Στη δημοσιότητα έρχεται το περιεχόμενο της επίσημης ρηματικής διακοίνωσης που απέστειλε το γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών προς την Άγκυρα για την πόντιση του ηλεκτρικού καλωδίου Great Sea Interconnector (GSI), αποκαλύπτοντας τον τρόπο με τον οποίο το Παρίσι εξισώνει de facto τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα με τις τουρκικές διεκδικήσεις. Η φράση-κλειδί του Quai d’Orsay Στο επίσημο διπλωματικό […]

Στη δημοσιότητα έρχεται το περιεχόμενο της επίσημης ρηματικής διακοίνωσης που απέστειλε το γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών προς την Άγκυρα για την πόντιση του ηλεκτρικού καλωδίου Great Sea Interconnector (GSI), αποκαλύπτοντας τον τρόπο με τον οποίο το Παρίσι εξισώνει de facto τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα με τις τουρκικές διεκδικήσεις.

Η φράση-κλειδί του Quai d’Orsay

Στο επίσημο διπλωματικό έγγραφο που διαβιβάστηκε στην τουρκική πλευρά, η γαλλική διπλωματία επιλέγει συνειδητά να διατυπώσει την εξής θέση:
«Η Γαλλία δεν επιθυμεί να έχει οποιαδήποτε ανάμιξη (implication) σε θέματα που αφορούν κυριαρχικά δικαιώματα χωρών».

Η συγκεκριμένη φράση αποτελεί τον πυρήνα της γαλλικής στρατηγικής αποστασιοποίησης.

Το Παρίσι επιχειρεί να εμφανίσει την παρουσία του πλοίου «VB Abeille Marengo» και της εταιρείας Nexans ως μια αυστηρά τεχνική εργολαβία, επιλέγοντας τον ρόλο του ουδέτερου παρατηρητή απέναντι στην αντιπαράθεση Αθήνας και Άγκυρας.

Πώς η διακοίνωση αναγνωρίζει στην πράξη τον ρόλο της Άγκυρας

Παρά τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς περί «απλής, τυπικής ενημέρωσης», η επιλογή των λέξεων και ο τρόπος δράσης της γαλλικής πλευράς κατοχυρώνουν νομικά και πολιτικά την τουρκική παρουσία στην περιοχή για τρεις συγκεκριμένους λόγους:

Θεσμικός δίαυλος ΥΠΕΞ προς ΥΠΕΞ

Η επικοινωνία δεν έγινε από ιδιωτική εταιρεία, αλλά μέσω ρηματικής διακοίνωσης του γαλλικού κράτους. Όταν ένα κράτος απευθύνεται επίσημα σε μια τρίτη χώρα για θαλάσσιες έρευνες σε συγκεκριμένες συντεταγμένες, αναγνωρίζει αυτομάτως ότι η χώρα αυτή διαθέτει έννομο συμφέρον και λόγο επί της περιοχής.

Μετατροπή νόμιμης ζώνης σε «αμφισβητούμενη»

Με τη δήλωση περί «μη ανάμιξης σε κυριαρχικά δικαιώματα», η Γαλλία αρνείται να δεσμευτεί ότι η περιοχή συνιστά ελληνική υφαλοκρηπίδα.
Αντί να στηρίξει τις άδειες και τη NAVTEX που εξέδωσε η Αθήνα, το Παρίσι αντιμετωπίζει τον χώρο ως διεθνώς αμφισβητούμενο, εξισώνοντας το Δίκαιο της Θάλασσας με το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο.

Νομιμοποίηση του τουρκικού βέτο

Με το να δηλώνει ουδετερότητα, η Γαλλία επιτρέπει στην Άγκυρα να προβάλλει τις αξιώσεις της ως ισότιμες. Δεν είναι τυχαίο ότι τα τουρκικά ΜΜΕ (Milliyet, Turkiye) πανηγυρίζουν ήδη, υποστηρίζοντας πως το γαλλικό πλοίο υποχρεώθηκε να ζητήσει συνεννόηση και ότι η έναρξη των εργασιών εξαρτάται από την τουρκική συγκατάθεση.

Στην πράξη, η γαλλική ουδετερότητα λειτουργεί ως άδειασμα πρώτου μεγέθους για την ελληνική κυβέρνηση, η οποία, αφού δαπάνησε πάνω από 8 δισεκατομμύρια ευρώ για γαλλικά μαχητικά και φρεγάτες στο όνομα της στρατηγικής συμμαχίας, βλέπει τώρα το Παρίσι να υπογράφει έγγραφα που ανοίγουν την πόρτα στην Άγκυρα να επιβάλει καθεστώς συγκυριαρχίας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Διπλωματικές πηγές «καίνε» το αφήγημα του Μαξίμου

Το μέγεθος της ζημιάς αποτυπώνεται στο γεγονός ότι οι πληροφορίες για το περιεχόμενο του γαλλικού εγγράφου προέρχονται από τον ίδιο τον διπλωματικό μηχανισμό. Όπως μετέφερε Έλληνας διπλωμάτης, η γαλλική ρηματική διακοίνωση δεν περιορίστηκε σε γενικόλογες αναφορές, αλλά διαβίβασε στην Άγκυρα τα πλήρη στοιχεία του σκάφους, το χρονοδιάγραμμα των εργασιών και τις ακριβείς συντεταγμένες της θαλάσσιας περιοχής.
Επιβολή του «δόγματος Ερντογάν» χωρίς νομική αλλαγή

Με την κίνηση αυτή, το Παρίσι κάνει πράξη αυτό ακριβώς που επιδιώκει συστηματικά ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν: να επιβάλει την Τουρκία ως αναγκαίο και αναπόφευκτο συνομιλητή σε κάθε κίνηση στην Ανατολική Μεσόγειο.

Όπως επισημαίνουν έμπειροι αναλυτές, η νομική κατοχύρωση ενός δικαιώματος και η δυνατότητα ανεμπόδιστης άσκησής του είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα. Ακόμη κι αν η Αθήνα επιμένει ότι έχει εκδώσει τις νόμιμες άδειες, στην πράξη η Άγκυρα καταφέρνει, μέσω της απειλής αντίδρασης, να καθιερώσει ένα εξαιρετικά επικίνδυνο προηγούμενο: ότι καμία έρευνα δεν μπορεί να ξεκινήσει χωρίς προηγούμενη συνεννόηση ή επίσημη γνωστοποίηση στις τουρκικές αρχές.

Οι ευθύνες της Δύσης, η διεύρυνση του ΝΑΤΟ, οι αποτυχημένες διαπραγματεύσεις και ο κίνδυνος μιας γενικευμένης σύγκρουσης με τη Ρωσία.

Του Θεόδωρου Ατματζίδη

Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και πολιτικά αιχμηρή συνέντευξη του Γερμανού τετράστερου στρατηγού ε.α. Χάραλντ Κούγιατ (Harald Kujat) επαναφέρει στο προσκήνιο κρίσιμα ερωτήματα για τις αιτίες του πολέμου στην Ουκρανία, τις επιλογές του ΝΑΤΟ και τον ρόλο των δυτικών κυβερνήσεων στην αποτυχία εξεύρεσης διπλωματικής λύσης.

Ο Κούγιατ δεν είναι ένας ακόμη σχολιαστής διεθνών εξελίξεων. Διετέλεσε Γενικός Επιθεωρητής των Γερμανικών Ενόπλων Δυνάμεων (Bundeswehr) από το 2000 έως το 2002 και πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ από το 2002 έως το 2005, αποτελώντας τον ανώτατο στρατιωτικό σύμβουλο της Συμμαχίας. [1]

Στη συνέντευξή του στον καθηγητή Glenn Diesen, υποστηρίζει ότι η σημερινή σύγκρουση δεν μπορεί να εξεταστεί αποκομμένη από τις εξελίξεις που προηγήθηκαν του 2022. Αναφέρεται στη διεύρυνση του ΝΑΤΟ προς Ανατολάς και ειδικότερα στη Σύνοδο Κορυφής του Βουκουρεστίου το 2008, όταν η Συμμαχία διακήρυξε ότι η Ουκρανία και η Γεωργία θα γίνουν μέλη της. [2]

Κατά την εκτίμησή του, η Δύση δεν έλαβε επαρκώς υπόψη τις ρωσικές ανησυχίες ασφαλείας, με αποτέλεσμα να διαμορφωθούν συνθήκες σταδιακής κλιμάκωσης. Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στην ουκρανική κρίση του 2014 και στις συμφωνίες του Μινσκ του 2015, οι οποίες είχαν ως στόχο την πολιτική διευθέτηση της σύγκρουσης στο Ντονμπάς. [3]

Το πλέον ενδιαφέρον σημείο της παρέμβασής του αφορά τις διαπραγματεύσεις της Κωνσταντινούπολης την άνοιξη του 2022. Ο Γερμανός στρατηγός θεωρεί ότι τότε υπήρχε πραγματική δυνατότητα πολιτικής διευθέτησης, στη βάση της ουδετερότητας της Ουκρανίας και διεθνών εγγυήσεων ασφαλείας. Αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στην παρέμβαση του τότε Βρετανού πρωθυπουργού Μπόρις Τζόνσον και στη δυτική στάση που, κατά την άποψή του, συνέβαλε στην εγκατάλειψη της διπλωματικής προοπτικής. [4][5]

Η ερμηνεία αυτή παραμένει αντικείμενο αντιπαράθεσης. Οι διαπραγματεύσεις δεν είχαν καταλήξει σε οριστική συμφωνία, ενώ ο επικεφαλής της ουκρανικής διαπραγματευτικής αντιπροσωπείας, Νταβίντ Αραχαμία, έχει αναφερθεί τόσο στην επίσκεψη Τζόνσον όσο και στις ουκρανικές επιφυλάξεις για τις εγγυήσεις ασφαλείας. [5][6]

Ο Κούγιατ αμφισβητεί επίσης τη στρατηγική αντίληψη ότι η Ουκρανία θα μπορούσε να επιτύχει ολοκληρωτική στρατιωτική νίκη και να ανακτήσει όλα τα κατεχόμενα εδάφη. Προειδοποιεί ότι η συνεχής στρατιωτική ενίσχυση, χωρίς παράλληλη ουσιαστική διπλωματική πρωτοβουλία, παρατείνει την αιματοχυσία και αυξάνει τον κίνδυνο άμεσης σύγκρουσης μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ.

Η κριτική του στρέφεται ιδιαίτερα προς την Ευρώπη. Θεωρεί ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχουν εγκλωβιστεί σε μια στρατηγική στρατιωτικής επικράτησης, χωρίς να διαθέτουν πειστικό πολιτικό σχέδιο για την επόμενη ημέρα.

Το ουσιαστικό μήνυμα της παρέμβασής του είναι η ανάγκη διαμόρφωσης μιας νέας ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφαλείας, η οποία θα λαμβάνει υπόψη τις συνθήκες και τα συμφέροντα ασφαλείας στην ευρωπαϊκή ήπειρο και θα αποτρέπει την επανάληψη μιας τέτοιας σύγκρουσης.

Ανεξάρτητα από το κατά πόσο συμφωνεί κανείς με τις εκτιμήσεις του, υπάρχει ένα ερώτημα που αξίζει να απασχολήσει σοβαρά την ευρωπαϊκή πολιτική ηγεσία: πόσες ακόμη ανθρώπινες ζωές και πόσες οικονομικές και γεωπολιτικές απώλειες πρέπει να καταγραφούν προτού η διπλωματία αποκτήσει ξανά πρωταγωνιστικό ρόλο;

Για την Ελλάδα, η συζήτηση έχει ιδιαίτερη σημασία. Μια χώρα σε μια εξαιρετικά ευαίσθητη γεωπολιτική περιοχή οφείλει να αντιμετωπίζει τις εξελίξεις με στρατηγική διορατικότητα, να διατηρεί ισχυρές συμμαχίες και ταυτόχρονα να υποστηρίζει κάθε σοβαρή προσπάθεια αποτροπής μιας ευρύτερης ευρωπαϊκής σύγκρουσης.

Πηγές

[1] NATO, General Harald Kujat – Biography. Επίσημο βιογραφικό και στρατιωτική σταδιοδρομία του στρατηγού.

NATO – General Harald Kujat

[2] NATO, Bucharest Summit Declaration, 3 April 2008, παράγραφος 23. Η επίσημη διακήρυξη για τη μελλοντική ένταξη της Ουκρανίας και της Γεωργίας.

Bucharest Summit Declaration – NATO

[3] OSCE, Package of Measures for the Implementation of the Minsk Agreements, 12 February 2015.

OSCE – Minsk II Agreement

[4] Glenn Diesen, General Harald Kujat: Former Head of German Army Exposes Ukraine War Lies, συνέντευξη στο YouTube, 19 September 2025.

Πρωτογενής πηγή – Η συνέντευξη του στρατηγού Harald Kujat

[5] Samuel Charap & Sergey Radchenko, The Talks That Could Have Ended the War in Ukraine, Foreign Affairs, 16 April 2024. Ανάλυση των διαπραγματευτικών κειμένων και των προσπαθειών επίτευξης συμφωνίας το 2022.

Foreign Affairs – The Talks That Could Have Ended the War in Ukraine

[6] Voice of America, Moscow Twists Zelenskyy Ally’s Words About 2022 Russian ‘Peace Deal’ Offer. Ανάλυση των δηλώσεων του Νταβίντ Αραχαμία σχετικά με τον ρόλο του Μπόρις Τζόνσον και τις διαπραγματεύσεις.

Voice of America – Fact Check

[7] United Nations General Assembly, Resolution A/RES/ES-11/1, Aggression against Ukraine, 2 March 2022. Η απόφαση καταδικάζει τη ρωσική εισβολή ως παραβίαση του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

United Nations – Resolution ES-11/1

Το βίντεο της συνέντευξης στο YouTube

General Harald Kujat: NATO’s Attempt to Defeat Russia Destroys Ukraine

glenndiesen.substack.com

General Harald Kujat: Former Head of German Army Exposes Ukraine War Lies – YouTube

Η Αρμενία επαναπροσδιορίζει τη στρατηγική ασφαλείας της, αμφισβητώντας ανοιχτά τη ρωσική προστασία, επιμένοντας στην ανάγκη ισχυρής αποτρεπτικής άμυνας έναντι της Τουρκίας και απορρίπτοντας τις απαιτήσεις του Αζερμπαϊτζάν για αλλαγή του Συντάγματός της. Παράλληλα, η κυβέρνηση του Νικόλ Πασινιάν προωθεί το σχέδιο TRIPP, το οποίο παρουσιάζει ως ιστορική ευκαιρία για την οικονομική και συγκοινωνιακή διασύνδεση του Νοτίου Καυκάσου.

Οι εξελίξεις αυτές βρέθηκαν στο επίκεντρο του ελληνόφωνου δελτίου ειδήσεων «Η Φωνή της Αρμενίας», που παρουσιάζει η Λιάνα Μανουκιάν στη Δημόσια Ραδιοφωνία της Αρμενίας.

Σιμωνιάν: Η Τουρκία πρέπει να γνωρίζει ότι το κόστος μιας επίθεσης θα είναι δυσβάσταχτο

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι δηλώσεις του προέδρου της αρμενικής Εθνοσυνέλευσης, Αλέν Σιμωνιάν, σχετικά με την αποτρεπτική ισχύ που πρέπει να αποκτήσουν οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας.

Ο Σιμωνιάν υποστήριξε ότι η Αρμενία χρειάζεται έναν στρατό αρκετά ισχυρό ώστε οποιαδήποτε επίθεση εναντίον της να συνεπάγεται εξαιρετικά σοβαρές συνέπειες για τον επιτιθέμενο.

Κατά τον ίδιο, η σημαντικότερη εγγύηση ασφαλείας είναι η αποτροπή του πολέμου και όχι η προετοιμασία για μια αναμέτρηση που θα μπορούσε να αποφευχθεί.

Αναφερόμενος ειδικά στην Τουρκία, διερωτήθηκε για ποιον λόγο οι δύο χώρες θα έπρεπε να πολεμήσουν μεταξύ τους. Επισήμανε, ωστόσο, ότι εάν η Άγκυρα αποφάσιζε να επιτεθεί, η Αρμενία δεν θα διέθετε τον απαραίτητο χρόνο για να ενισχύσει εκ των υστέρων την άμυνά της.

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει τη σημασία που αποδίδει ο Αρμένιος αξιωματούχος στην έγκαιρη συγκρότηση αξιόπιστης αποτρεπτικής ισχύος.

Αμφισβήτηση της ρωσικής προστασίας

Ο πρόεδρος της αρμενικής Βουλής αμφισβήτησε ευθέως την αντίληψη ότι η ασφάλεια της Αρμενίας εξαρτάται αποκλειστικά από τη Ρωσία.

Χαρακτήρισε αβάσιμο τον ισχυρισμό που, όπως ανέφερε, καλλιεργήθηκε επί δεκαετίες, σύμφωνα με τον οποίο η Αρμενία πρέπει να στηρίζεται στη Μόσχα, διαφορετικά θα βρεθεί αντιμέτωπη με την τουρκική απειλή.

Η τοποθέτηση αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα σε μια περίοδο κατά την οποία το Ερεβάν επανεξετάζει τις σχέσεις του με τη Ρωσία και τους μηχανισμούς συλλογικής ασφάλειας στους οποίους συμμετείχε παραδοσιακά.

Πασινιάν: Δεν επιστρέφουμε στον CSTO χωρίς σαφείς απαντήσεις

Ο πρωθυπουργός Νικόλ Πασινιάν επανήλθε στο ζήτημα της συμμετοχής της Αρμενίας στον Οργανισμό Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας (CSTO), ενόψει της συνόδου που, σύμφωνα με το δελτίο, έχει προγραμματιστεί για τις 11 Νοεμβρίου στη Μόσχα.

Ο Αρμένιος πρωθυπουργός εξήγησε ότι η συμμετοχή της χώρας στις εργασίες του οργανισμού θα μπορούσε να δημιουργήσει λανθασμένες εντυπώσεις, όσο παραμένει αναπάντητο το βασικό ερώτημα που έχει θέσει το Ερεβάν: ποια ακριβώς σύνορα της Αρμενίας αναγνωρίζει ο οργανισμός και υπό ποιες προϋποθέσεις θα ενεργοποιούνταν οι δεσμεύσεις συλλογικής άμυνας.

Υπενθυμίζεται ότι η Αρμενία έχει παγώσει τη συμμετοχή της στις δραστηριότητες του CSTO από τον Φεβρουάριο του 2024, εκφράζοντας δυσαρέσκεια για τη στάση του οργανισμού απέναντι στις στρατιωτικές ενέργειες του Αζερμπαϊτζάν σε αρμενικό έδαφος.

Στο δελτίο αναφέρθηκε επίσης ότι ενδέχεται να εξεταστεί το ζήτημα της αφαίρεσης του δικαιώματος ψήφου της Αρμενίας.

Μήνυμα προς το Μπακού: Το Σύνταγμα είναι εσωτερική υπόθεση

Σαφή απάντηση στις αξιώσεις του Αζερμπαϊτζάν έδωσε ο Νικόλ Πασινιάν, υπογραμμίζοντας ότι το Μπακού δεν έχει δικαίωμα να απαιτεί αλλαγές στο αρμενικό Σύνταγμα.

Ο πρωθυπουργός ξεκαθάρισε ότι η συνταγματική αναθεώρηση αποτελεί αποκλειστικά εσωτερικό ζήτημα της Αρμενίας.

Η δήλωση έγινε στο πλαίσιο συζήτησης στρογγυλής τραπέζης και εντάσσεται στη συνεχιζόμενη αντιπαράθεση για τους όρους της εξομάλυνσης των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών.

Το TRIPP και η «ιστορική ευκαιρία» για τον Νότιο Καύκασο

Σημαντικό μέρος του δελτίου αφιερώθηκε στο έργο TRIPP, το οποίο η αρμενική κυβέρνηση αντιμετωπίζει ως ευκαιρία αναβάθμισης του περιφερειακού ρόλου της χώρας.

Ο Νταβίτ Καραπετιάν, αξιωματούχος του αρμενικού υπουργείου Εξωτερικών, δήλωσε στη δεύτερη Παγκόσμια Αρμενική Σύνοδο Κορυφής ότι το Ερεβάν δεν πρόκειται να αφήσει ανεκμετάλλευτη αυτή την προοπτική.

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι διαδικασίες εξελίσσονται με διαφάνεια, ενώ θετική στάση απέναντι στο έργο διατηρούν οι γειτονικές χώρες και άλλοι περιφερειακοί εταίροι, συμπεριλαμβανομένου του Ιράν.

Ο Καραπετιάν συνέδεσε την υλοποίηση του σχεδίου με την ανάπτυξη νέων μεταφορικών και εμπορικών διασυνδέσεων. Αναφέρθηκε, μάλιστα, στην ανάγκη διαμόρφωσης πολιτικής θαλάσσιας εφοδιαστικής, παρά το γεγονός ότι η Αρμενία δεν διαθέτει πρόσβαση στη θάλασσα.

«Δεν θα θυσιάσουμε την Αρμενία για τον πόλεμο Ρωσίας – Ουκρανίας»

Σε άλλη παρέμβασή του, ο Αλέν Σιμωνιάν απέρριψε το ενδεχόμενο ένταξης της Αρμενίας στο Ενωσιακό Κράτος Ρωσίας και Λευκορωσίας.

Υποστήριξε ότι τα εθνικά συμφέροντα της χώρας δεν μπορούν να υποταχθούν στις γεωπολιτικές συνέπειες του ρωσοουκρανικού πολέμου.

Παράλληλα, έθεσε ερωτήματα για τον ρόλο της Ρωσίας στις εξελίξεις που οδήγησαν στον πόλεμο των 44 ημερών το 2020, στον αποκλεισμό του διαδρόμου του Λατσίν και στον αναγκαστικό εκτοπισμό των Αρμενίων του Ναγκόρνο Καραμπάχ.

Οι αναφορές αυτές αποτυπώνουν τη βαθιά δυσπιστία που εκφράζεται πλέον δημόσια από την αρμενική πολιτική ηγεσία απέναντι στον παραδοσιακό σύμμαχο της χώρας.

Παρέμβαση Πασινιάν για το άσυλο και τις διακρίσεις

Το δελτίο παρουσίασε επίσης δηλώσεις του Νικόλ Πασινιάν σχετικά με τη νομοθεσία κατά των διακρίσεων και τις αιτήσεις ασύλου Αρμενίων πολιτών στην Ευρώπη.

Ο πρωθυπουργός ισχυρίστηκε ότι ορισμένα πρόσωπα με εγκληματική δραστηριότητα επικαλούνται ψευδώς διώξεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού προκειμένου να εξασφαλίσουν άδεια παραμονής σε ευρωπαϊκές χώρες.

Πρόκειται για ισχυρισμό του ίδιου, χωρίς να παρατίθενται στο δελτίο ανεξάρτητα στοιχεία που να τεκμηριώνουν την έκτασή του.

Ο Πασινιάν υποστήριξε παράλληλα την ανάγκη θέσπισης νομοθεσίας για την ισότητα και την απαγόρευση των διακρίσεων, με προσαρμογή στα ευρωπαϊκά πρότυπα.

Tags WordPress: Αρμενία, Λιάνα Μανουκιάν, Η Φωνή της Αρμενίας, Νικόλ Πασινιάν, Αλέν Σιμωνιάν, Τουρκία, Αζερμπαϊτζάν, Ρωσία, CSTO, Ναγκόρνο Καραμπάχ, Διάδρομος Λατσίν, TRIPP, Νότιος Καύκασος, Ιράν, Αρμενικές Ένοπλες Δυνάμεις