Την ανάγκη ρητών συμβατικών όρων για το υποθαλάσσιο καλώδιο, ώστε εταιρεία και πλοίο να μην απευθύνονται σε άλλη χώρα για άδεια, υπογράμμισε ο Σάββας Καλεντερίδης σε παρέμβασή του στο OPEN. Παράλληλα, άσκησε έντονη κριτική στους ελληνικούς χειρισμούς για τον Φεριντούν Σινιρλίογλου και ζήτησε να αξιοποιηθεί η ευρωπαϊκή πορεία της Αλβανίας ως μοχλός πίεσης για τη θαλάσσια οριοθέτηση.

Το καλώδιο και οι όροι της σύμβασης

Στο επίκεντρο της τοποθέτησής του βρέθηκε το ποιος καθορίζει τις προϋποθέσεις υλοποίησης του έργου. Ο Σάββας Καλεντερίδης υποστήριξε ότι οι δεσμεύσεις για την ανάδοχο εταιρεία και το πλοίο έπρεπε να έχουν αποτυπωθεί εξαρχής στη σύμβαση, με σαφή πρόβλεψη να μην αναζητείται άδεια από άλλη χώρα.

«Έπρεπε να μπει όρος: άδεια μόνον από την Ελλάδα», ανέφερε χαρακτηριστικά. Πρόσθεσε ότι, εάν δεν έχει συμπεριληφθεί τέτοιος όρος, αυτό, κατά την εκτίμησή του, είναι «εκ του πονηρού».

Αμφισβήτησε επίσης την εξήγηση ότι η μεταβίβαση του έργου σε γαλλικά συμφέροντα, όπως την περιέγραψε, συνδέεται με την αναγκαία τεχνογνωσία. Το επιχείρημά του ήταν ότι η ανάδοχος εταιρεία ήταν ήδη γαλλική και παρέμενε η ίδια. Έθεσε έτσι ζήτημα πολιτικής ευθύνης για τους όρους με τους οποίους προωθείται η υλοποίηση του καλωδίου.

Στην ερώτηση εάν η τελική πόντιση θα μπορούσε να θεωρηθεί ήττα του Ερντογάν, παρέπεμψε στην παρουσία τουρκικών πολεμικών πλοίων στην περιοχή το 2024. Κατά τη δική του αποτίμηση, η Ελλάδα τότε υποχώρησε και το κρίσιμο ερώτημα είναι τι θα απαιτήσει η Άγκυρα προκειμένου να μην επαναλάβει την ίδια ενέργεια.

Ο ίδιος συνέδεσε, επομένως, την αξιολόγηση της εξέλιξης του έργου με τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες αυτό θα προχωρήσει.

Σινιρλίογλου: Κριτική για την ελληνική στήριξη στον ΟΑΣΕ

Ο Σάββας Καλεντερίδης άνοιξε την παρέμβασή του με την υποψηφιότητα του Φεριντούν Σινιρλίογλου για τη θέση του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ. Εξέφρασε έντονη ανησυχία για το ενδεχόμενο ο Τούρκος διπλωμάτης να αναλάβει έναν θεσμικό ρόλο που συνδέεται άμεσα με τη διαχείριση του Κυπριακού και την ειρηνευτική παρουσία των Ηνωμένων Εθνών στο νησί.

Στο πλαίσιο αυτό επέκρινε την ελληνική στήριξη στην προηγούμενη ανάδειξή του στη γενική γραμματεία του ΟΑΣΕ, στο πλαίσιο της συνεννόησης που περιλάμβανε και την υποψηφιότητα της Μαρίας Τελαλιάν. Οι διορισμοί του Σινιρλίογλου και της Τελαλιάν ανακοινώθηκαν επισήμως από τον ΟΑΣΕ στις 6 Δεκεμβρίου 2024. osce.org

Ο αναλυτής στάθηκε στον προηγούμενο ρόλο του Σινιρλίογλου ως μόνιμου αντιπροσώπου της Τουρκίας στον ΟΗΕ και στην προώθηση των τουρκικών θέσεων για τις θαλάσσιες ζώνες και το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Διατύπωσε επίσης επικρίσεις για τη στάση που, όπως υποστήριξε, είχε τηρήσει η Τελαλιάν απέναντι στην αποστολή ελληνικών συντεταγμένων στον ΟΗΕ.

Επικαλούμενος πληροφορίες που είχε διαβάσει, ισχυρίστηκε ότι ο Τούρκος διπλωμάτης αξιοποίησε την παρουσία του στον ΟΑΣΕ και Τούρκους διπλωμάτες για την προετοιμασία της υποψηφιότητάς του στον ΟΗΕ.

Αναφέρθηκε ακόμη στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ως δυνητικά κρίσιμο και αξιόπιστο σύμμαχο της Ελλάδας. Παράλληλα, εξέφρασε διαφωνία με τον τρόπο που, κατά την περιγραφή του, συνδέθηκε η ελληνική στάση για την ηγεσία του ΟΗΕ με επενδυτικές υποσχέσεις. Η συνολική του κριτική αφορούσε την απουσία συνεκτικής στρατηγικής από την Αθήνα.

Πασαλιμάνι και παρουσία στο Ιόνιο

Αναφερόμενος στο Πασαλιμάνι της Αλβανίας, υποστήριξε ότι στη δεκαετία του 1990 είχε προταθεί στην Ελλάδα να εκσυγχρονίσει και να χρησιμοποιεί τις εγκαταστάσεις, χωρίς η πρόταση να αξιοποιηθεί.

Κατά την εκτίμησή του, η δυνατότητα τουρκικών πολεμικών πλοίων να ελλιμενίζονται εκεί αποσκοπεί και στην υποχρέωση του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού να κατανέμει δυνάμεις στο Ιόνιο. Επισήμανε ότι μια τέτοια εξέλιξη δημιουργεί πρόσθετες απαιτήσεις για τον ελληνικό στόλο.

Το ευρωπαϊκό χαρτί απέναντι στην Αλβανία

Στην καταληκτική του τοποθέτηση συνέδεσε την τουρκική παρουσία σε Λιβύη και Αλβανία με κίνδυνο περικύκλωσης της Ελλάδας. Όπως υποστήριξε, οι εξελίξεις στη Λιβύη δεν αφορούν μόνο το μνημόνιο θαλάσσιων ζωνών, αλλά και την αμυντική συνεργασία με την Τουρκία.

«Έχουμε στα χέρια μας το υπερόπλο που λέγεται Ευρώπη», σημείωσε, ζητώντας αξιοποίηση της ελληνικής θέσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ειδικά για την Αλβανία, πρότεινε η Αθήνα να θέσει σαφείς προϋποθέσεις στην ευρωπαϊκή της πορεία: υπογραφή συνυποσχετικού, έκδοση δικαστικής απόφασης για τη θαλάσσια οριοθέτηση και διασφάλιση της αποδοχής της από την αλβανική πλευρά, περιλαμβανομένου του Συνταγματικού Δικαστηρίου.

Εκτίμησε ότι μια δικαστική κρίση για την επήρεια των Διαποντίων Νήσων θα ενίσχυε την ελληνική επιχειρηματολογία απέναντι στις τουρκικές θέσεις για το Αιγαίο. Ζήτησε, τέλος, συζήτηση για συγκεκριμένες νομικές, διπλωματικές και στρατιωτικές ενέργειες στις οποίες μπορεί να προχωρήσει η Ελλάδα.

Του Μάικλ Ρούμπιν, Middle East Forum

Η δεύτερη θητεία του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Αντόνιο Γκουτέρες, ολοκληρώνεται στις 31 Δεκεμβρίου 2026, αλλά δεν υπάρχει ακόμη κάποιος ξεκάθαρος υποψήφιος για να τον διαδεχθεί. Αρχικά, οι χώρες της Λατινικής Αμερικής ανέμεναν ότι κάποιος από την Κεντρική Αμερική, τη Νότια Αμερική ή την Καραϊβική θα αναλάμβανε τα ηνία. Ωστόσο, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο κατέστησαν σαφές ότι κανένας από τους υποψηφίους που είχαν ανακοινωθεί δεν πληρούσε τα κριτήριά τους για μεταρρυθμίσεις και ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν επρόκειτο να περιορίσουν τις επιλογές τους προσχωρώντας στην προσχηματική πολιτική εκπροσώπησης του ΟΗΕ.

Ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, έχει ασκήσει πιέσεις προκειμένου ένας Τούρκος να αναλάβει τα ηνία, προωθώντας τον επί χρόνια πιστό συνεργάτη του, Φεριντούν Σινιρλίογλου, πρώην υπηρεσιακό υπουργό Εξωτερικών.

Σύντομα εμφανίστηκαν αρκετοί ακόμη υποψήφιοι, με σημαντικότερους την αξιωματούχο των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων Λάνα Νουσεϊμπέ, τον πρώην πρωθυπουργό της Ουγγαρίας Βίκτορ Όρμπαν και τον πρόεδρο του Καζακστάν Κασίμ-Ζομάρτ Τοκάγεφ.

Στο παρασκήνιο, ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει ασκήσει πιέσεις προκειμένου ένας Τούρκος να αναλάβει τα ηνία, προωθώντας τον επί χρόνια πιστό συνεργάτη του, Φεριντούν Σινιρλίογλου, πρώην υπηρεσιακό υπουργό Εξωτερικών, ο οποίος σήμερα κατέχει τη θέση του Γενικού Γραμματέα του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ).

Ανθρακεύς στο Geopolitico: «Η λύση υπάρχει στο ευρωπαϊκό δίκαιο» – Η πρόταση για ΑΟΖ Ελλάδας–Κύπρου

Ο Ερντογάν και οι συνεργάτες του έχουν διερευνήσει διακριτικά τις θέσεις άλλων ηγετών, ιδίως εκείνων των πέντε μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, και δηλώνουν κατ’ ιδίαν ότι δεν αντιμετωπίζουν αντιρρήσεις από κανέναν, εκτός από τη Γαλλία. Ο Ερντογάν, ωστόσο, πιστεύει ότι είτε μέσω δωροδοκίας είτε μέσω εξαναγκασμού μπορεί να αποσπάσει τη συγκατάθεση του Εμανουέλ Μακρόν.

Ο Ερντογάν δεν προωθεί έναν Τούρκο απλώς από εθνική υπερηφάνεια. Επιδιώκει συστηματικά να φιλοξενεί διεθνείς διοργανώσεις ή να τοποθετεί Τούρκους σε ηγετικές θέσεις, προκειμένου να επεκτείνει την εμβέλεια της πολιτικής του και να εφαρμόσει το ιδεολογικό του πρόγραμμα.

Το 2011 ανακοίνωσε την υποψηφιότητα της Κωνσταντινούπολης για τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων. Τούρκοι αξιωματούχοι προώθησαν ανοιχτά την υποψηφιότητά τους μέσα από το πρίσμα της θρησκείας.

Ο Εγκεμέν Μπαγίς, στενός έμπιστος του Ερντογάν και διαχειριστής αμφιλεγόμενων οικονομικών συναλλαγών, δήλωσε ότι η ανάθεση των Αγώνων στην Τουρκία θα επέτρεπε στα μέλη της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής να αποδείξουν ότι δεν ήταν προκατειλημμένα «εναντίον μιας θρησκευτικής ομάδας».

Την ίδια στιγμή, το προτεινόμενο λογότυπο της Τουρκίας περιλάμβανε τζαμιά και την ημισέληνο.

Η παγίδα της Τουρκίας με το καλώδιο – Ο κίνδυνος για την Ελλάδα

Η Τουρκία έχει υποβάλει εκ νέου υποψηφιότητα για τη φιλοξενία των Ολυμπιακών Αγώνων του 2036. Ωστόσο, θα ήταν ντροπή να την επιλέξει η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή, ανεξάρτητα από το πόσες δωροδοκίες προσφέρουν οι Τούρκοι, δεδομένου ότι ο δήμαρχος Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου ανακοίνωσε την υποψηφιότητα πριν συλληφθεί για το «έγκλημα» ότι ήταν υπερβολικά δημοφιλής και αποτελούσε πολιτική απειλή για τον Ερντογάν.

Ο Ερντογάν προώθησε ανοιχτά τον Εκμελεντίν Ιχσάνογλου για την ηγεσία του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας τον Ιανουάριο του 2005. Τούρκοι αξιωματούχοι παρουσίασαν τον διορισμό του Ιχσάνογλου ως ένδειξη του αυξημένου κύρους της Τουρκίας μεταξύ των ισλαμικών χωρών.

Ο Χικμέτ Τσετίν, ένας Τούρκος που υπηρέτησε ως ο πρώτος Ανώτατος Πολιτικός Εκπρόσωπος του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν, υιοθέτησε ήπια προσέγγιση απέναντι στους Ταλιμπάν. Σε ολόκληρη την Καμπούλ εμφανίστηκαν διαφημιστικές πινακίδες που πρόβαλλαν την ισλαμική αλληλεγγύη μεταξύ Τουρκίας και Αφγανιστάν, αντί να προβάλλουν την Τουρκία ως μέλος του ΝΑΤΟ.

Ο Ερντογάν μεθόδευσε επίσης την τοποθέτηση του Αχμέτ Ουζουμτζού στην ηγεσία του Οργανισμού για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων, κατά την περίοδο 2013-2018.

Ηχηρό μήνυμα στην Άγκυρα από το 73,9% των Ελλήνων! «Ποντίστε τώρα το καλώδιο, ακόμη κι αν αντιδράσει η Τουρκία»

Ο Φατίχ Μπιρόλ ηγείται του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας και έχει επανειλημμένα λειτουργήσει ως προπαγανδιστής των πετρελαϊκών και φυσικού αερίου σχεδίων του Ερντογάν, προκρίνοντας έναν αγωγό μέσω Τουρκίας έναντι ασφαλέστερων ελληνικών, κυπριακών και ισραηλινών εναλλακτικών επιλογών.

Ο Σινιρλίογλου διαθέτει τη χαρισματικότητα του Μάικλ Δουκάκη έπειτα από διπλή δόση κεταμίνης.

Η θητεία του στον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη υπήρξε, στην καλύτερη περίπτωση, υποτονική. Δεν έχει προχωρήσει σε καμία μεταρρύθμιση και φαίνεται να λειτουργεί ως θεματοφύλακας που εμποδίζει τον οργανισμό να εκδώσει οποιαδήποτε ανακοίνωση ή να αναλάβει οποιαδήποτε σημαντική δράση που θα μπορούσε να υπονομεύσει τα διπλωματικά ή οικονομικά συμφέροντα του Ερντογάν.

Το να του ανοίξει κανείς τα ταμεία του ΟΗΕ θα ισοδυναμούσε με πρόσκληση για ένα σκάνδαλο διαφθοράς αντίστοιχης κλίμακας με εκείνο του προγράμματος «Πετρέλαιο αντί Τροφίμων» επί Γενικού Γραμματέα Κόφι Ανάν.

Ο Σινιρλίογλου είναι άνθρωπος του Ερντογάν. Υπηρέτησε ως υφυπουργός κατά τη θητεία του Αχμέτ Νταβούτογλου στο υπουργείο Εξωτερικών. Στη συνέχεια υπηρέτησε πιστά τον Ερντογάν στα Ηνωμένα Έθνη επί επτά χρόνια.

Όταν οι τουρκικές δυνάμεις εισέβαλαν σε περιοχές της Συρίας που διοικούνταν από Κούρδους και προχώρησαν σε εθνοκάθαρση, ο Σινιρλίογλου δήλωσε στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ότι «απορρίπτουμε κατηγορηματικά και καταδικάζουμε έντονα κάθε διαστρέβλωση της αντιτρομοκρατικής μας επιχείρησης, με την παρουσίασή της ως επιθετικής ενέργειας ή πράξης επίθεσης».

Μπορεί να επαναληφθεί το έπος του ’40;

Υπερασπίστηκε τις εκκαθαρίσεις δεκάδων χιλιάδων Τούρκων μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος του Ιουλίου 2016, την οποία ο συντάκτης παρομοιάζει με τον «Εμπρησμό του Ράιχσταγκ», δηλώνοντας: «Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ αυτή την αθλιότητα».

Τέσσερα χρόνια αργότερα, προειδοποίησε τις χώρες που διατηρούσαν επαφές με τους Κούρδους της Συρίας ότι «τα κόκκινα χαλιά σας θα μπορούσαν πολύ γρήγορα να βαφτούν με αίμα».

Ο Σινιρλίογλου, εν τω μεταξύ, παρέμεινε σιωπηλός απέναντι στο ασφαλές καταφύγιο που παρείχε η Τουρκία στο Ισλαμικό Κράτος, καθώς και απέναντι στην αποδοχή και υποστήριξη της Χαμάς από την Άγκυρα.

Παρέμεινε επίσης σιωπηλός για τη σύλληψη του Ιμάμογλου, ακόμη και όταν άλλοι αξιωματούχοι του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη τοποθετήθηκαν δημόσια.

Υπό τον Ερντογάν, η Τουρκία έχει εξελιχθεί σε μία από τις πιο διεφθαρμένες χώρες στον κόσμο, σε επίπεδο αντίστοιχο με τη Λευκορωσία και την Αίγυπτο.

Τον Ιούλιο του 2026, Ρώσοι φαρσέρ τηλεφώνησαν στον Σινιρλίογλου, με τον έναν να προσποιείται ότι ήταν ο πρωθυπουργός της Αρμενίας Νικόλ Πασινιάν.

Ο φαρσέρ διατύπωσε κατηγορίες εναντίον του Καρεκίν Β΄, επικεφαλής της Αρμενικής Εκκλησίας, και ζήτησε τη βοήθεια του Σινιρλίογλου για την απομάκρυνσή του.

Ο Σινιρλίογλου απάντησε: «Εντάξει, θα κάνω ό,τι μπορώ· θα προσπαθήσω».

Τεχνητή νοημοσύνη: Ο ψυχρός πόλεμος του 21ου αιώνα

Μια τέτοια δήλωση υποδηλώνει ότι ο Σινιρλίογλου αντιμετωπίζει με περιφρόνηση την Αρχή VII του Ελσίνκι, η οποία αφορά τη θρησκευτική ελευθερία.

Υπό τον Ερντογάν, η Τουρκία έχει καταστεί μία από τις πιο διεφθαρμένες χώρες του κόσμου, σε επίπεδο αντίστοιχο με τη Λευκορωσία και την Αίγυπτο.

Αυτό δεν οφείλεται μόνο στον Τούρκο ηγέτη, αλλά και στη σιωπή, τη δειλία και τη συνενοχή ανθρώπων όπως ο Σινιρλίογλου.

Όλα αυτά θα έπρεπε να αποκλείουν τον Σινιρλίογλου ως πρόσωπο. Ωστόσο, η ιδέα ότι οποιοσδήποτε Τούρκος θα μπορούσε να ηγηθεί του ΟΗΕ ή οποιουδήποτε άλλου οργανισμού θα έπρεπε εξαρχής να απορρίπτεται και για άλλους λόγους.

Η Τουρκία κατέχει την Κύπρο εδώ και περισσότερο από μισό αιώνα.

Η αντίληψη ότι η επιθυμία προστασίας της μουσουλμανικής μειονότητας της Κύπρου αποτέλεσε το κίνητρο και τη δικαιολογία για την τουρκική εισβολή είναι ανοησία: Το μεγαλύτερο μέρος της εισβολής πραγματοποιήθηκε αφότου είχε παρέλθει η κυπριακή κρίση και ενώ οι δύο πλευρές διεξήγαν ειρηνευτικές συνομιλίες στη Γενεύη.

Με απλά λόγια, η Τουρκία κατέχει έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, όσο συνεχίζεται αυτή η κατοχή, κανένας Τούρκος δεν θα πρέπει να κατέχει ηγετική θέση στα Ηνωμένα Έθνη ή σε οποιονδήποτε διεθνή οργανισμό. Ούτε θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο να φιλοξενήσει η Τουρκία τα Ηνωμένα Έθνη.

Η Ινδία συνεχίζει να διευρύνει την παρουσία της στο Διάστημα, επενδύοντας σε τεχνολογίες που περιορίζουν την εξάρτησή της από ξένα συστήματα δορυφορικής πλοήγησης.

Την Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2026, ο Ινδικός Οργανισμός Διαστημικής Έρευνας (ISRO) πραγματοποίησε επιτυχημένη εκτόξευση του δορυφόρου NVS-03 από το Διαστημικό Κέντρο Satish Dhawan, στη Σριχαρικότα της νοτιοανατολικής Ινδίας.

Η εκτόξευση πραγματοποιήθηκε στις 23:51 τοπική ώρα (20:21 ώρα Ελλάδας), με τη χρησιμοποίηση πυραύλου GSLV Mark II. Ο πύραυλος έθεσε τον δορυφόρο στην προβλεπόμενη τροχιά γεωσύγχρονης μεταφοράς, επιβεβαιώνοντας την επιτυχία του αρχικού σταδίου της αποστολής.

Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση του ISRO, ο NVS-03 τοποθετήθηκε αρχικά σε ελλειπτική τροχιά με περίγειο 170,3 χιλιομέτρων και απόγειο 38.080 χιλιομέτρων.

NavIC: Η ινδική απάντηση στο αμερικανικό GPS

Ο NVS-03 αποτελεί τον τρίτο δορυφόρο νέας γενιάς που εκτοξεύεται για το πρόγραμμα Navigation with Indian Constellation (NavIC), το εθνικό σύστημα δορυφορικής πλοήγησης της Ινδίας.

Σε αντίθεση με το αμερικανικό GPS, το οποίο παρέχει παγκόσμια κάλυψη, το NavIC έχει σχεδιαστεί ως περιφερειακό σύστημα, με επίκεντρο την ινδική επικράτεια.

Η περιοχή κάλυψής του περιλαμβάνει την Ινδία και εκτείνεται περίπου 1.500 χιλιόμετρα πέρα από τα γεωγραφικά της όρια.

Το σύστημα προορίζεται να παρέχει υπηρεσίες ακριβούς προσδιορισμού θέσης, πλοήγησης και χρονικού συγχρονισμού (Position, Navigation and Timing – PNT).

Οι συγκεκριμένες δυνατότητες είναι απαραίτητες για τις μεταφορές, τη ναυσιπλοΐα, τις τηλεπικοινωνίες και την αξιοποίηση εφαρμογών που απαιτούν ακριβή γεωγραφικό εντοπισμό.

Παράλληλα, οι ανεξάρτητες υπηρεσίες δορυφορικής πλοήγησης έχουν σημαντική διάσταση εθνικής ασφάλειας, καθώς μπορούν να υποστηρίξουν στρατιωτικές επιχειρήσεις χωρίς αποκλειστική εξάρτηση από ξένους δορυφορικούς παρόχους.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα του Mike Wall στο Space.com, πριν από την εκτόξευση λειτουργούσαν πλήρως τρεις δορυφόροι του NavIC, ενώ απαιτούνται τουλάχιστον τέσσερις για την παροχή των προβλεπόμενων υπηρεσιών πλοήγησης.

Ο κρίσιμος ρόλος του NVS-03

Ο νέος δορυφόρος ενσωματώνει τεχνολογίες που αποσκοπούν στη βελτίωση της αξιοπιστίας και της λειτουργικότητας του ινδικού συστήματος.

Ειδικότερα, διαθέτει ινδικής κατασκευής ατομικό ρολόι, καθώς και πρόσθετα ατομικά ρολόγια που έχουν αποκτηθεί από εξωτερικούς προμηθευτές.

Επιπλέον, υποστηρίζει σήματα στη συχνότητα L1, πέρα από τις ήδη χρησιμοποιούμενες ζώνες L5 και S, διευρύνοντας τις δυνατότητες αξιοποίησης των υπηρεσιών του NavIC.

Η επιτυχία της εκτόξευσης, πάντως, δεν συνεπάγεται αυτομάτως και την πλήρη επιχειρησιακή ενεργοποίηση του δορυφόρου.

Το επόμενο στάδιο περιλαμβάνει την ολοκλήρωση των τροχιακών ελιγμών, τον έλεγχο των συστημάτων και την πιστοποίηση της λειτουργίας του.

Μάλιστα, στις 31 Οκτωβρίου ο ISRO ανακοίνωσε ότι ολοκληρώθηκε επιτυχώς ο πρώτος τροχιακός ελιγμός, με λειτουργία του κινητήρα για 2.174,8 δευτερόλεπτα. Ο δορυφόρος βρισκόταν σε κανονική λειτουργική κατάσταση, ενώ προβλέπονται πρόσθετοι ελιγμοί ώστε να τοποθετηθεί στην προγραμματισμένη γεωσύγχρονη τροχιακή θέση των 111,75 μοιρών ανατολικά.

Ο πύραυλος GSLV Mark II και η εξέλιξη του ινδικού διαστημικού προγράμματος

Για την αποστολή χρησιμοποιήθηκε ο GSLV Mark II, ένας πύραυλος τριών σταδίων, ύψους περίπου 52 μέτρων, που αποτελεί βασικό μέσο της Ινδίας για την τοποθέτηση δορυφόρων σε τροχιές μεγάλου ύψους.

Σύμφωνα με το Space.com, η εκτόξευση του NVS-03 ήταν η 14η για τη συγκεκριμένη έκδοση του πυραύλου, με 12 επιτυχημένες αποστολές.

Ο ISRO καταγράφει την αποστολή GSLV-F18 ως την 20ή πτήση της ευρύτερης οικογένειας πυραύλων GSLV, στην οποία περιλαμβάνονται και προηγούμενες εκδόσεις.

Η αποστολή πραγματοποιήθηκε σε μια περίοδο κατά την οποία η Ινδία επιχειρεί να ενισχύσει τις εγχώριες δυνατότητες κατασκευής και εκτόξευσης δορυφόρων, ενώ παράλληλα διευρύνεται η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στη διαστημική της βιομηχανία.

Στο δημοσίευμα επισημαίνεται ότι η συγκεκριμένη εκτόξευση ήταν η τέταρτη ινδική διαστημική αποστολή του 2026 και η τρίτη που πραγματοποιήθηκε από τον ISRO.

Η στρατηγική σημασία της δορυφορικής ανεξαρτησίας

Η ανάπτυξη του NavIC εντάσσεται στη διαχρονική προσπάθεια του Νέου Δελχί να αποκτήσει μεγαλύτερη αυτονομία σε κρίσιμες τεχνολογικές υποδομές.

Η δυνατότητα μιας χώρας να διαθέτει δικό της σύστημα δορυφορικής πλοήγησης αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε περιόδους διεθνούς έντασης, όταν η πρόσβαση σε υπηρεσίες τρίτων χωρών ενδέχεται να αποτελέσει παράγοντα στρατηγικής εξάρτησης.

Για την Ινδία, η οποία καλείται να διαχειριστεί σύνθετες προκλήσεις ασφαλείας στα σύνορά της με την Κίνα και το Πακιστάν, η ανάπτυξη τέτοιων δυνατοτήτων αποκτά πρόσθετη γεωπολιτική βαρύτητα.

Πέρα από τις στρατιωτικές εφαρμογές, η ανεξάρτητη δορυφορική πλοήγηση μπορεί να υποστηρίξει τη λειτουργία κρίσιμων υποδομών, την παρακολούθηση μεταφορικών δικτύων και την ανάπτυξη τεχνολογικών υπηρεσιών.

Το πρόγραμμα NavIC δεν έχει σχεδιαστεί για να ανταγωνιστεί το GPS σε παγκόσμια κλίμακα. Στόχος του είναι να εξασφαλίσει στην Ινδία αξιόπιστες και εθνικά ελεγχόμενες υπηρεσίες πλοήγησης στην περιοχή άμεσου στρατηγικού ενδιαφέροντός της.

Η εκτόξευση του NVS-03 αποτελεί σημαντικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση. Η οριστική επιχειρησιακή συμβολή του θα κριθεί μετά την ολοκλήρωση των ελέγχων και την ένταξή του στο δορυφορικό σύστημα.