Ο Σταύρος Καλεντερίδης έθεσε στο επίκεντρο της συνέντευξης το ζήτημα του πολιτεύματος, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα δεν λειτουργεί ως πραγματική δημοκρατία, αλλά ως ένα κοινοβουλευτικό σύστημα με έντονα ολιγαρχικά χαρακτηριστικά.

Όπως εξήγησε, σε μια ουσιαστική δημοκρατία οι πολιτικοί δεν θα αποφάσιζαν ερήμην της κοινωνίας, αλλά θα λειτουργούσαν ως εντολοδόχοι των πολιτών. Οι πολίτες, σύμφωνα με την πρότασή του, θα έπρεπε να διαθέτουν θεσμικούς μηχανισμούς παρέμβασης για μεγάλα εθνικά, κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα, ακόμη και τη δυνατότητα ανάκλησης αιρετών πριν από τη λήξη της θητείας τους.

Έφερε ως παραδείγματα τα μνημόνια και τη Συμφωνία των Πρεσπών, εκτιμώντας ότι, εάν υπήρχαν πραγματικά συμμετοχικοί θεσμοί, η κοινωνία θα μπορούσε να ανακόψει αποφάσεις με τις οποίες διαφωνούσε.

«Ο διχασμός συντηρεί το πελατειακό κράτος»

Ιδιαίτερα επικριτικός εμφανίστηκε απέναντι στο παραδοσιακό κομματικό σύστημα και στο δίπολο Αριστεράς–Δεξιάς. Κατά τον ίδιο, η πόλωση καλλιεργείται σκόπιμα από τα κόμματα, επειδή αποτελεί βασικό μηχανισμό πολιτικής επιβίωσής τους.

Συνέδεσε τον κομματικό διχασμό με το πελατειακό κράτος, υποστηρίζοντας ότι τα κόμματα προσφέρουν στους πολίτες αφενός μια πολιτική «ταυτότητα» και αφετέρου τη δυνατότητα διευθέτησης προβλημάτων μέσα σε ένα δυσλειτουργικό κράτος.

Ασκώντας κριτική στην πολιτική επανεμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα, χαρακτήρισε παρωχημένη την επιστροφή στη σύγκρουση Αριστεράς και Δεξιάς. Αντιπρότεινε τη συνεργασία των πολιτών στη βάση συγκεκριμένων θεματικών αξόνων, ανεξάρτητα από κομματικές καταβολές. Στο πλαίσιο αυτό αναφέρθηκε και στον «οριζόντιο σταυρό», δηλαδή στη δυνατότητα επιλογής υποψηφίων από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους με κριτήριο τις θέσεις και όχι την κομματική ετικέτα.

Το κίνημα των Τεμπών και η Μαρία Καρυστιανού

Ο Σταύρος Καλεντερίδης υποστήριξε ότι το κίνημα των Τεμπών κατάφερε να αναδείξει ένα βαθύτερο πολιτειακό πρόβλημα. Όπως είπε, οι συγγενείς των θυμάτων ήρθαν αντιμέτωποι με τη λειτουργία του κράτους και της Δικαιοσύνης και κατανόησαν στην πράξη τα θεσμικά εμπόδια που προκαλούν η βουλευτική ασυλία και ο νόμος περί ευθύνης υπουργών.

Έκανε ειδική αναφορά στη συγκέντρωση περίπου δύο εκατομμυρίων υπογραφών για την κατάργηση του άρθρου 86, χαρακτηρίζοντας την πρωτοβουλία σημαντική κατάκτηση για την ελληνική κοινωνία.

Εκτίμησε ότι η Μαρία Καρυστιανού και το κίνημα των Τεμπών έχουν αντιληφθεί το «ολιγαρχικό σκέλος» του προβλήματος. Πρόσθεσε, ωστόσο, ότι χρειάζεται να παρουσιαστεί και μια ολοκληρωμένη θετική πρόταση για τη μετάβαση σε ένα πραγματικά συμμετοχικό δημοκρατικό σύστημα.

Για το ενδεχόμενο δημιουργίας νέων κομμάτων από τη Μαρία Καρυστιανού και τον Αντώνη Σαμαρά, εκτίμησε ότι θα μπορούσαν να αλλάξουν τους σημερινούς εκλογικούς συσχετισμούς. Ιδιαίτερη σημασία απέδωσε στους πολίτες που απέχουν από τις εκλογές, υποστηρίζοντας ότι αυτοί αποτελούν τη «μαγιά» μιας πιθανής πολιτικής αλλαγής.

«Ο πατριωτισμός δεν είναι ούτε καλός ούτε κακός»

Απαντώντας στο ερώτημα τι σημαίνει πατρίδα, ο Σταύρος Καλεντερίδης απέρριψε τον διαχωρισμό ανάμεσα σε «καλώς» και «κακώς» εννοούμενο πατριωτισμό.

Όπως ανέφερε, ο πατριωτισμός αποτελεί θετικό συναίσθημα αγάπης για την πατρίδα, την κοινωνία και τους συνανθρώπους μας. Τον παρουσίασε ως αντίσταση απέναντι στις δυνάμεις που επιχειρούν να ομογενοποιήσουν τους λαούς, τις γλώσσες, τις παραδόσεις και τους πολιτισμούς.

Στο ίδιο πλαίσιο επέκρινε τις συζητήσεις για περιορισμό ή κατάργηση του δικαιώματος βέτο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, προειδοποιώντας ότι μια τέτοια εξέλιξη θα ενίσχυε τον συγκεντρωτισμό σε βάρος των κρατών-μελών.

Οι τρεις εχθροί του Ελληνισμού

Ο Σταύρος Καλεντερίδης χώρισε τις απειλές κατά της Ελλάδας σε τρία επίπεδα.

Στο εσωτερικό, χαρακτήρισε ως μεγαλύτερο εχθρό των πολιτών την «πέμπτη φάλαγγα», στην οποία ενέταξε πολιτικούς, οικονομικά συμφέροντα, ακαδημαϊκούς, δημοσιογράφους και δεξαμενές σκέψης που –κατά την εκτίμησή του– στηρίζουν το υπάρχον κοινοβουλευτικό σύστημα.

Σε επίπεδο κρατικής ασφάλειας, χαρακτήρισε την Τουρκία αντικειμενικό εχθρό της Ελλάδας. Συνέδεσε τη σημερινή τουρκική αναθεωρητική πολιτική με τη συγκρότηση του τουρκικού κράτους μετά τις γενοκτονίες των χριστιανικών πληθυσμών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και με τις επεμβάσεις της Άγκυρας σε Κύπρο, Συρία, Ιράκ και Ναγκόρνο Καραμπάχ.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, υποστήριξε ότι οι αγγλοσαξονικές δυνάμεις λειτουργούν ανταγωνιστικά προς την ευρωπαϊκή ήπειρο. Παρουσίασε τον πόλεμο στην Ουκρανία ως παγίδα που οδήγησε την Ευρώπη στην απώλεια της φθηνής ρωσικής ενέργειας και σε μεγαλύτερη εξάρτηση από αμερικανικά ενεργειακά προϊόντα και οπλικά συστήματα.

«Η Άγκυρα ετοιμάζεται να εφαρμόσει τις διεκδικήσεις της»

Το πλέον ανησυχητικό σημείο της συνέντευξης αφορούσε το τουρκικό νομοσχέδιο για τις θαλάσσιες ζώνες.

Ο Σταύρος Καλεντερίδης έκανε λόγο για «αδιανόητη κλιμάκωση», σημειώνοντας ότι η Άγκυρα επιχειρεί να μετατρέψει τις μονομερείς διεκδικήσεις της σε εσωτερικό τουρκικό δίκαιο. Προειδοποίησε ότι, εάν το νομοσχέδιο συνοδευτεί από χάρτες που θα εμφανίζουν τουρκική ΑΟΖ μέχρι τον 28ο μεσημβρινό, η αντιπαράθεση θα περάσει σε εντελώς διαφορετικό επίπεδο.

«Αλλάζουμε πίστα», ανέφερε χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι δεν θα πρόκειται πλέον μόνο για ρηματικές αμφισβητήσεις ή υπομνήματα στον ΟΗΕ, αλλά για απόπειρα πρακτικής εφαρμογής των τουρκικών αξιώσεων.

Σύμφωνα με την εκτίμησή του, μια τέτοια εφαρμογή θα μπορούσε να οδηγήσει ακόμη και σε επιχειρήσεις του τουρκικού Λιμενικού εναντίον Ελλήνων αλιέων σε περιοχές που η Άγκυρα θα έχει μονομερώς χαρακτηρίσει τουρκική ΑΟΖ.

Υποστήριξε, μάλιστα, ότι η Τουρκία δύσκολα θα υιοθετούσε ένα τέτοιο νομοθέτημα χωρίς πρόθεση εφαρμογής του, καθώς διαφορετικά θα εξέθετε και θα αποδυνάμωνε τις ίδιες τις αξιώσεις της.

Ανοιχτό το ενδεχόμενο θερμού επεισοδίου

Ερωτηθείς ευθέως για τον κίνδυνο ελληνοτουρκικής σύγκρουσης, ο Σταύρος Καλεντερίδης δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο θερμού επεισοδίου.

Τόνισε ότι η μακροχρόνια ελληνική αυτοσυγκράτηση, υπό τον φόβο μιας κρίσης, οδήγησε σε de facto περιορισμό της άσκησης κυριαρχικών δικαιωμάτων. Αναφέρθηκε ειδικά στην υπόθεση της ηλεκτρικής διασύνδεσης στην Κάσο, υποστηρίζοντας ότι ακόμη και σε οριοθετημένη ΑΟΖ η Ελλάδα δεν προχώρησε απρόσκοπτα στην πόντιση του καλωδίου.

Κατά τον ίδιο, το περιεχόμενο και κυρίως η εφαρμογή του τουρκικού νομοσχεδίου θα κρίνουν εάν η κατάσταση θα οδηγηθεί σε σύγκρουση.

«Το άρθρο 86 χρειάζεται κατάργηση, όχι μπάλωμα»

Στο τελευταίο μέρος της συνέντευξης, ο Σταύρος Καλεντερίδης άσκησε σκληρή κριτική στις προτάσεις συνταγματικής αναθεώρησης.

Υποστήριξε ότι το άρθρο 86 περί ευθύνης υπουργών πρέπει να καταργηθεί πλήρως και όχι να τροποποιηθεί με έναν νέο, πολύπλοκο μηχανισμό. Όπως είπε, δεν υπάρχει λόγος οι υπουργοί και οι πρωθυπουργοί να απολαμβάνουν ειδική προστασία όταν εξετάζονται ενδεχόμενα ποινικά αδικήματα.

Έθεσε επίσης ζήτημα πραγματικής διάκρισης των εξουσιών, επισημαίνοντας ότι η πολιτική εξουσία εξακολουθεί να έχει καθοριστικό ρόλο στην επιλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης. Κατά την άποψή του, όσο η μία εξουσία καθορίζει την ηγεσία της άλλης, δεν μπορεί να υπάρξει ουσιαστικά ανεξάρτητη Δικαιοσύνη.

Κλείνοντας, συνέδεσε τις υποθέσεις των Τεμπών, του ΟΠΕΚΕΠΕ και των υποκλοπών με τον ευρωπαϊκό παράγοντα, υποστηρίζοντας ότι η αποκάλυψή τους δείχνει πόσο δύσκολα θα έρχονταν στο φως σοβαρές υποθέσεις που περιορίζονται αποκλειστικά στο εσωτερικό της χώρας.

Οι ιδιαίτερα βαρείς χαρακτηρισμοί και οι καταγγελίες που διατυπώθηκαν στη συνέντευξη αποτελούν προσωπικές πολιτικές εκτιμήσεις του Σταύρου Καλεντερίδη.

Στη δημιουργία ενός ενιαίου χώρου αεράμυνας, ο οποίος θα συνδέει την Ελλάδα και την Κύπρο και θα έχει στρατηγική προέκταση προς το Ισραήλ, αναφέρθηκε ο Δρ. Διεθνών Σχέσεων Γιάννος Χαραλαμπίδης, μιλώντας στην τηλεόραση του ΣΙΓΜΑ. Παράλληλα, παρουσίασε τρεις συγκεκριμένες κινήσεις πολιτικής και στρατιωτικής σημασίας που, όπως υποστήριξε, μπορούν να ενισχύσουν την αποτροπή απέναντι στην Τουρκία.

Αφετηρία της ανάλυσής του αποτέλεσε η ελληνική συμφωνία με το Ισραήλ για την «Ασπίδα του Αχιλλέα», ένα πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας, η υλοποίηση του οποίου αναμένεται να αρχίσει σε ορίζοντα περίπου 36 μηνών.

Ο Γιάννος Χαραλαμπίδης επισήμανε ότι, ενώ η Αθήνα επιχειρεί να ενισχύσει αποφασιστικά την αποτρεπτική της ικανότητα, η «αχίλλειος πτέρνα» του Ελληνισμού εξακολουθεί να είναι η Κύπρος. Το κρίσιμο ερώτημα, επομένως, είναι εάν Αθήνα και Λευκωσία θα προχωρήσουν στην αμυντική ενοποίηση του γεωγραφικού χώρου από το Αιγαίο μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο.

Δύο θόλοι, ενιαία εικόνα και διοίκηση

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που επικαλέστηκε, υπάρχει σαφής πρόθεση τόσο από την Αθήνα όσο και από τη Λευκωσία για τη δημιουργία κοινής αεράμυνας, η οποία θα στηρίζεται σε δύο συνδεδεμένους θόλους: τον ελλαδικό και τον κυπριακό, υπό την ευθύνη της Εθνικής Φρουράς.

Επειδή, όμως, δεν μπορεί να υπάρξει πλήρης γεωγραφική αλληλοκάλυψη μόνο με επίγεια αντιαεροπορικά συστήματα, καθοριστικό ρόλο θα κληθούν να αναλάβουν η ελληνική Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό. Η Κυπριακή Δημοκρατία δεν διαθέτει αντίστοιχες αεροπορικές και ναυτικές δυνατότητες, με αποτέλεσμα η κάλυψη των κενών να βαρύνει κυρίως την Ελλάδα.

Ο σχεδιασμός, όπως εξήγησε, προϋποθέτει και την ανάπτυξη της αναγκαίας τεχνολογικής υποδομής, ώστε Ελλάδα και Κύπρος να διαθέτουν άμεση επικοινωνία, κοινή επιχειρησιακή εικόνα και συντονισμένη διοίκηση στον τομέα της αεράμυνας.

Η αρχιτεκτονική αυτή θα μπορούσε να επεκταθεί προς το Ισραήλ, σχηματίζοντας ένα στρατηγικό τόξο από τα Βαλκάνια μέχρι τη Μέση Ανατολή. Κατά τον Γιάννο Χαραλαμπίδη, αυτό ακριβώς είναι ένα από τα σενάρια που προκαλούν έντονη ανησυχία στην Άγκυρα.

Η επίσκεψη Καλίν και η πίεση για τα ελληνικά νησιά

Στην ίδια εξίσωση ενέταξε και την πρόσφατη επίσκεψη στην Αθήνα του επικεφαλής της τουρκικής ΜΙΤ, Ιμπραήμ Καλίν. Όπως ανέφερε, η τουρκική πλευρά έστειλε προειδοποιητικό –ή ακόμη και απειλητικό– μήνυμα ότι δεν πρόκειται να δεχθεί αλλαγές στο υφιστάμενο καθεστώς στο Αιγαίο, επαναφέροντας παράλληλα την αξίωσή της για αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών.

Ο αναλυτής προειδοποίησε ότι η Τουρκία ενδέχεται να επιχειρήσει να αξιοποιήσει ή ακόμη και να προκαλέσει μία κρίση, προκειμένου να οδηγήσει Ελλάδα και Τουρκία σε τραπέζι διαπραγματεύσεων υπό την πίεση των Ηνωμένων Πολιτειών και άλλων συμμάχων. Τελικός στόχος της Άγκυρας, κατά την εκτίμησή του, θα είναι να θέσει επισήμως ζήτημα αποστρατιωτικοποίησης.

Υπογράμμισε, ωστόσο, ότι μία τέτοια απαίτηση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή την ώρα που η Τουρκία ενισχύει διαρκώς τις δυνάμεις της στα μικρασιατικά παράλια, αναδιοργανώνει περίπου 40 ταξιαρχίες από τα Δαρδανέλια μέχρι τη Συρία και μετακινεί ειδικές δυνάμεις υπό την άμεση διοίκηση του τουρκικού Γενικού Επιτελείου.

Οι τρεις κινήσεις που προτείνει

Ο Γιάννος Χαραλαμπίδης κατέθεσε τρεις συγκεκριμένες προτάσεις για την ενίσχυση της ελληνικής και κυπριακής αποτροπής.

Πρώτον, πρότεινε την υπογραφή αμυντικού συμφώνου μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ, στο οποίο θα ενταχθεί στη συνέχεια και η Κυπριακή Δημοκρατία. Μια τέτοια συμφωνία θα έδινε πολιτικό και επιχειρησιακό βάθος στη συνεργασία των τριών χωρών.

Δεύτερον, Αθήνα και Λευκωσία θα πρέπει να ζητήσουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση τη μετατροπή της αεροπορικής βάσης «Ανδρέας Παπανδρέου» στην Πάφο σε ευρωπαϊκό στρατηγείο για επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή. Η παρουσία αμερικανικών και άλλων συμμαχικών δυνάμεων στην Πάφο θα αύξανε σημαντικά, όπως σημείωσε, την αποτρεπτική ισχύ της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Τρίτον, ζήτησε να περιληφθεί στα συμπεράσματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σαφής αναφορά ότι, εάν κράτος-μέλος δεχθεί επίθεση από τρίτη χώρα, θα ενεργοποιείται αυτομάτως η ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής του άρθρου 42 παράγραφος 7 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Καταλήγοντας, τόνισε ότι Ελλάδα και Κύπρος οφείλουν να συνδυάσουν την ενίσχυση της αποτροπής με τη συστηματική καταγγελία της Τουρκίας στα διεθνή φόρα. Όπως ανέφερε, δεν είναι δυνατόν μία χώρα που κατέχει έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας και απειλεί την Ελλάδα να απαιτεί ταυτόχρονα την αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών, επιδιώκοντας να καταστήσει τον Ελληνισμό ευάλωτο στους τουρκικούς εκβιασμούς.

Στις έντονες διπλωματικές διεργασίες γύρω από τον πόλεμο στην Ουκρανία επικεντρώθηκε αρχικά ο Σάββας Καλεντερίδης, μιλώντας στη «Ναυτεμπορική». Όπως εκτίμησε, οι πρόσφατες επαφές της αμερικανικής πλευράς με τη Μόσχα και το Κίεβο δείχνουν ότι βρίσκεται σε εξέλιξη μια σοβαρή προσπάθεια για να αποτραπεί η επέκταση της σύγκρουσης στην Ευρώπη.

Ο στρατιωτικός αναλυτής στάθηκε ιδιαίτερα στην επίσκεψη του διοικητή της CIA στη Μόσχα και στις επαφές που ακολούθησαν στην Ουάσιγκτον και στο ΝΑΤΟ. Κατά την εκτίμησή του, οι κινήσεις αυτές ενδέχεται να συνδέονται είτε με ρωσικές προειδοποιήσεις για πιθανό πλήγμα σε στόχο νατοϊκής χώρας είτε με μια σκόπιμη διαρροή της Μόσχας, προκειμένου να δοκιμαστούν τα αντανακλαστικά της Συμμαχίας.

Οι πιέσεις προς τον Ζελένσκι

Ο Σάββας Καλεντερίδης ανέφερε ότι οι Αμερικανοί διαπραγματευτές μετέβησαν στο Κίεβο μετά τις πολύωρες συνομιλίες στη Μόσχα και, σύμφωνα με τις πληροφορίες που επικαλέστηκε, έθεσαν στον Βολοντίμιρ Ζελένσκι ζήτημα παραχώρησης εδαφών.

Ειδικότερα, υποστήριξε ότι στο τραπέζι τέθηκαν οι κρίσιμες πόλεις Κραματόρσκ και Σλοβιάνσκ, καθώς και τμήμα της Ζαπορίζια. Παράλληλα, έκανε λόγο για απαίτηση αναγνώρισης της προσάρτησης των εδαφών που ελέγχει η Ρωσία.

Ο Ουκρανός πρόεδρος, σύμφωνα με όσα μετέφερε ο Σάββας Καλεντερίδης, αρνήθηκε τις προτάσεις, επισημαίνοντας ότι δεν είναι πολιτικά και ηθικά εύκολο να ζητείται από μια χώρα να παραδώσει εδάφη για τα οποία έχουν χάσει τη ζωή τους δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι.

Παρά τη δυσκολία των διαπραγματεύσεων, ο ίδιος διέκρινε ένα πρώτο «φως» για τον τερματισμό του πολέμου, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες φαίνεται να πιέζουν για μια διευθέτηση που θα αποτρέψει τη διάχυση της σύγκρουσης.

«Η Ευρώπη δεν υφίσταται γεωπολιτικά»

Ιδιαίτερα αιχμηρός ήταν ο Σάββας Καλεντερίδης για τον ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όπως τόνισε, μια ένωση εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων, με τεράστια οικονομική ισχύ, απουσιάζει από τις σημαντικότερες διαπραγματεύσεις που αφορούν άμεσα την ασφάλεια και το μέλλον της.

«Η Ευρώπη είναι ένας οικονομικός γίγαντας με μηδενικό γεωπολιτικό αποτύπωμα», σημείωσε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι χωρίς στρατιωτική ισχύ κανείς δεν μπορεί να διαδραματίσει ουσιαστικό ρόλο στο διεθνές σύστημα.

Κατά τον ίδιο, οι ευρωπαϊκές χώρες καλούνται να πληρώσουν το κόστος ενός πολέμου στον σχεδιασμό του οποίου δεν είχαν αποφασιστικό λόγο, ενώ ταυτόχρονα παραμένουν αποκλεισμένες από τις κρίσιμες διαπραγματεύσεις. Ξεκαθάρισε, πάντως, ότι δεν απαλλάσσει τη Ρωσία από τις ευθύνες της για την εισβολή, σημειώνοντας όμως ότι αυτή «δεν έγινε σε κενό» και ότι είχε προηγηθεί μια μακρά αλληλουχία δυτικών επιλογών.

Η προειδοποίηση για Γερμανία και Γαλλία

Ο Σάββας Καλεντερίδης συνέδεσε την υποχώρηση της ευρωπαϊκής ισχύος με την αποβιομηχάνιση της Γερμανίας, την άνοδο της Εναλλακτικής για τη Γερμανία και τις πολιτικές αναταράξεις στη Γαλλία.

Όπως προειδοποίησε, εάν οι σημερινές πολιτικές τάσεις επεκταθούν από τα γερμανικά κρατίδια στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση, τότε μπορεί να τεθούν σε αμφισβήτηση το ευρώ, η εξωτερική πολιτική της Γερμανίας και συνολικά η σημερινή μορφή της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

«Αυτό, σε συνδυασμό με τις εξελίξεις στη Γαλλία, μπορεί να σημάνει το τέλος της Ευρώπης, τουλάχιστον όπως την ξέραμε», ανέφερε.

Κατηγόρησε, επίσης, τις ευρωπαϊκές ηγεσίες ότι αγνόησαν επί χρόνια τις προειδοποιήσεις για τις συνέπειες του πολέμου, της οικονομικής πολιτικής και της ανεξέλεγκτης διαχείρισης του μεταναστευτικού. «Πριονίζετε το κλαδί πάνω στο οποίο κάθεστε», ήταν η φράση με την οποία περιέγραψε τη στάση τους.

«Η Ελλάδα να είναι έτοιμη για τη διάλυση της ΕΕ»

Η πιο ηχηρή προειδοποίηση αφορούσε την Ελλάδα. Ο Σάββας Καλεντερίδης υπογράμμισε ότι η Αθήνα οφείλει να προετοιμάζεται ακόμη και για το χειρότερο ενδεχόμενο: τη διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή τη μετεξέλιξή της σε ένα σχήμα που δεν θα εξυπηρετεί τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα.

Στο πλαίσιο αυτό επανέφερε την πρότασή του να εξεταστεί, αρχικά σε ακαδημαϊκό και θεωρητικό επίπεδο, μια μελλοντική στρατηγική συνεννόηση Ελλάδας, Ιταλίας και Αλβανίας. Μια τέτοια περιφερειακή δομή, σύμφωνα με το σκεπτικό του, θα μπορούσε να προστατεύσει τις μικρότερες χώρες από τις πιέσεις των μεγάλων δυνάμεων σε περίπτωση κατάρρευσης της σημερινής ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής.

Μια «νέα Γιάλτα» χωρίς την Ευρώπη

Αναφερόμενος στην πιθανότητα συνάντησης των ηγετών των ΗΠΑ, της Ρωσίας και της Κίνας, ο Σάββας Καλεντερίδης σημείωσε ότι ήδη γίνεται συζήτηση για τη διαμόρφωση συγκεκριμένης ημερήσιας διάταξης.

Δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο μιας «νέας Γιάλτας», κατά την οποία οι τρεις μεγάλες δυνάμεις θα επιχειρήσουν να καθορίσουν ζώνες επιρροής και νέες ισορροπίες. Και σε αυτή την κοσμοϊστορική διαδικασία, όπως τόνισε, η Ευρώπη κινδυνεύει να είναι και πάλι απούσα.

«Η Ελλάδα είναι πρωταθλήτρια στη χορήγηση ασύλου»

Ο στρατιωτικός αναλυτής άσκησε κριτική και στην ελληνική μεταναστευτική πολιτική, λέγοντας ότι η χώρα εμφανίζεται «πρωταθλήτρια στη χορήγηση ασύλου» και ουραγός στον συνολικό σχεδιασμό.

Αναγνώρισε ότι η ένταξη πολιτών από άλλες χώρες μπορεί να συμβάλει στην αντιμετώπιση του δημογραφικού, ξεκαθάρισε όμως ότι αυτό δεν μπορεί να γίνεται χωρίς έλεγχο. Πρότεινε μια σχεδιασμένη πολιτική νόμιμης μετανάστευσης, με συγκεκριμένες χώρες προέλευσης, οργανωμένη χορήγηση θεωρήσεων εργασίας και πραγματικές προϋποθέσεις κοινωνικής και πολιτισμικής ενσωμάτωσης.

«Αυτό που γίνεται σήμερα είναι ένα ξέφραγο αμπέλι», κατέληξε, επιμένοντας ότι τόσο η Ελλάδα όσο και η Ευρώπη χρειάζονται άμεσα συγκροτημένο σχέδιο για την ασφάλεια, το δημογραφικό και τη γεωπολιτική τους επιβίωση.