ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ

WSJ: Οι ΗΠΑ εξετάζουν πλήρη αποχώρηση των στρατευμάτων τους από τη Συρία

Μια ενδεχόμενη υλοποίηση αυτής της απόφασης θα σηματοδοτούσε τον τερματισμό μιας δεκαετούς στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ στο συριακό μέτωπο.

Δημοσιεύτηκε στις

23 Ιανουαρίου 2026 στις 13:00

από τον

ΧΑΚ

Την πιθανότητα μίας πλήρους και οριστικής αποχώρησης των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων από το έδαφος της Συρίας φέρεται να εξετάζει η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, σύμφωνα με αποκλειστικό ρεπορτάζ που δημοσίευσε την Πέμπτη η Wall Street Journal, η οποία επικαλείται ως πηγή αξιωματούχο με άμεση γνώση των διεργασιών.

Μια ενδεχόμενη υλοποίηση αυτής της απόφασης θα σηματοδοτούσε τον τερματισμό μιας δεκαετούς στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ στο συριακό μέτωπο. Η εμπλοκή της Ουάσιγκτον ξεκίνησε το 2014, υπό την προεδρία του Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος ενέκρινε την παρέμβαση στον συριακό εμφύλιο πόλεμο. Η τρέχουσα επανεξέταση της στρατηγικής λαμβάνει χώρα σε μια εξαιρετικά κρίσιμη συγκυρία, καθώς η κυβέρνηση του Αλ Σάραα εξέδωσε διαταγή για τη διάλυση των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF). Η εξέλιξη αυτή ακολουθεί μια αιφνιδιαστική και σφοδρή επίθεση που πραγματοποιήθηκε το Σαββατοκύριακο, η οποία οδήγησε την οργάνωση των SDF στα πρόθυρα της κατάρρευσης στην περιοχή.

Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτή δεν αποτελεί την πρώτη φορά που η αμερικανική διοίκηση θέτει επί τάπητος το ζήτημα της αποχώρησης από τη συριακή επικράτεια. Τον Δεκέμβριο του 2018, ο τότε Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, είχε προβεί σε μια αιφνιδιαστική ανακοίνωση περί πλήρους απόσυρσης των περίπου 2.000 Αμερικανών στρατιωτών που βρίσκονταν τότε στη χώρα. Η συγκεκριμένη απόφαση είχε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις και οδήγησε σε παραιτήσεις ανώτατων αξιωματούχων. Στη συνέχεια, ωστόσο, ο τότε σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας, Τζον Μπόλτον, σε συνεργασία με άλλα υψηλόβαθμα στελέχη της κυβέρνησης, κατάφεραν να μετριάσουν την αρχική απόφαση, διασφαλίζοντας τη διατήρηση μιας περιορισμένης στρατιωτικής δύναμης εντός της χώρας.

Σήμερα, η αμερικανική παρουσία στη Συρία ανέρχεται σε περίπου 1.000 στρατιώτες. Οι δυνάμεις αυτές είναι κυρίως διασκορπισμένες σε διάφορες εγκαταστάσεις στο βορειοανατολικό τμήμα της χώρας, όπου επιχειρούν από κοινού με τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF). Παράλληλα, ένας μικρότερος αριθμός στρατιωτών παραμένει σταθμευμένος στη στρατιωτική βάση Αλ Τανφ, η οποία βρίσκεται στη νότια Συρία. Η κύρια και διακηρυγμένη αποστολή των αμερικανικών δυνάμεων παραμένει η αποτροπή της ανασυγκρότησης του Ισλαμικού Κράτους (ISIS), μέσω της διενέργειας τακτικών περιπολιών και συντονισμένων επιχειρήσεων σε συνεργασία με τις SDF.

Μέχρι την εκδήλωση της πρόσφατης επίθεσης, οι SDF, οι οποίες είχαν συμβάλει καθοριστικά στην ήττα του «χαλιφάτου» 2019, είχαν υπό την ευθύνη τους τη φύλαξη περίπου 9.000 κρατουμένων μελών της τρομοκρατικής οργάνωσης στη βορειοανατολική Συρία.

Καλεντερίδης: Μέγιστη ατιμία των ΗΠΑ!

Επανεξέταση της στρατηγικής μετά την κατάρρευση των SDF

Σύμφωνα με πληροφορίες που προέρχονται από τρεις Αμερικανούς αξιωματούχους, οι ραγδαίες και καταιγιστικές εξελίξεις στο πεδίο έχουν αναγκάσει το Πεντάγωνο να επανεξετάσει τη βιωσιμότητα της παραμονής των αμερικανικών δυνάμεων, ειδικά μετά την επιχειρησιακή ήττα των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF).

Οι δυνάμεις της συριακής κυβέρνησης κατάφεραν να αφαιρέσουν από τον έλεγχο των SDF κρίσιμες υποδομές, συμπεριλαμβανομένης μιας στρατιωτικής βάσης, σημαντικών πετρελαϊκών εγκαταστάσεων, καθώς και ενός φράγματος στον ποταμό Ευφράτη. Οι απώλειες αυτές έχουν αποδυναμώσει δραματικά τη διαπραγματευτική θέση των SDF αναφορικά με το μέλλον των χιλιάδων μαχητών τους. Στο πλαίσιο των εξελίξεων, οι SDF αναγκάστηκαν να παραδώσουν τον έλεγχο στρατηγικών πόλεων, όπως η Ράκα και η Ντέιρ Εζ-Ζορ, ενώ η κυβέρνηση του Αλ Σάραα ανέλαβε τον έλεγχο βασικών συνοριακών περασμάτων και πετρελαϊκών υποδομών στη βορειοανατολική Συρία.

Ένα μεγάλο μέρος της κατάρρευσης αποδίδεται στη μεταστροφή των αραβικών δυνάμεων, οι οποίες στο παρελθόν στήριζαν τις SDF, αλλά πλέον έχουν ταχθεί στο πλευρό της νέας ηγεσίας, όπως μετέδωσε η Wall Street Journal. Παρά τις απώλειες, οι SDF εξακολουθούν να διατηρούν τον έλεγχο στις πόλεις Κομπάνι και Χασάκα, περιοχές με έντονο κουρδικό πληθυσμιακό στοιχείο, και ενδέχεται να επιλέξουν να οχυρωθούν εκεί αντί να προχωρήσουν σε πλήρη διάλυση.

Οι κίνδυνοι συνεργασίας και η ασφάλεια των δυνάμεων

Στην περίπτωση που οι SDF διαλυθούν πλήρως, οι Αμερικανοί αξιωματούχοι εκτιμούν ότι θα εκλείψει ο λόγος παραμονής των αμερικανικών δυνάμεων στη Συρία. Ένας κρίσιμος παράγοντας που δυσχεραίνει την κατάσταση είναι οι αντικειμενικές δυσκολίες συνεργασίας με τον στρατό της νέας κυβέρνησης. Σύμφωνα με δύο αξιωματούχους, ο στρατός αυτός διαθέτει στοιχεία με τζιχαντιστικές καταβολές και περιλαμβάνει στελέχη με φερόμενους δεσμούς με την Αλ Κάιντα και το Ισλαμικό Κράτος, ενώ υπάρχουν αναφορές για εμπλοκή σε εγκλήματα πολέμου κατά Κούρδων και Δρούζων.

Η επικινδυνότητα της κατάστασης κατέστη σαφής τον περασμένο Δεκέμβριο, όταν δύο Αμερικανοί στρατιώτες και ένας Αμερικανός διερμηνέας σκοτώθηκαν σε επίθεση που σημειώθηκε κοντά στην Παλμύρα. Ο δράστης της επίθεσης ήταν μέλος των υπηρεσιών ασφαλείας, ο οποίος επρόκειτο να αποπεμφθεί λόγω των εξτρεμιστικών απόψεων που εξέφραζε, σύμφωνα με το ρεπορτάζ της WSJ.

Κατά τη διάρκεια των πρόσφατων συγκρούσεων, οι δυνάμεις των ΗΠΑ βρέθηκαν σε θέση άμυνας. Όπως ανέφεραν δύο αξιωματούχοι, οι αμερικανικές δυνάμεις κατέρριψαν τουλάχιστον ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος το οποίο πλησίαζε απειλητικά τη βάση όπου σταθμεύουν Αμερικανοί στρατιώτες. Στο ίδιο εικοσιτετράωρο, οι δυνάμεις των SDF δέχθηκαν επίθεση στην ίδια βάση, γεγονός που υπογραμμίζει την αστάθεια στην περιοχή.

Καλεντερίδης: Αποφασισμένοι να αντιδράσουν οι Κούρδοι!

Το ζήτημα των κρατουμένων του Ισλαμικού Κράτους

Όπως αναφέρει στο δημοσίευμά της η αμερικανική εφημερίδα, ένας ακόμη παράγοντας που βαραίνει καθοριστικά στην απόφαση για ενδεχόμενη αποχώρηση των ΗΠΑ είναι η τύχη των χιλιάδων κρατουμένων τζιχαντιστών. Σύμφωνα με Αμερικανό αξιωματούχο, την Τετάρτη οι ΗΠΑ ξεκίνησαν τη διαδικασία μεταφοράς 7.000 από τους συνολικά 9.000 κρατουμένους στο Ιράκ. Η κίνηση αυτή πραγματοποιείται εν μέσω αυξανόμενων ανησυχιών ότι πρώην μαχητές και μέλη των οικογενειών τους θα μπορούσαν να διαφύγουν, καθώς οι συριακές κυβερνητικές δυνάμεις αναλαμβάνουν σταδιακά τον έλεγχο των εγκαταστάσεων κράτησης.

Ενδεικτικό της κατάστασης είναι το περιστατικό της περασμένης εβδομάδας, όταν 200 κρατούμενοι απέδρασαν από τη φυλακή Σαντάντι μετά την αποχώρηση των SDF από τις θέσεις τους. Ωστόσο, οι δραπέτες συνελήφθησαν εκ νέου από τις δυνάμεις του Αλ Σάραα όταν αυτές ανέλαβαν τον έλεγχο της περιοχής.

Η απομάκρυνση των κρατουμένων ουσιαστικά εξαλείφει έναν από τους βασικούς λόγους παραμονής των αμερικανικών δυνάμεων, δήλωσε ο Τσαρλς Λίστερ, διευθυντής του προγράμματος για τη Συρία στο Middle East Institute. «Ειλικρινά, το βασικό στοιχείο που κρατούσε την αμερικανική στρατιωτική παρουσία στη Συρία τον τελευταίο χρόνο ήταν τα κέντρα κράτησης και οι καταυλισμοί», είπε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι «πρέπει να τεθεί το ερώτημα στη Συρία».

Ο Λίστερ, ωστόσο, υπογράμμισε ότι ο κύριος στρατηγικός στόχος των ΗΠΑ στη Συρία παραμένει η οριστική ήττα του Ισλαμικού Κράτους, το οποίο εξακολουθεί να αποτελεί σοβαρή απειλή για την περιφερειακή ασφάλεια. Όπως ανέφερε ο ίδιος, μόνο κατά το προηγούμενο έτος καταγράφηκαν 348 επιθέσεις που αποδίδονται στην οργάνωση, καθώς και 13 αποτροπές επιθέσεων που είχαν ως στόχο την πρόκληση μαζικών απωλειών σε περιοχές που ελέγχονται από τις συμμαχικές δυνάμεις.

Η στάση του Ντόναλντ Τραμπ

Σε πολιτικό επίπεδο, ο εκλεγμένος πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, δεν έχει κρύψει τον θαυμασμό του για τον Αλ Σάραα, τον οποίο μάλιστα είχε καλέσει στον Λευκό Οίκο σε μια ιστορική επίσκεψη πέρυσι. «Δουλεύει πολύ σκληρά, ο πρόεδρος », δήλωσε την Τρίτη, υπερασπιζόμενος τις προσπάθειες του Σύριου ηγέτη.

Αναφερόμενος ειδικότερα στους Κούρδους και τη θέση τους στη νέα τάξη πραγμάτων, ο Τραμπ δήλωσε: «Μου αρέσουν οι Κούρδοι. Αλλά για να το καταλάβετε, οι Κούρδοι πληρώθηκαν τεράστια ποσά, τους δόθηκε πετρέλαιο και άλλα πράγματα, οπότε το έκαναν περισσότερο για τους ίδιους παρά για εμάς. Παρ’ όλα αυτά, είχαμε καλή συνεργασία μαζί τους και προσπαθούμε να τους προστατεύσουμε».

Σχετικά θέματαΗΠΑ Συρία

ΧΑΚ

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Εγκολφόπουλος: «Δεν χρειάζεται καμία ενημέρωση της Τουρκίας για το καλώδιο»

Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας, εξέφρασε ο αντιναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος στη «Ναυτεμπορική». Συνέδεσε την εκτίμησή του με τα μηνύματα Ρούμπιο, τον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό στην Ανατολική Μεσόγειο και τα κοινά συμφέροντα Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου.

Δημοσιεύτηκε

3 ώρες πριν

στις

17 Οκτωβρίου 2026

από τον

Geopolitico team

«Θα προχωρήσει κανονικότατα». Με αυτή τη φράση ο Γιάννης Εγκολφόπουλος έδωσε το στίγμα της παρέμβασής του στη «Ναυτεμπορική», εκτιμώντας ότι η Άγκυρα δεν θα μπορέσει να εμποδίσει την υλοποίηση του καλωδίου Ελλάδας–Κύπρου.

Ο αντιναύαρχος ε.α. υποστήριξε ότι το έργο εντάσσεται σε έναν ευρύτερο διεθνή σχεδιασμό για την ενεργειακή ασφάλεια και τη δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών τροφοδοσίας της Ευρώπης. Κατά την ανάλυσή του, η Τουρκία δεν βρίσκεται απέναντι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ένα πλέγμα κρατικών συμφερόντων που συγκλίνουν στην Ανατολική Μεσόγειο.

«Καμία» πρόσθετη ενημέρωση προς την Τουρκία

Ιδιαίτερα κατηγορηματικός εμφανίστηκε στο ερώτημα εάν η συνέχιση των εργασιών προϋποθέτει κάποια συνεννόηση με την Άγκυρα.

Όπως υποστήριξε, θα ακολουθηθούν οι προβλεπόμενες αναγγελίες από την ελληνική και την κυπριακή πλευρά, χωρίς να απαιτείται πρόσθετη ενημέρωση, ανακοίνωση ή ερώτημα προς την Τουρκία. Στη σχετική ερώτηση του δημοσιογράφου, η απάντησή του ήταν μονολεκτική: «Καμία».

Αναφερόμενος στον χάρτη που παρουσιαζόταν στην εκπομπή, επέμεινε ότι το καλώδιο θα ακολουθήσει τη συγκεκριμένη διαδρομή. Υποστήριξε ότι η χάραξη έχει ήδη επιλεγεί με σημαντικές τεχνικές και οικονομικές παραμέτρους και δεν μπορεί να ανατρέπεται εξαιτίας τουρκικών απαιτήσεων, τις οποίες χαρακτήρισε αυθαίρετες.

Σημείωσε, παράλληλα, ότι μια συνεργατική Τουρκία θα μπορούσε να συμμετέχει σε ενεργειακές υποδομές της περιοχής. Το πρόβλημα, κατά τον ίδιο, είναι η προσπάθεια της Άγκυρας να επιβάλλει τις θέσεις της στους υπόλοιπους.

Πώς ερμηνεύει τα μηνύματα Ρούμπιο

Κεντρικό σημείο της παρέμβασής του αποτέλεσε η ερμηνεία των τοποθετήσεων του Μάρκο Ρούμπιο κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα.

Ο κ. Εγκολφόπουλος απέδωσε ιδιαίτερη σημασία στην ομιλία στην Πνύκα, την οποία προσέγγισε ως τοποθέτηση με μακροπρόθεσμο στρατηγικό ορίζοντα. Κατά την εκτίμησή του, η επιλογή της Ελλάδας και του συγκεκριμένου ιστορικού χώρου συνδεόταν με ένα ευρύτερο μήνυμα για το μέλλον της Δύσης.

Στο ζήτημα του καλωδίου, υποστήριξε ότι η προσεκτική δημόσια διατύπωση του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών αντανακλούσε την ανάγκη διπλωματικών χειρισμών. Δεν θεώρησε, δηλαδή, ότι η αποφυγή μιας ευθείας δημόσιας αντιπαράθεσης με την Τουρκία σήμαινε εγκατάλειψη του έργου.

Αντιθέτως, ερμήνευσε τις αναφορές στην ασφάλεια της μεταφοράς ενέργειας ως μήνυμα που αφορά και την Ανατολική Μεσόγειο. Στην ίδια συλλογιστική ενέταξε το σχήμα «3+1» και τη σημασία της Αιγύπτου για τις περιφερειακές ισορροπίες.

Το καλώδιο μέσα στον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό

Ο αντιναύαρχος ε.α. συνέδεσε τη διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου με τη συζήτηση για εναλλακτικούς ενεργειακούς διαδρόμους και με την προοπτική επανενεργοποίησης του σχεδίου EastMed.

Κατά την προσέγγισή του, οι πολεμικές συγκρούσεις και η ανασφάλεια στις υφιστάμενες οδούς μεταφοράς αυξάνουν την ανάγκη αναζήτησης νέων διαδρομών. Η Ελλάδα, υποστήριξε, μπορεί να αποκτήσει ενισχυμένο ρόλο στη μεταφορά ενέργειας προς την ευρωπαϊκή αγορά.

Στη βάση αυτή επέμεινε ότι η Άγκυρα δεν μπορεί να ανατρέψει έναν σχεδιασμό στον οποίο εμπλέκονται πολλά κράτη. Το καλώδιο, όπως το παρουσίασε, αποτελεί κρίσιμο τμήμα αυτής της ευρύτερης αρχιτεκτονικής.

«Πολλά γίνονται και δεν λέγονται»

Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο νέας τουρκικής ναυτικής παρεμπόδισης, ο κ. Εγκολφόπουλος προέβλεψε ότι η Τουρκία θα αποφύγει μια τέτοια κίνηση.

Υποστήριξε, μάλιστα, ότι έχουν ήδη μεταφερθεί μηνύματα προς την τουρκική ηγεσία από την αμερικανική πλευρά. Η συγκεκριμένη αναφορά διατυπώθηκε ως δική του εκτίμηση για τις παρασκηνιακές διεργασίες.

Επιστρατεύοντας τη φράση ότι «πολλά γίνονται και δεν λέγονται», περιέγραψε μια διπλωματική διαδικασία που, κατά την άποψή του, εξελίσσεται πέρα από τις δημόσιες δηλώσεις.

Στο ίδιο πλαίσιο ξεχώρισε τις προσωπικές σχέσεις Τραμπ–Ερντογάν από τα στρατηγικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών. Όπως υποστήριξε, η προσωπική οικειότητα μεταξύ ηγετών δεν αρκεί για να παραμεριστούν ευρύτερες κρατικές επιδιώξεις.

Ελλάδα, Ισραήλ και Αίγυπτος στον ίδιο υπολογισμό

Με αιχμηρό τόνο, ο κ. Εγκολφόπουλος αμφισβήτησε την εικόνα μιας Τουρκίας που μπορεί να επιβάλλεται στρατιωτικά σε κάθε περιφερειακή κρίση.

Εκτίμησε ότι, εάν η Άγκυρα επέλεγε την αντιπαράθεση για το καλώδιο, θα ερχόταν αντιμέτωπη και με τα συμφέροντα του Ισραήλ και της Αιγύπτου. Προέβλεψε ότι οι δύο χώρες θα στήριζαν την ελληνική πλευρά, συνδέοντας αυτή τη θέση με τη σύγκλιση συμφερόντων στην περιοχή.

Πρόκειται για πρόβλεψη του ίδιου ως προς τη στάση των συγκεκριμένων κρατών σε ένα υποθετικό σενάριο κρίσης.

Αναφερόμενος, επίσης, στην Κύπρο, απέδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα σε δηλώσεις που επικαλέστηκε από την αμερικανική διπλωματική πλευρά, τις οποίες ερμήνευσε ως μήνυμα αποτροπής έναντι απειλών κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η πραγματική ισχύς και οι συμμαχίες

Στο τελευταίο μέρος της παρέμβασής του, ο αντιναύαρχος ε.α. επέμεινε ότι η σύγκριση Ελλάδας–Τουρκίας απαιτεί σοβαρή αποτίμηση των πραγματικών στρατιωτικών δυνατοτήτων και του περιφερειακού περιβάλλοντος.

Υποστήριξε ότι οι συμμαχίες και τα κοινά συμφέροντα επηρεάζουν καθοριστικά τον συσχετισμό ισχύος. Παράλληλα, άσκησε κριτική σε πρόχειρες συγκρίσεις που παράγονται με εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης από πληροφορίες ανοικτών πηγών, χωρίς επαρκή αξιολόγηση.

Η βασική του πρόβλεψη παρέμεινε σαφής: το καλώδιο θα προχωρήσει και η Τουρκία θα αποφύγει να μετατρέψει την αντίδρασή της σε ουσιαστική παρεμπόδιση. Μια εκτίμηση που ο ίδιος συνέδεσε με το βάρος των ενεργειακών συμφερόντων και τη διαμόρφωση των συμμαχιών στην Ανατολική Μεσόγειο.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ και «Made in Europe» στην Τουρκία

Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία, αντί να απαιτούν κυρώσεις, επαναλαμβάνοντας το τετριμμένο ότι «πρέπει οι εταίροι μας να αντιληφθούν την κατάσταση», αυτό καταδεικνύει ότι είναι οι «δικοί» μας που ΔΕΝ θέλουν να κατανοήσουν την κατάσταση. Κι είναι οι ίδιοι που πρωτοστατούσαν στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας!

Δημοσιεύτηκε

3 ώρες πριν

στις

17 Οκτωβρίου 2026

από τον

Κώστας Μαυρίδης

Γράφει ο Κώστας Μαυρίδης, Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)

Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ για τον προϋπολογισμό (ο οποίος χρηματοδοτείται από εισφορές των κρατών-μελών) για την επταετία 2028-34, έφερε στο προσκήνιο τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Συνοπτικά, για έγκριση του προϋπολογισμού απαιτείται η συνεργασία των κορυφαίων οργάνων της ΕΕ, που έχουν δυσανάλογο μερίδιο ισχύος. Πρώτα η Ευρ. Επιτροπή υποβάλλει συνολική πρόταση με τις δαπάνες ανά τομέα, προς το Συμβούλιο (υπουργοί κρατών-μελών) και στο Ευρωκοινοβούλιο. Στο Συμβούλιο, τα κράτη μέλη έχουν δικαίωμα βέτο, δηλαδή καθένα μπορεί να μπλοκάρει τη διαδικασία. Τελευταίο είναι η έγκριση από το Ευρωκοινοβούλιο, το οποίο δεν επιλέγει μια-μια δαπάνη για απόρριψη ή αποδοχή, αλλά συναινεί ή απορρίπτει τον προϋπολογισμό ως σύνολο.

Αυτή τη φορά, ως Ευρωκοινοβούλιο ζητάμε σημαντική αύξηση των δαπανών, περίπου 10% σε σύγκριση με την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εφόσον «για να έχουμε ευρωπαϊκές λύσεις χρειάζονται ανάλογα χρηματοδοτικά εργαλεία.» Τις προάλλες, είχαμε την αντι-πρόταση της Ιρλανδικής Προεδρίας στο Συμβούλιο, με σημαντικές περικοπές, η οποία βρήκε απέναντι της «τοίχο» από τις δύο μεγάλες πολιτικές ομάδες του Ευρωκοινοβουλίου (ανάμεσα τους και η δική μου), με στήριξη από δύο μικρότερες Αυτή είναι η «σύγκρουση» με το Ευρωκοινοβούλιο να ζητά δισεκατομμύρια επιπλέον για την άμυνα, την ανταγωνιστικότητα και τα παραδοσιακά προγράμματα της ΕΕ, ενώ διάφορες Κυβερνήσεις πιέζουν για σαφώς πιο περιορισμένο προϋπολογισμό.

Για την Κύπρο, το αποτέλεσμα της μάχης θα καθορίσει το ύψος των κονδυλίων που της αναλογούν κυρίως για την περιφερειακή ανάπτυξη/συνοχή, απασχόληση, κοινωνική πολιτική, την άμυνα, τη γεωργία, τις υποδομές και την πράσινη μετάβαση. Αυτή τη φορά όμως έχουμε και το φλέγον θέμα της στέγασης μαζί με τα έργα υποδομής ενεργειακής και γεωπολιτικής σημασίας λόγω του συνεχιζόμενου τουρκικού επεκτατισμού.

Αυτή την εβδομάδα όμως, είχαμε και κάτι άλλο που πέρασε στα ψηλά των ΜΜΕ και αφορά τις σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας. Η Τουρκία «καίγεται» για να διευρύνει τις εμπορικές της σχέσεις με την ΕΕ μέσω της Τελωνειακής Ένωσης, με απώτερη επιδίωξη να ενταχθεί στο «Made in Europe», που είναι μια υπό κατασκευή κοινή σήμανση προϊόντων παραγωγής στην Ευρώπη. Η συμμετοχή της Τουρκίας στην Ευρωάμυνα και η διεύρυνση των εμπορικών της σχέσεων, αποτελούν στην πραγματικότητα το υποκατάστατο της πλήρους ένταξης στην ΕΕ. Μάλιστα, η Τουρκία προέβαλε στον αρμόδιο Επίτροπο της ΕΕ, ως σημαντική επιτυχία την υφιστάμενη Τελωνειακή Ένωση ΕΕ-Τουρκίας, για την οποία η Τουρκία αρνείται να σεβαστεί την δέσμευσή της από το 2005 προς την ΕΕ και να εφαρμόσει όσα αφορούν την Κυπριακή Δημοκρατία.

Όταν πριν μήνες είχαμε την Έκθεση για την Τουρκία στο Ευρωκοινοβούλιο, είχα πρωτοστατήσει στην ανάδειξη αυτών των σοβαρών αρνητικών, που κάποιοι συνάδελφοι εισάκουσαν και άλλοι όχι. Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία, αντί να απαιτούν κυρώσεις, επαναλαμβάνοντας το τετριμμένο ότι «πρέπει οι εταίροι μας να αντιληφθούν την κατάσταση», αυτό καταδεικνύει ότι είναι οι «δικοί» μας που ΔΕΝ θέλουν να κατανοήσουν την κατάσταση. Κι είναι οι ίδιοι που πρωτοστατούσαν στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας!

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Ινδικά πολεμικά πλοία στην Κύπρο; Οι πληροφορίες και το νέο αμυντικό σκηνικό

Πληροφορίες για παρεμβάσεις Ισραήλ και Εμιράτων απέναντι στις πιέσεις της Άγκυρας παρουσίασε το «Direct News». Στο επίκεντρο οι συζητήσεις για συμπαραγωγή LORA, η συνεργασία με την Ινδία και η αμυντική ενίσχυση της Κύπρου.

Δημοσιεύτηκε

4 ώρες πριν

στις

17 Οκτωβρίου 2026

από τον

Ανδρέας Μουντζουρούλιας

Ένα έντονο διπλωματικό παρασκήνιο γύρω από το τουρκολιβυκό μνημόνιο, με επίκεντρο την ανατολική Λιβύη και την οικογένεια Χαφτάρ, περιέγραψε ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας στην εκπομπή «Direct News», παρουσιάζοντας πληροφορίες του Directus.gr. Σύμφωνα με όσα μετέφερε, η Τουρκία πιέζει για την κοινοβουλευτική επικύρωση του μνημονίου, ενώ το Ισραήλ επιδιώκει να αποτρέψει αυτή την εξέλιξη, αξιοποιώντας και τη σχέση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων με την πλευρά Χαφτάρ.

Στην ανάλυσή του, το λιβυκό μέτωπο συνδέεται με τον ευρύτερο ανταγωνισμό στην Ανατολική Μεσόγειο. Παράλληλα, παρουσίασε πληροφορίες για εξοπλιστικές συζητήσεις με το Ισραήλ και για την ανάπτυξη της αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας, Κύπρου και Ινδίας.

Πιέσεις στον Χαφτάρ και ισραηλινές παρεμβάσεις

Κατά τον παρουσιαστή, η Άγκυρα επιδιώκει να αξιοποιήσει την επιρροή του Σαντάμ Χαφτάρ στην ανατολική Λιβύη, προκειμένου να προχωρήσει η διαδικασία επικύρωσης του τουρκολιβυκού μνημονίου. Ο ίδιος συνέδεσε την κινητικότητα με τις μεταβολές που περιέγραψε στην τοπική πολιτική ισορροπία και με την τουρκική προσπάθεια να αποκτήσει ευνοϊκότερους συνομιλητές.

Στον αντίποδα, επικαλούμενος επαφές με πηγές από το Ισραήλ, υποστήριξε ότι βρίσκονται σε εξέλιξη συνεννοήσεις με τα Εμιράτα, ώστε το Αμπού Ντάμπι να ασκήσει πρόσθετη επιρροή στην οικογένεια Χαφτάρ για την αποτροπή της επικύρωσης.

«Το Ισραήλ θα κάνει ό,τι μπορεί για να μην επικυρωθεί η συμφωνία», ανέφερε, μεταφέροντας την εικόνα που, όπως είπε, είχε από τις πηγές του. Στην ίδια εξίσωση τοποθέτησε την Αίγυπτο, εκτιμώντας ότι ούτε το Κάιρο επιθυμεί μια τέτοια εξέλιξη.

Το συμπέρασμά του για την Αθήνα ήταν σαφές: η σύμπτωση συμφερόντων με άλλες περιφερειακές δυνάμεις δημιουργεί περιθώρια δράσης, τα οποία η ελληνική διπλωματία οφείλει να αξιοποιήσει.

Το ευρωπαϊκό χαρτί της Αθήνας

Ο Μουντζουρούλιας στάθηκε ιδιαίτερα στη δυνατότητα αξιοποίησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όπως υποστήριξε, η ανάγκη της Λιβύης για επενδύσεις, χρηματοδότηση και συνεργασία στο μεταναστευτικό προσφέρει στην Ελλάδα διαπραγματευτικά εργαλεία.

Κατά την προσέγγισή του, η Αθήνα πρέπει να συνδέσει τις ευρωπαϊκές σχέσεις με τη Λιβύη με την προάσπιση των ελληνικών συμφερόντων. Η παρέμβαση τρίτων χωρών χρειάζεται, επομένως, να συνοδεύεται από ενεργή ελληνική παρουσία και συγκεκριμένες διπλωματικές πρωτοβουλίες.

LORA: Πληροφορίες για συμπαραγωγή στην Ελλάδα

Στο εξοπλιστικό σκέλος, ο παρουσιαστής μετέφερε πληροφορίες για συζητήσεις με το Ισραήλ σχετικά με το πυραυλικό σύστημα LORA. Όπως ανέφερε, το ενδιαφέρον περιλαμβάνει την προοπτική μεταφοράς τεχνογνωσίας και δημιουργίας παραγωγικής υποδομής στην Ελλάδα.

Στην εκπομπή έγινε λόγος για δυνατότητα πληγμάτων ακριβείας σε αποστάσεις έως 500 χιλιομέτρων. Ο Μουντζουρούλιας εκτίμησε ότι, εφόσον προχωρήσει η συνεργασία που περιέγραψε, θα ενισχυθούν τόσο οι δυνατότητες αποτροπής όσο και η ελληνική αμυντική βιομηχανία.

Η συγκεκριμένη αναφορά παρουσιάστηκε ως πληροφορία για διαπραγματεύσεις και σχεδιασμό. Ο ίδιος έθεσε την υλοποίηση της συμφωνίας ως προϋπόθεση για τις επιχειρησιακές δυνατότητες που ανέλυσε.

Ινδία: Κοινές παραγωγές και ναυπηγική συνεργασία

Εκτενή αναφορά έκανε και στην προσέγγιση με την Ινδία. Σύμφωνα με όσα παρουσίασε, οι επαφές επικεντρώνονται στην κατάρτιση οδικού χάρτη βιομηχανικής συνεργασίας, με προοπτική κοινοπραξιών, συμπαραγωγής αμυντικών προϊόντων και ανάπτυξης τεχνολογιών.

Ανάμεσα στα πεδία ενδιαφέροντος ανέφερε τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα συστήματα αντιμετώπισής τους, τους πυραύλους και τα στρατιωτικά οχήματα. Ιδιαίτερη θέση απέδωσε στη ναυπηγική συνεργασία και στη σύνδεση της ελληνικής τεχνογνωσίας με την ινδική βιομηχανία.

Στην ανάλυσή του, οι σχέσεις Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Ινδίας μπορούν να διαμορφώσουν ένα πλέγμα συνεργασίας από την Ανατολική Μεσόγειο έως τον Ινδικό Ωκεανό, με πρακτικό περιεχόμενο στην άμυνα, στην εκπαίδευση και στη θαλάσσια ασφάλεια.

Η Κύπρος και η προοπτική ινδικών πλοίων

Για την Κύπρο, ο Μουντζουρούλιας παρουσίασε πληροφορίες για ινδική υποστήριξη στη ναυτική εκπαίδευση, στην τεχνική υποστήριξη και στην ανάπτυξη επιχειρησιακών δυνατοτήτων.

Πρόσθεσε ότι εξετάζεται από την ινδική πλευρά η διάθεση μεταχειρισμένων πολεμικών πλοίων σε προσιτό κόστος. Διευκρίνισε, ωστόσο, ότι αναμένει περισσότερα στοιχεία για τον τύπο των πλοίων και για το εάν η σκέψη αυτή θα προχωρήσει.

Σχολιάζοντας παράλληλα τις απειλητικές δηλώσεις του Ερχάν Αρικλί, υποστήριξε ότι η Λευκωσία ενισχύει τις διεθνείς συνεργασίες της και ότι τα σημερινά δεδομένα διαφέρουν από εκείνα του 1974.

Δορυφόροι, ναυτικές μονάδες και νέα όπλα

Στην εκπομπή παρουσιάστηκαν επίσης τουρκικά δημοσιεύματα για τις ελληνικές δυνατότητες δορυφορικής επιτήρησης. Ο παρουσιαστής στάθηκε στην αξία της συλλογής πληροφοριών και στην προοπτική καλύτερης παρακολούθησης στρατιωτικών δραστηριοτήτων.

Αναφέρθηκε ακόμη σε συζητήσεις για δύο ιταλικά ναρκοθηρευτικά, σε παρουσίαση των συστημάτων SPEAR και SPEAR EW στην Πολεμική Αεροπορία, καθώς και στο γερμανικό ενδιαφέρον για προγράμματα υποβρυχίων και τεθωρακισμένων.

Για τα υποβρύχια, υποστήριξε ότι η Ελλάδα πρέπει να αξιοποιήσει τον ανταγωνισμό των προμηθευτών, επιδιώκοντας την καλύτερη επιχειρησιακή λύση και ισχυρότερους όρους συνεργασίας.

Κλείνοντας, σχολίασε την επίσκεψη Δένδια στη Σαουδική Αραβία, σημειώνοντας ότι δεν διέθετε ακόμη το περιεχόμενο των συναντήσεων. Συνέδεσε ως εκτίμηση την κινητικότητα με την ελληνική παρουσία μέσω των Patriot και με τις περιφερειακές αμυντικές συνεννοήσεις.

Το βασικό μήνυμα της εκπομπής ήταν ότι οι διπλωματικές συνεργασίες αποκτούν ουσία όταν συνοδεύονται από παραγωγικές συμφωνίες, τεχνογνωσία και ενίσχυση της αποτροπής. Για τον Μουντζουρούλια, η Ελλάδα έχει μπροστά της ευκαιρίες που απαιτούν ενεργή διπλωματία και συνέχεια στην υλοποίηση.