Μπορεί η εκεχειρία μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν να έβαλε προσωρινά τέλος στη στρατιωτική σύγκρουση των δύο χωρών, όμως στο εσωτερικό της Ισλαμικής Δημοκρατίας ανοίγει ένα νέο και ιδιαίτερα επικίνδυνο μέτωπο. Ανάλυση του The National Context καταγράφει τη σοβαρότερη αναζωπύρωση των συγκρούσεων ανάμεσα στις ιρανικές δυνάμεις ασφαλείας και τις κουρδικές ένοπλες οργανώσεις εδώ και περισσότερο από μία δεκαετία.

Σύμφωνα με την ανάλυση, από τις 29 Μαΐου έως την 1η Ιουλίου σημειώθηκαν εννέα ένοπλα επεισόδια στο δυτικό Ιράν, εκ των οποίων τα επτά είχαν θανατηφόρα κατάληξη. Οι συγκρούσεις εκτυλίχθηκαν στις επαρχίες Δυτικό Αζερμπαϊτζάν, Κουρδιστάν και Κερμανσάχ, ενώ παράλληλα ιρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη πραγματοποίησαν επιθέσεις εναντίον κουρδικών βάσεων στην αυτόνομη Περιφέρεια του Κουρδιστάν στο βόρειο Ιράκ.

Ο απολογισμός είναι βαρύς. Με βάση μόνο τους επιβεβαιωμένους αριθμούς, σκοτώθηκαν τουλάχιστον επτά μέλη των ιρανικών δυνάμεων ασφαλείας και δεκατέσσερις Κούρδοι μαχητές, ανεβάζοντας τον ελάχιστο αριθμό των νεκρών στους 21. Η ανάλυση σημειώνει ότι ο πραγματικός απολογισμός πιθανόν να είναι μεγαλύτερος.

Η πιο αιματηρή εβδομάδα

Η μεγαλύτερη κλιμάκωση σημειώθηκε στα τέλη Ιουνίου.

Στις 26 Ιουνίου, μαχητές της οργάνωσης YRK, που συνδέεται με το PJAK –την ιρανική πτέρυγα του PKK– επιτέθηκαν σε φυλάκιο κοντά στη Μπανέχ, σκοτώνοντας τρεις άνδρες των ιρανικών δυνάμεων ασφαλείας.

Ακολούθησε μεγάλης κλίμακας επιχείρηση των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) γύρω από το χωριό Γκαγκάς, κοντά στη Μαχαμπάντ, με χρήση πυροβολικού, drones και βαρέων όπλων. Το PJAK ανακοίνωσε τον θάνατο τεσσάρων μαχητών του, ενώ το Ιράν υποστήριξε ότι οι νεκροί ήταν έξι.

Η κορύφωση ήρθε την 1η Ιουλίου, όταν οι Φρουροί της Επανάστασης έστησαν ενέδρα σε μονάδα του Δημοκρατικού Κόμματος του Ιρανικού Κουρδιστάν (KDPI) κοντά στην Πιρανσάρ, σκοτώνοντας έξι Πεσμεργκά. Την ίδια νύχτα σημειώθηκε δεύτερη αιματηρή σύγκρουση στην περιοχή Σαρνταστ, ενώ ιρανικά drones βομβάρδισαν εγκαταστάσεις του KDPI και της οργάνωσης PAK στην περιοχή του Ερμπίλ στο Ιράκ.

Από τα στρατόπεδα στο Ιράκ στις επιχειρήσεις μέσα στο Ιράν

Η ανάλυση υποστηρίζει ότι η βασική αλλαγή μετά τη συμφωνία εκεχειρίας της 17ης Ιουνίου δεν ήταν η ένταση των επιχειρήσεων αλλά ο τρόπος διεξαγωγής τους.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, το Ιράν επικέντρωνε τις επιθέσεις του κυρίως σε στρατόπεδα κουρδικών οργανώσεων στο βόρειο Ιράκ. Μετά την εκεχειρία, όμως, το βάρος μεταφέρθηκε σε χερσαίες επιχειρήσεις μέσα στο ιρανικό έδαφος, με στοχευμένες ενέδρες και επιχειρήσεις εξουδετέρωσης κουρδικών ομάδων.

Το «κουρδικό χαρτί» των ΗΠΑ

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι αποκαλύψεις σχετικά με τα γεγονότα που προηγήθηκαν.

Το The National Context αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια του πολέμου, η Ουάσιγκτον εξέτασε το ενδεχόμενο αξιοποίησης των κουρδικών οργανώσεων ως χερσαίας δύναμης εναντίον του Ιράν. Σύμφωνα με την ανάλυση, ο Ντόναλντ Τραμπ είχε συνομιλίες με Κούρδους ηγέτες, μεταξύ των οποίων και ο επικεφαλής του KDPI, Μουσταφά Χίτζρι, ενώ η CIA φέρεται να μελέτησε σχέδιο εξοπλισμού κουρδικών δυνάμεων με στόχο την πρόκληση εξέγερσης στο εσωτερικό του Ιράν.

Το σχέδιο, σύμφωνα με το δημοσίευμα, δεν προχώρησε εξαιτίας της στρατιωτικής πίεσης του Ιράν, των αντικρουόμενων μηνυμάτων από την Ουάσιγκτον αλλά και της έντονης αντίδρασης της Τουρκίας.

Επιχειρήσεις βασισμένες σε πληροφορίες

Οι αναλυτές εκτιμούν ότι οι πρόσφατες επιχειρήσεις των Φρουρών της Επανάστασης δεν ήταν τυχαίες, αλλά αποτέλεσμα εκτεταμένης συλλογής πληροφοριών.

Οι ενέδρες εναντίον μονάδων του KDPI δείχνουν ότι οι κινήσεις των Πεσμεργκά ήταν γνωστές εκ των προτέρων. Η προέλευση των πληροφοριών παραμένει άγνωστη και μπορεί να σχετίζεται με διείσδυση πρακτόρων στις οργανώσεις, χρήση drones, ηλεκτρονικές υποκλοπές ή συνεργασία μεταξύ Τεχεράνης, Βαγδάτης και των αρχών του ιρακινού Κουρδιστάν.

Στρατιωτική και διπλωματική πίεση

Παράλληλα με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, το Ιράν φαίνεται να εντείνει και τη διπλωματική πίεση προς το Ιράκ.

Σύμφωνα με κουρδικά μέσα ενημέρωσης που επικαλείται η ανάλυση, η Τεχεράνη φέρεται να ζήτησε από τη Βαγδάτη είτε την έκδοση των ηγετών των κουρδικών οργανώσεων είτε την απομάκρυνσή τους από το ιρακινό έδαφος προς τρίτες χώρες. Αν και η ιρακινή κυβέρνηση διαψεύδει ότι έλαβε επίσημο σχετικό αίτημα, η ανάλυση σημειώνει ότι μια τέτοια εξέλιξη θα αποτελούσε σημαντική κλιμάκωση της πίεσης κατά των κουρδικών οργανώσεων.

Τι μπορεί να ακολουθήσει

Το The National Context παρουσιάζει τέσσερα πιθανά σενάρια για το επόμενο διάστημα.

Το πρώτο προβλέπει σταδιακή αποκλιμάκωση, εφόσον το Ιράκ και η Περιφερειακή Κυβέρνηση του Κουρδιστάν περιορίσουν τις κινήσεις των οργανώσεων.

Το δεύτερο προβλέπει προσπάθεια των κουρδικών κομμάτων να ενισχύσουν τα δίκτυά τους μέσα στο Ιράν πριν περιοριστεί η παρουσία τους στο Ιράκ.

Το τρίτο αφορά ενδεχόμενη αλλαγή στρατηγικής του PJAK, το οποίο έχει ήδη προειδοποιήσει ότι θα εγκαταλείψει τη μέχρι σήμερα στάση αυτοσυγκράτησης εάν συνεχιστούν οι επιθέσεις.

Το τέταρτο και πιο επικίνδυνο σενάριο προβλέπει κατάρρευση της συμφωνίας ΗΠΑ–Ιράν, με αποτέλεσμα οι κουρδικές οργανώσεις να επανέλθουν ως δυνητικοί σύμμαχοι της Δύσης και την Τεχεράνη να επεκτείνει τις επιχειρήσεις της ακόμη βαθύτερα στο Ιράκ.

Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι ότι, παρά τη διπλωματική αποκλιμάκωση μεταξύ Τεχεράνης και Ουάσιγκτον, το κουρδικό μέτωπο εξελίσσεται σε έναν νέο πυρήνα αστάθειας. Αντί ο πόλεμος να τερματιστεί, φαίνεται πως μεταφέρεται από το διεθνές επίπεδο στο εσωτερικό του Ιράν, με τις εξελίξεις να αποκτούν ιδιαίτερη σημασία για ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.

Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης

Μια προσεκτικά σχεδιασμένη επιχείρηση «δημόσιας διπλωματίας» ολοκληρώθηκε στη Δυτική Θράκη, με την επίσκεψη πολυμελούς αντιπροσωπείας της Γυναικείας Οργάνωσης του κυβερνώντος κόμματος AKP της Τουρκίας. Η παρουσία υψηλόβαθμων στελεχών, όπως η Πρόεδρος των Γυναικείων Οργανώσεων του AKP και βουλευτής Κωνσταντινούπολης, Tuğba Işık Ercan, και η βουλευτής Sivas, Rukiye Genç Toy, υπογραμμίζει τον ρόλο που δίνει η Άγκυρα στη χρήση «μαλακής ισχύος» εντός των τειχών της Μειονότητας.

Η «Πυξίδα» του Προξενείου

Από την πρώτη στιγμή της άφιξης, ο ρόλος του Γενικού Προξένου της Τουρκίας στην Κομοτηνή, Aykut Ünal, υπήρξε κομβικός. Ο προξενικός μηχανισμός λειτούργησε ως ο αδιαμφισβήτητος συντονιστής, καθοδηγώντας το κλιμάκιο του AKP σε όλους τους εμβληματικούς «σταθμούς» της μειονοτικής καθημερινότητας: από την έδρα του Τουρκικού Προξενείου, στις παράνομες «Μουφτείες» και τα σωματεία που φέρουν τον χαρακτηρισμό «Τουρκική» στην επωνυμία τους. Η διαδρομή της ομάδας του AKP αποτύπωσε την προσπάθεια ενίσχυσης των «δεσμών» με τη Μειονότητα υπό το πρίσμα της «μητέρας πατρίδας».

Η Στρατηγική της «Εργαλειοποίησης»

Η επιλογή της Işık Sadık Ahmet (DEB Party) ως βασικής διοργανώτριας και «οικοδέσποινας» της αντιπροσωπείας, δεν ήταν τυχαία. Η ενσωμάτωση του ονόματος του αποβιώσαντος Dr. Sadık Ahmet στη ρητορική του κλιμακίου είχε ως στόχο τη σύνδεση του AKP με το ιστορικό αφήγημα της Μειονότητας, επιδιώκοντας να παρουσιάσει την Άγκυρα ως τον μοναδικό «προστάτη» των μουσουλμάνων της περιοχής.

Η «γέφυρα» αυτή, που στήνεται με αιχμή του δόρατος τις γυναίκες του AKP και τις τοπικές «πρώτες κυρίες» του προξενικού συστήματος, υπογραμμίζει την επιδίωξη του τουρκικού παράγοντα να διατηρεί σταθερά ψηλά στην ατζέντα του τη θεσμική «αναγνώριση» των δικών του δομών, παρακάμπτοντας επιδεικτικά το επίσημο ελληνικό πλαίσιο.

Το «Highlight» της Πολιτικής Παρέμβασης

Η επίσκεψη στα Πομακοχώρια της Ξάνθης, αποτέλεσε το αποκορύφωμα της επικοινωνιακής τακτικής. Η ζωντανή τηλεφωνική παρέμβαση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης, δεν ήταν απλώς μια κίνηση εντυπωσιασμού, αλλά μια σαφής πολιτική κίνηση: η μεταφορά του κέντρου λήψης αποφάσεων από την Αθήνα στην Άγκυρα. Η ρητορική περί «πρωτεύουσας της καρδιάς» και ο διαρκής λόγος περί «πολιτισμικής κληρονομιάς» αποτελούν το γνωστό ρεπερτόριο που χρησιμοποιείται για να αναδειχθεί η θεσμική παρουσία του τουρκικού κράτους μέσα από τις γυναικείες και κοινωνικές οργανώσεις του AKP.

«Πολιτική Εντολή» από τον Ερντογάν σε συγκέντρωση στη Θράκη – «Ενώσατε τη μητέρα πατρίδα με το παιδί-πατρίδα»

Μια κίνηση υψηλού πολιτικού συμβολισμού έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της επίσκεψης της αντιπροσωπείας της Γυναικείας Οργάνωσης του AKP στο ορεινό της Ξάνθης, στο χωριό Σάπκα (Σάββα). Η επικεφαλής της αντιπροσωπείας, Tuğba Işık Ercan, κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, επικοινώνησε ζωντανά με τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, θέτοντάς τον σε ανοιχτή ακρόαση ενώπιον των παρευρισκομένων.

Ο Τούρκος Πρόεδρος, απευθυνόμενος στους κατοίκους του ορεινού όγκου της Ξάνθης, χρησιμοποίησε βαρύγδουπη γλώσσα, τονίζοντας ότι η συνάντηση αυτή τους γεμίζει χαρά. Χαρακτηριστική ήταν η αναφορά του, όπου δήλωσε πως οι παρευρισκόμενοι «ένωσαν τη μητέρα πατρίδα με το παιδί-πατρίδα (yavru vatan)», μια φράση που αποτυπώνει την ιδεολογική προσέγγιση της Άγκυρας για τη Μειονότητα στη Θράκη.

Ο κ. Ερντογάν, αφού μετέφερε τους χαιρετισμούς του από την Άγκυρα, συνεχάρη την Tuğba Işık Ercan για την πρωτοβουλία της και ευχήθηκε η συνάντηση να είναι «καλορίζικη» (hayırlı olsun). Από την πλευρά της, η κ. Ercan ευχαρίστησε τον Τούρκο Πρόεδρο για την παρέμβαση, υπογραμμίζοντας τον σεβασμό της αποστολής προς το πρόσωπό του.

Οι «Σταθμοί» της Περιοδείας

• Γενικό Προξενείο Κομοτηνής: Ο τόπος όπου χαράχτηκε η στρατηγική των συναντήσεων.

• Παρανόμως λειτουργούσες δομές “Τουρκική Νεολαία Κομοτηνής (GTGB)” & “Τουρκική Ένωση Ξάνθης (İTB)”: Θεσμοί που χρησιμοποιούνται για να επιβληθεί η ιδεολογική ταυτότητα που επιθυμεί η Άγκυρα.

• Επαφές με Ψευδομουφτήδες: Ενίσχυση της εικόνας των «εκλεκτών» της Άγκυρας.

• Επιχειρηματικές Δομές (DCT Trading): Η οικονομική διάσταση της Μειονότητας και η σύνδεση με τα συμφέροντα του τουρκικού συστήματος.

InfoBox: Στοιχεία της Επίσκεψης

• Επικεφαλής Αντιπροσωπείας: Tuğba Işık Ercan (Πρόεδρος Γυναικείων Οργανώσεων AKP, Βουλευτής Κωνσταντινούπολης).

• Συμμετέχοντες: Rukiye Genç Toy (Βουλευτής Sivas), Tülay Kaynarca (Πρόεδρος Οργανωτικού Γυναικών), Saliha Demirer (Πρόεδρος Γυναικών AKP Κωνσταντινούπολης).

• Οργανωτής/Υποδοχή: Işık Sadık Ahmet (DEB Party).

• Κεντρική Παρουσία: Aykut Ünal (Γενικός Πρόξενος Τουρκίας στην Κομοτηνή).

• Σημεία Επαφών: Παραθρησκευτικές και παρακρατικές Ψευδομουφτείες Κομοτηνής & Ξάνθης, Τουρκική Νεολαία Κομοτηνής (GTGB), Τουρκική Ένωση Ξάνθης (İTB), Πομακοχώρια Ξάνθης, Εχίνος.

• Highlights: Τηλεφωνική παρέμβαση Ερντογάν στο Σάπκα, επισκέψεις σε επιχειρηματικές δομές (DCT Trading – YAKA).

Η ζωντανή τηλεφωνική παρέμβαση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε μια τοπική συγκέντρωση στη Θράκη δεν συνιστά τυχαίο περιστατικό. Πρόκειται για μια επικοινωνιακή στρατηγική που στοχεύει στην εμπέδωση της εικόνας του «ηγέτη» που βρίσκεται σε άμεση επαφή με τη Μειονότητα, παρακάμπτοντας τα θεσμικά όρια. Η χρήση όρων όπως «μητέρα πατρίδα» και «παιδί-πατρίδα» επιβεβαιώνει ότι η Άγκυρα αντιμετωπίζει τη Θράκη ως ένα «πολιτικό εργοτάξιο» όπου η παρέμβαση στις τοπικές διεργασίες αποτελεί πλέον πάγια πρακτική, μετατρέποντας τις κοινωνικές επισκέψεις σε πεδία άσκησης εξωτερικής πολιτικής.

Η επίσκεψη της γυναικείας αντιπροσωπείας του AKP δεν ήταν μια απλή περιοδεία αλληλεγγύης, αλλά μια καλά οργανωμένη επιχείρηση «προξενικής διπλωματίας» εντός ελληνικού εδάφους. Η συνεχής παρουσία του Προξένου Aykut Ünal, η επιλογή των δομών-εργαλείων (παράνομες Μουφτείες, σωματεία) και η τηλεφωνική παρέμβαση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, επιβεβαιώνουν τη συστηματική προσπάθεια της Άγκυρας να θεσμοθετήσει ένα παράλληλο δίκτυο επιρροής στη Θράκη. Με την εργαλειοποίηση των γυναικείων οργανώσεων και της οικογένειας Sadık Ahmet, το τουρκικό κράτος μετατρέπει τη Μειονότητα σε έναν διαρκή πολιτικό βραχίονα, την ώρα που το ελληνικό κράτος παραμένει θεατής, χωρίς να διαθέτει το απαραίτητο επικοινωνιακό ή πολιτικό αντίβαρο απέναντι σε αυτή τη στρατηγική «μαλακής ισχύος».

Η περιοδεία της αντιπροσωπείας του AKP δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως μια «επίσκεψη αλληλεγγύης». Είναι μια συστηματική προσπάθεια εμβάθυνσης της επιρροής του τουρκικού κράτους, χρησιμοποιώντας το «γυναικείο φύλο» ως διπλωματικό εργαλείο για να εισχωρήσει στα σπίτια και τις οικογένειες της μειονότητας. Η συνεχής παρουσία του Προξένου Aykut Ünal σε κάθε στάδιο της επίσκεψης επιβεβαιώνει ότι ο ρόλος της διπλωματικής αρχής είναι να λειτουργεί ως καταλύτης για την εδραίωση της επιρροής του τουρκικού πολιτικού συστήματος.

Η Άγκυρα έχει μετατρέψει τη Θράκη σε ένα διαρκές πολιτικό «εργοτάξιο», όπου το ελληνικό κράτος παρακολουθεί τις εξελίξεις, χωρίς μέχρι στιγμής να διαθέτει το αντίστοιχο επικοινωνιακό ή πολιτικό αντίβαρο.

Πηγή: Ρεπορτάζ Rodopipress / Ανάλυση: Νίκος Αρβανίτης.

Η προγραμματισμένη επίσκεψη του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ, στο Ανίτκαμπιρ, το μαυσωλείο του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ στην Άγκυρα, προκαλεί έντονο προβληματισμό και αναμένεται να προκαλέσει αντιδράσεις στον ελληνισμό, αλλά και στους απογόνους των θυμάτων των χριστιανικών γενοκτονιών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Σύμφωνα με τουρκικά μέσα ενημέρωσης, ο Αμερικανός πρόεδρος θα φτάσει στην Άγκυρα στις 7 Ιουλίου για τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ και η πρώτη στάση του θα είναι στο Ανίτκαμπιρ, όπου θα αποτίσει φόρο τιμής στον ιδρυτή της σύγχρονης Τουρκίας. Στη συνέχεια θα μεταβεί στο προεδρικό μέγαρο, όπου θα συναντηθεί με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Η επιλογή αυτή αποκτά ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς ο Μουσταφά Κεμάλ αποτελεί μια προσωπικότητα που αντιμετωπίζεται με εντελώς διαφορετικό τρόπο από τη Δύση και από τους λαούς που υπέστησαν τις συνέπειες των πολιτικών του.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ PONTOS VOICE