να αλλάξει γνώμη».
Ταυτόχρονα, ο συριακός τραπεζικός τομέας, ο οποίος ήταν πλήρως απομονωμένος υπό το καθεστώς Άσαντ, δεν έχει ακόμη αποκαταστήσει τους διεθνείς δεσμούς του.
Ως εκ τούτου, «είναι πολύ δύσκολο να στείλουμε χρήματα στη Συρία», λέει ο Fevè. «Είναι πρακτικά αδύνατο να χρηματοδοτηθούν οι εισαγωγές και οι εξαγωγές και χωρίς αυτές τις διατραπεζικές συνδέσεις θα χρειαστεί λίγος χρόνος για να ανακάμψει η οικονομία».
Καθώς προς το παρόν είναι αδύνατη η αναβίωση της βιομηχανίας ή της γεωργίας, η αγορά στη Συρία κατακλύζεται από διεθνή προϊόντα.
«Είναι εύκολο για τα τουρκικά και κινεζικά προϊόντα, συμπεριλαμβανομένης της λαθραίας βενζίνης, να εισέλθουν στην αγορά της Συρίας», λέει ο Fabrice Balanche, ειδικός στη συριακή γεωπολιτική και λέκτορας στο Πανεπιστήμιο της Λυών II. «Η βιομηχανία έχει σταματήσει από τον Δεκέμβριο επειδή, με μόνο λίγες ώρες ηλεκτρικής ενέργειας την ημέρα και [διεθνή] ανταγωνισμό, δεν αξίζει να προσπαθήσουμε να παράγουμε οτιδήποτε. Θα ήταν πολύ ακριβό να πουληθεί».
Για πολλούς Σύριους, η καθημερινή ζωή εξακολουθεί να αποτελεί αγώνα. «Εξακολουθούν να υπάρχουν οι ίδιες ελλείψεις», λέει ο Γάνεμ. «Η πρόσβαση στο ηλεκτρικό ρεύμα έχει βελτιωθεί λίγο, αλλά η αύξηση της τιμής του είναι απολύτως καταστροφική».
Ως αποτέλεσμα, λέει, πολλοί Σύριοι έχουν αποκοπεί από αυτή τη βελτιωμένη παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, καθώς δεν μπορούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους. Σήμερα, περισσότερο από το 90% του πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας.
«Όλο και περισσότεροι Σύριοι έπεσαν κάτω από το όριο της φτώχειας το 2025, ως μέρος ενός πλήγματος από τον Άσαντ», λέει ο Γάνεμ. «Τα τελευταία χρόνια, η οικονομία βασιζόταν στην κατάληψη των λίγων πόρων που εισέρχονται στη Συρία, παρά τον πόλεμο και τις διεθνείς κυρώσεις. Οι καταστηματάρχες παρενοχλούνταν και οι αρχές φρόντιζαν ώστε οι Σύριοι να είναι χωρίς δουλειά, χωρίς εισόδημα, χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, ενώ υπέμεναν πληθωρισμό και τρομερές ελλείψεις. Αυτό συνεχίστηκε».
Από την πτώση του καθεστώτος Άσαντ, η συριακή λίρα, η οποία έχασε το 99% της αξίας της κατά τη διάρκεια του πολέμου, έχει σταθεροποιηθεί περίπου στις 13.000 λίρες προς 1 ευρώ. Ωστόσο, λίγα χαρτονομίσματα κυκλοφορούν.
«Οι άνθρωποι δεν έχουν το δικαίωμα να βγάζουν συριακές λίρες αξίας άνω των 20 ή 30 δολαρίων την εβδομάδα», λέει ο Balanche, σημειώνοντας ότι αυτό δημιουργεί μια τεχνητή έλλειψη.
Κεντρικό ή ομοσπονδιακό κράτος;
Νέα χαρτονομίσματα – χωρίς την εικόνα του Άσαντ – τέθηκαν σε κυκλοφορία στις 8 Δεκεμβρίου.
Εν τω μεταξύ, τα κρατικά ταμεία είναι απελπιστικά άδεια. «Το ΑΕΠ έχει μειωθεί στο ένα τρίτο από αυτό που ήταν πριν, η χώρα δεν έχει συναλλαγές με κανέναν και ο κρατικός προϋπολογισμός είναι μόλις δύο δισεκατομμύρια δολάρια. Αυτό δεν είναι τίποτα», λέει ο Φεβ.
Μόνο χάρη στη βοήθεια από το Κατάρ και τη Σαουδική Αραβία μπορεί το κράτος να αντέξει οικονομικά να πληρώνει τους δημόσιους υπαλλήλους του.
«Οι μισθοί έχουν εκτοξευθεί από 20 δολάρια σε 80 δολάρια το μήνα, αλλά το κράτος έχει απολύσει το μισό εργατικό δυναμικό του», λέει ο Balanche. Προσθέτει, ωστόσο, ότι «Έχουν δεσμευτεί να τους πληρώνουν για ένα ή δύο χρόνια για να σταθεροποιήσουν τη χώρα».
Η Παγκόσμια Τράπεζα εκτιμά ότι η ανοικοδόμηση της Συρίας θα κοστίσει 216 δισεκατομμύρια δολάρια . Αλλά προτού η Δαμασκός ξεκινήσει αυτό το κολοσσιαίο έργο, πρέπει να διασφαλίσει την ασφάλεια της χώρας – ιδίως από τις τζιχαντιστικές ομάδες.
«Στο εσωτερικό, το ζήτημα της καταπολέμησης των εξαιρετικά ριζοσπαστικών μη συριακών παρατάξεων, οι οποίες εξακολουθούν να υπάρχουν στη χώρα, αρχίζει να προκαλεί μεγάλη απογοήτευση», λέει ο Ghanem. «Η Sharaa πρέπει να απαντήσει».
Και το έκανε, με αυτό που ο Γάνεμ περιγράφει ως την τυπική, «πραγματιστική» προσέγγισή του.
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην Ουάσινγκτον, ο Σάραα ανακοίνωσε ότι η Συρία θα ενταχθεί σε έναν συνασπισμό υπό την ηγεσία των ΗΠΑ κατά του Ισλαμικού Κράτους, ο οποίος θα μπορούσε να βοηθήσει τον πρόεδρο να σκοτώσει δύο πουλιά με μια πέτρα.
«Είναι απόδειξη της πολιτικής και διπλωματικής του νοημοσύνης», λέει ο Φεβ. «Οι αρχές της Συρίας έχουν πληροφορίες να μοιραστούν με τους Αμερικανούς για να βοηθήσουν στην καταπολέμηση του Ισλαμικού Κράτους, και η συριακή κυβέρνηση θα είναι σε θέση να εδραιώσει την εξουσία της εξαλείφοντας το Ισλαμικό Κράτος ως απειλή. Είναι μια κατάσταση win-win».
Η συμφωνία είναι ίσως επίσης ένας τρόπος για τον Sharaa να προστατεύσει τους εναπομείναντες συμμάχους του και να υποτάξει τους αντιπάλους του.
Μετά την ανατροπή του Άσαντ, οι ΗΠΑ εξαπέλυσαν έναν πρωτοφανή αριθμό επιθέσεων στην επαρχία Ιντλίμπ της Συρίας , η οποία προηγουμένως ήταν το προπύργιο της Σάρα. Σε αυτό το πλαίσιο, «η Σάρα δεν θέλει να δει αντίπαλες ομάδες να αναπτύσσονται ή να δυναμώνουν», προσθέτει ο Φεβ.
Από τότε που ο Sharaa – ο οποίος είναι σουνίτης μουσουλμάνος και μέλος της μεγαλύτερης θρησκευτικής ομάδας της Συρίας – έγινε προσωρινός πρόεδρος, δεν έχει καταφέρει να πείσει τους κουρδικούς και δρούζικους πληθυσμούς της Συρίας να αποδεχτούν την κυβέρνησή του.
Οι σφαγές που διαπράχθηκαν εναντίον της αλαουιτικής μειονότητας, στην οποία ανήκει ο Άσαντ, έχουν κάνει τους Κούρδους να είναι καχύποπτοι για την προθυμία της Σαράα να εγγυηθεί τα δικαιώματα των συριακών μειονοτήτων, και οι Κούρδοι έχουν υποστηρίξει ένα ομοσπονδιακό σύστημα στη Συρία.
Ο Μαζλούμ Αμπντί, ηγέτης των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) – ενός συνασπισμού υπό την ηγεσία των Κούρδων που υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ – αποχώρησε από τη συμφωνία της 10ης Μαρτίου που προέβλεπε την ενσωμάτωση των Κούρδων σε ένα κεντρικό κράτος.
«Στόχος της Sharaa είναι να διαλύσει τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF), στις οποίες βασίζονται οι ΗΠΑ στον αγώνα τους κατά του ISIS (του Ισλαμικού Κράτους)», προσθέτει ο Balanche.
Ελευθερία λόγου
Οι αρχές της Συρίας έχουν αντιμετωπίσει παρόμοιες εντάσεις με την κοινότητα των Δρούζων, καθώς η Δαμασκός δεν έχει καταφέρει να εκμεταλλευτεί τις ευκαιρίες να «καινοτομήσει πολιτικά και να ξεφύγει από αυτό το επιχείρημα περί συγκεντρωτικού ή ομοσπονδιακού κράτους», λέει ο Γάνεμ.
«Οι Δρούζοι έχτισαν μια μορφή αυτονομίας», προσθέτει. «Ίσως θα ήταν καλύτερο να διαπραγματευτούμε για να δούμε πώς αυτό θα μπορούσε να είχε συμπεριληφθεί στο νέο συριακό σύστημα, αντί να αναγκάσουμε όλους να επιλέξουν ανάμεσα σε ένα ισχυρό συγκεντρωτικό κράτος ή ένα ομοσπονδιακό κράτος, τα οποία και τα δύο είναι αρκετά άσκοπα. Κανένα από τα δύο δεν θα προσφέρει διέξοδο από τις τρέχουσες εντάσεις».
Υπάρχουν φόβοι ότι η Σάραα μπορεί να κλίνει προς μια αυστηρή απάντηση. Τον Μάρτιο, ο προσωρινός πρόεδρος υπέγραψε ένα προσωρινό σύνταγμα που φαινόταν να ενισχύει την ατομική διακυβέρνηση. Ενώ εγγυόταν την ισότητα, παρέλειπε τις δημοκρατικές εγγυήσεις, τη διάκριση των εξουσιών και τους ελέγχους και τις ισορροπίες.
«Ο Sharaa δεν έχει πει τη λέξη «δημοκρατία» από τότε που ανέλαβε την εξουσία και δεν φαίνεται να συγκαταλέγεται καθόλου στις προτεραιότητές του», λέει ο Ghanem. «Ούτε η υπόσχεση της δημοκρατίας φαίνεται να αποτελεί απαίτηση των Δυτικών εταίρων, όπως μπορεί να ήταν στο παρελθόν [υπό τον Άσαντ]».
Στη χειρότερη περίπτωση, ορισμένες εξελίξεις του τελευταίου έτους θα μπορούσαν να «θυμίζουν τις σκοτεινές μέρες του παρελθόντος της Συρίας», προσθέτει ο Γάνεμ. «Το καθεστώς Άσαντ έτεινε να έχει, αφενός, τακτικές ένοπλες δυνάμεις που μπορούσαν να συμπεριφέρονται αρκετά καλά, και αφετέρου, σκοτεινές υπηρεσίες ασφαλείας, υπηρεσίες πληροφοριών, φατρίες και πολιτοφυλακές που διέπρατταν τις χειρότερες καταχρήσεις».
Παρόλο που το νέο σύνταγμα εγγυάται το δικαίωμα σχηματισμού πολιτικών κομμάτων, ο νόμος-πλαίσιο δεν έχει ακόμη εφαρμοστεί.
«Σήμερα, είναι αδύνατο να δημιουργηθεί ένα πλουραλιστικό, διακοινοτικό κόμμα. Εάν η κυβέρνηση δεν λάβει υπόψη τις πολιτικές διαιρέσεις, το κίνημα διαμαρτυρίας τελικά θα εκφραστεί με βίαιες συγκρούσεις που βασίζονται σε ταυτότητες και θα επηρεάσει αρνητικά τη μετάβαση», προσθέτει ο Ghanem.
Προς το παρόν, η αντίθεση στην κυβέρνηση της Συρίας είναι μια λιγότερο οργανωμένη, αλλά εξακολουθεί να είναι καινοτόμος, επιδίωξη.
Ο πλουραλισμός μπορεί να μην είναι ακόμη πραγματικότητα – παρά τις έμμεσες βουλευτικές εκλογές τον Οκτώβριο του 2025 – αλλά οι Σύριοι έχουν ανακτήσει ένα ορισμένο βαθμό ελευθερίας του λόγου.
«Οι Σύριοι συγκεντρώνονται σε άτυπες ομάδες στο Facebook», λέει ο Γάνεμ. «Συζητούν τι σημαίνει να είσαι Σύριος σήμερα. Υπάρχουν συναντήσεις σε εστιατόρια και καφετέριες».
«Κάθε μέρα στη Δαμασκό, οι άνθρωποι συγκεντρώνονται, συζητούν και επικρίνουν τη νέα κυβέρνηση», προσθέτει ο Φεβ. «Αυτό είναι πρωτοφανές εδώ και 70 χρόνια».
Αυτό το άρθρο μεταφράστηκε από το πρωτότυπο στα γαλλικά από την Joanna York.
Αναλύσεις
Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες
Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.
Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.
Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.
Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.
Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.
Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.
Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία
Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.
Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.
Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».
Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.
Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.
Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC
Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.
Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.
Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.
Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.
Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.
Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.
Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία
Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.
Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.
Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.
Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.
Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.
Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.
Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ
Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.
Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.
Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.
Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.
Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.
Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας
Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.
Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.
Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.
Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.
Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.
Το μήνυμα προς το Πακιστάν
Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.
Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.
Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.
Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.
Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.
Αναλύσεις
Συρία: Μυστικές υπηρεσίες και διπλωματία στο προσκήνιο – Η Τουρκία επιχειρεί να εδραιώσει τον ρόλο της απέναντι στο Ισραήλ
Σημαντική διπλωματική κινητικότητα καταγράφεται στον άξονα Άγκυρας–Δαμασκού, με τον υπουργό Εξωτερικών της Συρίας Ασάαντ αλ Σαϊμπάνι να πραγματοποιεί διαδοχικές επαφές με τον Τούρκο ομόλογό του Χακάν Φιντάν, τον επικεφαλής της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών ΜΙΤ Ιμπραήμ Καλίν και τον Αμερικανό απεσταλμένο Τομ Μπάρακ. Στο επίκεντρο βρίσκονται η ενοποίηση των στρατιωτικών και διοικητικών δομών της Συρίας, η αντιμετώπιση ένοπλων οργανώσεων και η ισραηλινή στρατιωτική παρουσία στον νότο.
Σε μια περίοδο κατά την οποία η Συρία προσπαθεί να σταθεροποιήσει το εσωτερικό της πολιτικό και στρατιωτικό περιβάλλον, η Τουρκία εντείνει τις επαφές της με τη νέα συριακή ηγεσία.
Στις 8 Οκτωβρίου 2026, ο υπουργός Εξωτερικών της Συρίας Ασάαντ αλ Σαϊμπάνι συναντήθηκε στην Άγκυρα με τον υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν και τον διοικητή της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών της Τουρκίας, Ιμπραήμ Καλίν.
Η παρουσία του επικεφαλής της ΜΙΤ στις συνομιλίες επιβεβαιώνει τη σημασία που αποδίδει η Άγκυρα στη διάσταση της ασφάλειας.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που δημοσιοποίησαν τουρκικές πηγές ασφαλείας, οι συζητήσεις αφορούσαν τη συνεργασία των δύο χωρών, τις εξελίξεις στο εσωτερικό της Συρίας και την αντιμετώπιση οργανώσεων που θεωρούνται απειλή για την περιφερειακή σταθερότητα.
Στο επίκεντρο οι κουρδικές δυνάμεις
Ένα από τα βασικά θέματα ήταν η διαδικασία ενσωμάτωσης των στρατιωτικών και πολιτικών δομών της βορειοανατολικής Συρίας στην κεντρική κρατική διοίκηση.
Το ζήτημα συνδέεται με το μέλλον των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF), στις οποίες οι κουρδικές δυνάμεις έχουν διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο.
Η Τουρκία αντιμετωπίζει επί χρόνια τις κουρδικές ένοπλες οργανώσεις στη βόρεια Συρία ως σοβαρό πρόβλημα ασφαλείας, λόγω των δεσμών που τους αποδίδει με το PKK.
Για τη Δαμασκό, το ζητούμενο είναι η αποκατάσταση ενιαίας κρατικής διοίκησης και στρατιωτικής διοίκησης σε ολόκληρη τη χώρα.
Η σύγκλιση των δύο πλευρών ως προς την ανάγκη ενοποίησης των δομών δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι έχουν διευθετηθεί όλες οι διαφωνίες για τον τρόπο ενσωμάτωσης των τοπικών δυνάμεων, την πολιτική εκπροσώπηση και τον έλεγχο των περιοχών της βορειοανατολικής Συρίας.
Η ΜΙΤ στον πυρήνα των συνομιλιών
Η συνάντηση Καλίν–Σαϊμπάνι επικεντρώθηκε επίσης στη συνεργασία κατά του Ισλαμικού Κράτους και στην ανταλλαγή πληροφοριών για απειλές ασφαλείας.
Για την Άγκυρα, η δυνατότητα επιρροής στον τρόπο με τον οποίο θα ανασυγκροτηθούν οι συριακοί μηχανισμοί ασφαλείας έχει άμεση στρατηγική αξία.
Η αναδιοργάνωση της Συρίας επηρεάζει τον έλεγχο των συνόρων, την παρουσία ένοπλων ομάδων και τις ισορροπίες ανάμεσα στην κεντρική κυβέρνηση και τις τοπικές δυνάμεις.
Σε αυτό το περιβάλλον, οι τουρκικές υπηρεσίες πληροφοριών μπορούν να λειτουργήσουν ως δίαυλος στενότερου συντονισμού με τη συριακή ηγεσία, εφόσον οι δύο πλευρές προχωρήσουν σε συγκεκριμένες συμφωνίες.
Το Ισραήλ και η νότια Συρία
Παράλληλα με τις επαφές στην Άγκυρα, η Δαμασκός κλιμακώνει τις δημόσιες αντιδράσεις της απέναντι στις ισραηλινές στρατιωτικές ενέργειες στη νότια Συρία.
Σύμφωνα με ανάλυση του Seth Frantzman στο Long War Journal, η συριακή πλευρά κατήγγειλε μέσα στην πρώτη εβδομάδα του Οκτωβρίου την κατασκευή νέας οχυρωμένης γραμμής ασφαλείας από το Ισραήλ σε περιοχή ανατολικά των κατεχόμενων από το Ισραήλ Υψιπέδων του Γκολάν.
Στις 6 Οκτωβρίου, ο εκπρόσωπος της Συρίας στον ΟΗΕ Ιμπραήμ Ολάμπι επέκρινε τις ισραηλινές δραστηριότητες, υποστηρίζοντας ότι παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο.
Το Ισραήλ αντιμετωπίζει τη νότια Συρία μέσα από το πρίσμα της προστασίας των βόρειων συνόρων του και της αποτροπής εγκατάστασης εχθρικών ένοπλων δυνάμεων.
Η διαφορετική αντίληψη της Δαμασκού και του Ισραήλ για την ασφάλεια δημιουργεί μία ακόμη εστία έντασης σε μια χώρα που εξακολουθεί να προσπαθεί να ανασυγκροτηθεί.
Ο Αμερικανός απεσταλμένος στο διπλωματικό παρασκήνιο
Πριν από τις συναντήσεις στην Άγκυρα, ο Σαϊμπάνι είχε συνομιλίες στην Κωνσταντινούπολη με τον Αμερικανό απεσταλμένο για τη Συρία και το Ιράκ, Τομ Μπάρακ.
Οι επαφές αφορούσαν τις περιφερειακές εξελίξεις, την ασφάλεια και τη σταθεροποίηση της Συρίας.
Η παράλληλη επικοινωνία της συριακής ηγεσίας με τις ΗΠΑ και την Τουρκία δείχνει ότι η Δαμασκός επιδιώκει να εξασφαλίσει διεθνή υποστήριξη για την πολιτική και στρατιωτική της ανασυγκρότηση.
Για την Ουάσιγκτον, το ζήτημα περιλαμβάνει την αποτροπή αναβίωσης του Ισλαμικού Κράτους, την περιφερειακή ασφάλεια και τις ισορροπίες ανάμεσα στους τοπικούς συμμάχους και τις γειτονικές χώρες.
Οι ανταγωνιστικές επιδιώξεις Τουρκίας και Ισραήλ
Οι εξελίξεις αναδεικνύουν τη διαφορετική στρατηγική οπτική Άγκυρας και Ιερουσαλήμ για το μέλλον της Συρίας.
Η Τουρκία ενδιαφέρεται για τη δημιουργία ενός συριακού κρατικού μηχανισμού με τον οποίο θα μπορεί να συνεργάζεται στενά στον τομέα της ασφάλειας και για τον περιορισμό οργανώσεων που θεωρεί εχθρικές.
Το Ισραήλ δίνει προτεραιότητα στην αποτροπή στρατιωτικών απειλών κατά μήκος των βόρειων συνόρων του και στη διατήρηση δυνατότητας άμεσης αντίδρασης.
Δεν προκύπτει από τις συγκεκριμένες συναντήσεις ότι οι δύο χώρες βρίσκονται μπροστά σε άμεση στρατιωτική σύγκρουση. Ωστόσο, οι διαφορετικές επιδιώξεις τους αποτελούν σημαντικό παράγοντα για τη μελλοντική ασφάλεια της Συρίας.
Η διπλωματική κινητικότητα της 8ης Οκτωβρίου υπογραμμίζει ότι το συριακό ζήτημα παραμένει ανοικτό και ότι ο συσχετισμός ισχύος διαμορφώνεται ταυτόχρονα σε τρία επίπεδα: στην εσωτερική πολιτική και στρατιωτική ανασυγκρότηση, στις περιφερειακές παρεμβάσεις και στη διπλωματία των μεγάλων δυνάμεων.
GEOPOLITICO
Κίνδυνος βαριάς εθνικής ήττας
Η τουρκική απαίτηση για συνεννόηση με την Άγκυρα, η γαλλοτουρκική αμυντική συνεργασία και οι δηλώσεις Μητσοτάκη και Ρούμπιο στο επίκεντρο της εκπομπής της Παρασκευής 9 Οκτωβρίου 2026.
Το διακύβευμα της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου ξεπερνά την υλοποίηση ενός ενεργειακού έργου και αγγίζει την υπεράσπιση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο.
Αυτή ήταν η κεντρική προειδοποίηση του Σάββα Καλεντερίδη στην εκπομπή της Παρασκευής 9 Οκτωβρίου 2026, στην οποία άσκησε έντονη κριτική στους κυβερνητικούς χειρισμούς και εξέτασε τι σημαίνουν στην πράξη η γαλλική συμμετοχή και η αμερικανική στήριξη στο καλώδιο.
Ο αναλυτής υποστήριξε ότι, εάν η Τουρκία κατορθώσει να επιβάλει τις αξιώσεις της στην περιοχή ανατολικά της Κρήτης και πέρα από τα χωρικά ύδατα των νησιών, οι συνέπειες θα επεκταθούν στο Αιγαίο. Κατά την εκτίμησή του, η αποδοχή της τουρκικής λογικής για την Κρήτη μπορεί να λειτουργήσει ως οδηγός για την αμφισβήτηση των δικαιωμάτων και άλλων ελληνικών νησιών ανατολικά του 25ου μεσημβρινού.
Η απαίτηση της Άγκυρας πίσω από τη λέξη «συντονισμός»
Μεγάλο μέρος της εκπομπής αφιερώθηκε σε άρθρο του Οζάι Σεντίρ στη Milliyet, το οποίο ο Καλεντερίδης παρουσίασε και σχολίασε εκτενώς και μπορείτε να το διαβάσετε στο Geopolitico.
Σύμφωνα με το κείμενο που ανέγνωσε, η τουρκική πλευρά εμφανίζεται να μην αντιτίθεται γενικά στην πόντιση υποθαλάσσιων καλωδίων, θέτει όμως ως προϋπόθεση τη διπλωματική επικοινωνία του κράτους της σημαίας του πλοίου με την Άγκυρα για εργασίες σε περιοχές που η ίδια χαρακτηρίζει ως «τουρκική θαλάσσια δικαιοδοσία».
Για τον Καλεντερίδη, αυτή ακριβώς η διατύπωση αποκαλύπτει το πρόβλημα: η Τουρκία επιχειρεί να μετατρέψει τις μονομερείς διεκδικήσεις της σε αποδεκτό πλαίσιο συνεννόησης. Έτσι, μια διαδικασία που παρουσιάζεται ως τεχνικός «συντονισμός» μπορεί, κατά την ανάλυσή του, να αποκτήσει πολιτικό βάρος αναγνώρισης τουρκικής δικαιοδοσίας.
Ο ίδιος απέρριψε την ανάγκη τουρκικής άδειας για το συγκεκριμένο έργο και επέμεινε ότι η Αθήνα οφείλει να υπερασπιστεί τα δικαιώματά της στην περιοχή που συνδέει με την ελληνοαιγυπτιακή οριοθέτηση.
Το προηγούμενο που επικαλείται ο τουρκικός Τύπος
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στο καλώδιο οπτικών ινών Blue Raman. Στο άρθρο που παρουσιάστηκε, ο Σεντίρ επικαλείται προηγούμενη ιταλοτουρκική συνεννόηση, το 2023, ως παράδειγμα της διαδικασίας που επιθυμεί η Άγκυρα.
Ο Καλεντερίδης εξέφρασε ανησυχία για τη χρησιμοποίηση ενός τέτοιου προηγουμένου, αναγνωρίζοντας πάντως ότι δεν είχε εξετάσει την ακριβή διαδρομή του καλωδίου και δεν ήταν βέβαιος για τη σύνδεσή της με την περιοχή του τουρκολιβυκού μνημονίου.
Το ερώτημα που έθεσε αφορά την ελληνική αντίδραση: πώς αντιμετωπίζονται συνεννοήσεις τρίτων χωρών με την Τουρκία, όταν η Άγκυρα τις επικαλείται για να ενισχύσει διεκδικήσεις που η Ελλάδα απορρίπτει;
«Να βγάλουμε μαζί το φίδι από την τρύπα»
Ο αναλυτής ζήτησε να τεθεί το θέμα στο ανώτατο πολιτικό επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προτείνοντας έκτακτη σύνοδο κορυφής. Το επιχείρημά του ήταν ότι ένα έργο ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, το οποίο χρηματοδοτείται από την ΕΕ, χρειάζεται αντίστοιχη πολιτική στήριξη όταν παρεμποδίζεται.
«Ελάτε εδώ να βγάλουμε μαζί το φίδι από την τρύπα», ήταν η χαρακτηριστική διατύπωση με την οποία περιέγραψε τη στάση που θεωρεί ότι πρέπει να υιοθετήσει η Αθήνα απέναντι στους Ευρωπαίους εταίρους.
Παράλληλα, επέκρινε την προσδοκία ότι η γαλλική συμμετοχή αρκεί για να αντιμετωπιστούν οι τουρκικές πιέσεις. Κατά την άποψή του, η ευθύνη υπεράσπισης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων παραμένει στην Ελλάδα, ανεξαρτήτως της εθνικότητας του επενδυτή ή της σημαίας του πλοίου που εκτελεί τις εργασίες.
Η Γαλλία έχει και δικά της συμφέροντα
Στο ίδιο πλαίσιο, παρουσίασε αναφορές του τουρκικού υπουργείου Άμυνας για οδικό χάρτη αμυντικής συνεργασίας Τουρκίας–Γαλλίας. Oι προβλέψεις του περιλαμβάνουν διαβουλεύσεις για θέματα ασφάλειας, ανταλλαγή πληροφοριών, συνεργασία στην αεράμυνα, κοινή εκπαίδευση και επαφές στην αμυντική βιομηχανία.
Ο Καλεντερίδης χρησιμοποίησε αυτές τις αναφορές για να υπογραμμίσει ότι το Παρίσι διατηρεί δικές του σχέσεις και συμφέροντα με την Άγκυρα. Συνεπώς, εκτίμησε, οι ελληνικές αγορές γαλλικών οπλικών συστημάτων δεν εξασφαλίζουν από μόνες τους ότι κάθε γαλλική απόφαση θα ευθυγραμμίζεται με τις ελληνικές επιδιώξεις.
Ξεκαθάρισε, ωστόσο, ότι θα υποδεχθεί θετικά την ολοκλήρωση του έργου, εφόσον γίνει χωρίς να κατοχυρώσει η Τουρκία οποιοδήποτε κυριαρχικό δικαίωμα στις επίμαχες περιοχές. Το κριτήριο που έθεσε είναι το αποτέλεσμα και οι όροι με τους οποίους θα προχωρήσει το καλώδιο.
Καμπανάκι για Ελλάδα! Γαλλία και Τουρκία μπαίνουν σε νέα αμυντική εποχή
Το «πιστεύω» Μητσοτάκη και οι επιφυλάξεις Καλεντερίδη
Σχολιάζοντας τη συνέντευξη του πρωθυπουργού στον Άρη Πορτοσάλτε, ο Καλεντερίδης στάθηκε στη δήλωση:
«Πιστεύω ότι υπάρχει ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο το καλώδιο μπορεί να προχωρήσει χωρίς καμία έκπτωση στα κυριαρχικά μας δικαιώματα».
Ο αναλυτής έκρινε ότι η διατύπωση «πιστεύω» δεν συνιστά τη σαφή διαβεβαίωση που απαιτεί η σοβαρότητα του ζητήματος. Ζήτησε συγκεκριμένες εγγυήσεις για το πλαίσιο υλοποίησης, αντί μιας γενικής έκφρασης αισιοδοξίας.
Στην εκπομπή μεταφέρθηκαν επίσης οι πρωθυπουργικές αναφορές στον ευρωπαϊκό χαρακτήρα του έργου, στην ευρωπαϊκή επιδότηση άνω των 600 εκατομμυρίων ευρώ και στη συμμετοχή του γαλλικού επενδυτικού κεφαλαίου Meridiam.
Για τον Καλεντερίδη, το κρίσιμο ερώτημα παραμένει ποιος υπερασπίζεται στην πράξη τα ελληνικά δικαιώματα και με ποιους όρους θα συνεχιστούν οι εργασίες.
Ρούμπιο: Στήριξη στο έργο και «λεπτές ισορροπίες»
Εκτενής ήταν και ο σχολιασμός των δηλώσεων του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, τόσο στη συνέντευξη Τύπου όσο και στη συνέντευξή του στον Αλέξη Παπαχελά.
Ο Καλεντερίδης αναγνώρισε τις αναφορές του Ρούμπιο στην ενεργειακή ασφάλεια, στη διαφοροποίηση των οδών εφοδιασμού και στη σημασία της Ελλάδας ως εταίρου. Εστίασε, όμως, στις επισημάνσεις για «λεπτές ισορροπίες», εμπλοκή άλλων χωρών και ανάγκη αθόρυβης διπλωματικής διαχείρισης.
Ο Αμερικανός υπουργός, όπως παρουσιάστηκε στην εκπομπή, δεν κατονόμασε τις χώρες αυτές. Ο Καλεντερίδης ερμήνευσε την αναφορά ως μήνυμα που αφορά την Τουρκία και προειδοποίησε ότι η αμερικανική επιδίωξη αποφυγής μιας ελληνοτουρκικής σύγκρουσης δεν εγγυάται αυτομάτως την προάσπιση των ελληνικών θέσεων.
«Όταν τηρείς ίσες αποστάσεις ανάμεσα στον επιτιθέμενο και τον αμυνόμενο, στην ουσία στηρίζεις τον επιτιθέμενο», υπογράμμισε.
Επικαλούμενος την κρίση των Ιμίων ως ιστορικό παραλληλισμό, εξέφρασε τον φόβο ότι η αποτροπή της κλιμάκωσης μπορεί να επιδιωχθεί μέσω συμβιβασμών εις βάρος της ελληνικής πλευράς. Πρόκειται για την προειδοποίηση του αναλυτή σχετικά με το ενδεχόμενο μιας τέτοιας διαχείρισης.
Πώς ερμήνευσε η Τουρκία τα μηνύματα του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών από την Αθήνα;
Ιράν: Στρατιωτικά σχέδια και πολιτικός δισταγμός
Στο δεύτερο μέρος της εκπομπής, ο Καλεντερίδης παρουσίασε διεθνή δημοσιεύματα για σχεδιασμούς νέων αμερικανικών επιχειρήσεων κατά του Ιράν και για τη δήλωση Τραμπ ότι δεν θα προηγηθεί επίθεση των αμερικανικών ενδιάμεσων εκλογών της 3ης Νοεμβρίου.
Μεταφέροντας πληροφορίες που απέδωσε στους New York Times, αναφέρθηκε σε σχέδιο σύντομης αλλά σφοδρής επιχείρησης, με στόχους πυραυλικά συστήματα, μη επανδρωμένα αεροσκάφη, ενεργειακές εγκαταστάσεις και δομές διοίκησης.
Τόνισε τις δυσκολίες που, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα που παρουσίασε, δημιουργούν η βελτίωση των ιρανικών τακτικών και η πίεση στα αμερικανικά αποθέματα αναχαιτιστικών πυραύλων. Παράλληλα, συνέδεσε τις δηλώσεις περί επίθεσης ή αναβολής της με τις διακυμάνσεις της τιμής του πετρελαίου.
Η εκτίμησή του ήταν ότι η στρατιωτική προετοιμασία δεν προδικάζει την απόφαση για πόλεμο, όσο συνεχίζονται οι διπλωματικές προσπάθειες.
Ουκρανία: Οι διαπραγματεύσεις και οι ενεργειακές επιδιώξεις
Στο κλείσιμο, παρουσίασε πληροφορίες που απέδωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο για σχεδιαζόμενες συνομιλίες στο Μαϊάμι μεταξύ Αμερικανών απεσταλμένων, Ουκρανών διαπραγματευτών και Ευρωπαίων αξιωματούχων.
Αναφέρθηκε επίσης σε ουκρανικά πλήγματα στη ρωσική ενδοχώρα και στις αμερικανικές ενεργειακές επιδιώξεις στην Ευρώπη. Κατά την ερμηνεία του, οι προσπάθειες τερματισμού του πολέμου συνδέονται και με επιχειρηματικά συμφέροντα που διαμορφώνουν τις επιλογές της Ουάσιγκτον.
Επιστρέφοντας στο ελληνικό ζήτημα, υπογράμμισε ότι το καλώδιο αποτελεί δοκιμασία για την αξιοπιστία της χώρας. Προειδοποίησε ότι ενδεχόμενη απώλεια δικαιωμάτων ανατολικά της Κρήτης θα συνιστούσε βαριά εθνική ήττα: η Ελλάδα, όπως είπε, έχει υπογράψει μια επώδυνη συμφωνία με την Αίγυπτο και οφείλει να μπορεί να την υποστηρίξει στην πράξη.
Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες
Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα,...
Σήμερα γιορτάζουν τα Σέρβια της Μακεδονίας!
Μετά τη νίκη στο Σαραντάπορο και στα Στενά Πόρτας, η απελευθέρωσή των Σερβίων στις 10 Οκτωβρίου άνοιξε τον δρόμο για...
Συρία: Μυστικές υπηρεσίες και διπλωματία στο προσκήνιο – Η Τουρκία επιχειρεί να εδραιώσει τον ρόλο της απέναντι στο Ισραήλ
Σημαντική διπλωματική κινητικότητα καταγράφεται στον άξονα Άγκυρας–Δαμασκού, με τον υπουργό Εξωτερικών της Συρίας Ασάαντ αλ Σαϊμπάνι να πραγματοποιεί διαδοχικές επαφές...
Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς
Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον...
Ευρωκοινοβούλιο: Σφοδρές καταγγελίες κατά της Τουρκίας για Αιγαίο, Κύπρο και «Γαλάζια Πατρίδα» – Στο επίκεντρο ο GSI
Στο επίκεντρο της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου βρέθηκαν στις 8 Οκτωβρίου οι τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο,...
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας