Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

Το φαινόμενο Μαρία Καρυστιανού

Καλό θα είναι εάν δημιουργήσει κόμμα, αυτό να είναι έξω από χρώματα και πρόσημα.

Δημοσιεύτηκε στις

Γράφει ο Αριστόβουλος

Αν και πρόθεση της στήλης είναι η ενασχόληση με θέματα γεωπολιτικής και εθνικών συμφερόντων της πατρίδας μας, δεν μπορούμε να μείνουμε μακριά από σημαντικά γεγονότα που ταλανίζουν την ελληνική κοινωνία. Διότι με την κοινωνία σε σύγχυση, δεν μπορεί να υπάρχει πατρίδα με προοπτική. Τι κρίμα φυσικά που η προοπτική ως έννοια είναι θολή έως άφαντη σε όλη την πορεία της μεταπολιτεύσεως και που δεν θα πάψουμε να υποστηρίζουμε ότι αποτελεί από τις χειρότερες εποχές του Ελληνισμού. Έτσι προβληματιστήκαμε πολύ εάν κάποια στιγμή πρέπει να προσεγγίσουμε τα της τραγωδίας των Τεμπών κι αν κατ΄ επέκταση θα πρέπει να προσεγγίσουμε όλες τις τραγωδίες που έπληξαν την ελληνική κοινωνία, χωρίς διάθεση συμψηφισμού ή γενίκευσης. Στον παρόν άρθρο θα ασχοληθούμε με το φαινόμενο Μαρία Καρυστιανού, όχι ως προσωπικότητα αλλά ως προβολή κι εκδήλωση ενός άγνωστου προσώπου το οποίο συγκεντρώνει τουλάχιστον το ενδιαφέρον πολλών με την ενεργή ενασχόληση με τα κοινά και την πιθανή ίδρυση ενός νέου κόμματος.

Την κυρία Καρυστιανού δεν γνωρίζουμε προσωπικά. Δεν πήγαμε σε ομιλίες της, δεν συμμετείχαμε σε εκδηλώσεις του συλλόγου συγγενών θυμάτων των Τεμπών. Την παρακολουθήσαμε μόνο σε μια ανοικτή συζήτηση, όπου και διαμορφώσαμε προσωπική άποψη περί εκείνης και των συνεργατών της. Το μόνο που έχουμε να πούμε για την Μαρία Καρυστιανού είναι ότι σε στιγμή που η κουβέντα έφτασε στην κόρη της, τραύλισε και δάκρυσε όταν είπε το όνομα της. Και αποκομίσαμε την εντύπωση ότι επρόκειτο για αυθόρμητη κίνηση (λύγισμα ενός γονιού) κι όχι για κάποιο θεατρινισμό. Επίσης δεν πρόκειται να σχολιάσουμε εάν πράττει ή δεν πράττει καλά, εάν κινείται από υπέρμετρη προσωπική φιλοδοξία, εάν έπρεπε ή όχι να εκδηλώσει έτσι τον πόνο της. Θα σταθούμε στην κίνηση της προς την πολιτική και την αναταραχή που έχει φέρει και θα φέρει περαιτέρω στο πολιτικό μας σκηνικό. Θα σταθούμε στο εάν ένας/μια πολίτης αυτής της έρμης χώρας έχει το δικαίωμα να μετέχει ενεργά στα κοινά και να εκτεθεί σε αυτά. Γιατί έχει σηκωθεί πολύς κουρνιαχτός γύρω από το θέμα αυτό, λες και για να ασχοληθείς με τα κοινά πρέπει οπωσδήποτε να προέρχεσαι από κάποιο κομματικό σωλήνα….

Η κυρία Καρυστιανού από όσα γνωρίζουμε, δεν είχε ποτέ την πρόθεση να ασχοληθεί με την πολιτική. Έχει το επάγγελμα από την επιστήμη που σπούδασε και το οποίο ασκεί στη Θεσσαλονίκη. Επομένως ξεκινάμε ότι δεν πρόκειται για επαγγελματία πολιτικό. Στο σημείο αυτό να διευκρινίσουμε πως στεκόμαστε με πλήρη ισότητα απέναντι σε όσους γονείς ή άλλους συγγενείς θρήνησαν αγαπημένα τους πρόσωπα. Μας είναι όλοι το ίδιο, είτε έχουμε ακούσει το όνομα τους είτε όχι. Επίσης στεκόμαστε με τον ίδιο τρόπο σε όσους επέζησαν με μικρά ή μεγάλα τραύματα και στους οικείους τους που του περιέθαλψαν και στήριξαν και στηρίζουν. Επίσης να καταστήσουμε σαφές ότι δεν πρόκειται να ασχοληθούμε με συμπεριφορές, εκδηλώσεις και διαφωνίες μεταξύ συγγενών. Σε μια υπόθεση η οποία δεν έχει φθάσει ακόμη στο ακροατήριο, είναι παράλογο εμείς να παίξουμε τον ρόλο αυτόκλητου εισαγγελέα και να λέμε ποιος έχει το περισσότερο ή λιγότερο δίκαιο. Ούτε είμαστε πάνελ εκπομπής όπου διάφοροι τηλεαστέρες καταθέτουν την σοφία τους επί παντός επιστητού. Σίγουρα δεν θα σχολιάσουμε εάν διάφορες εκδηλώσεις έπρεπε ή δεν έπρεπε να γίνουν. Ούτε θα μπούμε σε συζήτηση περί οικονομικής διαχείρισης. Ειδικά για το τελευταίο υπάρχουν εισαγγελείς κι αρμόδιες υπηρεσίες του κράτους για να ελέγξουν τα διάφορα πεπραγμένα. Μόνο που καλό θα ήτανε πριν από κάποιους ελέγχους να προτεραιοποιήσουν κάποιους άλλους, όπως για παράδειγμα τα οικονομικά και τα δάνεια των κομμάτων. Διότι νομίζουμε πως αυτά βαρύνουν τον έλληνα φορολογούμενο, τουλάχιστον ως δανεικά κι αγύριστα , αν όχι εις υγείαν των κορόιδων….

Μαθήματα σύγχρονης δημοσιογραφίας

Μπαίνοντας στην ουσία του άρθρου μετά από τις απαραίτητες διευκρινήσεις, θα ασχοληθούμε με την ενδεχόμενη αν όχι επικείμενη κίνηση της κυρίας Καρυστιανού σχετικά με το κατοχυρωμένο από το Σύνταγμα δικαίωμα κάθε πολίτη ως προς το ¨εκλέγειν κι εκλέγεσθαι¨. Είναι ή δεν είναι αναφαίρετο δικαίωμα του καθενός; Προστάζει κάτι άλλο το Σύνταγμα; Έχει κάποια παραμετροποίηση για ιδιότητες και προσόντα που πρέπει να έχει κάποιος που κατέρχεται στην πολιτική; Στο κάτω κάτω της γραφής, δεν είναι υποχρέωση όλων μας η ενασχόληση με τα κοινά; Επιβάλλει ο συνταγματικός νομοθέτης να προέρχεται κάποιος/α από πολιτική οικογένεια; Είναι εχέγγυο να έχεις πολιτική παράδοση τύπου Μαυρογιαλούρου (παππούς – πατέρας – γιός); Ή πρέπει να είσαι Γκρούεζας ώστε να συμμετέχεις στη νομή της εξουσίας; Αποβάλλει το Σύνταγμα από τις εκλογικές διαδικασίες συγγενείς τεθνεώτων; Έχει κάποιο μέτρο κομψότητας έως καθωπρεπισμού για να έχεις την έξωθεν καλή μαρτυρία ώστε να δύνασαι να εμπλακείς στο ¨εκλέγειν κι εκλέγεσθαι¨; Άρα είναι δικαίωμα της Καρυστιανού και της κάθε Καρυστιανού να εισέλθει στην πολιτική κονίστρα. Επομένως η όλη συζήτηση περί της συμβατότητας ή όχι, στα δικά μας μάτια αντικρίζεται ως ακόμη ένας αποπροσανατολισμός από την ουσία των θεμάτων, ακόμη μια παθογένεια στην πολιτική/κοινωνική ζωή του τόπου μας, όπου ανάγεται σε μείζον το φύλλο χάνοντας όχι απλά το δέντρο αλλά το όλον του δάσους.

Σε συνέπεια των λόγων μας δεν θα σταθούμε σε δηλώσεις άλλων συγγενών, αλλά θα καταθέσουμε την απορία μας γιατί διάφοροι τρίτοι (εκτός των συγγενών) ασχολούνται με τόσο πάθος. Και μιλάνε δεξιά κι αριστερά. Κι αφήνουν υπονοούμενα για προσωπικά θέματα και οικογενειακές καταστάσεις. Ανιόντες και κατιόντες ομιλούν με ένταση περί της πιθανής ίδρυσης νέου κόμματος. Κι άλλοι ασχολούνται εάν η Μαρία Καρυστιανού ταξίδεψε πρώτη θέση ή οικονομική. Βλέπουμε διάφορους να κατακρίνουν λες και πρόκειται για εσχάτη προδοσία. Βλέπουμε άτομα που φιλοδοξούν να καταστούν Γκρούεζες ή Γιώργηδες (ο ιδιαίτερος του Μαυρογιαλούρου) να μιλούν όχι με στόμα αλλά με οχετό. Βλέπουμε μια μεγάλη μανία γύρω από το θέμα. Διαπιστώνουμε διάφορα κυβερνητικά στελέχη με κεκαλυμμένη αλλά εμφανή αγωνία να μιλάνε για πολιτικά προγράμματα, για εξωτερικές σχέσεις, για στελεχώσεις. Επίσης βλέπουμε κυβερνητικούς παράγοντες να χρησιμοποιούν επιδέξια τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να θέσουν αυτά τα ερωτήματα με ένα ύφος (ξαφνικής) αγωνίας για το αύριο της χώρας, αυτό που στο χωριό μου αποκαλείται ¨τους πήρε ο πόνος…¨. Ειδικά για αυτούς, επειδή όλοι στο δημόσιο βίο κρίνονται, θα τους προτείναμε να ασχοληθούν περισσότερο με τα θέματα των χαρτοφυλακίων τους και προς τα εκεί να στρέψουν την αγωνία τους. Αν μη τι άλλο, από αυτόκλητους εθνοσωτήρες του γλυκού νερού έχει χορτάσει η έρμη η πατρίδα μας.

Θέλοντας λοιπόν να δώσουμε μια λογική εξήγηση, θα πούμε χωρίς κραδασμό πως για την κυβερνώσα παράταξη η Μαρία Καρυστιανού αποτελεί πονοκέφαλο κι αγκάθι στα πλευρά. Διότι επειδή δεν έχει πολιτικό παρελθόν, δεν παρέχεται η δυνατότητα να περιοριστεί λόγω κάποιου πολιτικού πεπραγμένου, άρα και να ελεγχθεί. Επομένως ο λόγος της μπορεί να αγγίζει τις μάζες. Και να εκφράζει την απόγνωση και την οργή τους. Εμείς προσωπικά την κυρία Καρυστιανού την έχουμε συνδυάσει με ένα χάρτινο πλακάτ και την τρομερή φράση «δεν έχω οξυγόνο», που μας θυμίζει διαχρονικά τις τελευταίες λέξεις ενός κοριτσιού μέσα στο φλεγόμενο τρίτο βαγόνι της επιβατικής αμαξοστοιχίας. Κι αυτή η θύμηση στοιχειώνει τη σκέψη μας διότι στη θέση εκείνου του κοριτσιού μπορεί να είμαστε εμείς ή το παιδί μας. Γιατί κάποιους τους ενοχλεί τόσο πολύ μια φρικτή αλήθεια; Απευθυνόμενοι στους αναγνώστες, θα ρωτήσουμε «εσείς έχετε οξυγόνο;». ΈΧΕΤΕ; Στη δουλεία σας, στην καθημερινότητα σας, στις υπηρεσίες, στις φορολογικές αδικίες, στις προκλήσεις απευθείας προς τη νοημοσύνη σας με όσα είδανε το φως της δημοσιότητας στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ; ‘Έχετε οξυγόνο όταν μια υπάλληλος εν ονόματι κ. Τυχεροπούλου που έκανε καλά κι ευσυνείδητα τη δουλεία της, έτυχε της αντιμετώπισης που έτυχε; Σε πόσα πράγματα άραγε της δύσκολης καθημερινότητας και της φαιδρής πραγματικότητας υπάρχει οξυγόνο;;;;;

Εφόσον η Καρυστιανού δεν παίζεται στα πολιτικά μοτίβα λοιπόν, θα πρέπει να αντιμετωπισθεί με άλλα μέσα. Μόνο που όσοι αφελείς το πράττουν, δεν καταλαβαίνουν πως έτσι την ενισχύουν στα μάτια του κόσμου. Και την ηρωοποιούν. Και την προβάλλουν ανέξοδα για εκείνη !! Γιατί πολύ απλά, μια μερίδα της κοινωνίας συντάσσεται μαζί της διότι βλέπει πως αντιμετωπίζεται κάποιο δυναμικό πρόσωπο που δεν είναι σε συγκεκριμένα στάνταρ. Φαίνεται πως για έχεις λόγο θα πρέπει να είσαι σε πολιτικές νεολαίες από παιδί, να έχεις κάνει αφισοκολλήσεις, να είσαι από τόσο δα μικρός στο κόμμα και να σκίζεσαι γι αυτό όπως έκανε ο Γκρούεζας…. Μόνο που ο Γκρούεζας είναι το όργανο που αφαιρεί και στερεί το οξυγόνο. Κι αυτό μερίδα της κοινωνίας την εξοργίζει. Και αυτή ως τώρα βουβή, ενδεχομένως στο δυναμισμό της κυρίας Καρυστιανού να βλέπει μια διέξοδο έκφρασης…. Αν τώρα η Μαρία Καρυστιανού είναι το κατάλληλο πρόσωπο, δεν το ξέρουμε καθόσον ρόλο Πυθίας δεν διεκδικούμε. Πολύ απλά θα πούμε, ότι μια πολίτης της χώρας εγείρει δημόσιο λόγο. Κι αυτό είναι αναφαίρετο δικαίωμα κάθε πολίτη. Αυτά σε ότι αφορά την κυβερνώσα παράταξη, της οποίας βέβαια η πρωτοκαθεδρία δεν αμφισβητείται αλλά μπορεί η Καρυστιανού να συνεγείρει κόσμο που δεν πήγαινε να ψηφίσει, κι αυτό να είναι μια δυσάρεστη έκπληξη. Διότι η λογική λέει πως δεν θα πάνε για να υπερψηφίσουν αλλά για να αποδοκιμάσουν. Οπότε η δεδομένη φθορά του κυβερνώντος κόμματος μπορεί από την κάλπη (γνωστή παλαιόθεν ως γκαστρωμένη) να βγάλει κανένα ποσοστό έκπληξη (κάτω από τον μαγικό αριθμό 25%) με απρόβλεπτες συνέπειες (bye bye bonus εδρών…).

Οπότε θα συμβουλεύαμε διάφορα troll να σιγήσουν. Και οι ύβρεις να πάψουν. Και να δοθεί κομματική γραμμή ώστε να περιοριστούν οι κακεντρεχείς/πικρόχολες αναρτήσεις. Κι όσο αφορά τις αγωνίες των κυβερνητικών παραγόντων για το μέλλον του τόπου από το φαινόμενο Καρυστιανού και την πολιτική που (κατά αυτούς) δεν κατέχει, ας πάψουν διότι δεν προσφέρουν κάτι. Είδαμε να διερωτάται κάποιος σε ένα υποθετικό σενάριο διακυβέρνησης Καρυστιανού, πως και ποιος θα σταθεί απέναντι στους Τούρκους. Ειλικρινά δεν ξέρουμε. Φανταζόμαστε όμως ότι δεν θα υποδεχθεί τον όποιο Τούρκο πρόεδρο και υπό το βλέμμα Φιντάν με βαθιά υπόκλιση (αν όχι επίκυψη) όπως ο κ. ΥΠΕΞ, μια ενέργεια που έχει προκαλέσει το εθνικό αίσθημα πολλών μέσα στη χώρα. Είπαμε, ο κόσμος μπορεί να είναι μπλοκαρισμένος, να είναι απογοητευμένος, να είναι αδρανής, αλλά σίγουρα δεν είναι αφελής. Κι αν ακόμη δεν έχουμε καταλήξει τι και πόσο και εάν κουβαλούσε η εμπορική αμαξοστοιχία, ποιος φόρτωσε ποιος κουβάλησε και ποιος θα παραλάμβανε, εάν πέρασε από σήραγγα και πότε κλπ κλπ στα αμέτρητα κι αναπάντητα ερωτήματα, θα προτείνουμε κάτι άλλο. Όσοι κυβερνητικοί ασχολούνται με τα πεπραγμένα Καρυστιανού κι αναλώνουν χρόνο, δεν τον διαθέτουν ώστε να προλάβουμε καμιά νέα τραγωδία; Το πρόσφατο μπλακάουτ στο σύστημα ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας δεν ήτανε καμπανάκι αλλά καμπάνα και σήμαντρο μαζί; Γιατί δύο εβδομάδες μετά δεν ξέρουμε τι και πως συνέβη κι από πού προήλθε και πως σταμάτησε από μόνο του !!!! Δεν διαθέτετε δημιουργικά το χρόνο σας μην έχουμε μείζον αεροπορικό δυστύχημα; Δεν ρυθμίζεται τα αντανακλαστικά σας στην παλαιότητα των συστημάτων και την αντικατάσταση τους, μην μας τύχει καμιά σύγκρουση αεροπλάνων και πέσουνε σε κανένα κατοικημένο τόπο; Το θεωρούμε πιο σόφρων και πατριωτικό. Και πιο παραγωγικό για τον χρόνο σας.

Παρακολουθώντας την εξέλιξη του φαινομένου Καρυστιανού, θα καταγράψουμε εκτός από την κυβερνητική σύγχυση και την αντιπολιτευτική αδυναμία (sic). Μέσα στον κατακερματισμό και την έλλειψη συνοχής σε όλο το φάσμα της αντιπολίτευσης (από τα αριστερά έως τα δεξιά), η έλλειψη φαντασίας και φρέσκων ιδεών/πρακτικών έγινε περισσότερο από εμφανής, στις δραστηριότητες που ανέπτυξε η κυρία Καρυστιανού. Πτωχές κινήσεις, προσπάθεια προσεταιρισμού της λάμψης των δράσεων της, προσπάθεια προσκόλλησης για ταχεία κι ανέξοδη δημοσκοπική άνοδο. Η μάχη για τα ψηφαλάκια δηλαδή. Είδαμε διάφορους ανενεργούς παράγοντες να ενεργοποιούνται ώστε να δηλώσουν την παρουσία τους και να δικαιολογήσουν την πολιτική τους ύπαρξη. Κι όταν αυτές οι δοκιμασμένες συνταγές δεν πιάνουν, κι αφού δεν υπάρχουν άλλες, τότε αρχίζει η κριτική… Η αποδόμηση δηλαδή (sic). Είναι γεγονός πως η Μαρία Καρυστιανού δέχθηκε αρκετές προσκλήσεις να ενταχθεί σε διάφορους πολιτικούς σχηματισμούς από πολύ νωρίς. Είναι αυτό το dna των πολιτικών κομμάτων να αρπάξουν την ευκαιρία αντί να δημιουργήσουν την προϋπόθεση. Κι όσο η Καρυστιανού δεν τοποθετείτο, όλοι στην αντιπολίτευση (λίγο έως πολύ) είχανε τον κρυφό πόθο για μια θεαματική εγγραφή, κάτι σαν ποδοσφαιρική μεταγραφή αεροδρομίου. Καθώς διαφαίνεται ότι η Μαρία Καρυστιανού τραβάει το δικό της δρόμο, τα αντανακλαστικά ενεργοποιήθηκαν. Αποστάσεις, προβληματισμοί, επιπλήξεις και διαγραφές. Γιατί άραγε; Διότι πολλοί απλά διέγνωσαν πως όχι μόνο δεν έχουνε να ωφεληθούν αλλά και πιθανότατα θα χάσουν. Γιατί φαίνεται πως ένα κόμμα Καρυστιανού αλιεύει κοινό από όλους τους χώρους. Διότι όχι μόνο η συμπολίτευση αλλά και η αντιπολίτευση κινείται μέσα στο ίδιο μεταπολιτευτικό πλαίσιο. Δεν έχει να αντιτείνει σοβαρό πολιτικό λόγο η αντιπολίτευση ξεχωριστά και στο σύνολο της, οπότε και τροφοδοτείται η κυβερνητική μετριότητα. Οπότε και η αντιπολίτευση δεν μπορεί να ξεφύγει από πρακτικές πολιτικής ρηχείας, είναι τέτοιες οι εργοστασιακές ρυθμίσεις. Κι όσο ο χρόνος θα μας φέρνει εγγύτερα των εκλογών τόσο θα δούμε κριτικές και κρίσεις από την αντιπολίτευση κατά της Καρυστιανού να μεγαλώνουν, ιδίως εάν οι δημοσκοπήσεις καταδείξουν τάσεις.

Υποστηρίζουμε λοιπόν πως ο επιθετικός προσδιορισμός ¨φαινόμενο¨ έχει να κάνει τον τρόπο που το πολιτικό σύστημα προσέγγισε την εμφάνιση της Μαρίας Καρυστιανού κι όχι ότι η ίδια είναι κάποιο ον με υπερφυσικές δυνατότητες. Η ενόχληση του προκάλεσε η πρόθεση μιας νόμιμης πολίτη αυτής της χώρας να κατέλθει στην πολιτική κάνοντας κάτι που το Σύνταγμα επιτρέπει (εκλέγειν κι εκλέγεσθαι), είναι πασιφανής κι αυτό είναι που μεγιστοποιεί το εγχείρημα της. Και μας προκαλεί βάναυσα, διότι οι πολλοί κι άγνωστοι δεν είμαστε κάτι το θολό κι αόρατο. Και πασιφανής είναι και η αμηχανία προς την αντιμετώπιση της. Γι αυτό και οι ύβρεις. Η μεταπολίτευση έχει εμφανώς χάσει όποια λάμψη (μάλλον χρυσόσκονη) διέθετε. Καθώς όμως βλέπει να διακυβεύονται τα ¨καλά και συμφέροντα¨, προβαίνει σε διάφορες αντιδράσεις. Διαφορετικές μεταξύ τους ανάλογα την προέλευση (συμπολίτευση ή αντιπολίτευση) μα σίγουρα εξίσου αμήχανες στο αναφαίρετο δικαίωμα κάθε πολίτη της χώρας να ασχοληθεί και με το ¨εκλέγεσθαι¨, κι όχι μόνο με το ¨εκλέγειν¨ κατά την έννοια της εξυπηρέτησης όσων νέμονται κατ΄ επάγγελμα τον πολιτικό βίο, όπως είπε κι ο Μαυρογιαλούρος σε κρίση ειλικρίνειας κι εφόσον παραιτήθηκε. Διότι από οικογενειοκρατία και πολιτική κληρονομιά γόνων κι επιγόνων, έχουμε χορτάσει ήδη από το σωτήριο έτος 1831 κι εντεύθεν. Αν τώρα η κυρία Καρυστιανού προχωρήσει το εγχείρημα της, θα κριθεί από την κοινωνία. Δεν μπορούμε να ξέρουμε τι και πως και εάν πράξει. Δίχως όμως να γινόμαστε κουραστικοί, θα σταθούμε πως έχει το δικαίωμα του εκλέγειν κι εκλέγεσθαι._

Κι επειδή μας έχει απασχολήσει η εμφάνιση της και η δυναμική της, θα θέλαμε να καταθέσουμε την προσωπική μας άποψη. Καλό θα είναι εάν δημιουργήσει κόμμα, αυτό να είναι έξω από χρώματα και πρόσημα. Η ελληνική κοινωνία δεν έχει ανάγκη από κάτι τέτοιο. Όπως της έχουμε γράψει και σε προσωπικό της λογαριασμό, θα πρέπει να αποφύγει τη σύσταση κόμματος και να κινηθεί σε κίνηση/κίνημα πολιτών, που θα τους ενώνει η κοινή αγωνία που προκαλείται από την έλλειψη οξυγόνου. Δικό της θέμα βέβαια πως θα πορευθεί κι αν και με ποιο πολιτικό χώρο συνταχθεί. Εξάλλου εμείς από τη στήλη μας, με μόνη ανησυχία την πορεία της χώρας, δεν προβήκαμε ούτε θα προβούμε σε υποστηρίξεις προεκλογικού τύπου. Με αφορμή ότι τίθεται σε σχολιασμό το δικαίωμα του ¨εκλέγειν κι εκλέγεσθαι¨, θελήσαμε να δηλώσουμε τον προβληματισμό μας για το επίπεδο του πολιτικού μας πολιτισμού. Ούτε γνωρίζουμε την κυρία Καρυστιανού, ούτε προσδοκούμε κάτι. Αλίμονο όμως να σχολιάζετε σκαιότατα το αναφαίρετο δικαίωμα μιας πολίτη της χώρας. Και είναι αυτή η σκαιότητα με την οποία έχουνε μεταχειριστεί πολλοί το συγκεκριμένο θέμα. Διότι είναι προφανές πως την φοβούνται και δεν ξέρουν πώς να την αντιμετωπίσουν οπότε και προβαίνουν σε σπασμωδικές κινήσεις. Η κυρία Καρυστιανού και κάθε κυρία Καρυστιανού θα κριθεί από τις πράξεις της. Αλλά αυτό είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο. Μέχρι όμως να (κι εάν) κριθεί, καλό θα είναι να πάψουν οι εμετικές αναρτήσεις, οι πικρόχολες τοποθετήσεις και οι ειρωνείες. Στα μάτια των πολλών αυτές οι ενέργειες την ενισχύουν, έχοντας για όσους την εκπέμπουν τα εντελώς αντίθετα αποτελέσματα. Αιδώς Αργείοι !

Κανόνας μου ανέκαθεν ήταν να είμαι χρήσιμος παρά αρεστός. Ακολουθώ πάντα την άποψη του Σάββα Καλεντερίδη ότι στην ανάλυση/προσέγγιση ενός θέματος πρέπει να είμαστε ουδέτεροι. Μόνον έτσι μπορούμε να εξάγουμε τα σωστά συμπεράσματα και να οριοθετήσουμε το πλαίσιο που βρισκόμαστε, όσο δυσμενές κι αν είναι. Ότι διαπιστώνεται πρέπει να εκφράζεται με γνώμονα την αλήθεια και δίχως περιστροφές. Θα μπορέσουμε έτσι να βρούμε και να προτείνουμε τις λύσεις που θα κατευθύνουν οποιοδήποτε θέμα επ΄ ωφελεία του Εθνικού Συμφέροντος. Με Άριστη Βούληση, δίχως κομματική εμπάθεια, χωρίς (μικρο)πολιτική σκοπιμότητα ή/και υστεροβουλία, στόχος είναι η ψύχραιμη προσέγγιση, η προαγωγή του προβληματισμού και η προβολή των κατάλληλων λύσεων.

GEOPOLITICO

Το Αόρατο «Προγεφύρωμα» στα Βόρεια Σύνορα: Δημογραφική Ερήμωση και Αναδυόμενες Προκλήσεις Εθνικής Ασφάλειας

Η αθόρυβη αποδυνάμωση της ελληνικής παραμεθορίου επανέρχεται στο προσκήνιο μέσα από την ανάλυση του ταξίαρχου ε.α. Νικόλαου Μπόχτη, ο οποίος προειδοποιεί ότι η δημογραφική συρρίκνωση, η υποχώρηση του κρατικού αποτυπώματος και οι σύνθετες υβριδικές απειλές στα βόρεια σύνορα συνιστούν ζήτημα εθνικής ασφάλειας και όχι απλώς περιφερειακής ανάπτυξης.

Δημοσιεύτηκε

στις

Γράφει ο Ταξίαρχος ε.α. Νικόλαος Μπόχτης

Ενώ η δημόσια συζήτηση δικαίως επικεντρώνεται στην προάσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας  στο Αιγαίο και στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, μια γεωπολιτική πρόκληση εξελίσσεται αθόρυβα στα βόρεια σύνορα.

Από τις Διαπόντιες Νήσους,την Ήπειρο,την Δυτική Μακεδονία έως τον Βόρειο Έβρο, η πληθυσμιακή συρρίκνωση και η απομάκρυνση των δημόσιων υπηρεσιών συνθέτουν μια εικόνα σταδιακής αποδυνάμωσης των ακριτικών περιοχών .

Παράλληλα η εγκατάσταση έστω και μεμονωμένων πολιτών από γειτονικές χώρες σε συνδυασμό με τα παραπάνω, ενδέχεται να συμβάλει σε ένα σύνθετο περιβάλλον ασφαλείας,ιδιαίτερα όπου εξακολουθούν να καλλιεργούνται αλυτρωτικά αφηγήματα .

Η δημογραφική αποδυνάμωση της παραμεθορίου δεν συνιστά πλέον ένα πρόβλημα περιφερειακής ανάπτυξης, αλλά μια πρόκληση Εθνικής ασφάλειας που δοκιμάζει την παρουσία της Πολιτείας στην αμυντική περιοχή των βορείων συνόρων .

Παρούσα Κατάσταση

Α.Περιορισμός του Κρατικού Αποτυπώματος και Δημογραφική Συρρίκνωση

Η ασφάλεια στην παραμεθόριο δεν εξαντλείται στην αποτρεπτική ισχύ των ΕνόπλωνΔυνάμεων,στην Αστυνομική επιτήρηση και στις επιχειρήσεις της ΕΥΠ. Εδράζεται και στη διατήρηση μόνιμου πληθυσμού,βιώσιμων τοπικών κοινωνιών και οικονομικής δραστηριότητας.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η σταδιακή αναστολή μόνιμης λειτουργίας ορισμένων επιτηρητικών φυλακίων σε συνδυασμό με το κλείσιμο ή τη συγχώνευση σχολικών μονάδων και άλλων κρατικών δομών. Οι εξελίξεις αυτές δεν μπορούν να αξιολογούνται μόνο με στενά δημοσιονομικά κριτήρια αλλά απαιτούν στάθμιση υπό το πρίσμα της Εθνικής στρατηγικής.

Η αποχώρηση των κατοίκων και η αποψίλωση των υποδομών τροφοδοτούν έναν φαύλο κύκλο εγκατάλειψης, όταν κλείνει ένα σχολείο εκλείπουν οι βασικές προϋποθέσεις παραμονής ή εγκατάστασης νέων οικογενειών,ενώ η απομάκρυνση υγειονομικών και διοικητικών υπηρεσιών δυσχεραίνει την καθημερινότητα επιταχύνοντας την αστυφιλία.

Στον αντίποδα αυτής της συρρίκνωσης του κρατικού αποτυπώματος, η Εκκλησία παραμένει σε αρκετά απομακρυσμένα χωριά ένας από τους ελάχιστους σταθερούς θεσμούς κοινωνικής αναφοράς.Οι Μητροπόλεις και οι Εφημέριοι,παρά τις υφιστάμενες δυσχέρειες, διατηρούν ζωντανούς τους κοινωνικούς δεσμούς, στηρίζουν τους ηλικιωμένους και συμβάλλουν στη διαφύλαξη της Εθνικής ,ιστορικής και πολιτισμικής συνέχειας.

Γεωστρατηγικά, η πληθυσμιακή αραίωση δεν συνεπάγεται απώλεια της εθνικής κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας, πλήττει ωστόσο καίρια την κοινωνική και οικονομική ανθεκτικότητα των παραμεθορίων περιοχών.

Εορτή της Παναγίας στο ακριτικό Πληκάτι στο Γράμμο ,16-2-2025.Πηγή, Πληκάτι fb.

Β.Ισχύουσα Νομοθεσία

Κρίσιμη παράμετρος της Εθνικής ασφάλειας αποτελεί η εφαρμογή του ειδικού θεσμικού πλαισίου που διέπει τις αμυντικές περιοχές και τις οχυρές θέσεις, όπως αυτό καθορίζεται στον Α.Ν. 376/1936 και στις συναφείς κανονιστικές διατάξεις.

Παράλληλα, το νομικό πλαίσιο για τις δικαιοπραξίες (Ν. 1892/1990, άρθρα 24-32, όπως τροποποιήθηκε με τους Ν. 3978/2011 και Ν. 4278/2014) θεσπίζει ειδικές δικλίδες ασφαλείας για την απόκτηση εμπραγμάτων και ενοχικών δικαιωμάτων στις παραμεθόριες περιοχές, διαφοροποιώντας τις διαδικασίες για πολίτες της ΕΕ και υπηκόους τρίτων χωρών, για τους οποίους απαιτείται ειδική διαδικασία άρσης της απαγόρευσης.

Η ύπαρξη του θεσμικού πλαισίου επιβεβαιώνει ότι η Πολιτεία αναγνωρίζει τη στρατηγική αξία των παραμεθορίων περιοχών.

Η συνεπής, ενιαία και ουσιαστική εφαρμογή των προβλεπόμενων διαδικασιών από τους συναρμόδιους φορείς αποτελεί βασική προϋπόθεση για την αποτροπή κενών θεσμικής εποπτείας και επιτήρησης.

Ωστόσο σε μικρούς, απομονωμένους οικισμούς ενδέχεται να παρατηρείται το φαινόμενο δικαιοπραξιών μέσω άτυπων συμφωνιών και ιδιωτικών συμφωνητικών, γεγονός που αποτελεί πρόκληση για τις αρμόδιες υπηρεσίες.

Εποχούμενη περίπολος ΕΣ. Πηγή, ΓΕΣ .

Γ.Δημογραφικές Μεταβολές και Υβριδικές Απειλές

Αν και η μεμονωμένη εγκατάσταση αλλοδαπών ή ημεδαπών στην παραμεθόριο δεν αποτελεί άμεση απειλή για την Εθνική ασφάλεια , ο συνδυασμός της με την συρρίκνωση του γηγενούς πληθυσμού, την απόσυρση των κρατικών δομών και τον περιορισμό της Στρατιωτικής και Αστυνομικής παρουσίας, ενδέχεται να δημιουργήσει συνθήκες στρατηγικής ευπάθειας.

Η χρονίζουσα αστάθεια και οι αλυτρωτικές βλέψεις στα Δυτικά Βαλκάνια σε συνδυασμό με πληθυσμιακές και ιδιοκτησιακές μεταβολές καθώς και την αποδυνάμωση της κρατικής παρουσίας, ενδέχεται να διαμορφώσουν συνθήκες ενός άτυπου στρατηγικού προγεφυρώματος στην παραμεθόριο.

Υπό συγκεκριμένες συνθήκες τα παραπάνω θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για την άσκηση εξωτερικής επιρροής,ενίσχυσης των αλυτρωτικών αφηγημάτων καθώς και για την υποστήριξη υβριδικών ή τακτικών ενεργειών σε ενδεχόμενη κρίση, δημιουργώντας εστίες αποσταθεροποίησης.

Οι σύγχρονες υβριδικές απειλές δεν εκδηλώνονται απαραίτητα με στρατιωτικά μέσα αλλά και μέσω στοχευμένης οικονομικής διείσδυσης- εξαγοράς, επιρροής, παραπληροφόρησης και εργαλειοποίησης των μεταναστευτικών ροών.

Η ακριτική Πυρσόγιαννη. Πηγή ,Δήμος Κόνιτσας.

Δ. Ενιαία Στρατηγική Ανασυγκρότηση

Η έκταση της δημογραφικής συρρίκνωσης αποτυπώνεται στα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) στις απογραφές πληθυσμού 2011 και 2021. Ειδικότερα η Δυτική Μακεδονία κατέγραψε πληθυσμιακή μείωση περίπου 10,3%, η Ανατολική Μακεδονία και Θράκη 7,6% και η Ήπειρος 5%. Η συνολική απώλεια σε αυτές τις Περιφέρειες ανέρχεται σε 91.940 κατοίκους μέσα σε μία δεκαετία.

Το παραπάνω αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα στις ορεινές και παραμεθόριες ζώνες, όπου η πληθυσμιακή αραίωση, η γήρανση και η απομάκρυνση των νεότερων ηλικιακών ομάδων περιορίζουν τη βιωσιμότητα των τοπικών κοινωνιών και τη δυνατότητα διατήρησης σταθερής κρατικής παρουσίας.

Η αναστροφή αυτής της πορείας εκτιμάται ως ιδιαίτερα δυσχερής και απαιτεί διακομματική συναίνεση σε ένα συνεκτικό, μακροπρόθεσμο Εθνικό σχέδιο που θα ενοποιεί τη δημογραφική πολιτική, την περιφερειακή ανάπτυξη και τη στρατηγική ασφάλειας.

Η Ελληνική Πολιτεία έχει αντιληφθεί την συγκεκριμένη διάσταση και έχει αναπτύξει συγκεκριμένα εργαλεία.Πρωτοβουλίες όπως το Πρόγραμμα Οικονομικής Ενίσχυσης Μετεγκατάστασης σε ακριτικές περιοχές, η σύσταση της Ειδικής Γραμματείας Ορεινών Περιοχών και οι προτάσεις της ΚΕΔΕ για τη στήριξη της στέγης και των νέων οικογενειών κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση.

Ωστόσο, η επιτυχία τους θα κριθεί από τη διάρκεια, τη χρηματοδοτική επάρκεια και την ολιστική τους εφαρμογή.

Περίπολος ΕΣ στον ποταμό Έβρο.Πηγή, ΓΕΣ

Διαπιστώσεις -Συμπεράσματα

Τα σύνορα της Πατρίδας δεν είναι απλώς γεωγραφικές συντεταγμένες και όρια αλλά ζωντανοί χώροι Εθνικής παρουσίας, ιστορικής συνέχειας και κοινωνικής συνοχής.

Η θωράκιση της παραμεθορίου μέσω της διατήρησης ζωντανών κοινοτήτων και της εφαρμογής των ισχύοντος νομικού πλαισίου, έστω και εάν από κάποιους θεωρείται αναχρονιστικό,δεν αποτελεί επιλογή κοινωνικής πολιτικής, είναι θεμελιώδης όρος Εθνικής επιβίωσης και γεωπολιτικής ανθεκτικότητας.

Η ενίσχυση των Ιερών Μητροπόλεων των ακριτικών περιοχών εκτιμάται ότι θα συμβάλλει στην επιτυχία της προσπάθειας, αφού η Εκκλησία αποτελεί σταθερό θεσμό σε περιοχές όπου άλλες δημόσιες δομές έχουν αποσυρθεί .

Επιπλέον η τήρηση ενιαίου μηχανισμού παρακολούθησης της δημογραφικής εξέλιξης, της ιδιοκτησιακής δραστηριότητας και της οικονομικής παρουσίας στις παραμεθόριες περιοχές κρίνεται αναγκαία.

Η διαρκής Στρατιωτική και Αστυνομική παρουσία, με δυναμικά και όχι κατά ανάγκη στατικά στοιχεία, στις ευαίσθητες παραμεθόριες περιοχές δεν ενισχύει μόνο το αίσθημα ασφάλειας των κατοίκων, αλλά αποτελεί και σαφές μήνυμα αποφασιστικότητας και αποτρεπτικής ισχύος προς κάθε δυνητικό επιβουλέα.

Η ασφάλεια της προκαλύψεως όμως δεν εξαντλείται στην επιτήρηση της συνοριακής γραμμής.

Η σκληρή ισχύς αποτελεί τον βασικό πυλώνα της αποτροπής, όμως η δημογραφική ανθεκτικότητα, η κοινωνική συνοχή και η αδιάλειπτη κρατική παρουσία προσδίδουν στρατηγικό βάθος, ουσιαστικό περιεχόμενο και διαχρονική υπόσταση στην Εθνική κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Πατρίδας.

Τα σύνορα δεν φυλάσσονται μόνο από εκείνους που υπηρετούν σε αυτά, αλλά και από τους ακρίτες που επιλέγουν να δημιουργούν και να παραμένουν στον τόπο τους.

Πηγές

Α.Ν. 376/1936 – Περί μέτρων ασφαλείας οχυρών θέσεων.

Ν. 1892/1990 (άρθρα 24–32) – Περί δικαιοπραξιών σε παραμεθόριες περιοχές (όπως τροποποιήθηκε και ισχύει).

Ν. 3978/2011 & Ν. 4278/2014 – Νομοθετικές ρυθμίσεις και τροποποιήσεις για την απόκτηση ακινήτων στις παραμεθόριες ζώνες.

Π.Δ. 22/2026 – Σύσταση και αρμοδιότητες της Ειδικής Γραμματείας Ορεινών Περιοχών.

ΟΠΕΚΑ – Πλαίσιο εφαρμογής του Προγράμματος Οικονομικής Ενίσχυσης Μετεγκατάστασης.

Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ) – Θέσεις και προτάσεις για τη δημογραφική αναζωογόνηση των ακριτικών δήμων.

Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ) – Αποτελέσματα Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2021 και δημογραφικοί δείκτες.

European External Action Service (EEAS) – Εκθέσεις και πλαίσιο αντιμετώπισης υβριδικών απειλών.

NATO – Strategic Concept & Resilience Objectives (Στρατηγική ανθεκτικότητα έναντι υβριδικών επιχειρήσεων).

Αρχική φωτογραφία, περίπολος ΕΣ στον ποταμό Έβρο. Πηγή, ΓΕΣ

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Ελευθερία» Λονδίνου: Κυπριακό, ηλεκτρική διασύνδεση, Brexit και ο παλμός του απόδημου Ελληνισμού

Η 4η Διακυβερνητική Σύνοδος Ελλάδας–Κύπρου, οι 19 προτάσεις Χριστοδουλίδη για το Κυπριακό, οι εξελίξεις γύρω από το Great Sea Interconnector και οι παρεμβάσεις της κυπριακής ομογένειας στη Βρετανία κυριαρχούν στην ύλη της εβδομαδιαίας ελληνικής εφημερίδας του Λονδίνου, που εκδίδει ο Μιχάλης Έλληνας.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Με πλούσια θεματολογία γύρω από τα εθνικά ζητήματα, τις διεθνείς εξελίξεις, τη βρετανική πολιτική επικαιρότητα και τις δραστηριότητες του απόδημου Ελληνισμού κυκλοφορεί την Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026 η ανεξάρτητη εβδομαδιαία ελληνική εφημερίδα του Λονδίνου «Ελευθερία», με αριθμό φύλλου 1312.

Στις 30 σελίδες της εφημερίδας φιλοξενούνται ρεπορτάζ, αναλύσεις, άρθρα γνώμης και ανταποκρίσεις, με ιδιαίτερη βαρύτητα στις εξελίξεις στην Κύπρο και στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και στη διατήρηση της ελληνικής ταυτότητας στις νεότερες γενιές της ομογένειας.

Στο πρωτοσέλιδο η 4η Διακυβερνητική Σύνοδος Ελλάδας–Κύπρου

Κεντρικό θέμα της «Ελευθερίας» αποτελεί η 4η Διακυβερνητική Σύνοδος Ελλάδας και Κύπρου, η οποία πραγματοποιήθηκε στη Λευκωσία, παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη και 13 υπουργών της ελληνικής κυβέρνησης.

Η εφημερίδα παρουσιάζει τις τοποθετήσεις του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκου Χριστοδουλίδη και του Έλληνα πρωθυπουργού για τα αποτελέσματα της διμερούς συνεργασίας, τις προοπτικές επανέναρξης των συνομιλιών για το Κυπριακό και την πορεία της ηλεκτρικής διασύνδεσης.

Στο ρεπορτάζ αναδεικνύονται επίσης οι προοπτικές συνεργασίας στην Τεχνητή Νοημοσύνη, στην Πολιτική Προστασία, στην ψηφιακή διακυβέρνηση και στον συντονισμό των δύο χωρών ενόψει της ελληνικής προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης το δεύτερο εξάμηνο του 2027.

111920266336Eleftheria_1312.pdf

Οι 19 προτάσεις Χριστοδουλίδη για το Κυπριακό

Εκτενή αναφορά πραγματοποιεί η εφημερίδα στο πακέτο των 19 προτάσεων που κατέθεσε ο Νίκος Χριστοδουλίδης προς τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Τουφάν Έρχιουρμαν και τα Ηνωμένα Έθνη.

Μεταξύ των προτάσεων περιλαμβάνονται η επιστροφή των Βαρωσίων, η λειτουργία του λιμανιού της Αμμοχώστου υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η διάνοιξη νέων σημείων διέλευσης, η αποναρκοθέτηση περιοχών, η αποκατάσταση ελληνικών τοπωνυμίων και η έναρξη στρατιωτικού διαλόγου μεταξύ της Εθνικής Φρουράς και των τουρκικών κατοχικών δυνάμεων παρουσία της ΟΥΝΦΙΚΥΠ.

Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στην πρόταση για διασταυρούμενη διαπραγμάτευση των κεφαλαίων του εδαφικού, του περιουσιακού, της διακυβέρνησης, της ασφάλειας και των εγγυήσεων, καθώς και στη σύγκληση διευρυμένης διάσκεψης για την επανέναρξη των συνομιλιών.

Στο δημοσίευμα εξετάζεται, παράλληλα, η διασύνδεση του Κυπριακού με τις ευρωτουρκικές σχέσεις και ιδιαίτερα με την επιδίωξη της Άγκυρας για αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης με την ΕΕ.

111920266336Eleftheria_1312.pdf

Great Sea Interconnector: Οι τουρκικές απειλές και ο ρόλος της Γαλλίας

Το ζήτημα της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου απασχολεί ιδιαίτερα το συγκεκριμένο φύλλο, τόσο σε επίπεδο ειδησεογραφίας όσο και αρθρογραφίας.

Η «Ελευθερία» παρουσιάζει τις δηλώσεις του Κύπριου κυβερνητικού εκπροσώπου Κωνσταντίνου Λετυμπιώτη για την έναρξη της διαδικασίας εκταμίευσης των 25 εκατ. ευρώ, καθώς και τη διαβεβαίωση του γαλλικού υπουργείου Εξωτερικών για την πλήρη υποστήριξη του έργου.

111920266336Eleftheria_1312.pdf

Στις σελίδες των αναλύσεων φιλοξενούνται δύο ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες παρεμβάσεις:

  • Ευριπίδης Λ. Ευρυβιάδης: «Η Κύπρος και το Δίκαιο της Θάλασσας: Όταν το Δίκαιο συγκρούεται με την Ισχύ» (σελίδα 21).

  • Χρήστος Κωνσταντινίδης: «Οι απειλές της Τουρκίας και η εμπλοκή της Γαλλίας στον Great Sea Interconnector δημιουργούν ένα επικίνδυνο προηγούμενο» (σελίδα 24).

Στο δεύτερο άρθρο, το οποίο υπογράφει ο διευθυντής σύνταξης του Geopolitico.gr και μέλος του Middle East Forum, εξετάζονται οι διπλωματικές και γεωπολιτικές προεκτάσεις των τουρκικών παρεμβάσεων στις έρευνες για την πόντιση του καλωδίου, καθώς και οι προβληματισμοί που δημιουργούνται από τη γαλλική ρηματική διακοίνωση προς την Τουρκία.

Παρέμβαση της κυπριακής ομογένειας στη βρετανική κυβέρνηση

Με αφορμή τη συμπλήρωση 43 ετών από την παράνομη ανακήρυξη του ψευδοκράτους, η Εθνική Κυπριακή Ομοσπονδία του Ηνωμένου Βασιλείου απέστειλε επιστολές προς τον Βρετανό πρωθυπουργό Άντι Μπέρναμ και τον Τούρκο πρέσβη στο Λονδίνο, Οσμάν Κοράι Ερτάς.

Η Ομοσπονδία υπενθυμίζει τις υποχρεώσεις της Βρετανίας ως εγγυήτριας δύναμης και ζητά την άσκηση πιέσεων προς την Τουρκία για την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων από το σημείο όπου διακόπηκαν στο Κραν Μοντανά το 2017.

Ξεχωριστή παρέμβαση πραγματοποιεί για την υποψηφιότητα του Τούρκου διπλωμάτη Φεριντούν Σινιρλίογλου για τη θέση του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ, καλώντας τη βρετανική κυβέρνηση να μην την υποστηρίξει.

111920266336Eleftheria_1312.pdf

Η Βρετανία επανεξετάζει το Brexit

Στη βρετανική επικαιρότητα κυριαρχούν οι δηλώσεις του Άντι Μπέρναμ από το City του Λονδίνου σχετικά με τις επιπτώσεις της αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η εφημερίδα παρουσιάζει τις προσπάθειες επαναπροσέγγισης Λονδίνου και Βρυξελλών, τις αντιδράσεις των Συντηρητικών και του πρώην πρωθυπουργού Μπόρις Τζόνσον, αλλά και τα ευρήματα δημοσκόπησης της Fortius Global σε 7.291 ψηφοφόρους.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύονται, το 56,5% υποστηρίζει την έναρξη διαπραγματεύσεων για επανένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ σε ενδεχόμενο νέο δημοψήφισμα το 65% τάσσεται υπέρ της επιστροφής της Βρετανίας στην ΕΕ.

111920266336Eleftheria_1312.pdf

Τραμπ, Πούτιν, Σι και οι φόβοι για μια νέα Γιάλτα

Στις σελίδες της διεθνούς επικαιρότητας, η «Ελευθερία» ασχολείται με την τριμερή συνάντηση των προέδρων των ΗΠΑ, της Ρωσίας και της Κίνας στο περιθώριο της συνόδου του APEC.

Παρουσιάζονται οι τοποθετήσεις του Κρεμλίνου, το οποίο απορρίπτει τις συγκρίσεις με τη Διάσκεψη της Γιάλτας, καθώς και οι δηλώσεις του Φινλανδού προέδρου Αλεξάντερ Στουμπ στους Financial Times για την ανάγκη απευθείας επικοινωνίας των Ευρωπαίων με τον Βλαντίμιρ Πούτιν.

Στην ελληνική επικαιρότητα καταγράφεται επίσης η διακομματική παρέμβαση των Αμερικανών βουλευτών Γκας Μπιλιράκη και Μπραντ Σνάιντερ προς τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο, με αντικείμενο το τουρκολιβυκό μνημόνιο και την ανάγκη συντονισμού με Ελλάδα, Κύπρο και Αίγυπτο.

Ο Ελληνισμός της Βρετανίας κρατά ζωντανή την ιστορία και την παράδοση

Σημαντικό μέρος της ύλης της εφημερίδας αφιερώνεται στις δραστηριότητες των ελληνικών σχολείων και των οργανώσεων της ομογένειας.

Ξεχωρίζει το ρεπορτάζ της Μαριλίνας Νταουντάκη για την επετειακή εκδήλωση στο Νότιγχαμ με αφορμή τη συμπλήρωση 200 ετών από την Έξοδο του Μεσολογγίου.

Η εκδήλωση έφερε κοντά Έλληνες και Βρετανούς, εκπροσώπους πανεπιστημίων, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και της ελληνικής κοινότητας, αναδεικνύοντας την ιστορική συμβολή του φιλελληνισμού στον αγώνα της ελληνικής ανεξαρτησίας.

Παράλληλα, παρουσιάζονται η εκπαιδευτική επίσκεψη του ελληνικού σχολείου Αγίου Νικολάου στο ιστορικό Trinity College του Cambridge, η δράση του ελληνικού παροικιακού σχολείου Maidstone για την προβολή του ελληνικού πολιτισμού και η ετήσια χοροεσπερίδα του ελληνικού σχολείου Φίνσλεϋ.

Στην τελευταία, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 14 Νοεμβρίου στο βόρειο Λονδίνο, 71 παιδιά ηλικίας από 4 έως 16 ετών παρουσίασαν ελληνικούς και κυπριακούς παραδοσιακούς χορούς. Τους προσκεκλημένους καλωσόρισε ο διευθυντής του σχολείου Μιχάλης Έλληνας.

111920266336Eleftheria_1312.pdf

Στο φύλλο φιλοξενούνται ακόμη οι δραστηριότητες του ελληνικού σχολείου Μάνορ Χιλλ, της Ε.Κ.Ο. Επιστημόνων Ηνωμένου Βασιλείου και του ελληνορθόδοξου δημοτικού σχολείου Αγίου Κυπριανού, καθώς και η ανακοίνωση για το εθνικό μνημόσυνο του ήρωα της ΕΟΚΑ Κυριάκου Μάτση, στις 29 Νοεμβρίου στο Ένφιλντ.

Θλίψη για την απώλεια του δημοσιογράφου Τάσου Ζαχαριάδη

Η «Ελευθερία» αποχαιρετά τον δημοσιογράφο Τάσο Ζαχαριάδη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή στις 13 Νοεμβρίου 2026, σε ηλικία 80 ετών, έπειτα από καρδιακή προσβολή.

Με καταγωγή από την κατεχόμενη Μόρφου, ο Τάσος Ζαχαριάδης εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Λονδίνο μετά την τουρκική εισβολή του 1974.

Στη δημοσιογραφική του διαδρομή εργάστηκε στην «Παροικιακή», στην «Ελευθερία» και στον ραδιοφωνικό σταθμό LGR, ενώ διετέλεσε ανταποκριτής του ΡΙΚ και άλλων ελληνικών και κυπριακών μέσων ενημέρωσης.

Δραστηριοποιήθηκε επίσης στον Σύνδεσμο Αποδήμων Μορφιτών Αγγλίας, του οποίου υπήρξε πρόεδρος.

111920266336Eleftheria_1312.pdf

Ιστορία, εθνική μνήμη και προβληματισμός για το Κυπριακό

Πλούσια είναι και η αρθρογραφία του φύλλου, στην οποία περιλαμβάνονται κείμενα για τις διαφορετικές προσεγγίσεις επίλυσης του Κυπριακού, τις τουρκικές επιδιώξεις και κρίσιμες στιγμές της νεότερης ελληνικής ιστορίας.

Ο Παναγιώτης Μυργιώτης γράφει για την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου, ενώ ο Δρ Αυγουστίνος αναφέρεται στην απόσυρση της Ελληνικής Μεραρχίας από την Κύπρο το 1967 και στις στρατηγικές συνέπειες της συγκεκριμένης απόφασης.

Η ερευνήτρια και δημοσιογράφος Φανούλα Αργυρού επανέρχεται στην ιστορική προέλευση της διασταυρούμενης ή σταθμισμένης ψήφου στις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό, ασκώντας κριτική στη συγκεκριμένη φόρμουλα.

Ο Δημήτρης Ζεμενίδης, με δίγλωσσο άρθρο του, εξετάζει τις αντιφάσεις της διεθνούς συνεργασίας για την προστασία του περιβάλλοντος, με αφορμή τη Διάσκεψη για το Κλίμα στην Αττάλεια και τις πολιτικές διαφορές γύρω από το Κυπριακό.

Ξεχωρίζει επίσης η παρουσίαση της «Ποιητικής Ανθολογίας Αμμοχώστου – Μεσαορίας – Μόρφου», για την οποία υποβλήθηκαν 143 ποιήματα από 89 δημιουργούς σε έξι χώρες, σε μια προσπάθεια διαφύλαξης της μνήμης και της πολιτιστικής κληρονομιάς της κατεχόμενης Κύπρου.

Το φύλλο συμπληρώνεται με οικονομικές ειδήσεις από την Ελλάδα και την Κύπρο, στοιχεία για τις κυπριακές εξαγωγές χαλλουμιού, κοινωνικά θέματα, ειδήσεις από τις ποδοσφαιρικές ακαδημίες της Ομόνοιας στη Βρετανία και στήλες πολιτισμού και γαστρονομίας.

Η «Ελευθερία» του Μιχάλη Έλληνα εξακολουθεί να αποτελεί δίαυλο ενημέρωσης και επικοινωνίας μεταξύ του Ελληνισμού της Βρετανίας, της Ελλάδας και της Κύπρου, δίνοντας ιδιαίτερο βήμα στα εθνικά ζητήματα και στις δραστηριότητες της ομογένειας.

Διαβάστε την ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας:

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Στέφανος Καραβίδας: Η Κύπρος πρέπει να αποκτήσει μαχητικά αεροσκάφη – Τώρα είναι η ευκαιρία!

Την ανάγκη μετατροπής της Κύπρου σε στρατηγικό κόμβο προβολής αεροπορικής ισχύος, με την απόκτηση μαχητικών αεροσκαφών από την Εθνική Φρουρά και την αναβίωση του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου, υπογράμμισε ο Στέφανος Καραβίδας στο Ράδιο Πρώτο. Ο επισμηναγός ε.α. παρουσίασε συγκεκριμένο οδικό χάρτη υλοποίησης του εγχειρήματος, αναφέρθηκε στις επιχειρησιακές αδυναμίες της Τουρκίας στην Κύπρο και ανέδειξε τις ευκαιρίες αξιοποίησης ελληνικών F-16 και Mirage 2000, αλλά και μαχητικών από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Δημοσιεύτηκε

στις

Την απόκτηση μαχητικών αεροσκαφών από την Κυπριακή Δημοκρατία ως αναγκαία συνθήκη για την ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος του Ελληνισμού στην Ανατολική Μεσόγειο έθεσε στο επίκεντρο της παρέμβασής του στο κυπριακό Ράδιο Πρώτο, στις 13 Νοεμβρίου 2026, ο επισμηναγός ε.α., διεθνολόγος και υποψήφιος διδάκτωρ Γεωπολιτικής Στέφανος Καραβίδας.

Ο έμπειρος αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας υποστήριξε ότι οι γεωπολιτικές εξελίξεις δημιουργούν ένα παράθυρο ευκαιρίας για την αναβάθμιση της στρατιωτικής ισχύος της Κυπριακής Δημοκρατίας, επισημαίνοντας ότι η παρουσία ελληνικών μαχητικών στην Κύπρο πρέπει να αποτελέσει την αφετηρία για πολύ σημαντικότερες εξελίξεις.

Η Κύπρος ως κόμβος προβολής αεροπορικής ισχύος

Ο Στέφανος Καραβίδας υπενθύμισε ότι εδώ και έξι χρόνια επιχειρηματολογεί δημοσίως υπέρ της απόκτησης μαχητικών αεροσκαφών από την Εθνική Φρουρά, στο πλαίσιο μιας ολοκληρωμένης αρχιτεκτονικής αεροπορικής ισχύος.

Χαιρέτισε, μάλιστα, τη σχετική τοποθέτηση του διοικητή της Διοίκησης Αεροπορίας της Εθνικής Φρουράς, εκτιμώντας ότι συμβάλλει στην προετοιμασία της κυπριακής κοινής γνώμης για ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Όπως εξήγησε, η Ανατολική Μεσόγειος βρίσκεται στο επίκεντρο μιας σύνθετης γεωπολιτικής εξίσωσης, η οποία περιλαμβάνει ενεργειακούς πόρους, θαλάσσιες γραμμές επικοινωνίας, ανταγωνισμούς μεγάλων δυνάμεων και την αστάθεια στη Μέση Ανατολή.

Η γεωγραφική θέση της Κύπρου, στο σταυροδρόμι Ευρώπης και Μέσης Ανατολής, καθιστά την αεροπορική ισχύ, την αεράμυνα και την αντιπυραυλική προστασία καθοριστικούς παράγοντες περιφερειακής ασφάλειας.

Παρά τη στρατηγική σημασία της, ωστόσο, η Κυπριακή Δημοκρατία εξακολουθεί, σύμφωνα με τον ίδιο, να στερείται ενός ολοκληρωμένου αεροπορικού βραχίονα, ικανού να αντιμετωπίσει το σύνολο των εξ αέρος απειλών, από μαχητικά αεροσκάφη και βαλλιστικούς πυραύλους μέχρι πυραύλους cruise και μη επανδρωμένα αεροχήματα.

Πρώτα οι πιλότοι, μετά τα μαχητικά

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο επισμηναγός ε.α. στο ανθρώπινο δυναμικό, το οποίο χαρακτήρισε καθοριστική προϋπόθεση για τη συγκρότηση κυπριακής πολεμικής αεροπορίας.

Υπενθύμισε πρόταση που είχε διατυπώσει ήδη από τον Μάρτιο του 2022, σύμφωνα με την οποία Κύπριοι ιπτάμενοι, μετά την αποφοίτησή τους από τη Σχολή Ικάρων, θα έπρεπε να παραμένουν στην Ελλάδα και να εντάσσονται στις επιχειρησιακές μοίρες της Πολεμικής Αεροπορίας.

Παράλληλα, πρότεινε τη σταδιακή αύξηση του αριθμού των Κυπρίων εισακτέων στη Σχολή Ικάρων.

Επικαλέστηκε αντίστοιχες πρακτικές που εφαρμόζονται μεταξύ κρατών-μελών του ΝΑΤΟ, με ιπταμένους διαφορετικών εθνικοτήτων να υπηρετούν σε πολεμικές μοίρες συμμαχικών χωρών.

Κατά την εκτίμησή του, εάν η πρόταση είχε εφαρμοστεί από το 2022, σήμερα θα μπορούσε να υπάρχει ένας πυρήνας τουλάχιστον δέκα Κυπρίων ιπταμένων με επιχειρησιακή εμπειρία, ικανός να αποτελέσει τη βάση για τη συγκρότηση μιας κυπριακής μοίρας μαχητικών, με τη συνδρομή της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας.

Τα αεροσκάφη και οι απαραίτητες εγκαταστάσεις μπορούν, όπως επισήμανε, να εξασφαλιστούν σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα. Η εκπαίδευση, όμως, του ανθρώπινου δυναμικού απαιτεί χρόνια και δεν μπορεί να υποκατασταθεί από μια εξοπλιστική αγορά.

Αναβίωση του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου

Ο Στέφανος Καραβίδας συνέδεσε την απόκτηση μαχητικών αεροσκαφών από την Κύπρο με την αναβίωση του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδας – Κύπρου.

Υποστήριξε ότι η συγκεκριμένη στρατηγική επιλογή πρέπει να παρουσιαστεί όχι αποκλειστικά ως εθνική επιδίωξη, αλλά και ως αναγκαίο στοιχείο της δυτικής αρχιτεκτονικής ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Στο πλαίσιο αυτό, αναφέρθηκε στη διαμόρφωση ενός νέου γεωστρατηγικού Rimland, με την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ να λειτουργούν ως κράτη πρώτης γραμμής (frontline states).

Η παρουσία αεροπορικής ισχύος στην Κύπρο αποτελεί, κατά τον ίδιο, απαραίτητη προϋπόθεση για να αποκτήσει ουσιαστικό περιεχόμενο αυτή η περιφερειακή αρχιτεκτονική ασφαλείας.

Παράλληλα, απέρριψε ως υπεραπλουστευμένη την αντίληψη ότι η απόκτηση Rafale από την Ελλάδα αρκεί από μόνη της για την αποτελεσματική αεροπορική κάλυψη της Κύπρου, υπογραμμίζοντας ότι η απειλή πρέπει να αντιμετωπιστεί συνολικά.

«Η Τουρκία είναι με την πλάτη στον τοίχο»

Απαντώντας στο ερώτημα κατά πόσο η Τουρκία θα μπορούσε να εμποδίσει την απόκτηση μαχητικών αεροσκαφών από την Κυπριακή Δημοκρατία, ο Στέφανος Καραβίδας εμφανίστηκε κατηγορηματικός.

«Η Τουρκία έχει εξαντλήσει τα μέσα της και τις δυνατότητές της γεωγραφικά στην Κύπρο. Είναι με την πλάτη στον τοίχο σε επίπεδο επιχειρησιακό και τακτικό», υποστήριξε.

Αναφέρθηκε στις επιχειρησιακές αδυναμίες των αεροδρομίων Τύμπου και Λευκονοίκου στα κατεχόμενα, στις ελλείψεις υποδομών και στην έκθεσή τους εντός της εμβέλειας του πυροβολικού της Εθνικής Φρουράς.

Αντιθέτως, εκτίμησε ότι η αεροπορική βάση «Ανδρέας Παπανδρέου», παρά τις επιμέρους προκλήσεις, βρίσκεται σε ευνοϊκότερη θέση από πλευράς προστασίας, ενώ η ενίσχυση των αντιαεροπορικών και αντιβαλλιστικών δυνατοτήτων της Κυπριακής Δημοκρατίας αυξάνει την επιβιωσιμότητα των αεροπορικών μέσων.

Ο ίδιος άσκησε κριτική στη φοβική αντιμετώπιση των τουρκικών αντιδράσεων, υπενθυμίζοντας ότι ακόμη και η παρουσία ελληνικών μαχητικών στην Κύπρο θεωρούνταν στο παρελθόν από πολλούς υπερβολικά προχωρημένη ενέργεια.

Τόνισε, επίσης, ότι το Κυπριακό αποτελεί ζήτημα εισβολής και κατοχής και ότι η ελληνική και η κυπριακή πλευρά δεν οφείλουν να απολογούνται για την ενίσχυση της άμυνάς τους.

Τα ελληνικά F-16 Block 30 και Mirage 2000-5

Στο εξοπλιστικό σκέλος της παρέμβασής του, ο Στέφανος Καραβίδας υπενθύμισε τις αναφορές της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Εθνικής Άμυνας το 2024 σχετικά με την προοπτική απόσυρσης 24 Mirage 2000-5 και 32 F-16 Block 30.

Διαφώνησε με την προοπτική απώλειας των συγκεκριμένων αεροσκαφών από το εθνικό οπλοστάσιο, επισημαίνοντας ότι, πέραν της τεχνολογικής υπεροχής των σύγχρονων πλατφορμών, υπάρχει και η «ποιότητα της ποσότητας».

Οι πρόσφατες πολεμικές συγκρούσεις στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή, κατά τον ίδιο, ανέδειξαν την αναγκαιότητα διατήρησης επαρκούς αριθμού μαχητικών αεροσκαφών, ακόμη και για αποστολές αναχαίτισης στόχων χαμηλής ταχύτητας.

Στην περίπτωση που η Ελλάδα κρίνει ότι δεν χρειάζεται πλέον τα συγκεκριμένα αεροσκάφη, υποστήριξε ότι θα μπορούσε να εξεταστεί η αξιοποίησή τους από την Κυπριακή Δημοκρατία, αντί της οριστικής απομάκρυνσής τους από το οπλοστάσιο του Ελληνισμού.

Η ευκαιρία των Mirage 2000-9 από τα Εμιράτα

Μια ακόμη εξοπλιστική ευκαιρία εντόπισε στα Mirage 2000-9 των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, τα οποία αναμένεται, σύμφωνα με τα όσα ανέφερε, να αποδεσμευτούν σταδιακά λόγω της ένταξης των Rafale στο οπλοστάσιο της χώρας.

Έκανε λόγο για δυνατότητα αξιοποίησης τουλάχιστον 35 αεροσκαφών από έναν συνολικό αριθμό 55 Mirage 2000-9, υπογραμμίζοντας τις αυξημένες επιχειρησιακές δυνατότητες της συγκεκριμένης έκδοσης, ιδιαίτερα στον αγώνα αέρος-εδάφους.

Η πρότασή του στηρίζεται στη στρατηγική σχέση της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Για τον Στέφανο Καραβίδα, η συγκυρία είναι κατάλληλη ώστε η Λευκωσία να περάσει από τη συζήτηση περί ενίσχυσης της αεράμυνας στην οικοδόμηση ενός ολοκληρωμένου αεροπορικού βραχίονα, με ελληνική συνδρομή, εκπαιδευμένο προσωπικό και δικά της μαχητικά αεροσκάφη.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO2 λεπτά πριν

Το Αόρατο «Προγεφύρωμα» στα Βόρεια Σύνορα: Δημογραφική Ερήμωση και Αναδυόμενες Προκλήσεις Εθνικής Ασφάλειας

Η αθόρυβη αποδυνάμωση της ελληνικής παραμεθορίου επανέρχεται στο προσκήνιο μέσα από την ανάλυση του ταξίαρχου ε.α. Νικόλαου Μπόχτη, ο οποίος...

GEOPOLITICO32 λεπτά πριν

Μετά τους BrahMos, οι Φιλιππίνες θέλουν Akash και Pinaka από την Ινδία – Διευρύνεται η αμυντική συνεργασία με φόντο την Κίνα

Η Μανίλα εξετάζει την απόκτηση τουλάχιστον έξι επιπλέον πυροβολαρχιών BrahMos, περισσότερων από πέντε συνταγμάτων αντιαεροπορικών συστημάτων Akash και πολλαπλών εκτοξευτών...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Μια οικογένεια με οκτώ παιδιά στέλνει ένα ισχυρό μήνυμα από το Καστελόριζο

Σε μια εποχή δημογραφικής συρρίκνωσης και εγκατάλειψης της ελληνικής περιφέρειας, ο Νικόλας και η Κυριακή Μαλτέζου μεγαλώνουν οκτώ παιδιά στο...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

«Ελευθερία» Λονδίνου: Κυπριακό, ηλεκτρική διασύνδεση, Brexit και ο παλμός του απόδημου Ελληνισμού

Η 4η Διακυβερνητική Σύνοδος Ελλάδας–Κύπρου, οι 19 προτάσεις Χριστοδουλίδη για το Κυπριακό, οι εξελίξεις γύρω από το Great Sea Interconnector...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Στέφανος Καραβίδας: Η Κύπρος πρέπει να αποκτήσει μαχητικά αεροσκάφη – Τώρα είναι η ευκαιρία!

Την ανάγκη μετατροπής της Κύπρου σε στρατηγικό κόμβο προβολής αεροπορικής ισχύος, με την απόκτηση μαχητικών αεροσκαφών από την Εθνική Φρουρά...

Δημοφιλή