ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ

Απειλές από «σύμβουλο» Ερντογάν κατά Ελλάδας-Κύπρου! Η συμμαχία με Ισραήλ θα θαφτεί στην Ανατολική Μεσόγειο

Όταν τέτοια μηνύματα παράγονται από πρόσωπα με επιρροή στον φιλοκυβερνητικό μιντιακό μηχανισμό της Τουρκίας λειτουργούν ως προειδοποίηση για το πού θέλει να σύρει τη συζήτηση η άλλη πλευρά

Δημοσιεύτηκε στις

21 Ιανουαρίου 2026 στις 12:15

από τον

ΧΑΚ

Σκληρή και ευθέως απειλητική ρητορική κατά Ελλάδας και Κύπρου αποδίδεται σε πρόσωπο που εμφανίζεται ως σύμβουλος του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, με φόντο τη νέα έξαρση της γεωπολιτικής έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο και τη διαρκώς πυκνότερη τριγωνική συνεργασία Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ.

Ο Τούρκος αναλυτής/δημοσιογράφος İbrahim Karagül προχώρησε σε επίθεση εναντίον της Ελλάδας και της «ελληνοκυπριακής διοίκησης», όπως χαρακτηρίζουν οι Τούρκοι την Κυπριακή Δημοκρατία, υποστηρίζοντας ότι «παίζουν τον βρώμικο ρόλο» όπως «οι Κούρδοι και τα ΗΑΕ» και ότι «το ίδιο αποτέλεσμα τους περιμένει, όπως στη Συρία», για να καταλήξει στη φράση-μήνυμα: «Το μέτωπο Ισραήλ–Ελλάδας θα θαφτεί επίσης στη Μεσόγειο».

Στο ίδιο κείμενο, η επιχειρηματολογία κινείται στο γνωστό μοτίβο της τουρκικής αναθεωρητικής αφήγησης περί «νέας δομής εξουσίας στην περιοχή», αποκαθήλωσης της δυτικής επιρροής και «τέλους της εποχής των οργανώσεων/τρομοκρατίας ως όπλου». Ο Karagül εμφανίζεται να «διαβάζει» τις εξελίξεις στη Συρία ως ιστορική καμπή που, κατά τη δική του εκτίμηση, συμπαρασύρει σχέδια «διαδρόμων» και «χαρτών» που υλοποιούνταν μέσω κουρδικών σχηματισμών (YPG/SDF).

Ποιος είναι ο Karagül και τι ακριβώς έγραψε

Ο İbrahim Karagül είναι Τούρκος δημοσιογράφος και έχει αναφερθεί διεθνώς ως πρώην αρχισυντάκτης/διευθυντής της φιλοκυβερνητικής εφημερίδας Yeni Şafak. Σε άρθρο που έγραψε στις 20 Ιανουαρίου 2026, σχολιάζει την κατάρρευση της κουρδικής ισχύος «ανατολικά του Ευφράτη» και προαναγγέλλει «επόμενη φάση» στοχοποιώντας το Ισραήλ.

Το πολιτικό “ζουμί”, όμως, είναι αλλού: μέσα από τον άξονα«Κούρδοι–Συρία–Ισραήλ–Ελλάδα», επιχειρείται να στηθεί ένα ενιαίο αφήγημα, στο οποίο όποιος “επενδύει” σε άξονες με ΗΠΑ/Ισραήλ/Ευρώπη θα μείνει «χωρίς προστάτη». Πρόκειται για ρητορική που πατάει πάνω σε πραγματικές ανακατατάξεις στη Συρία, αλλά μεταφράζεται σε ωμή πίεση προς Αθήνα και Λευκωσία, στο πιο ευαίσθητο πεδίο: την Ανατολική Μεσόγειο.

Γιατί τώρα: το φόντο των τριμερών και το μήνυμα αποτροπής

Η χρονική συγκυρία δεν είναι ουδέτερη. Τις τελευταίες εβδομάδες, ισραηλινά και διεθνή μέσα καταγράφουν εντατικοποίηση της συνεργασίας Ισραήλ–Ελλάδας–Κύπρου και συζητήσεις για μηχανισμούς ταχείας αντίδρασης. Η Jerusalem Post έχει αναφέρει ότι εξετάζεται το ενδεχόμενο δημιουργίας δύναμης «rapid-response» τριών χωρών, που δεν θα είναι μόνιμη αλλά θα μπορεί να αναπτυχθεί γρήγορα «σε ξηρά, θάλασσα ή αέρα», ως μέρος ευρύτερης προσπάθειας αποτροπής έναντι τουρκικών κινήσεων στην Αν. Μεσόγειο.

Παράλληλα, στο καθαρά επιχειρησιακό/τεχνολογικό σκέλος, έχει καταγραφεί δημόσια η πρόθεση Αθήνας και Τελ Αβίβ να συνεργαστούν σε αντι-drone δυνατότητες και κυβερνοασφάλεια, με δηλώσεις Δένδια μετά από συνάντηση με τον Ισραηλινό ΥΠΑΜ Κατζ στην Αθήνα.

Με απλά λόγια: όταν «σφίγγει» το πλέγμα συνεργασιών (ασκήσεις, τεχνολογία, συντονισμός), η Άγκυρα—ή κύκλοι που λειτουργούν ως πολλαπλασιαστές της γραμμής της—ανεβάζει τόνους για να κόψει φόρα, να φοβίσει και να επιβάλει ατζέντα. Αυτό το μοτίβο το έχει δείξει ξανά η Τουρκία, ειδικά κάθε φορά που βλέπει να παγιώνονται τριμερή σχήματα στην περιοχή.

Τι σημαίνει πρακτικά αυτή η ρητορική

Οι απειλές του τύπου «θα θαφτείτε» δεν είναι διπλωματική γλώσσα. Είναι γλώσσα εσωτερικής κατανάλωσης και ταυτόχρονα εργαλείο εξωτερικής πίεσης. Δεν παράγει από μόνη της γεγονότα στο πεδίο, αλλά:

Δείχνει νεύρο απέναντι σε κινήσεις που η Άγκυρα θεωρεί ότι περιορίζουν τον χώρο ελιγμών της στην Ανατολική Μεσόγειο.
Προσπαθεί να “δέσει” Ελλάδα/Κύπρο με το «κουρδικό» και να τις παρουσιάσει ως μέρος ενός ενιαίου «εχθρικού σχεδίου», ώστε να νομιμοποιήσει επιθετικότερη στάση.
Πατάει πάνω στην ιδέα ότι η Συρία αποτελεί πρότυπο «νέας τάξης» και ότι οι συσχετισμοί αλλάζουν υπέρ της Τουρκίας—άρα όσοι “ποντάρουν” αλλού «θα μείνουν μόνοι».

Το κρίσιμο για Αθήνα και Λευκωσία είναι να μην αντιμετωπιστεί τέτοια ρητορική ως «γραφική». Όταν τέτοια μηνύματα παράγονται ή αναπαράγονται από πρόσωπα με επιρροή στον φιλοκυβερνητικό μιντιακό μηχανισμό, λειτουργούν ως θερμόμετρο κλιμάκωσης—και ως προειδοποίηση για το πού θέλει να σύρει τη συζήτηση η άλλη πλευρά: από το πεδίο των κανόνων και της νομιμότητας, στο πεδίο των συσχετισμών και του φόβου.

“Fırat’ın doğusunda ne oluyor?
YPG (PKK) neden hiç direnemedi?

“100 binlik ordu” iki günde bitti!
Çünkü, örgütler dönemi bitti.

Hepsi tek tek tasfiye edilecek.
Artık kimse onları savunamaz.

Bir sonraki aşama İsrail…
Golan’da, Kudüs’te görüşürüz.
https://t.co/QP9FwqDWiT

— İbrahim Karagül (@ibrahimkaragul) January 20, 2026

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΤΙΣ ΑΠΕΙΛΕΣ ΤΟΥ ΚΑΡΑΓΚΙΟΥΛ

Πλέον τελείωσε η «εποχή των οργανώσεων». Πλέον τελείωσε η εποχή του «όπλου της τρομοκρατίας». Πλέον τελείωσε η εποχή της διαίρεσης των χωρών με τη χρήση εθνοτικών και θρησκευτικών ταυτοτήτων. Πλέον τελείωσε η εποχή της κατοχής και της λεηλασίας με την εκμετάλλευση των «αδυναμιών» της γεωγραφίας.

Τελείωσε η εποχή των κατακερματισμένων χαρτών. Οι χάρτες θα ενωθούν, τα έθνη θα συγχωνευθούν, θα μπει η τελική σφραγίδα στο τέλος της δυτικής εισβολής. Η εκατονταετής ταπείνωση, η υποδούλωση θα λάβει τέλος.

Η ζώνη ανάμεσα στον Περσικό Κόλπο και την Ερυθρά Θάλασσα, ανάμεσα στη Μαύρη Θάλασσα και τη Μεσόγειο, ανάμεσα στην Κεντρική Ασία και τον Ινδικό Ωκεανό, ανάμεσα στην Αφρική και τη Νότια Ασία, θα μετατραπεί σε μια άλλη γεωγραφία.

ΟΙ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΕΣ, ΟΙ ΣΟΦΕΣ ΠΟΛΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΕΣ ΝΑ ΚΙΝΗΘΟΥΝ.
Πρέπει να στραφούν, είναι υποχρεωμένες να στραφούν. Σε αυτή την εποχή που οι παγκόσμιες θύελλες μεγαλώνουν, οι ηγέτες και τα έθνη είναι υποχρεωμένοι να κινηθούν με αυτή τη σοφία. Έθνη με αυτοκρατορικό παρελθόν είναι υποχρεωμένα να βγουν στη σκηνή. Πρωτεύουσες, πόλεις τόσο σοφές όσο ο ίδιος ο ανθρώπινος πολιτισμός, είναι υποχρεωμένες να βγουν μπροστά.

Το Τελ Αβίβ, η Ουάσιγκτον, το Λονδίνο, το Παρίσι, το Βερολίνο θα βγουν από την εξίσωση. Αυτή η γεωγραφία είναι υποχρεωμένη να το κάνει. Η Κωνσταντινούπολη, το Κάιρο, η Δαμασκός, η Μπουχάρα, το Ισφαχάν, το Σεράγεβο, το Μπακού, η Βαγδάτη είναι υποχρεωμένες να κινηθούν. Αυτή η γεωγραφία είναι υποχρεωμένη να το κάνει.

ΤΕΛΕΙΩΣΕ Η ΥΠΟΘΕΣΗ YPG… ΚΑΤΕΡΡΕΥΣΑΝ ΟΛΑ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΠΟΥ ΤΡΕΧΑΝΕ ΜΕΣΩ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ.
Στη Συρία, την τελευταία μία εβδομάδα, άλλαξαν πολλά. Κατέρρευσαν όλα τα σχέδια εκτός περιοχής που «έτρεχαν» μέσω του YPG (SDF). Αυτή η αλλαγή δεν αφορά μόνο τη Συρία, αλλά αποτελεί ένδειξη μιας νέας εποχής σε κλίμακα γεωγραφίας.

Όχι μόνο στη Συρία, αλλά σε ολόκληρη την περιοχή κατέρρευσαν τα σχέδια χαρτών, τα σχέδια διαδρόμων και τα έργα περιφερειακού σχεδιασμού που προωθούνταν μέσω οργανώσεων.

Από την «απελευθέρωση» του Χαλεπίου, μέχρι την «απελευθέρωση» της Χάμα και της Χομς, μέχρι την ανατροπή του καθεστώτος στη Δαμασκό, είχε υπάρξει μια πολύ γρήγορη και εντυπωσιακή αλλαγή. Τώρα το ίδιο πράγμα συνέβη, συμβαίνει και θα συμβεί ανατολικά του Ευφράτη μέσα σε λίγες ημέρες.

ΤΟ YPG ΠΛΕΟΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙ ΠΟΥΘΕΝΑ.
Λοιπόν γιατί;
Το συριακό PKK, το YPG (SDF), πρώτα εκδιώχθηκε από τις γειτονιές στο Χαλέπι και δεν μπόρεσε να αντισταθεί. Αμέσως μετά εκδιώχθηκε από τα εδάφη δυτικά του Ευφράτη και δεν μπόρεσε να αντισταθεί. Συνεχίστηκε… εκδιώχθηκε από το Ντέιρ εζ-Ζορ, από τη Ράκα.

Και πάλι δεν μπόρεσε να αντισταθεί. Τώρα θα εκδιωχθεί και από τη Χασακά, το Καμισλί και την Άιν αλ-Άραμπ. Δεν θα μπορέσει να αντισταθεί.

Διότι πλέον έκλεισε η εποχή της χρήσης ισχύος από οργανώσεις. Στην Τουρκία, στη Συρία, στην Αφρική, στη Νότια Ασία, τελείωσε η εποχή όπου η τρομοκρατία παρήγαγε πολιτικό αποτέλεσμα. Φτάσαμε στα όρια της δυτικής στήριξης προς αυτές τις δυνάμεις και αυτή η ισχύς μειώθηκε — και θα μειωθεί πολύ περισσότερο.

ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΣΤΗΡΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΙΣΡΑΗΛ, Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕ.
Όλοι θα μείνουν χωρίς προστάτη! Πού είναι, λοιπόν, αυτή η δύναμη τώρα;
Για όσους στηρίζονται στις ΗΠΑ, στο Ισραήλ και στην Ευρώπη, τελείωσε η ιστορία, τελείωσε ο δρόμος. Ενώ αυτοί έχουν μεγαλύτερα προβλήματα, κι εμείς χτίζουμε σε αυτή τη γεωγραφία μια εξαιρετική δύναμη και μια εξαιρετική ευφυΐα, όλες αυτές οι οργανώσεις θα μείνουν χωρίς στήριξη.

Ακόμη και οι χώρες που θέλουν να προσφέρουν υποστήριξη, όταν δουν τον χάρτη ισχύος που μας ανήκει, θα διστάσουν, θα τους κοπεί το θάρρος. Όλοι έμειναν μόνοι — και θα μείνουν μόνοι.

Οι ισχυρισμοί ότι «το YPG (PKK) έχει έναν τακτικό στρατό 100.000 ανθρώπων» αποδείχθηκαν κούφιοι. Χιλιάδες νταλίκες αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας αποδείχθηκαν άχρηστες. Ο ισχυρισμός ότι «οι ΗΠΑ έδωσαν στο PKK συστήματα αεράμυνας» αποδείχθηκε κούφιος.

Αποκαλύφθηκε ότι το YPG στην πραγματικότητα είναι ένα τίποτα, ότι του αποδόθηκε διογκωμένη ισχύς με τη στήριξη των ΗΠΑ και του Ισραήλ, και ότι το Ισραήλ δεν μπόρεσε ή δεν θέλησε να το προστατεύσει.

ΚΑΠΟΙΟΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΤΟ ΕΙΧΑΝ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ.
Εκείνες οι αλαζονικές πολιτικές ρητορείες βγήκαν φούσκα.
Πριν ακόμη φτάσει ο συριακός στρατός ανατολικά του Ευφράτη, ο αραβικός πληθυσμός της περιοχής κινητοποιήθηκε και πήρε πολλά μέρη από το YPG. Ούτε καν χρειάστηκε ο στρατός.

Αυτό ανέδειξε το γεγονός ότι όλες οι επενδύσεις σε όπλα επί δέκα χρόνια δεν μπόρεσαν να νικήσουν ούτε τις φυλές. Αποκάλυψε ότι η οργάνωση δεν έχει λαϊκή βάση, ότι η μαζική της στήριξη είναι ψέμα.

Αποκαλύφθηκε ότι εκείνες οι «αλαζονικές» διεθνείς ρητορείες, το να νομίζουν ότι είναι κράτος, το να αυτοτοποθετούνται μέσα στην περιφερειακή εξίσωση, το να παίζουν ρόλο «δρώντα» σε διεθνή παζάρια, δεν είχαν αντίκρισμα· ότι οι «μαγικές» αποστολές που ορισμένοι κύκλοι στην Τουρκία τους φόρτωσαν ήταν όνειρο.

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΥΕΜΕΝΗ, ΣΤΟ ΣΟΥΔΑΝ. Η ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΣΩΣΤΑ ΚΑΤΑΝΟΗΤΗ.
Αναμφίβολα, αυτά τα γεγονότα περιέχουν νοήματα πολύ πέρα από την κλίμακα του YPG. Πλέον τελείωσε η εποχή των οργανώσεων. Πλέον τελείωσε η εποχή όπου «ρύθμιζαν» χώρες μέσω οργανώσεων.

Τελείωσαν τα σχέδια κηδεμονίας και κατοχής των ΗΠΑ, της Ευρώπης και του Ισραήλ μέσω οργανώσεων. Τελείωσε η εποχή του «φορμαρίσματος» χωρών και γεωγραφιών μέσω οργανώσεων.

Αυτά που συμβαίνουν στη Συρία εδώ και μία εβδομάδα είναι τα ίδια με αυτά που συνέβησαν στην Υεμένη. Τα ίδια με αυτά που θα συμβούν στη Σομαλία. Τα ίδια με αυτά που θα συμβούν στο Σουδάν.

Διέλυαν χώρες: στη Συρία μέσω του YPG (PKK), στην Υεμένη μέσω του Μεταβατικού Συμβουλίου του Νότου, στο Σουδάν μέσω των Δυνάμεων Ταχείας Υποστήριξης, στη Σομαλία μέσω του Somaliland. Επί πενήντα χρόνια προσπάθησαν να διαλύσουν την Τουρκία μέσω του PKK.

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΣΕ. ΕΞΟΥΔΕΤΕΡΩΣΕ ΤΟ PKK ΚΑΙ ΤΟ DAEŞ. ΤΩΡΑ Η ΣΑΟΥΔΙΚΗ ΑΡΑΒΙΑ ΕΦΑΡΜΟΖΕΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΕΘΟΔΟ. ΣΥΡΙΑ, ΥΕΜΕΝΗ, ΣΟΥΔΑΝ, ΣΟΜΑΛΙ ΙΔΙΟ ΣΕΝΑΡΙΟ.
Όμως η Τουρκία κινήθηκε. Στο εσωτερικό τελείωσε το PKK. Στη Συρία τελειώνει το PKK. Μετά την 15η Ιουλίου ξεκίνησε η επιχείρηση «Ασπίδα του Ευφράτη» και όσα ακολούθησαν, και ξεκίνησε η εκκαθάριση του PKK και του DAEŞ.

Στην πραγματικότητα, αυτές οι επιχειρήσεις ήταν η αρχή όλων αυτών για τα οποία μιλάμε σήμερα. Η τουρκική σκέψη, η οθωμανική σκέψη, η σελτζουκική σκέψη, η χιλιόχρονη αντίληψη πατρίδας και γεωγραφίας είχε τεθεί σε κίνηση.

Τώρα και οι άλλες χώρες της περιοχής εφαρμόζουν την ίδια μέθοδο. Η Σαουδική Αραβία κινήθηκε, διέλυσε στην Υεμένη τον άξονα Ισραήλ–ΗΑΕ. Αν διαλυόταν η Υεμένη, θα διαλυόταν και η Σαουδική Αραβία. Έθεσε υπό έλεγχο τον Νότο. Απέκρουσε τον κίνδυνο. Το χέρι του Ισραήλ κόπηκε, και ο «εκτελεστής» του, τα ΗΑΕ, εκδιώχθηκαν από την περιοχή.

Το ίδιο θα συμβεί και στο Σουδάν. Η Τουρκία και η Σαουδική Αραβία, στην ίδια γραμμή, θα αποτρέψουν και τον διαμελισμό αυτής της χώρας. Η Τουρκία ήδη εκεί έδινε τον δικό της αγώνα. Τώρα θα συμμετάσχουν κι άλλοι και ο άξονας Ισραήλ–ΗΑΕ θα εκδιωχθεί και από το Σουδάν, μαζί με τις συνδεδεμένες οργανώσεις του. Το ίδιο σενάριο θα εφαρμοστεί και για την ενοποίηση της Σομαλίας.

ΠΛΕΟΝ ΚΑΜΙΑ ΔΥΝΑΜΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΩΣΕΙ. ΟΛΟΙ ΘΑ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΟΥΝ, ΘΑ ΕΞΟΡΙΣΤΟΥΝ.
Στη Συρία, βάσει αυτού του περιφερειακού σεναρίου, το YPG έχασε το στήριγμά του. Πλέον καμία δύναμη δεν μπορεί να τους σώσει, δεν θα μπορέσει.

Δεν είναι δυνατόν να κρατηθούν σε κανένα μέτωπο. Θα εκκαθαριστούν, θα εξοριστούν, αυτή η δομή θα εξαλειφθεί. Διότι σε όλη την περιοχή στήθηκε μια νέα εξίσωση και το YPG δεν είναι μέσα σε αυτή.

Οι ειδικές σχέσεις τους με τις ΗΠΑ, οι προσωπικές σχέσεις με το Ισραήλ θα αποδειχθούν γι’ αυτούς μεγάλη απογοήτευση σε αυτή την εξίσωση.

Η εξήγηση για όλα τα ερωτηματικά σχετικά με το τι συμβαίνει στη Συρία, τι συμβαίνει στην Υεμένη, τι συμβαίνει σε άλλες χώρες συγκρούσεων, βρίσκεται εδώ. Υπάρχει μια νέα εξίσωση, μια νέα γεωγραφία.

Διαμορφώθηκε ένας νέος χάρτης ισχύος και σε αυτό το σχήμα δεν θα υπάρχει θέση για οργανώσεις. Όλες θα εκκαθαριστούν.

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΑΛΛΑΞΕ ΤΗ ΔΙΑΤΑΞΗ ΚΑΘΙΣΜΑΤΩΝ ΣΤΑ ΤΡΑΠΕΖΙΑ ΤΩΝ ΠΑΖΑΡΙΩΝ!
Η εξαιρετική οικοδόμηση ισχύος που η Τουρκία, επί είκοσι χρόνια, διεξήγαγε με μεγάλη σοφία, η διάχυση αυτής της ισχύος σε κλίμακα γεωγραφίας, η επαναφορά της σκέψης των αυτοκρατοριών στο σήμερα, η αλλαγή της διάταξης καθισμάτων στα περιφερειακά και παγκόσμια τραπέζια διαπραγματεύσεων, είναι το μοναδικό παράδειγμα για τη μεγάλη γεωγραφία. Έγινε πρότυπο, μετατράπηκε σε κοινή σκέψη·

Πλέον αυτή η γεωγραφία δεν έχει ανάγκη από καμία παγκόσμια δύναμη· οι εσωτερικές προεκτάσεις των παγκόσμιων δυνάμεων αποτελούν την πρωταρχική απειλή. Αυτό το επίπεδο συνείδησης, με πρωτοβουλία της Τουρκίας, έγινε κάτι που μπορεί να μοιραστεί για όλες τις χώρες. Εδώ ακριβώς αρχίζει το θαύμα του 21ου αιώνα.

Αυτό είναι μια επανάσταση. Θα αλλάξει σε εξαιρετικό βαθμό τον παγκόσμιο χάρτη ισχύος και τις δυναμικές της γεωγραφίας. Και αυτή η αλλαγή έχει αρχίσει. Αυτό που βλέπετε στη Συρία εδώ και μία εβδομάδα είναι μόνο ένα από αυτά τα παραδείγματα.

ΜΕΤΑ ΤΗΝ “ΤΟΥΡΚΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ” ΗΡΘΑΜΕ ΣΤΗΝ “ΠΕΡΙΟΧΗ ΧΩΡΙΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ”. ΔΗΛΑΔΗ: ΜΙΑ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΧΩΡΙΣ ΚΗΔΕΜΟΝΙΑ, ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΟΧΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΗ.
Από την «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία» περάσαμε στην «Περιοχή χωρίς τρομοκρατία». Η τρομοκρατία και οι οργανώσεις ήταν οι εμπροσθοφυλακές της δυτικής εισβολής. Η εκκαθάριση αυτών των δυνάμεων θα φέρει και το τέλος της δυτικής κηδεμονίας πάνω στη γεωγραφία. Πρόκειται για τόσο μεγάλη μάχη.

Μετά την εκκαθάριση των «κελυφών», θα έρθουν και πιο δραματικά αποτελέσματα. Με βάση τα μαθηματικά ισχύος του 20ού αιώνα, θα ξεκινήσει η εκκαθάριση όλων των δομών που διαμορφώθηκαν στη γεωγραφία μας.

Για το Ισραήλ, που ιδρύθηκε ως «Φρουρά του 20ού Αιώνα», θα τελειώσει η ιστορία. Διότι πλέον κανείς δεν το χρειάζεται και ακόμη και για τη Δύση έχει γίνει πολύ βαρύ φορτίο.

ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ. ΤΩΡΑ ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΘΟΥΜΕ ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ. ΣΤΟΝ ΓΚΟΛΑΝ ΘΑ ΣΥΝΑΝΤΗΘΟΥΜΕ!
Προσέξτε: το Ισραήλ, πριν από μερικά χρόνια, είχε εγκατασταθεί στα νότια σύνορα της Τουρκίας. Απειλούσε την Τουρκία μαζί με το PKK. Το μηδενικό σημείο των συνόρων μας είχε καταληφθεί, είχε χτιστεί ένα παχύ τείχος ανάμεσα στην Τουρκία και τη γεωγραφία. Όλοι το θεώρησαν «συριακό ζήτημα», «κουρδικό ζήτημα».

Στην πραγματικότητα ήταν ζήτημα Τουρκίας και θα έφταναν στον στόχο διαμελίζοντας τη Συρία. Ο «Διάδρομος Τρομοκρατίας», ο «Διάδρομος του Δαβίδ», όλα διαμορφώθηκαν με αυτόν τον σκοπό.

Από εκείνη τη μέρα τα γράφαμε, προσπαθούσαμε να πούμε πράγματα σε όλους. Λέγαμε: «Στο μηδενικό σημείο των συνόρων μας εγκαταστάθηκαν· θα εγκατασταθούμε κι εμείς στο μηδενικό σημείο των δικών τους συνόρων. Αν το Ισραήλ έρχεται στα σύνορα της Τουρκίας, τότε και η Τουρκία πρέπει να εγκατασταθεί στη Γάζα, στον Λίβανο, στα Υψίπεδα του Γκολάν – και αυτό θα συμβεί.»

Και συμβαίνει. Μόλις η Συρία ενοποιηθεί, τα σύνορα Τουρκίας–Ισραήλ θα είναι στο Γκολάν. Διότι η Τουρκία και η Συρία θα βρίσκονται κάτω από κοινή αμυντική ασπίδα. Όσοι νόμιζαν ότι ο ρόλος που ανέλαβαν το PKK και το YPG είναι «κουρδικό ζήτημα» πρέπει να ξαναδούν αυτό το γεγονός.

ΟΠΩΣ ΣΤΗ ΓΡΟΙΛΑΝΔΙΑ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΘΑ ΣΤΕΙΛΟΥΝ ΚΙ 15 ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ!
Παρόμοιο αποτέλεσμα θα «αγγίξει» και την Ελλάδα και το ελληνοκυπριακό μέρος. Αυτές οι χώρες που, μαζί με το Ισραήλ, στήνουν μέτωπο εναντίον της Τουρκίας στη Μεσόγειο, στο Αιγαίο, θα πληρώσουν πολύ βαριά. Τότε το Ισραήλ δεν θα μπορεί να τις υπερασπιστεί. Όπως δεν υπερασπίστηκε σήμερα το YPG.

Τότε ούτε η Ευρώπη θα μπορεί να τις υπερασπιστεί. Μια Ευρώπη που, από τη μία, σπρώχνεται σε κατάσταση πολέμου με τη Ρωσία και, από την άλλη, χαλάει οι σχέσεις της με τις ΗΠΑ, δεν μπορεί να προστατεύσει ούτε τη Γροιλανδία.

Τότε αυτό που θα κάνουν είναι ακριβώς το εξής: στη Γροιλανδία έστειλαν 15, τρεις, πέντε στρατιώτες. Στην Ελλάδα θα στείλουν 50 στρατιώτες, και στο ελληνοκυπριακό μέρος κι έναν στρατιώτη. Στο μεταξύ, τα νησιά θα έχουν ήδη αλλάξει χέρια.

Γιατί έτσι;

Διότι όλες οι οργανώσεις που συνδέονται με το Ισραήλ εκκαθαρίζονται, όπως το YPG. Διότι οι χώρες της περιοχής που συνεργάζονται με το Ισραήλ εκκαθαρίζονται, όπως τα ΗΑΕ.

Και η Ελλάδα και το ελληνοκυπριακό μέρος παρασύρθηκαν στον ρόλο του PKK, του YPG, των ΗΑΕ. Το ίδιο αποτέλεσμα τους περιμένει. Δεν κατάλαβαν καθόλου τη νέα δομή ισχύος της περιοχής, έριξαν τους εαυτούς τους στη φωτιά. Το μέτωπο Ισραήλ–Ελλάδας θα θαφτεί επίσης στη Μεσόγειο.

ΧΑΚ

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Εγκολφόπουλος: «Δεν χρειάζεται καμία ενημέρωση της Τουρκίας για το καλώδιο»

Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας, εξέφρασε ο αντιναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος στη «Ναυτεμπορική». Συνέδεσε την εκτίμησή του με τα μηνύματα Ρούμπιο, τον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό στην Ανατολική Μεσόγειο και τα κοινά συμφέροντα Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου.

Δημοσιεύτηκε

29 λεπτά πριν

στις

17 Οκτωβρίου 2026

από τον

Geopolitico team

«Θα προχωρήσει κανονικότατα». Με αυτή τη φράση ο Γιάννης Εγκολφόπουλος έδωσε το στίγμα της παρέμβασής του στη «Ναυτεμπορική», εκτιμώντας ότι η Άγκυρα δεν θα μπορέσει να εμποδίσει την υλοποίηση του καλωδίου Ελλάδας–Κύπρου.

Ο αντιναύαρχος ε.α. υποστήριξε ότι το έργο εντάσσεται σε έναν ευρύτερο διεθνή σχεδιασμό για την ενεργειακή ασφάλεια και τη δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών τροφοδοσίας της Ευρώπης. Κατά την ανάλυσή του, η Τουρκία δεν βρίσκεται απέναντι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ένα πλέγμα κρατικών συμφερόντων που συγκλίνουν στην Ανατολική Μεσόγειο.

«Καμία» πρόσθετη ενημέρωση προς την Τουρκία

Ιδιαίτερα κατηγορηματικός εμφανίστηκε στο ερώτημα εάν η συνέχιση των εργασιών προϋποθέτει κάποια συνεννόηση με την Άγκυρα.

Όπως υποστήριξε, θα ακολουθηθούν οι προβλεπόμενες αναγγελίες από την ελληνική και την κυπριακή πλευρά, χωρίς να απαιτείται πρόσθετη ενημέρωση, ανακοίνωση ή ερώτημα προς την Τουρκία. Στη σχετική ερώτηση του δημοσιογράφου, η απάντησή του ήταν μονολεκτική: «Καμία».

Αναφερόμενος στον χάρτη που παρουσιαζόταν στην εκπομπή, επέμεινε ότι το καλώδιο θα ακολουθήσει τη συγκεκριμένη διαδρομή. Υποστήριξε ότι η χάραξη έχει ήδη επιλεγεί με σημαντικές τεχνικές και οικονομικές παραμέτρους και δεν μπορεί να ανατρέπεται εξαιτίας τουρκικών απαιτήσεων, τις οποίες χαρακτήρισε αυθαίρετες.

Σημείωσε, παράλληλα, ότι μια συνεργατική Τουρκία θα μπορούσε να συμμετέχει σε ενεργειακές υποδομές της περιοχής. Το πρόβλημα, κατά τον ίδιο, είναι η προσπάθεια της Άγκυρας να επιβάλλει τις θέσεις της στους υπόλοιπους.

Πώς ερμηνεύει τα μηνύματα Ρούμπιο

Κεντρικό σημείο της παρέμβασής του αποτέλεσε η ερμηνεία των τοποθετήσεων του Μάρκο Ρούμπιο κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα.

Ο κ. Εγκολφόπουλος απέδωσε ιδιαίτερη σημασία στην ομιλία στην Πνύκα, την οποία προσέγγισε ως τοποθέτηση με μακροπρόθεσμο στρατηγικό ορίζοντα. Κατά την εκτίμησή του, η επιλογή της Ελλάδας και του συγκεκριμένου ιστορικού χώρου συνδεόταν με ένα ευρύτερο μήνυμα για το μέλλον της Δύσης.

Στο ζήτημα του καλωδίου, υποστήριξε ότι η προσεκτική δημόσια διατύπωση του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών αντανακλούσε την ανάγκη διπλωματικών χειρισμών. Δεν θεώρησε, δηλαδή, ότι η αποφυγή μιας ευθείας δημόσιας αντιπαράθεσης με την Τουρκία σήμαινε εγκατάλειψη του έργου.

Αντιθέτως, ερμήνευσε τις αναφορές στην ασφάλεια της μεταφοράς ενέργειας ως μήνυμα που αφορά και την Ανατολική Μεσόγειο. Στην ίδια συλλογιστική ενέταξε το σχήμα «3+1» και τη σημασία της Αιγύπτου για τις περιφερειακές ισορροπίες.

Το καλώδιο μέσα στον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό

Ο αντιναύαρχος ε.α. συνέδεσε τη διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου με τη συζήτηση για εναλλακτικούς ενεργειακούς διαδρόμους και με την προοπτική επανενεργοποίησης του σχεδίου EastMed.

Κατά την προσέγγισή του, οι πολεμικές συγκρούσεις και η ανασφάλεια στις υφιστάμενες οδούς μεταφοράς αυξάνουν την ανάγκη αναζήτησης νέων διαδρομών. Η Ελλάδα, υποστήριξε, μπορεί να αποκτήσει ενισχυμένο ρόλο στη μεταφορά ενέργειας προς την ευρωπαϊκή αγορά.

Στη βάση αυτή επέμεινε ότι η Άγκυρα δεν μπορεί να ανατρέψει έναν σχεδιασμό στον οποίο εμπλέκονται πολλά κράτη. Το καλώδιο, όπως το παρουσίασε, αποτελεί κρίσιμο τμήμα αυτής της ευρύτερης αρχιτεκτονικής.

«Πολλά γίνονται και δεν λέγονται»

Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο νέας τουρκικής ναυτικής παρεμπόδισης, ο κ. Εγκολφόπουλος προέβλεψε ότι η Τουρκία θα αποφύγει μια τέτοια κίνηση.

Υποστήριξε, μάλιστα, ότι έχουν ήδη μεταφερθεί μηνύματα προς την τουρκική ηγεσία από την αμερικανική πλευρά. Η συγκεκριμένη αναφορά διατυπώθηκε ως δική του εκτίμηση για τις παρασκηνιακές διεργασίες.

Επιστρατεύοντας τη φράση ότι «πολλά γίνονται και δεν λέγονται», περιέγραψε μια διπλωματική διαδικασία που, κατά την άποψή του, εξελίσσεται πέρα από τις δημόσιες δηλώσεις.

Στο ίδιο πλαίσιο ξεχώρισε τις προσωπικές σχέσεις Τραμπ–Ερντογάν από τα στρατηγικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών. Όπως υποστήριξε, η προσωπική οικειότητα μεταξύ ηγετών δεν αρκεί για να παραμεριστούν ευρύτερες κρατικές επιδιώξεις.

Ελλάδα, Ισραήλ και Αίγυπτος στον ίδιο υπολογισμό

Με αιχμηρό τόνο, ο κ. Εγκολφόπουλος αμφισβήτησε την εικόνα μιας Τουρκίας που μπορεί να επιβάλλεται στρατιωτικά σε κάθε περιφερειακή κρίση.

Εκτίμησε ότι, εάν η Άγκυρα επέλεγε την αντιπαράθεση για το καλώδιο, θα ερχόταν αντιμέτωπη και με τα συμφέροντα του Ισραήλ και της Αιγύπτου. Προέβλεψε ότι οι δύο χώρες θα στήριζαν την ελληνική πλευρά, συνδέοντας αυτή τη θέση με τη σύγκλιση συμφερόντων στην περιοχή.

Πρόκειται για πρόβλεψη του ίδιου ως προς τη στάση των συγκεκριμένων κρατών σε ένα υποθετικό σενάριο κρίσης.

Αναφερόμενος, επίσης, στην Κύπρο, απέδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα σε δηλώσεις που επικαλέστηκε από την αμερικανική διπλωματική πλευρά, τις οποίες ερμήνευσε ως μήνυμα αποτροπής έναντι απειλών κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η πραγματική ισχύς και οι συμμαχίες

Στο τελευταίο μέρος της παρέμβασής του, ο αντιναύαρχος ε.α. επέμεινε ότι η σύγκριση Ελλάδας–Τουρκίας απαιτεί σοβαρή αποτίμηση των πραγματικών στρατιωτικών δυνατοτήτων και του περιφερειακού περιβάλλοντος.

Υποστήριξε ότι οι συμμαχίες και τα κοινά συμφέροντα επηρεάζουν καθοριστικά τον συσχετισμό ισχύος. Παράλληλα, άσκησε κριτική σε πρόχειρες συγκρίσεις που παράγονται με εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης από πληροφορίες ανοικτών πηγών, χωρίς επαρκή αξιολόγηση.

Η βασική του πρόβλεψη παρέμεινε σαφής: το καλώδιο θα προχωρήσει και η Τουρκία θα αποφύγει να μετατρέψει την αντίδρασή της σε ουσιαστική παρεμπόδιση. Μια εκτίμηση που ο ίδιος συνέδεσε με το βάρος των ενεργειακών συμφερόντων και τη διαμόρφωση των συμμαχιών στην Ανατολική Μεσόγειο.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ και «Made in Europe» στην Τουρκία

Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία, αντί να απαιτούν κυρώσεις, επαναλαμβάνοντας το τετριμμένο ότι «πρέπει οι εταίροι μας να αντιληφθούν την κατάσταση», αυτό καταδεικνύει ότι είναι οι «δικοί» μας που ΔΕΝ θέλουν να κατανοήσουν την κατάσταση. Κι είναι οι ίδιοι που πρωτοστατούσαν στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας!

Δημοσιεύτηκε

59 λεπτά πριν

στις

17 Οκτωβρίου 2026

από τον

Κώστας Μαυρίδης

Γράφει ο Κώστας Μαυρίδης, Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)

Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ για τον προϋπολογισμό (ο οποίος χρηματοδοτείται από εισφορές των κρατών-μελών) για την επταετία 2028-34, έφερε στο προσκήνιο τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Συνοπτικά, για έγκριση του προϋπολογισμού απαιτείται η συνεργασία των κορυφαίων οργάνων της ΕΕ, που έχουν δυσανάλογο μερίδιο ισχύος. Πρώτα η Ευρ. Επιτροπή υποβάλλει συνολική πρόταση με τις δαπάνες ανά τομέα, προς το Συμβούλιο (υπουργοί κρατών-μελών) και στο Ευρωκοινοβούλιο. Στο Συμβούλιο, τα κράτη μέλη έχουν δικαίωμα βέτο, δηλαδή καθένα μπορεί να μπλοκάρει τη διαδικασία. Τελευταίο είναι η έγκριση από το Ευρωκοινοβούλιο, το οποίο δεν επιλέγει μια-μια δαπάνη για απόρριψη ή αποδοχή, αλλά συναινεί ή απορρίπτει τον προϋπολογισμό ως σύνολο.

Αυτή τη φορά, ως Ευρωκοινοβούλιο ζητάμε σημαντική αύξηση των δαπανών, περίπου 10% σε σύγκριση με την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εφόσον «για να έχουμε ευρωπαϊκές λύσεις χρειάζονται ανάλογα χρηματοδοτικά εργαλεία.» Τις προάλλες, είχαμε την αντι-πρόταση της Ιρλανδικής Προεδρίας στο Συμβούλιο, με σημαντικές περικοπές, η οποία βρήκε απέναντι της «τοίχο» από τις δύο μεγάλες πολιτικές ομάδες του Ευρωκοινοβουλίου (ανάμεσα τους και η δική μου), με στήριξη από δύο μικρότερες Αυτή είναι η «σύγκρουση» με το Ευρωκοινοβούλιο να ζητά δισεκατομμύρια επιπλέον για την άμυνα, την ανταγωνιστικότητα και τα παραδοσιακά προγράμματα της ΕΕ, ενώ διάφορες Κυβερνήσεις πιέζουν για σαφώς πιο περιορισμένο προϋπολογισμό.

Για την Κύπρο, το αποτέλεσμα της μάχης θα καθορίσει το ύψος των κονδυλίων που της αναλογούν κυρίως για την περιφερειακή ανάπτυξη/συνοχή, απασχόληση, κοινωνική πολιτική, την άμυνα, τη γεωργία, τις υποδομές και την πράσινη μετάβαση. Αυτή τη φορά όμως έχουμε και το φλέγον θέμα της στέγασης μαζί με τα έργα υποδομής ενεργειακής και γεωπολιτικής σημασίας λόγω του συνεχιζόμενου τουρκικού επεκτατισμού.

Αυτή την εβδομάδα όμως, είχαμε και κάτι άλλο που πέρασε στα ψηλά των ΜΜΕ και αφορά τις σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας. Η Τουρκία «καίγεται» για να διευρύνει τις εμπορικές της σχέσεις με την ΕΕ μέσω της Τελωνειακής Ένωσης, με απώτερη επιδίωξη να ενταχθεί στο «Made in Europe», που είναι μια υπό κατασκευή κοινή σήμανση προϊόντων παραγωγής στην Ευρώπη. Η συμμετοχή της Τουρκίας στην Ευρωάμυνα και η διεύρυνση των εμπορικών της σχέσεων, αποτελούν στην πραγματικότητα το υποκατάστατο της πλήρους ένταξης στην ΕΕ. Μάλιστα, η Τουρκία προέβαλε στον αρμόδιο Επίτροπο της ΕΕ, ως σημαντική επιτυχία την υφιστάμενη Τελωνειακή Ένωση ΕΕ-Τουρκίας, για την οποία η Τουρκία αρνείται να σεβαστεί την δέσμευσή της από το 2005 προς την ΕΕ και να εφαρμόσει όσα αφορούν την Κυπριακή Δημοκρατία.

Όταν πριν μήνες είχαμε την Έκθεση για την Τουρκία στο Ευρωκοινοβούλιο, είχα πρωτοστατήσει στην ανάδειξη αυτών των σοβαρών αρνητικών, που κάποιοι συνάδελφοι εισάκουσαν και άλλοι όχι. Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία, αντί να απαιτούν κυρώσεις, επαναλαμβάνοντας το τετριμμένο ότι «πρέπει οι εταίροι μας να αντιληφθούν την κατάσταση», αυτό καταδεικνύει ότι είναι οι «δικοί» μας που ΔΕΝ θέλουν να κατανοήσουν την κατάσταση. Κι είναι οι ίδιοι που πρωτοστατούσαν στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας!

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Ινδικά πολεμικά πλοία στην Κύπρο; Οι πληροφορίες και το νέο αμυντικό σκηνικό

Πληροφορίες για παρεμβάσεις Ισραήλ και Εμιράτων απέναντι στις πιέσεις της Άγκυρας παρουσίασε το «Direct News». Στο επίκεντρο οι συζητήσεις για συμπαραγωγή LORA, η συνεργασία με την Ινδία και η αμυντική ενίσχυση της Κύπρου.

Δημοσιεύτηκε

1 ώρα πριν

στις

17 Οκτωβρίου 2026

από τον

Ανδρέας Μουντζουρούλιας

Ένα έντονο διπλωματικό παρασκήνιο γύρω από το τουρκολιβυκό μνημόνιο, με επίκεντρο την ανατολική Λιβύη και την οικογένεια Χαφτάρ, περιέγραψε ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας στην εκπομπή «Direct News», παρουσιάζοντας πληροφορίες του Directus.gr. Σύμφωνα με όσα μετέφερε, η Τουρκία πιέζει για την κοινοβουλευτική επικύρωση του μνημονίου, ενώ το Ισραήλ επιδιώκει να αποτρέψει αυτή την εξέλιξη, αξιοποιώντας και τη σχέση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων με την πλευρά Χαφτάρ.

Στην ανάλυσή του, το λιβυκό μέτωπο συνδέεται με τον ευρύτερο ανταγωνισμό στην Ανατολική Μεσόγειο. Παράλληλα, παρουσίασε πληροφορίες για εξοπλιστικές συζητήσεις με το Ισραήλ και για την ανάπτυξη της αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας, Κύπρου και Ινδίας.

Πιέσεις στον Χαφτάρ και ισραηλινές παρεμβάσεις

Κατά τον παρουσιαστή, η Άγκυρα επιδιώκει να αξιοποιήσει την επιρροή του Σαντάμ Χαφτάρ στην ανατολική Λιβύη, προκειμένου να προχωρήσει η διαδικασία επικύρωσης του τουρκολιβυκού μνημονίου. Ο ίδιος συνέδεσε την κινητικότητα με τις μεταβολές που περιέγραψε στην τοπική πολιτική ισορροπία και με την τουρκική προσπάθεια να αποκτήσει ευνοϊκότερους συνομιλητές.

Στον αντίποδα, επικαλούμενος επαφές με πηγές από το Ισραήλ, υποστήριξε ότι βρίσκονται σε εξέλιξη συνεννοήσεις με τα Εμιράτα, ώστε το Αμπού Ντάμπι να ασκήσει πρόσθετη επιρροή στην οικογένεια Χαφτάρ για την αποτροπή της επικύρωσης.

«Το Ισραήλ θα κάνει ό,τι μπορεί για να μην επικυρωθεί η συμφωνία», ανέφερε, μεταφέροντας την εικόνα που, όπως είπε, είχε από τις πηγές του. Στην ίδια εξίσωση τοποθέτησε την Αίγυπτο, εκτιμώντας ότι ούτε το Κάιρο επιθυμεί μια τέτοια εξέλιξη.

Το συμπέρασμά του για την Αθήνα ήταν σαφές: η σύμπτωση συμφερόντων με άλλες περιφερειακές δυνάμεις δημιουργεί περιθώρια δράσης, τα οποία η ελληνική διπλωματία οφείλει να αξιοποιήσει.

Το ευρωπαϊκό χαρτί της Αθήνας

Ο Μουντζουρούλιας στάθηκε ιδιαίτερα στη δυνατότητα αξιοποίησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όπως υποστήριξε, η ανάγκη της Λιβύης για επενδύσεις, χρηματοδότηση και συνεργασία στο μεταναστευτικό προσφέρει στην Ελλάδα διαπραγματευτικά εργαλεία.

Κατά την προσέγγισή του, η Αθήνα πρέπει να συνδέσει τις ευρωπαϊκές σχέσεις με τη Λιβύη με την προάσπιση των ελληνικών συμφερόντων. Η παρέμβαση τρίτων χωρών χρειάζεται, επομένως, να συνοδεύεται από ενεργή ελληνική παρουσία και συγκεκριμένες διπλωματικές πρωτοβουλίες.

LORA: Πληροφορίες για συμπαραγωγή στην Ελλάδα

Στο εξοπλιστικό σκέλος, ο παρουσιαστής μετέφερε πληροφορίες για συζητήσεις με το Ισραήλ σχετικά με το πυραυλικό σύστημα LORA. Όπως ανέφερε, το ενδιαφέρον περιλαμβάνει την προοπτική μεταφοράς τεχνογνωσίας και δημιουργίας παραγωγικής υποδομής στην Ελλάδα.

Στην εκπομπή έγινε λόγος για δυνατότητα πληγμάτων ακριβείας σε αποστάσεις έως 500 χιλιομέτρων. Ο Μουντζουρούλιας εκτίμησε ότι, εφόσον προχωρήσει η συνεργασία που περιέγραψε, θα ενισχυθούν τόσο οι δυνατότητες αποτροπής όσο και η ελληνική αμυντική βιομηχανία.

Η συγκεκριμένη αναφορά παρουσιάστηκε ως πληροφορία για διαπραγματεύσεις και σχεδιασμό. Ο ίδιος έθεσε την υλοποίηση της συμφωνίας ως προϋπόθεση για τις επιχειρησιακές δυνατότητες που ανέλυσε.

Ινδία: Κοινές παραγωγές και ναυπηγική συνεργασία

Εκτενή αναφορά έκανε και στην προσέγγιση με την Ινδία. Σύμφωνα με όσα παρουσίασε, οι επαφές επικεντρώνονται στην κατάρτιση οδικού χάρτη βιομηχανικής συνεργασίας, με προοπτική κοινοπραξιών, συμπαραγωγής αμυντικών προϊόντων και ανάπτυξης τεχνολογιών.

Ανάμεσα στα πεδία ενδιαφέροντος ανέφερε τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα συστήματα αντιμετώπισής τους, τους πυραύλους και τα στρατιωτικά οχήματα. Ιδιαίτερη θέση απέδωσε στη ναυπηγική συνεργασία και στη σύνδεση της ελληνικής τεχνογνωσίας με την ινδική βιομηχανία.

Στην ανάλυσή του, οι σχέσεις Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Ινδίας μπορούν να διαμορφώσουν ένα πλέγμα συνεργασίας από την Ανατολική Μεσόγειο έως τον Ινδικό Ωκεανό, με πρακτικό περιεχόμενο στην άμυνα, στην εκπαίδευση και στη θαλάσσια ασφάλεια.

Η Κύπρος και η προοπτική ινδικών πλοίων

Για την Κύπρο, ο Μουντζουρούλιας παρουσίασε πληροφορίες για ινδική υποστήριξη στη ναυτική εκπαίδευση, στην τεχνική υποστήριξη και στην ανάπτυξη επιχειρησιακών δυνατοτήτων.

Πρόσθεσε ότι εξετάζεται από την ινδική πλευρά η διάθεση μεταχειρισμένων πολεμικών πλοίων σε προσιτό κόστος. Διευκρίνισε, ωστόσο, ότι αναμένει περισσότερα στοιχεία για τον τύπο των πλοίων και για το εάν η σκέψη αυτή θα προχωρήσει.

Σχολιάζοντας παράλληλα τις απειλητικές δηλώσεις του Ερχάν Αρικλί, υποστήριξε ότι η Λευκωσία ενισχύει τις διεθνείς συνεργασίες της και ότι τα σημερινά δεδομένα διαφέρουν από εκείνα του 1974.

Δορυφόροι, ναυτικές μονάδες και νέα όπλα

Στην εκπομπή παρουσιάστηκαν επίσης τουρκικά δημοσιεύματα για τις ελληνικές δυνατότητες δορυφορικής επιτήρησης. Ο παρουσιαστής στάθηκε στην αξία της συλλογής πληροφοριών και στην προοπτική καλύτερης παρακολούθησης στρατιωτικών δραστηριοτήτων.

Αναφέρθηκε ακόμη σε συζητήσεις για δύο ιταλικά ναρκοθηρευτικά, σε παρουσίαση των συστημάτων SPEAR και SPEAR EW στην Πολεμική Αεροπορία, καθώς και στο γερμανικό ενδιαφέρον για προγράμματα υποβρυχίων και τεθωρακισμένων.

Για τα υποβρύχια, υποστήριξε ότι η Ελλάδα πρέπει να αξιοποιήσει τον ανταγωνισμό των προμηθευτών, επιδιώκοντας την καλύτερη επιχειρησιακή λύση και ισχυρότερους όρους συνεργασίας.

Κλείνοντας, σχολίασε την επίσκεψη Δένδια στη Σαουδική Αραβία, σημειώνοντας ότι δεν διέθετε ακόμη το περιεχόμενο των συναντήσεων. Συνέδεσε ως εκτίμηση την κινητικότητα με την ελληνική παρουσία μέσω των Patriot και με τις περιφερειακές αμυντικές συνεννοήσεις.

Το βασικό μήνυμα της εκπομπής ήταν ότι οι διπλωματικές συνεργασίες αποκτούν ουσία όταν συνοδεύονται από παραγωγικές συμφωνίες, τεχνογνωσία και ενίσχυση της αποτροπής. Για τον Μουντζουρούλια, η Ελλάδα έχει μπροστά της ευκαιρίες που απαιτούν ενεργή διπλωματία και συνέχεια στην υλοποίηση.