Έντονη ανησυχία προκαλεί στην Τουρκία νέα επίθεση με μη επανδρωμένο αεροσκάφος εναντίον εμπορικού πλοίου τουρκικών συμφερόντων στη Μαύρη Θάλασσα, από την οποία τραυματίστηκαν σοβαρά τρία μέλη του πληρώματος.

Το περιστατικό σημειώθηκε κοντά στο Νοβοροσίσκ, ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια της Ρωσίας στη Μαύρη Θάλασσα. Μέχρι στιγμής δεν έχει διευκρινιστεί ποια πλευρά εξαπέλυσε το drone ούτε έχουν γίνει γνωστές περισσότερες λεπτομέρειες για τις συνθήκες της επίθεσης και την έκταση των ζημιών που υπέστη το πλοίο.

Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών κάλεσε την Τρίτη τόσο τη Ρωσία όσο και την Ουκρανία να λάβουν άμεσα μέτρα για την προστασία των εμπορικών πλοίων και τη διασφάλιση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στην περιοχή.

«Παρά όλες τις προειδοποιήσεις μας»

Σε ανακοίνωσή της, η Άγκυρα εξέφρασε τη σοβαρή ανησυχία της για τη συνεχιζόμενη στοχοποίηση πολιτικών πλοίων στη Μαύρη Θάλασσα, επισημαίνοντας ότι ανάλογα περιστατικά καταγράφονται «παρά όλες τις προειδοποιήσεις» που έχει απευθύνει.

«Ανησυχούμε σοβαρά για τη στοχοποίηση πολιτικών πλοίων στη Μαύρη Θάλασσα, παρά όλες τις προειδοποιήσεις μας», ανέφερε το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών.

Οι τουρκικές Αρχές παρακολουθούν στενά την κατάσταση της υγείας των τραυματισμένων πολιτών τους και βρίσκονται σε επικοινωνία με τις εμπλεκόμενες υπηρεσίες.

Δεν διευκρινίστηκε εάν οι τρεις τραυματίες διακομίστηκαν σε νοσοκομείο του Νοβοροσίσκ ή εάν εξετάζεται η μεταφορά τους στην Τουρκία.

Αυξάνεται ο κίνδυνος για τα εμπορικά πλοία

Η επίθεση αναδεικνύει για ακόμη μία φορά τους αυξανόμενους κινδύνους που αντιμετωπίζει η εμπορική ναυτιλία στη Μαύρη Θάλασσα, καθώς ο πόλεμος μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας επεκτείνεται ολοένα περισσότερο στον θαλάσσιο χώρο.

Η χρήση επιθετικών drones, μη επανδρωμένων σκαφών επιφανείας και πυραύλων γύρω από ρωσικά και ουκρανικά λιμάνια έχει μετατρέψει βασικές θαλάσσιες διαδρομές σε ζώνες υψηλού κινδύνου.

Το Νοβοροσίσκ αποτελεί κρίσιμο κόμβο για τις ρωσικές εξαγωγές και για τη δραστηριότητα του ρωσικού στόλου. Για τον λόγο αυτό, η ευρύτερη περιοχή έχει αποκτήσει αυξημένη στρατιωτική σημασία, με άμεσες συνέπειες για τα πολιτικά και εμπορικά πλοία που κινούνται κοντά στις ρωσικές ακτές.

Η δύσκολη θέση της Άγκυρας

Η Τουρκία επιχειρεί να διατηρήσει ισορροπίες ανάμεσα στη Μόσχα και στο Κίεβο, διατηρώντας ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας και με τις δύο πλευρές. Παράλληλα, ως χώρα που ελέγχει την πρόσβαση στη Μαύρη Θάλασσα μέσω των Στενών, παρουσιάζει την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας ως ζήτημα άμεσου στρατηγικού ενδιαφέροντος.

Η επίθεση εναντίον πλοίου τουρκικών συμφερόντων, όμως, αυξάνει την πίεση προς την Άγκυρα να απαιτήσει συγκεκριμένες εγγυήσεις, ώστε τα εμπορικά πλοία και τα πληρώματά τους να μη μετατρέπονται σε παράπλευρες απώλειες των πολεμικών επιχειρήσεων.

Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών απέφυγε να αποδώσει ευθύνη για το πλήγμα, απευθύνοντας κοινή έκκληση προς Ρωσία και Ουκρανία. Η στάση αυτή δείχνει ότι η Άγκυρα επιδιώκει, σε αυτή τη φάση, να αποτρέψει την περαιτέρω κλιμάκωση και να διαφυλάξει τον διαμεσολαβητικό ρόλο που διεκδικεί στη σύγκρουση.

Έντονο προβληματισμό προκαλεί η αιφνίδια κλιμάκωση της τουρκικής δραστηριότητας στο Αιγαίο, καθώς τέσσερα μη επανδρωμένα αεροσκάφη της Τουρκίας πραγματοποίησαν συνολικά 18 παραβιάσεις του ελληνικού εθνικού εναέριου χώρου μέσα σε μόλις ένα 24ωρο.

Ο αριθμός χαρακτηρίζεται πρωτοφανής, όχι μόνο για επιχειρήσεις τουρκικών drones, αλλά ακόμη και σε σύγκριση με αρκετές περιόδους δραστηριότητας επανδρωμένων μαχητικών αεροσκαφών. Τα τουρκικά UAV αναγνωρίστηκαν και αναχαιτίστηκαν από ελληνικά μαχητικά, όπως προβλέπεται σε ανάλογες περιπτώσεις.

Όπως επισήμανε ο δημοσιογράφος Γιάννης Ευσταθίου, μέχρι σήμερα καταγράφονταν κυρίως μεμονωμένες ή σποραδικές παραβιάσεις από τουρκικά drones. Αυτή τη φορά, όμως, τέσσερα μη επανδρωμένα αεροσκάφη επιτήρησης προχώρησαν σε έναν πραγματικό καταιγισμό παραβιάσεων, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό στις 18.

«Είχαμε μία ή δύο παραβιάσεις από drones, αλλά ποτέ αυτού του αριθμού», ανέφερε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι η συγκεκριμένη δραστηριότητα ενδέχεται να σηματοδοτεί την έναρξη μιας νέας περιόδου έντασης στο Αιγαίο.

Επιστροφή και των οπλισμένων F-16

Η κινητικότητα των τουρκικών UAV δεν αποτελεί το μοναδικό ανησυχητικό στοιχείο. Σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν, από τον Μάιο έχουν καταγραφεί τέσσερις εμπλοκές ελληνικών και τουρκικών μαχητικών, με οπλισμένα F-16 της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας να προχωρούν σε παραβιάσεις και να ακολουθούν αναχαιτίσεις και εικονικές αερομαχίες.

Η επανεμφάνιση τέτοιων περιστατικών αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς κατά τους θερινούς μήνες η δραστηριότητα στο Αιγαίο παρουσίαζε συνήθως σχετική ύφεση. Η νέα εικόνα δείχνει ότι η Άγκυρα επαναφέρει σταδιακά την τακτική της στρατιωτικής πίεσης και της έμπρακτης αμφισβήτησης του ελληνικού εναέριου χώρου.

Ο πτέραρχος εν αποστρατεία κ. Παπανικολάου εκτίμησε ότι η Τουρκία δεν εγκατέλειψε ποτέ τους μακροπρόθεσμους στρατηγικούς σχεδιασμούς της απέναντι στην Ελλάδα. Αντιθέτως, συνέχισε να τους υπηρετεί, επιδιώκοντας να διατηρεί ανοιχτό ένα ευρύ φάσμα διεκδικήσεων, ώστε ορισμένες από αυτές να εισαχθούν μελλοντικά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Κατά την εκτίμησή του, οι παραβιάσεις συνδέονται με τη σταθερή επιδίωξη της Άγκυρας να προωθήσει το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» και να στείλει το μήνυμα ότι η κατάσταση στο Αιγαίο μπορεί να αλλάξει.

Η δυσαρέσκεια της Άγκυρας και τα F-35

Στη συζήτηση τέθηκε επίσης το ενδεχόμενο η αυξημένη τουρκική δραστηριότητα να αποτελεί έκφραση νευρικότητας και δυσαρέσκειας για τη μη ικανοποίηση των απαιτήσεων της Άγκυρας από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη.

Η Τουρκία προσδοκούσε εξελίξεις στο ζήτημα των μαχητικών F-35 και σε άλλες ευρωπαϊκές και αμερικανικές εκκρεμότητες. Καθώς, όμως, οι προσδοκίες αυτές δεν φαίνεται να υλοποιούνται με τον τρόπο και την ταχύτητα που επιθυμεί, επανέρχεται στη γνωστή τακτική των παραβιάσεων και της πρόκλησης έντασης.

«Μπαίνουμε σε μια καινούργια περίοδο πίεσης προς την Ελλάδα», ανέφερε ο πτέραρχος ε.α., χωρίς να αποκλείσει η πίεση αυτή να απευθύνεται εμμέσως και προς την Ουάσιγκτον και τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.

Το όπλο της οικονομικής φθοράς

Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε και στην οικονομική διάσταση των τουρκικών επιχειρήσεων. Η Άγκυρα χρησιμοποιεί ολοένα συχνότερα UAV για αποστολές τις οποίες στο παρελθόν εκτελούσαν κυρίως μαχητικά F-16.

Το κόστος πτήσης και επιχειρησιακής αξιοποίησης ενός drone είναι αισθητά μικρότερο από εκείνο ενός επανδρωμένου μαχητικού. Αντίθετα, η Ελλάδα αναγκάζεται να απογειώνει μαχητικά αεροσκάφη για την αναγνώριση και την αναχαίτισή τους, επωμιζόμενη πολλαπλάσιο επιχειρησιακό και οικονομικό κόστος.

Πρόκειται ουσιαστικά για μια στρατηγική φθοράς: η Τουρκία διατηρεί χαμηλά το δικό της κόστος, ενώ υποχρεώνει την ελληνική πλευρά να διαθέτει σημαντικά ακριβότερα μέσα για να προστατεύσει τον εθνικό εναέριο χώρο.

Ο κ. Παπανικολάου τόνισε ότι το ζήτημα θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με διαφορετικό τρόπο από την ελληνική πλευρά, καθώς η συνεχής απογείωση μαχητικών απέναντι σε φθηνότερα μη επανδρωμένα μέσα δημιουργεί σοβαρή ασυμμετρία κόστους.

Σαφές μήνυμα αμφισβήτησης

Η αντικατάσταση των τουρκικών F-16 από drones δεν αλλάζει τον πολιτικό και στρατηγικό χαρακτήρα των ενεργειών. Είτε η παραβίαση πραγματοποιείται από επανδρωμένο μαχητικό είτε από UAV, το μήνυμα παραμένει το ίδιο: η Τουρκία επιχειρεί να αμφισβητήσει εμπράκτως τον ελληνικό εναέριο χώρο, να επιτηρήσει την περιοχή και να διατηρήσει την Ελλάδα υπό συνεχή πίεση.

Οι 18 παραβιάσεις μέσα σε ένα μόνο 24ωρο δεν μπορούν, επομένως, να αντιμετωπιστούν ως ένα συνηθισμένο ή μεμονωμένο περιστατικό. Αποτελούν ένδειξη ότι η Άγκυρα δοκιμάζει εκ νέου τις ελληνικές αντιδράσεις και ενδέχεται να προετοιμάζει τη σταδιακή επαναφορά ενός κλίματος έντασης στο Αιγαίο.

Οι επόμενες ημέρες θα δείξουν εάν επρόκειτο για μια ελεγχόμενη επίδειξη ισχύος ή για την απαρχή μιας νέας, συστηματικής εκστρατείας τουρκικών προκλήσεων.

Γράφει ο Ανδρέας Λιούμπας

Κανείς δεν αξίζει τέτοιο τέλος.

Να σε βρουν σε μια βαλίτσα.

Σαν αντικείμενο.

Ωστόσο, όσο και μακάβριο να φαίνεται, εδώ έχουμε μια περίπτωση μελέτης για κοινωνιολόγους.

Μια στην οποία συναντώνται ο εσωτερικευμένος μισοδυτικισμός (κινήματα, συλλογικότητες δηθεν φεμινίστριες κλπ) με την αυτοκτονική ενσυναίσθηση (η αδικοχαμένη Βρετανίδα).

Ξεκινώ με το δεύτερο.

Μια αστή Βρετανίδα, εύπορη, με καλή μόρφωση και τις ευκολίες της τάξης της, αφιερώνει τη ζωή της στις ΜΚΟ που ασχολούνται με τους πρόσφυγες και μετανάστες, νόμιμους και μη.

Αφελώς πιστεύει ότι οι Αφγανοί και άλλοι νεαροί άνδρες μουσουλμάνοι που συναναστρέφεται έχουν για εκείνη την εικόνα που έχει η ίδια. Λάθος μοιραίο.

Οι μισοί εξ αυτών την έβλεπαν ως μια λευκή χριστιανή γυναίκα και αυτό τους δημιουργεί μια σειρά από πολλά συναισθήματα και ιδέες καμία εκ των οποίων δεν σχετίζεται με ευγνωμοσύνη.

Η ενσυναίσθηση δεν είναι ευρέως διαδεδομένη έννοια μεταξύ τους ή, καλύτερα, δεν περιλαμβάνει άτομα άλλης θρησκείας και σίγουρα δεν πιάνει τα άτομα διαφορετικού φύλου (υπόψη, εκεί τα φύλα είναι δύο…)

Αφιέρωσε τη ζωή της και έχασε τη ζωή της.

Από τη Μόρια στις ΜΚΟ και από εκεί κατηγορούμενος για φόνο – Το βίντεο με τη βαλίτσα και η ιστορία του Αφγανού που σκότωσε τη Βρετανίδα

Από αυτοκτονικού χαρακτήρα ενσυναίσθηση.

Περνάω στον εσωτερικευμένο μισοδυτικισμό (δεν ξέρω καν αν είναι δόκιμος ο όρος αλλά δεν βρίσκω καλύτερο)

Σε κάθε άλλη δολοφονία γυναίκας από άνδρα – λευκό, καυκάσιο, ετεροφυλο, ίσως χριστιανό – θα είχε ξεσηκωθεί ο κόσμος: “γυναικοκτονία”, “πατριαρχία” κλπ.

Ωστόσο αυτή τη φορά οι περίφημες γνωστές- άγνωστες αγωνίστριες των γυναικείων δικαιωμάτων ειναι ξεκάθαρο πως δεν προσμετρούν τη συγκεκριμένη ως «αδελφή» τους.

Που είναι ” τα αγωνιστ@”, οι συλλογικότητες, το φεμινιστικό κίνημα κλπ;

Που είναι οι ακαδημαϊκοί (γυναίκες κυρίως, της ριζοσπαστική αριστεράς σε τεράστιο ποσοστό) ;

Σιωπή ασύρματου.

Γιατί ο δολοφόνος είναι Αφγανός λαθρομετανάστης που “ενσωματώθηκε” στη Δύση (και παντρεμένος με δυτική όπως μου υπενθύμισε φίλος) και συνεπώς κάθε αναφορά κάνει κακό στο αφήγημα.

Όπως κάλυπταν με νομοθεσία για χρόνια τα εγκλήματα των λαθρομεταναστών αλλά και των ήδη εγκατεστημένων μεταναστών σε ευρωπαϊκές χώρες αποσιωπώντας την εθνικότητα των δραστών.

Στη Βρετανία είχε φθάσει στο αποκορύφωμα αυτή η πρακτική.

Βρετανίδα και το θύμα – μέρος εκείνης της κουλτούρας της “ενσυναίσθησης” που έφερε τα αποτελέσματα που βλέπουμε σήμερα σε όλη την ΕΕ.

Όσα ζούμε σήμερα είναι αποτέλεσμα μιας στρέβλωσης της πραγματικότητας την οποία επιδίωξαν να θεσμοθετήσουν και να “κανονικοποιήσουν” κοινωνικές μειοψηφίες οι οποίες ωστόσο βρέθηκαν σε θέση διαμόρφωσης πολιτικών για λόγους που θέλουν άρθρο για να εξηγηθούν.

Και πάλι κρίμα ωστόσο.