Ακολουθήστε μας

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ

Σημεία πολιτισμού

Τί θα επιλέξουμε, έναν καλύτερο πολιτισμό ή έναν τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο;

Δημοσιεύτηκε στις

Γράφει ο Δημήτρης Αντ. Σιδερής, ομ. καθηγητής καρδιολογίας, dimitrissideris.wordpress.com, Κοινή Γνώμη, 6 Μαΐου 2026

Όταν λέμε πολιτισμός εννοούμε συνήθως το σύνολο των ανθρώπινων επιτευγμάτων στον τεχνικό και πνευματικό τομέα. Ανθρώπινων. Οι κατασκευές των ζώων δηλαδή δεν είναι πολιτισμός. Οι φωλιές που χτίζουν τα πουλιά και πολλά ζώα, οι περίτεχνες κατασκευές των μελισσών, των μυρμηγκιών, των τερμιτών, δεν είναι πολιτισμός. Όλα αυτά είναι υποχρεωμένο να τα κάνει το ζώο στη βάση των φυσικών αντανακλαστικών με τα οποία γεννήθηκε.

Ο άνθρωπος έχει τρεις όψεις. Μια είναι το αισθητό Εγώ του, που αρχίζει να υπάρχει με τη σύλληψη και εννοεί τις σχέσεις του με το φυσικό περιβάλλον του. Δεύτερη είναι το νοητό Εγώ του, που αρχίζει να υπάρχει με τη γέννηση και εννοεί τις σχέσεις του με τον εαυτό του. Και τρίτη είναι το κοινωνικό Εγώ που αρχίζει με μια κοινωνική τελετουργία και υπονοεί τις σχέσεις του με το έλλογο περιβάλλον του, την κοινωνία. Το νοητό Εγώ αντιστοιχεί στον ασαφή όρο ψυχή και έχει τρία στοιχεία, μια είσοδο (τη γνώση), μια έξοδο (τη βούληση) και ένα συνδετικό στοιχείο των δυο τους (το συναίσθημα). Οι άνθρωποι σχηματίζουν κοινωνίες και αυτές έχουν σαν κάθε ένα μέλος τους, μια είσοδο, την επιστήμη, μια έξοδο, την ηθική και ένα διάμεσο στοιχείο, την τέχνη. Τα επιστημονικά, ηθικά και καλλιτεχνικά επιτεύγματα μιας κοινωνίας είναι που καταλαβαίνομε όταν μιλάμε για πολιτισμό. Η έννοια ωστόσο παραμένει αρκετά ασαφής.

Κι από πότε άρχισε ο πολιτισμός στην ανθρωπότητα; Ή, να το πω αλλιώς, ποια αρχαιολογικά ευρήματα μας πείθουν πως υπήρξε στην εποχή τους πολιτισμός; Η πιο διαδεδομένη άποψη είναι πως ο άνθρωπος είναι ο μόνος κατασκευαστής εργαλείων στο ζωικό βασίλειο. Ένα ζώο μπορεί να χρησιμοποιεί εργαλεία, π.χ. ένα ραβδί, αλλά όχι να κατασκευάζει (αν και έχουν παρατηρηθεί πίθηκοι που κλάδεψαν ένα κλαδί από τα παρακλάδια του για να χρησιμοποιήσουν το στέλεχος που είχε μείνει σαν ραβδί, για να φτάσουν μια μπανάνα). Ένας φυσικός, ο John Eldridge (1949), συμπληρώνει πως ο άνθρωπος αναρωτιέται τη σημασία των πραγμάτων και, επιπλέον, ονειρεύεται. Αυτά τα τελευταία δύο όμως, πώς ανευρίσκονται από τους αρχαιολόγους; Μια διαφορετική αντίληψη εξέφρασε η ανθρωπολόγος Margaret Mead. Απόδειξη για την ύπαρξη πολιτισμού είναι η ανεύρεση ενός μηριαίου οστού που έχει υποστεί κάταγμα και έχει πωρωθεί! Και το εξηγεί. Όταν σπάσει ένα κόκκαλο σε μερικές εβδομάδες ή μήνες πωρώνεται, δηλαδή συγκολλιόνται τα κομμάτια του. Ως τότε δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει το ζώο το μέλος με το κάταγμα. Αν είναι το μηριαίο οστό, δεν μπορεί να κινηθεί, επομένως δεν μπορεί να τρέξει για να βρει την τροφή του ή για να αποφύγει να γίνει η λεία κάποιου σαρκοβόρου ζώου. Με άλλα λόγια ένα ζώο με κάταγμα του μηριαίου οστού του πεθαίνει σε λίγο, πριν προλάβουν να κολλήσουν τα κολοβώματα του κατάγματος. Αν βρούμε λοιπόν σαν αρχαιολογικό εύρημα ένα μηριαίο οστό με πωρωμένο κάταγμα, αυτό σημαίνει πως κάποιος φρόντισε αυτό το ον να επιζήσει ώσπου να μπορέσει να περπατήσει και να αναλάβει τις ζωτικές λειτουργίες του. Έτσι, η φροντίδα για το συνάνθρωπο είναι, κατά την ανθρωπολόγο, η ουσία του πολιτισμού!

Η τοποθέτηση του φυσικού είναι βασικά γνωστική. Ακόμη και τα όνειρα που επικαλείται είναι το ιδανικό αγαθό, η ιδανική αλήθεια, το ιδανικό κάλλος. Ονειρεύεται να τα γνωρίσει. Κι ο Σωκράτης φανταζόταν πως κανένας δεν είναι με τη θέλησή του κακός. Γίνεται κακός, διότι δεν ξέρει ποιο είναι το καλό. Η κακία θα γίνει μπούμεραγκ εναντίον του.

Ανθρώπινη κοινωνία άρχισε να υπάρχει αφότου οι άνθρωποι έθεσαν περιορισμούς στους εαυτούς του ως προς τη διατροφή και τη γενετήσια επιθυμία. Έτσι, χάρη στις απαγορεύσεις, δημιούργησε κεφάλαιο, δηλαδή ένα θησαυρό αγαθών που αυτοπολλαπλασιάζονται, έτσι που καταναναλώνοτάς τα δεν λιγοστεύουν. Και χάρη στους περιορισμούς στους κανόνες αναπαραγωγής, εξασφάλισε ότι αυτό το κεφάλαιο που δημιουργείται δεν θα σκορπίσει μετά το θάνατό του, αλλά θα μεταβιβαστεί σε κάποιον που αναγνωρίζεται από όλους διάδοχος. Αυτή η δομή δημιουργεί μια αλληλεξάρτηση των μελών μιας κοινωνίας, αλλά και ανταγωνισμούς μεταξύ τους για το ποιος είναι ο ιδιοκτήτης του κεφαλαίου. Σε κανέναν δεν αρέσει η εξάρτηση, που περιορίζει την ελευθερία του, να κάνει ό,τι θέλει. Απαιτείται επομένως και μια συγκινησιακή δύναμη που βοηθάει τη συνοχή της κοινωνίας. Αυτός είναι κυρίως ο κοινωνικός ρόλος της τέχνης. Απέναντι σε ένα έργο τέχνης, εικαστικό ή παραστατικό, όλοι στέκονται και συγκινούνται το ίδιο, έστω και αν οι εικόνες που σχηματίζουν μέσα τους είναι διαφορετικές για τον καθένα. Όλοι οι Έλληνες στεκόμαστε εκστατικοί μπροστά στον Παρθενώνα. Η Μιντ όμως εισάγει και ένα άλλο στοιχείο, την αγάπη, που μεταφράζεται σε μέριμνα. Και αν μια κοινωνία επιθυμεί να διατηρεί τη συνοχή της πρέπει να φροντίσει να προαγάγει αυτό το στοιχείο.

Κάποιος τραυματίζεται στο δρόμο. Αυτόματα οι παριστάμενοι τείνουν να σπεύσουν για να του προσφέρουν βοήθεια. Ναι, αλλά αν αυτός πεθάνει, θα έλθουν τα όργανα του κράτους και θα ερευνήσουν ποιος τον είδε τελευταίος. Αυτός είναι ο πρώτος ύποπτος για το θάνατο του άτυχου τραυματία. Ε, όχι και να μπλέξω στη γραφειοκρατία της δικαιοσύνης! Καλύτερα να απομακρυνθώ το συντομότερο από τον τόπο του δυστυχήματος. Ναι, υπάρχουν πολιτείες που αυτά ισχύουν. Ας μην τις κατονομάσω. Χτύπησα, φωνάζω βοήθεια, αλλά κανένας δεν έρχεται να μου προσφέρει τις πρώτες βοήθειες, ώσπου να έλθει η κρατική βοήθεια, το ασθενοφόρο, όποτε και αν ειδοποιηθεί και έλθει. Μπορεί τότε να είναι αργά. Βρέθηκα σε ένα αεροδρόμιο όταν κατέρρευσε ξαφνικά κάποιος. Ένας συνάδελφος καρδιολόγος εφάρμοσε ό,τι έπρεπε και μαζί τον διατηρήσαμε, ώσπου ήλθε το κλιμάκιο πρώτων βοηθειών του αεροδρομίου και τον ανέλαβε. Αν εκείνος πέθαινε, ο συνάδελφος κι εγώ θα είμαστε οι πρώτοι ύποπτοι για το θάνατό του, είμαστε οι τελευταίοι που τον είδαμε ζωντανό. Με τις αρχές της Μιντ ένα κράτος που αποθαρρύνει, με νομικές διαδικασίες, τη συνδρομή σε κάποιον που έχει επείγουσα ανάγκη είναι ένα απολίτιστο κράτος. Κι ας είναι εκείνο που έχει παραγάγει τα περισσότερα τεχνικά έργα πολιτισμού σε όλο το σύγχρονο κόσμο. Ακόμη και ο φυσικός Έλντριτζ αναρωτιέται όταν γράφει για τα εργαλεία. Ήταν πρώτα οι μύες ανθρώπων και ζώων που κινούσαν τις μηχανές. Ήλθε ύστερα ο ατμός. Και κατόπιν ο ηλεκτρισμός. Και τελευταία η ατομική ισχύς. Τη θεωρεί ως την ισχύ για τις ερχόμενες γενεές. Αλλά και την ισχύ για βόμβες. Τι θα επιλέξουμε, έναν καλύτερο πολιτισμό ή έναν τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο;

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ

Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος: Η ιστορική διαδρομή των Ελλήνων του Πόντου σε εκπαιδευτικό video animation

Η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος παρουσιάζει το νέο εκπαιδευτικό video animation για την ιστορική αναδρομή των Ελλήνων του Πόντου υπό την Αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος με ιδιαίτερη τιμή και συγκίνηση ολοκλήρωσε το όραμα της και θέτει στη διάθεση της εκπαιδευτικής κοινότητας και του ευρύτερου κοινού το νέο εκπαιδευτικό video animation, αφιερωμένο στην Ιστορία και τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Το έργο αυτό τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού αναγνωρίζοντας τη θεσμική του σημασία για την ενίσχυση της ιστορικής μνήμης στη νέα γενιά.

Η Συλλογική Προσφορά Υψηλού Επιπέδου, έφερε το αποτέλεσμα αυτό το οποίο δεν θα ήταν εφικτό να υλοποιηθεί χωρίς την άμεση, αφιλοκερδή και εθελοντική συμβολή μιας εξαιρετικής ομάδας ακαδημαϊκών και επαγγελματιών. Η σύμπραξη αυτή αποτελεί υπόδειγμα κοινωνικής προσφοράς, καθώς κορυφαίοι επιστήμονες και δημιουργοί ένωσαν τις δυνάμεις τους για να μετατρέψουν την ιστορική γνώση σε ένα σύγχρονο, οπτικοακουστικό εκπαιδευτικό εργαλείο.

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την επιστημονική ομάδα για την άμεση ανταπόκριση της, για την συγκίνηση τους που καταφέραμε να κάνουμε όλοι μαζί ένα τόσο μεγάλο βήμα. Θα πρέπει να αναφέρουμε πως η ιστορική εγκυρότητα και η καλλιτεχνική αρτιότητα του video την οφείλουμε στους:

 Παναγιώτη Διαμάντη: Διδάκτωρ Γενοκτονιών Πανεπιστημίου Τεχνολογίας Σίδνεϊ, 

Θεοφάνη Μαλκίδη: Διδάκτωρ Παντείου Πανεπιστημίου Αθηνών, 

Νικόλαο Παυλίδη: Απόφοιτο του τμήματος Ιστορίας/Αρχαιολογίας του ΑΠΘ, 

Φίλιππο Τσαουσέλη: Σκηνοθέτη και συγγραφέα, 

Παναγιώτη Λεσγίδη: Γραφίστα και Ραφαήλ Μετενίδη: Νομικό με εμπειρία σε θέματα πολιτιστικών φορέων.

Το video animation δημιουργήθηκε με σκοπό να φέρει τους μαθητές Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, αλλά και κάθε ενδιαφερόμενο πολίτη, σε επαφή με την πλούσια ιστορική και πολιτιστική διαδρομή του Ποντιακού Ελληνισμού. Μέσα από σύγχρονη οπτικοακουστική αφήγηση και  προσέγγιση, προσαρμοσμένη στην παιδαγωγική ηλικία των μαθητών. 

Πραγματοποιήθηκε με την τέχνη του animation για να μεταδώσει με σεβασμό και ιστορική ακρίβεια δύσκολες έννοιες. Η μνήμη είναι άμυνα απέναντι στη λήθη γι’ αυτό θα θέλαμε οι νέοι να μάθουν, να νιώσουν και να προβληματιστούν μέσα από τη δύναμη της εικόνας. Η στήριξη τέτοιων πρωτοβουλιών εντάσσεται στον στρατηγικό μας στόχο για μια ζωντανή, βιωματική ιστορική εκπαίδευση που καλλιεργεί την ιστορική συνείδηση και τον σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού κα. Σοφία Ζαχαράκη είναι η πρώτη μετά από σειρά ετών που μας δέχτηκε με τόσο ειλικρινές ενδιαφέρον και πραγματική προθυμία να ακούσει τις θέσεις μας. Η στάση της σηματοδοτεί μια νέα αρχή, καθώς έθεσε άμεσα υπό την αιγίδα του Υπουργείου το συγκεκριμένο video, θεσπίζοντας παράλληλα την εκπαιδευτική – πολιτιστική δράση «Η Ιστορία και ο Πολιτισμός του Ποντιακού Ελληνισμού». 

Πρόκειται για μια πρωτοβουλία παραγωγής και διάθεσης ψηφιακού υλικού που θα συνοδεύει τους μαθητές μας για τα σχολικά έτη 2025-2026 και 2026-2027. Θέλουμε να την ευχαριστήσουμε θερμά, καθώς με δική της προσωπική εισήγηση, το video αυτό θα αποτελεί πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της εγκυκλίου για τις εκδηλώσεις Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου σε όλα τα σχολεία της χώρας. Η κίνηση αυτή δεν είναι απλώς μια θεσμική κίνηση, αλλά μια πράξη ευθύνης απέναντι στην ιστορική αλήθεια που περιμέναμε χρόνια να δικαιωθεί».

«Η ιστορία μας δεν είναι μόνο μνήμη, είναι χρέος προς το μέλλον. Ευχαριστούμε θερμά τους συνεργάτες μας που πρόσφεραν το ταλέντο και τις γνώσεις τους χωρίς κανένα αντάλλαγμα, με μοναδικό κίνητρο τη μετάδοση της ιστορικής αλήθειας στη νέα γενιά. Κυρίως όμως για το χρέος που έχουμε προς τους προγόνους μας και την αγάπη μας για τον Πόντο».

Το βίντεο και το έγγραφο της έγκρισης από το Υπουργείο 

 

Α: Εκπαιδευτική – πολιτιστική δράση υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού

Σχετ.: Τα Φ.Ε.Σ.Ε. με αρ. πρωτ. 284/15-01-2026, 1101/16-02-2026 Γρ. Υπουργού και 15071/15-01- 2026, 15463/16-02-2026 ΓΓΑΒΕΕΑ και το με αρ. πρωτ. εισ. Υ.ΠΑΙ.Θ.Α. 18597/Δ2/16-02-2026 έγγραφο

Το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού θέτει υπό την αιγίδα του την Εκπαιδευτική – πολιτιστική δράση (παραγωγή και διάθεση ψηφιακού εκπαιδευτικού υλικού) με

τίτλο: «Η Ιστορία και ο Πολιτισμός του Ποντιακού Ελληνισμού», που διοργανώνεται από την Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος.

Η δράση θα πραγματοποιηθεί κατά τη διάρκεια του τρέχοντος σχολικού έτους 2025-2026 και του σχολικού έτους 2026-2027, με πανελλαδική διάθεση εκπαιδευτικού υλικού, σε ψηφιακό

περιβάλλον.

 Επισημαίνεται ότι σε κάθε σχετική επικοινωνία, δημοσίευση, έντυπο ή ψηφιακό υλικό θα πρέπει να αναγράφεται ρητά η φράση «υπό την αιγίδα του Υ.ΠΑΙ.Θ.Α.».

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Παρασκήνιο και συντονισμός πίσω από την πρόταση Μπαχτσελί για «ρόλο ειρήνης» στον Οτσαλάν – Το μεγάλο “βάρος” του Ερντογάν

Ο ηγέτης των εθνικιστών του MHP, ο οποίος στο παρελθόν ζητούσε την επαναφορά της θανατικής ποινής για τον Οτσαλάν και τον χαρακτήριζε «δολοφόνο βρεφών», εμφανίστηκε τώρα να στηρίζει ανοιχτά την παραχώρηση ειδικού καθεστώτος στον ιστορικό ηγέτη του PKK.

Δημοσιεύτηκε

στις

Σημαντικές πολιτικές αναταράξεις προκαλεί στην Τουρκία η πρόταση του ηγέτη του MHP, Ντεβλέτ Μπαχτσελί, να δοθεί επίσημος ρόλος στον Αμπντουλάχ Οτσαλάν ως «Συντονιστή της Ειρηνευτικής Διαδικασίας και της Πολιτικοποίησης».

Γράφει ο Χρήστος Κωνσταντινίδης

Ο γνωστός Τούρκος αναλυτής Μουράτ Γετκίν αποκαλύπτει έντονο παρασκήνιο συνεννοήσεων ανάμεσα στο τουρκικό κράτος, το DEM και μηχανισμούς ασφαλείας. Στην ανάλυσή του, ο Γετκίν επισημαίνει ότι η παρέμβαση Μπαχτσελί δεν ήταν ούτε αυθόρμητη ούτε αποκομμένη από εξελίξεις που βρίσκονται σε εξέλιξη εδώ και εβδομάδες στο παρασκήνιο της τουρκικής πολιτικής ζωής.

Ο ηγέτης των εθνικιστών του MHP, ο οποίος στο παρελθόν ζητούσε την επαναφορά της θανατικής ποινής για τον Οτσαλάν και τον χαρακτήριζε «δολοφόνο βρεφών», εμφανίστηκε τώρα να στηρίζει ανοιχτά την παραχώρηση ειδικού καθεστώτος στον ιστορικό ηγέτη του PKK.

Μιλώντας στην κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματός του στις 5 Μαΐου, ο Μπαχτσελί δήλωσε ότι για να προχωρήσει η διαδικασία μιας «Τουρκίας χωρίς τρομοκρατία», θα πρέπει να δοθεί στον Οτσαλάν ο ρόλος του «Συντονιστή Ειρήνης και Πολιτικοποίησης».

Η πρόταση προκάλεσε άμεση και ενθουσιώδη αντίδραση από το φιλοκουρδικό DEM. Ο συμπρόεδρος του κόμματος, Τουντζέρ Μπακιρχάν, δήλωσε ότι «υπογράφει» την πρόταση Μπαχτσελί, ενώ ζήτησε και τη δημιουργία ειδικού κοινοβουλευτικού «Συμβουλίου Παρακολούθησης και Εποπτείας της Ειρηνευτικής Διαδικασίας».

Μάλιστα, κάλεσε να κατατεθεί άμεσα σχετικός νόμος και να εγκριθεί από την τουρκική Εθνοσυνέλευση μέσα σε μία εβδομάδα.

Ο Γετκίν παρατηρεί ότι η γλώσσα που χρησιμοποιήθηκε στις 5 Μαΐου δείχνει πως η μέχρι πρότινος λεγόμενη διαδικασία για μια «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία» έχει πλέον επιστρέψει ανοιχτά στον όρο «ειρηνευτική διαδικασία», δηλαδή στην πολιτική ορολογία που χρησιμοποιούσε διαχρονικά το κουρδικό στρατόπεδο.

Κατά τον Τούρκο αναλυτή, ιδιαίτερη σημασία έχει και η χρονική σύμπτωση των δηλώσεων Μπαχτσελί με ανακοίνωση στελεχών του PKK, η οποία δημοσιεύθηκε σχεδόν ταυτόχρονα μέσω του πρακτορείου ANF.

Η ανακοίνωση υπογράφηκε όχι από το PKK ή το KCK, αλλά από το λεγόμενο «Κίνημα των οπαδών του ΑΠΟ» – ονομασία που παραπέμπει στα πρώτα χρόνια της οργάνωσης και στους πιστούς του Οτσαλάν.

Για τον Γετκίν, αυτή η λεπτομέρεια δεν είναι τυχαία. Εκτιμά ότι αποτελεί έμμεσο μήνυμα πως έχουν ήδη αρχίσει διαδικασίες μετασχηματισμού ή ακόμη και σταδιακής διάλυσης του PKK.

Οι εκπρόσωποι της οργάνωσης έθεσαν ως βασική προϋπόθεση για την πρόοδο της διαδικασίας την αναβάθμιση του καθεστώτος του Οτσαλάν, κάτι που η Άγκυρα μέχρι πρότινος απέφευγε ακόμη και να συζητήσει δημόσια.

Το πλέον κρίσιμο στοιχείο της ανάλυσης αφορά το παρασκήνιο συντονισμού ανάμεσα στο τουρκικό κράτος και το κουρδικό πολιτικό στρατόπεδο.

Ο Γετκίν αφήνει σαφείς αιχμές ότι υπάρχει δίαυλος συνεννόησης ανάμεσα στη ΜİΤ και το DEM, υπενθυμίζοντας ότι η Περβίν Μπουλντάν –κεντρικό πρόσωπο των επαφών με το Ιμραλί– είχε ήδη μιλήσει τις προηγούμενες ημέρες για την ανάγκη «συγχρονισμένης» διαδικασίας.

Σύμφωνα με την ανάλυση, η συνάντηση Ερντογάν – Μπαχτσελί την 1η Μαΐου θεωρείται καθοριστική. Ο Γετκίν σημειώνει ότι σχεδόν κάθε προσωπική συνάντηση των δύο ανδρών τα τελευταία χρόνια συνοδεύτηκε από σημαντικές πολιτικές αποφάσεις.

Δύο ημέρες αργότερα, δημοσίευμα της εφημερίδας Türkiye αποκάλυπτε ότι ο επικεφαλής της ΜİΤ, Ιμπραήμ Καλίν, είχε ήδη ενημερώσει την ηγεσία του AKP πως έχει δημιουργηθεί «μηχανισμός επιβεβαίωσης» για την παράδοση όπλων από μέλη του PKK.

Όλα αυτά, σύμφωνα με τον Γετκίν, δείχνουν έντονη κινητικότητα στο παρασκήνιο και συντονισμό που ξεπερνά τις δημόσιες δηλώσεις.

Ο Τούρκος αναλυτής υπογραμμίζει ότι η τουρκική κοινωνία αντιμετωπίζει τη διαδικασία με «επιφυλακτική στήριξη», καθώς δημοσκοπήσεις δείχνουν ποσοστά αποδοχής μεταξύ 55% και 58%.

Ωστόσο, τονίζει ότι η πρόταση να δοθεί στον Οτσαλάν επίσημος ρόλος «ειρήνης» ενδέχεται να προκαλέσει ισχυρές αντιδράσεις, κυρίως στο εθνικιστικό και συντηρητικό ακροατήριο που επί δεκαετίες είχε διαπαιδαγωγηθεί με τη ρητορική περί «τρομοκράτη» και «δολοφόνου παιδιών».

Για τον λόγο αυτό, ο Γετκίν θεωρεί ότι το πραγματικό βάρος πέφτει πλέον στο AKP και προσωπικά στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος θα πρέπει να πείσει το παραδοσιακό εθνικιστικό εκλογικό σώμα για μια τόσο δραστική πολιτική μεταστροφή.

Παράλληλα, ο αναλυτής συνδέει τις εξελίξεις αυτές με τις ευρύτερες γεωπολιτικές και οικονομικές επιδιώξεις της Άγκυρας, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την προσέγγιση με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Όπως σημειώνει, αν η κυβέρνηση Ερντογάν θεωρεί πραγματικά ότι το μέλλον της τουρκικής οικονομίας περνά μέσα από την αποκατάσταση σχέσεων με την Ευρώπη, τότε θα χρειαστεί να προχωρήσει και σε βήματα εκδημοκρατισμού και ενίσχυσης του κράτους δικαίου.

Ο Γετκίν καταλήγει ότι οι μήνες Μάιος και Ιούνιος θα είναι πολιτικά «καυτοί» για την Τουρκία, αφήνοντας να εννοηθεί ότι το επόμενο διάστημα μπορεί να υπάρξουν ακόμη πιο τολμηρές κινήσεις στο κουρδικό ζήτημα, πίσω από κλειστές πόρτες και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Ανάλυση Μουράτ Γετκίν: Η Τουρκία βλέπει «προληπτική επίθεση» της ΕΕ πριν από τη γεωπολιτική της ενίσχυση

Ο Τούρκος αρθρογράφος επιχειρεί να αποκωδικοποιήσει το πραγματικό μήνυμα πίσω από τη νέα παρέμβαση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για τις σχέσεις Άγκυρας – Βρυξελλών.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Σε μια ιδιαίτερα αποκαλυπτική ανάλυση με τίτλο «Το όριο του Ιουλίου στην ένταση Τουρκίας – ΕΕ», ο γνωστός Τούρκος δημοσιογράφος και αναλυτής Μουράτ Γετκίν επιχειρεί να αποκωδικοποιήσει το πραγματικό μήνυμα πίσω από τη νέα παρέμβαση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για τις σχέσεις Άγκυρας – Βρυξελλών.

Σύμφωνα με τον Γετκίν, η τουρκική ηγεσία θεωρεί πλέον ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση επιχειρεί να περιορίσει προληπτικά την αυξανόμενη γεωπολιτική ισχύ της Τουρκίας, ιδιαίτερα μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία και τη σύγκρουση με το Ιράν.

Η χρονική σύμπτωση μόνο τυχαία δεν θεωρείται στην Άγκυρα. Την ίδια ημέρα που ο αντιπρόεδρος της Τουρκίας Τζεβντέτ Γιλμάζ υπέγραφε στο Γερεβάν συμφωνία με τον Αρμένιο πρωθυπουργό Νικόλ Πασινιάν για την αποκατάσταση της ιστορικής Γέφυρας του Ανί, ο Ερντογάν εξαπέλυε τη νέα πολιτική του επίθεση κατά της ΕΕ.

Ο Τούρκος πρόεδρος δήλωσε μετά τη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου ότι «σήμερα η ανάγκη της Ευρώπης για την Τουρκία είναι μεγαλύτερη από την ανάγκη της Τουρκίας για την Ευρώπη», προειδοποιώντας ότι η εξάρτηση αυτή θα μεγαλώσει ακόμη περισσότερο στο μέλλον.

Παράλληλα, έθεσε ένα σαφές δίλημμα προς τις Βρυξέλλες: είτε η Ευρώπη θα δει την αυξανόμενη δύναμη της Τουρκίας ως ευκαιρία εξόδου από τα στρατηγικά της αδιέξοδα είτε θα επιτρέψει –όπως είπε– στις «αποκλειστικές και προκατειλημμένες φωνές» να σκοτεινιάσουν το μέλλον της ηπείρου.

Ο Μουράτ Γετκίν υποστηρίζει ότι τα λόγια Ερντογάν δεν πρέπει να διαβαστούν απομονωμένα, αλλά σε συνδυασμό με την παρέμβαση της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν κατά τη Σύνοδο της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας στην Αρμενία.

Η φον ντερ Λάιεν έκανε λόγο για μια «μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια» που βασίζεται στην ενέργεια, την άμυνα και τη συνδεσιμότητα. Η Άγκυρα, όμως, βλέπει πίσω από αυτή τη ρητορική μια Ευρώπη που αντιμετωπίζει την Τουρκία όχι ως ισότιμο εταίρο, αλλά ως χρήσιμο στρατιωτικό εργαλείο.

Στην ανάλυση τονίζεται ότι στην τουρκική πολιτική σκέψη ενισχύεται η πεποίθηση πως η ΕΕ θεωρεί την Αρμενία και την Ουκρανία οργανικά μέλη της «ευρωπαϊκής οικογένειας», ενώ αντιμετωπίζει την Τουρκία ως ανεπιθύμητο αλλά αναγκαίο γείτονα, του οποίου η πόρτα χτυπιέται μόνο όταν απαιτείται στρατιωτική ισχύς.

Οι αναφορές Ερντογάν σε «ιστορικές και πολιτικές προκαταλήψεις» αλλά και σε «ειλικρινείς σχέσεις επί ίσοις όροις» ερμηνεύονται ακριβώς μέσα σε αυτό το πλαίσιο.

Ο Γετκίν επιμένει ότι η ΕΕ δεν μπορεί να οικοδομήσει αυτόνομη στρατηγική σε Ανατολική Μεσόγειο, Μέση Ανατολή, Μαύρη Θάλασσα και Καύκασο, αν βλέπει την Τουρκία μόνο ως στρατιωτική δύναμη και όχι ως κομβικό γεωπολιτικό παίκτη στην ενέργεια και τις εμπορικές διαδρομές.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι εκτιμήσεις του για τον άξονα Ισραήλ – Ελλάδας – Κυπριακής Δημοκρατίας. Σύμφωνα με τον Τούρκο αναλυτή, η Άγκυρα θεωρεί ότι οι τρεις πλευρές ανησυχούν επειδή η Τουρκία ενισχύθηκε γεωπολιτικά κρατώντας αποστάσεις τόσο από τον πόλεμο στην Ουκρανία όσο και από τη σύγκρουση με το Ιράν.

Κατά τον ίδιο, η τριμερής συνεργασία που ενισχύθηκε μετά τη συνάντηση του Δεκεμβρίου 2025 στην Ιερουσαλήμ αντιμετωπίζεται από την Τουρκία ως «προληπτικό χτύπημα» πριν η Άγκυρα ενισχύσει ακόμη περισσότερο τη θέση της στη μεταπολεμική περίοδο.

Στην ίδια εξίσωση εντάσσει και τη Γαλλία, υποστηρίζοντας ότι το Παρίσι λειτουργεί ως πολιτικός προστάτης της ελληνοκυπριακής στρατηγικής απέναντι στην Τουρκία, ενώ συνδέει ακόμη και την παρουσία του Εμανουέλ Μακρόν στην Αρμενία με αυτή τη γεωπολιτική αντιπαράθεση.

Η ανάλυση επεκτείνεται και στο επεισόδιο με τον στολίσκο SUMUD που κατευθυνόταν προς τη Γάζα και δέχθηκε επέμβαση ισραηλινών κομάντος ανοιχτά της Κρήτης. Ο Γετκίν επικαλείται μάλιστα τη θέση της ειδικής εισηγήτριας του ΟΗΕ για την Παλαιστίνη, Φραντσέσκα Αλμπανέζε, η οποία χαρακτήρισε «στρατηγικό λάθος» τη χρήση της Ελλάδας από το Ισραήλ λόγω του φόβου απέναντι στην Τουρκία.

Παράλληλα, επισημαίνει μια «ιστορική αντίφαση»: την ώρα που Ισραήλ, Ελλάδα και Γαλλία συγκρούονται πολιτικά με την Άγκυρα, οι πύραυλοι που εκτοξεύθηκαν από το Ιράν προς την Τουρκία αναχαιτίστηκαν μέσω του συστήματος συλλογικής άμυνας του ΝΑΤΟ.

Ο Γετκίν θεωρεί ότι ο Ιούλιος θα αποτελέσει κρίσιμο σημείο καμπής για τις σχέσεις Τουρκίας – ΕΕ. Στις 30 Ιουνίου ολοκληρώνεται η εξάμηνη προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΕΕ και από την 1η Ιουλίου αναλαμβάνει η Ιρλανδία, την οποία η Άγκυρα θεωρεί πιο ισορροπημένη σε ζητήματα όπως η Γάζα και το Ιράν.

Παράλληλα, στις 2 Ιουλίου ο υπουργός Οικονομικών Μεχμέτ Σιμσέκ θα συναντηθεί στην Κωνσταντινούπολη με την επίτροπο Διεύρυνσης της ΕΕ Μάρτα Κος, ενώ λίγες ημέρες αργότερα θα πραγματοποιηθεί στην Άγκυρα η Σύνοδος του ΝΑΤΟ.

Ωστόσο, ο Τούρκος αναλυτής καταλήγει με μια σαφή εσωτερική κριτική προς την κυβέρνηση Ερντογάν. Όπως σημειώνει, η Τουρκία δεν έχει κάνει ουσιαστικά βήματα ούτε για την ενίσχυση του κράτους δικαίου ούτε για τη βελτίωση των δημοκρατικών και οικονομικών της προτύπων.

Υπενθυμίζει ότι ζητήματα όπως η εφαρμογή αποφάσεων του Συνταγματικού Δικαστηρίου, η συμμόρφωση με τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ή η αντικατάσταση εκλεγμένων δημάρχων από κρατικούς επιτρόπους δεν μπορεί να συνδέονται μόνο με την ενταξιακή προοπτική της χώρας.

Ο Γετκίν καταλήγει ότι το πραγματικό κλειδί τόσο για τη βελτίωση των σχέσεων Τουρκίας – ΕΕ όσο και για την οικονομική και πολιτική σταθερότητα της χώρας είναι ένα αξιόπιστο και ανεξάρτητο σύστημα δικαιοσύνης.

«Αν ο Ερντογάν το βλέπει και αποφασίσει να κάνει όσα χρειάζονται, τότε δεν υπάρχει πρόβλημα. Διαφορετικά, και η Τουρκία και η Ευρώπη θα χάσουν», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ26 δευτερόλεπτα πριν

Σημεία πολιτισμού

Τί θα επιλέξουμε, έναν καλύτερο πολιτισμό ή έναν τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο;

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ30 λεπτά πριν

Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος: Η ιστορική διαδρομή των Ελλήνων του Πόντου σε εκπαιδευτικό video animation

Η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος παρουσιάζει το νέο εκπαιδευτικό video animation για την ιστορική αναδρομή των Ελλήνων του Πόντου υπό την...

Αναλύσεις60 λεπτά πριν

Παρασκήνιο και συντονισμός πίσω από την πρόταση Μπαχτσελί για «ρόλο ειρήνης» στον Οτσαλάν – Το μεγάλο “βάρος” του Ερντογάν

Ο ηγέτης των εθνικιστών του MHP, ο οποίος στο παρελθόν ζητούσε την επαναφορά της θανατικής ποινής για τον Οτσαλάν και...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Ανάλυση Μουράτ Γετκίν: Η Τουρκία βλέπει «προληπτική επίθεση» της ΕΕ πριν από τη γεωπολιτική της ενίσχυση

Ο Τούρκος αρθρογράφος επιχειρεί να αποκωδικοποιήσει το πραγματικό μήνυμα πίσω από τη νέα παρέμβαση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για τις...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Ηλίας Παπανικολάου: Η γεωπολιτική “απάτη” της Ουκρανίας και το τουρκικό θέατρο του παραλόγου στην Αδριανούπολη

Mέσα από την εκπομπή «Leaders», ο διευθυντής σύνταξης του δελτίου ειδήσεων του Star Channel προχώρησε σε μια ανατομία της τρέχουσας...

Δημοφιλή