Άρθρο σύνταξης της εφημερίδας Αζάτ Ορ

Οι βουλευτικές εκλογές στην Αρμενία ολοκληρώθηκαν, αλλά δεν έκλεισαν τη σελίδα της τεταμένης πολιτικής κατάστασης. Αντίθετα, τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας δημιούργησαν μια νέα κατάσταση, όπου η κυβέρνηση, αν και διατηρεί τη θέση της να κυβερνά, ταυτόχρονα χάνει την πολιτική κυριαρχία που ήταν απαραίτητη για την ολοκλήρωση των προγραμμάτων της, ειδικά στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής. Υπό αυτή την έννοια, η μεγαλύτερη συνέπεια των εκλογών δεν είναι μόνο η κατανομή των εδρών στο νέο κοινοβούλιο, αλλά η πραγματικότητα ότι η κυβέρνηση δεν διαθέτει πλέον την πολιτική δύναμη με την οποία θα είναι σε θέση να εφαρμόσει μονομερώς τις συνταγματικές αλλαγές που επιδιώκει εδώ και πολύ καιρό.

Τα τελευταία χρόνια, η σημερινή κυβέρνηση προσπαθεί συνεχώς να παρουσιάσει τις συνταγματικές αλλαγές ως απαραίτητο βήμα στις κρατικές μεταρρυθμίσεις. Ωστόσο, τα αποτελέσματα των εκλογών απέδειξαν ότι η κοινωνία δεν έχει πλήρη εμπιστοσύνη στην πολιτική κατεύθυνση της κυβέρνησης, απορρίπτοντας την πολιτική πορεία της άρχουσας τάξης. Ακόμα κι αν η άρχουσα ομάδα συνεχίσει να παραμένει η ηγετική δύναμη στο κοινοβούλιο, δεν θα απολαμβάνει πλέον την κυριαρχία που απολάμβανε κάποτε, καθιστώντας δυνατή την πραγματοποίηση συνταγματικών αλλαγών χωρίς ευρεία πολιτική συναίνεση. Αυτή η πραγματικότητα περιορίζει το περιθώριο για τις κινήσεις της κυβέρνησης και την αναγκάζει να υπολογίσει την κοινοβουλευτική αντιπολίτευση, αλλά και την αντίσταση της κοινής γνώμης.

Οι απειλές και τα πρώτα βήματα της κυβέρνησης  εναντίον των ηγετών της αντιπολίτευσης, με σκοπό την εξάλειψή τους και την απομάκρυνσή τους από την πολιτική ζωή, γίνονται ακόμη πιο ανησυχητικά, καθώς θα μπορούσαν να οδηγήσουν τη χώρα σε μια νέα περίοδο οξείας πολιτικής έντασης και αστάθειας.
Από την άλλη πλευρά, οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης δήλωσαν μετά τις εκλογές ότι η εκλογική διαδικασία χαρακτηρίστηκε από τη χρήση διοικητικών μοχλών, άνισους όρους και πολυάριθμες παραβιάσεις. Ανακοίνωσαν επίσης μια νέα φάση πολιτικού αγώνα, στόχος της οποίας είναι η αμφισβήτηση των εκλογικών αποτελεσμάτων. Αν και είναι δύσκολο να προβλεφθεί ποια κλίμακα θα λάβει αυτός ο αγώνας, γίνεται φανερό ότι η αντιπολίτευση δεν σκοπεύει να περιοριστεί στην κοινοβουλευτική δραστηριότητα.

Η τρέχουσα κατάσταση δείχνει ότι η πολιτική ζωή της Αρμενίας θα εισέλθει σε μια μετεκλογική περίοδο έντασης. Η κυβέρνηση θα προσπαθήσει να παρουσιάσει τα αποτελέσματα των εκλογών ως αποκατάσταση της δημόσιας εμπιστοσύνης, ενώ η αντιπολίτευση θα τα ερμηνεύσει ως αποτέλεσμα εκτεταμένων παραβιάσεων και καταχρήσεων του διοικητικού μηχανισμού και των κρατικών πόρων.

Επιπλέον, δεν λείπουν οι φωνές που προτείνουν την παραίτηση από τις «εντολές» της αντιπολίτευσης και την μη αποδοχή της κοινοβουλευτικής συμμετοχής. Σε αυτό το στάδιο, είναι απαραίτητο να περιμένουμε τα αποτελέσματα της επανακαταμέτρησης και την τελική εικόνα των κοινοβουλευτικών εδρών.

Το πιο σημαντικό είναι ότι τα κύρια ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας παραμένουν κρεμασμένα από μια κλωστή. Οι διαπραγματεύσεις Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν, η διαδικασία οριοθέτησης, το ζήτημα των περιφερειακών επικοινωνιών και η αναδιάρθρωση του συστήματος ασφαλείας της χώρας εξακολουθούν να αποτελούν βασικά ζητήματα στην ατζέντα της εξωτερικής πολιτικής της Αρμενίας. Ταυτόχρονα, η σύγκρουση ιμπεριαλιστικών δυνάμεων Ανατολής-Δύσης στην περιοχή θα χαρακτηρίσει τις περαιτέρω εξελίξεις, καθεμία με μια πολιτική δημιουργίας των δικών της ζωνών επιρροής. Ήδη, τα πρώτα συγχαρητήρια μηνύματα, ειδικά από τη Δύση, δείχνουν τις προϋποθέσεις μιας ενισχυμένης παρουσίας στις περιφερειακές εξελίξεις. Υπό το πρίσμα αυτής της πραγματικότητας, θα πρέπει επίσης να αναμένεται η περαιτέρω εντατικοποίηση της τουρκο-αζερικής στρατιωτικής συμμαχίας, ξεκινώντας με την αυξανόμενη πίεση για συνταγματικές αλλαγές, μέχρι την υπογραφή της λεγόμενης «ειρηνευτικής συμφωνίας» που επιβάλλει πρόσθετες μονομερείς παραχωρήσεις και υποχώρηση της κυριαρχίας της χώρας.

Τα αποτελέσματα των εκλογών επιβεβαίωσαν ότι η πολιτική ζωή της Αρμενίας θα συμβιβαστεί με τις νέες συνθήκες που δημιουργήθηκαν. Η κυβέρνηση έλαβε τη νόμιμη ευκαιρία να κυβερνήσει, αλλά έχασε την απόλυτη πολιτική εξουσία. Η αντιπολίτευση δεν μπόρεσε να πραγματοποιήσει αλλαγή κυβέρνησης, αλλά εξασφάλισε σημαντική δημόσια υποστήριξη και διατήρησε την ικανότητα να συνεχίσει τον πολιτικό αγώνα. Υπάρχει ένα πιο σημαντικό ερώτημα από την αμφισβήτηση των εκλογικών αποτελεσμάτων: θα μπορέσει η αντιπολίτευση να μετατραπεί σε έναν συνεκτικό πολιτικό πόλο;

Διαβάστε τa υπόλοιπα άρθρα της εφημερίδας στο PDF

Σε ένα εκρηκτικό γεωπολιτικό σκηνικό στην Ανατολική Μεσόγειο εστίασε η εκπομπή «Direct News με τον Ανδρέα Μουντζουρούλια», αναδεικνύοντας τη νέα σκληρή σύγκρουση Τουρκίας–Ισραήλ, την ενίσχυση του άξονα Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ και τον σταδιακό αποκλεισμό της Άγκυρας από το ενεργειακό παιχνίδι της περιοχής.

Αφορμή αποτέλεσαν οι νέες δηλώσεις του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος εξαπέλυσε επίθεση κατά του Ισραήλ και της συνεργασίας του Ελληνισμού με την Ιερουσαλήμ, κάνοντας ειδική αναφορά στα «δικαιώματα» των Τουρκοκυπρίων στα κατεχόμενα. Η απάντηση από την ισραηλινή πλευρά ήταν ασυνήθιστα σκληρή, με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου να χαρακτηρίζει τον Τούρκο πρόεδρο «δικτάτορα», «γενοκτόνο» και υποστηρικτή τρομοκρατών.

Η εκπομπή υπογράμμισε ότι η σύγκρουση δεν είναι πλέον απλή ρητορική αντιπαράθεση. Σύμφωνα με τον Ανδρέα Μουντζουρούλια, το Ισραήλ έχει περάσει σε νέα φάση στρατηγικής αξιολόγησης της Τουρκίας, θεωρώντας ότι ο Ερντογάν έχει ξεπεράσει κόκκινες γραμμές. Η Ιερουσαλήμ βλέπει πλέον την Άγκυρα όχι απλώς ως δύσκολο περιφερειακό παίκτη, αλλά ως απειλή που επιχειρεί να χτίσει δίκτυο επιρροής σε Συρία, Γάζα, Λίβανο, Ανατολική Μεσόγειο και κατεχόμενη Κύπρο.

Κεντρικό θέμα της δεύτερης εκπομπής ήταν η ανάλυση του Ισραηλινού αναλυτή Σάι Γκαλ για το λεγόμενο σχέδιο «Ζαβουλών» και την επιχειρησιακή εκδοχή του, την «Οργή του Ποσειδώνα». Όπως παρουσιάστηκε, πρόκειται για μια νέα στρατηγική αντίληψη που θέλει το Ισραήλ να μην εξαρτάται από καμία πύλη ή διαδρομή που μπορεί να ελέγχεται από την Τουρκία. Λιμάνια, εναέριος χώρος, ενέργεια, καλώδια επικοινωνιών, εμπόριο, εφοδιαστικές αλυσίδες και ασφάλεια εντάσσονται πλέον σε ένα ενιαίο πλαίσιο αποτροπής.

Σύμφωνα με την ανάλυση που παρουσιάστηκε, αν η τουρκική κατοχή στην Κύπρο εξελιχθεί σε άμεση επιχειρησιακή απειλή, τότε παύει να είναι μόνο κυπριακό ζήτημα και μετατρέπεται σε ζήτημα που αφορά και το Ισραήλ. Η Κύπρος παρουσιάζεται ως κομβικό σημείο, ακόμη και ως «αβύθιστο αεροπλανοφόρο» της Ανατολικής Μεσογείου για την ισραηλινή στρατηγική.

Η εκπομπή στάθηκε ιδιαίτερα και στον ενεργειακό αποκλεισμό της Τουρκίας. Το East Mediterranean Gas Forum, με Ελλάδα, Κύπρο, Ισραήλ και ΗΠΑ σε κεντρικό ρόλο, παρουσιάζεται πλέον όχι μόνο ως ενεργειακή πλατφόρμα, αλλά ως πολιτικό και στρατηγικό σχήμα συνεργασίας. Η Τουρκία, η οποία δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, βρίσκεται εκτός τραπεζιού αποφάσεων, γεγονός που προκαλεί έντονο εκνευρισμό στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στην ηλεκτρική διασύνδεση, την οποία η Άγκυρα πολεμά συστηματικά, όπως φάνηκε και από τις τουρκικές κινήσεις στην περιοχή της Κάσου. Η εκπομπή υπογράμμισε ότι κάθε αγωγός, κάθε καλώδιο και κάθε διαδρομή που παρακάμπτει την Τουρκία μειώνει τη δυνατότητα εκβιασμού της Άγκυρας.

Παράλληλα, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας αναφέρθηκε σε πληροφορίες για τρομοκρατικά δίκτυα που σχεδίαζαν επιθέσεις κατά ισραηλινών στόχων σε Ελλάδα και Κύπρο. Στο επίκεντρο των ερευνών, όπως ειπώθηκε, βρίσκονται επαφές υπόπτων στην Τουρκία, με τις αρχές να εξετάζουν ευρύτερο πανευρωπαϊκό δίκτυο που φέρεται να συνδέεται με σχεδιασμούς εναντίον ισραηλινών στόχων.

Στην εκπομπή τέθηκε επίσης το ζήτημα των F-35 και F-16 που επιδιώκει να επαναφέρει στο τραπέζι ο Ερντογάν στις επαφές του με τον Ντόναλντ Τραμπ. Ωστόσο, όπως τονίστηκε, το ισραηλινό μήνυμα είναι κάθετο: κανένα τουρκικό F-35. Παράλληλα, αναφέρθηκε ότι η ελληνική διπλωματία έχει ενημερώσει φίλους και συμμάχους για τις τουρκικές κινήσεις στην περιοχή.

Στο ευρύτερο γεωπολιτικό κάδρο μπήκαν και τα ελληνικά drones, με αναφορά στη θεμελίωση νέου εργοστασίου παραγωγής μη επανδρωμένων αεροπορικών συστημάτων στη Μαλακάσα και στη δημιουργία σχολής εκπαίδευσης χειριστών drones στην Τρίπολη. Η εκπομπή παρουσίασε την εξέλιξη αυτή ως μέρος της προσπάθειας για ενίσχυση ελληνικών εγχώριων δυνατοτήτων.

Τέλος, έγινε αναφορά και στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα μαχητικού 6ης γενιάς FCAS, το οποίο φέρεται να οδηγείται σε κατάρρευση λόγω της σύγκρουσης Dassault–Airbus, αλλά και στις πληροφορίες ότι η Ινδία επιχειρεί να μπει στο παιχνίδι με τη Γαλλία. Το θέμα συνδέθηκε με τη μεγάλη μάχη για την αμυντική τεχνολογία του μέλλοντος και την ανάγκη η Ελλάδα να παρακολουθεί τέτοιες εξελίξεις.

Το βασικό συμπέρασμα της εκπομπής είναι σαφές: η Ανατολική Μεσόγειος επανασχεδιάζεται. Το Ισραήλ περνά σε πιο επιθετική στρατηγική έναντι της Τουρκίας, η Ελλάδα και η Κύπρος αποκτούν αναβαθμισμένο ρόλο, ενώ η Άγκυρα βλέπει να περιορίζεται ενεργειακά, διπλωματικά και στρατηγικά.