Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

Τούρκος ύποπτος της αλ-Κάιντα εμπλεκόταν σε σχέδιο σφαγής Αμερικανών στρατιωτών σε στρατιωτική βάση στην Τουρκία!

Ένας Τούρκος επίδοξος τζιχαντιστής της αλ-Κάιντα και άλλοι τζιχαντιστές εμπλέκονταν σε ένα σχέδιο διεξαγωγής επίθεσης με πολυάριθμα θύματα εναντίον Αμερικανών στρατιωτών σε ευαίσθητη στρατιωτική εγκατάσταση στην Τουρκία. Εκεί, οι στρατιωτικές υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ είχαν εντοπίσει συγκεκριμένες εξτρεμιστικές απειλές που δρούσαν σε απόσταση λίγων ωρών από τη θέση των στρατευμάτων, υπογραμμίζοντας ότι μια βίαιη τζιχαντιστική επίθεση κατά των αμερικανικών δυνάμεων σε χώρα-σύμμαχο του ΝΑΤΟ θεωρούνταν πραγματικός επιχειρησιακός κίνδυνος, σύμφωνα με έγγραφα ομοσπονδιακού δικαστηρίου των ΗΠΑ.

Δημοσιεύτηκε στις

Ένας Τούρκος επίδοξος τζιχαντιστής της αλ-Κάιντα και άλλοι τζιχαντιστές εμπλέκονταν σε ένα σχέδιο διεξαγωγής επίθεσης με πολυάριθμα θύματα εναντίον Αμερικανών στρατιωτών σε ευαίσθητη στρατιωτική εγκατάσταση στην Τουρκία. Εκεί, οι στρατιωτικές υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ είχαν εντοπίσει συγκεκριμένες εξτρεμιστικές απειλές που δρούσαν σε απόσταση λίγων ωρών από τη θέση των στρατευμάτων, υπογραμμίζοντας ότι μια βίαιη τζιχαντιστική επίθεση κατά των αμερικανικών δυνάμεων σε χώρα-σύμμαχο του ΝΑΤΟ θεωρούνταν πραγματικός επιχειρησιακός κίνδυνος, σύμφωνα με έγγραφα ομοσπονδιακού δικαστηρίου των ΗΠΑ.

To σχέδιο επικεντρωνόταν στον Ίθαν Φίλαν Μέλτζερ (Ethan Phelan Melzer), έναν στρατιώτη του Αμερικανικού Στρατού και μέλος της εξτρεμιστικής οργάνωσης «Order of the Nine Angles» (O9A), ο οποίος παρείχε απόρρητες και ευαίσθητες στρατιωτικές πληροφορίες σε συνεργούς του, με την ελπίδα ότι τζιχαντιστές θα επιτίθεντο διμοιρία του κατά τη διάρκεια της ανάπτυξής της στην Τουρκία.

Η κυβέρνηση περιέγραψε την υπόθεση ως μία από τις πιο εξαιρετικές πράξεις προδοσίας που έχουν διωχθεί ποτέ εντός του αμερικανικού στρατού, κατηγορώντας τον Μέλτζερ ότι χρησιμοποίησε ως όπλο την πρόσβαση και την εμπιστοσύνη που του παρασχέθηκαν ως στρατιώτη, σε μια προσπάθεια να δολοφονηθούν οι ίδιοι οι σύντροφοί του.

(Φωτογραφία του Ίθαν Φίλαν Μέλτζερ / Αμερικανικός Στρατός)

Οι πληροφορίες που διοχέτευσε ο Μέλτζερ ήταν ιδιαίτερα επικίνδυνες επειδή αντικατόπτριζαν πιστά τις απειλές που ο ίδιος ο Αμερικανικός Στρατός είχε αναγνωρίσει ως σοβαρούς κινδύνους για τη μονάδα. Αξιωματικός των στρατιωτικών υπηρεσιών πληροφοριών που προετοίμασε τη διμοιρία του Μέλτζερ για την αποστολή κατέθεσε ότι οι στρατιώτες ενημερώθηκαν για εχθρικές δυνάμεις και τρομοκρατικές οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένων συγκεκριμένων δρώντων και οργανώσεων που ενδέχεται να επιχειρούσαν σε απόσταση 8 έως 16 ωρών από τη θέση της διμοιρίας.

Η ενημέρωση των υπηρεσιών πληροφοριών περιλάμβανε πιθανά σενάρια επίθεσης κατά της ευαίσθητης στρατιωτικής βάσης, τα τρωτά της σημεία, τις διαδρομές μεταφοράς και άλλες πληροφορίες που αποσκοπούσαν στο να βοηθήσουν τα αμερικανικά στρατεύματα να επιζήσουν ακριβώς από τον τύπο της τζιχαντιστικής επίθεσης που ο Μέλτζερ προσπαθούσε να διευκολύνει.

Ταυτόχρονα, ο Μέλτζερ και οι διαδικτυακοί συνεργάτες του συζητούσαν για τη μεταβίβαση των πληροφοριών του σε τζιχαντιστές. Ένας συγκατηγορούμενος του είπε ότι ένας άλλος συμμετέχων, ο οποίος ταυτοποιήθηκε μόνο ως «CC-2», ήταν ένα τουρκικό άτομο που εντάχθηκε στην αλ-Κάιντα και «πρέπει να γνωρίζει» για την επικείμενη ανάπτυξη του αμερικανικού στρατού επειδή «έχει σχέδια». Ο CC-2 χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο Kurt Cobani κατά τη διάρκεια της συνομιλίας του σε ομάδα του Telegram στην οποία συμμετείχε ο Μέλτζερ.

(Η δικαστική κατάθεση του λοχαγού Τζόσουα Κράους (Capt. Joshua Kraus), αξιωματικού των στρατιωτικών υπηρεσιών πληροφοριών του αμερικανικού στρατού, αποκάλυψε την τρομοκρατική απειλή που αντιμετωπίζουν οι αμερικανικές δυνάμεις στην Τουρκία)

Καθώς η συνωμοσία εξελισσόταν, ο Μέλτζερ αναζητούσε ρητά ντόπιους συμμετέχοντες, λέγοντας στους συνεργάτες του: «Χρειάζομαι μερικούς Τούρκους να κάνουν φασαρία, για να το θέσω κομψά». Όταν ρωτήθηκε πόσους «τζιχαντιστές» ήθελε, φέρεται να απάντησε ότι χρειαζόταν μια ομάδα «μεγέθους ομάδας μάχης» (squad-sized).

Οι λεπτομέρειες που αποκαλύφθηκαν στην ομοσπονδιακή υπόθεση των ΗΠΑ επιβεβαιώνουν τα ευρήματα μιας σειράς ερευνητικών εκθέσεων που δημοσιεύθηκαν με την πάροδο των ετών από το Nordic Monitor. Οι εκθέσεις αυτές αναγνώρισαν ότι τρομοκρατικές και εξτρεμιστικές ομάδες —από την αλ-Κάιντα και το Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και τη Συρία (ISIS), μέχρι την υποστηριζόμενη από το Ιράν τουρκική Χεζμπολάχ και τη νεο-εθνικιστική ομάδα Aydınlık— είχαν στοχοποιήσει αμερικανικά στρατεύματα που είχαν αναπτυχθεί στην Τουρκία. Ιδιαίτερα στην Αεροπορική Βάση Ιντσιρλίκ στη νότια επαρχία των Αδάνων, όπου εδρεύει η 39η Πτέρυγα Βάσης της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ.

Ο συνδυασμός αυτών των αποκαλύψεων στην ομοσπονδιακή υπόθεση των ΗΠΑ παρουσιάζει μια ανησυχητική εικόνα: Οι στρατιωτικές υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ είχαν αξιολογήσει τις τζιχαντιστικές απειλές σε κοντινή απόσταση από τον προορισμό της μονάδας ως αρκούντως σοβαρές ώστε να ενημερώσουν τους αναπτυσσόμενους στρατιώτες για συγκεκριμένες οργανώσεις και πιθανές μεθόδους επίθεσης, ενώ ένας στρατιώτης μέσα από τη μονάδα διοχέτευε ταυτόχρονα ευαίσθητες πληροφορίες και αναζητούσε Τούρκους τζιχαντιστές που θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν αυτά τα τρωτά σημεία.

Οι ομοσπονδιακοί εισαγγελείς υποστήριξαν αργότερα ότι τα σενάρια επίθεσης που συζήτησε ο Μέλτζερ δεν ήταν φανταστικά ή εξωπραγματικά. Ήταν ουσιαστικά οι ίδιες απειλές που η μονάδα του είχε εκπαιδευτεί να προβλέπει.

«Δεν πρόκειται για επιστημονική φαντασία», δήλωσε ομοσπονδιακός εισαγγελέας στο δικαστήριο επιβολής της ποινής, τονίζοντας ότι σενάρια που μπορεί να ακούγονται μη ρεαλιστικά από μια δικαστική αίθουσα στη Νέα Υόρκη αντιπροσώπευαν πραγματικούς κινδύνους σε μια απομακρυσμένη στρατιωτική εγκατάσταση στην Τουρκία, την οποία προστάτευαν περίπου 40 Αμερικανοί αλεξιπτωτιστές.

Το σχέδιο τελικά αποτράπηκε αφού ένας μυστικός πληροφοριοδότης του FBI, που είχε εισχωρήσει στις επικοινωνίες των συνωμοτών, ειδοποίησε τις αρχές επιβολής του νόμου, οδηγώντας τις αρχές στην αναβολή της ανάπτυξης και τη σύλληψη του Μέλτζερ.

Ο Μέλτζερ ομολόγησε τελικά την ενοχή του για απόπειρα δολοφονίας μελών των στρατιωτικών δυνάμεων των ΗΠΑ, απόπειρα παροχής και παροχή υλικής υποστήριξης σε τρομοκράτες και παράνομη διαβίβαση πληροφοριών εθνικής άμυνας. Καταδικάστηκε σε 45 χρόνια κάθειρξη σε ομοσπονδιακή φυλακή.

Οι στρατιωτικές πληροφορίες που προετοιμάστηκαν για την ανάπτυξη στην Τουρκία παρέχουν κρίσιμο πλαίσιο για την κατανόηση του γιατί οι αποκαλύψεις του Μέλτζερ ανησύχησαν τις αμερικανικές αρχές. Υπογραμμίζουν επίσης πώς, μετά από περισσότερες από δύο δεκαετίες διακυβέρνησης από την ισλαμική κυβέρνηση του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν —της οποίας οι πολιτικές έχουν διευκολύνει και υποστηρίξει ριζοσπαστικές τζιχαντιστικές ομάδες— το επιχειρησιακό περιβάλλον για τα αμερικανικά στρατεύματα στην Τουρκία έχει γίνει όλο και πιο εχθρικό και απρόβλεπτο, παρά την ιδιότητα της χώρας ως συμμάχου του ΝΑΤΟ.

Ο λοχαγός Τζόσουα Κράους, αξιωματικός των στρατιωτικών υπηρεσιών πληροφοριών του Αμερικανικού Στρατού που ήταν άμεσα υπεύθυνος για την προετοιμασία της διμοιρίας του Μέλτζερ, κατέθεσε ότι ενημέρωσε τους στρατιώτες για το έδαφος, τον καιρό, τις εχθρικές απειλές, τις παραμέτρους μετακίνησης και τα υποτιθέμενα μέσα μεταφοράς που ενδέχεται να χρησιμοποιούσαν μετά την άφιξή τους στη χώρα.

Εξέτασε επίσης σενάρια στα οποία εχθρικές δυνάμεις, τρομοκρατικές οργανώσεις ή πολίτες θα μπορούσαν να επιτεθούν άμεσα στη στρατιωτική εγκατάσταση. Σε απόρρητες συνεδρίες, ο Κράους προσδιόρισε συγκεκριμένους δρώντες και οργανώσεις που πιστεύεται ότι επιχειρούσαν σε απόσταση 8 έως 16 ωρών από τη θέση της διμοιρίας.

Η ενημέρωση δεν ήταν θεωρητική άσκηση. Η δουλειά του Κράους ήταν να εντοπίσει τους πραγματικούς κινδύνους που αντιμετώπιζαν οι στρατιώτες και να εξηγήσει πώς οι αντίπαλοι θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν τα τρωτά σημεία της εγκατάστασης.

«Παρείχα ευαίσθητες πληροφορίες σχετικά με το πώς θα επιτιθέμουν σε αυτή τη βάση αν ήμουν ο εχθρός», δήλωσε αργότερα ο Κράους στο δικαστήριο επιβολής της ποινής. Είπε ότι περιέγραψε λεπτομερώς πιθανά τρωτά σημεία και τόνισε ότι η αξιολόγηση διανεμήθηκε αυστηρά σε όσους ήταν απαραίτητο να γνωρίζουν (need-to-know basis).

Ως εκ τούτου, ο Μέλτζερ εκπαιδευόταν για να αμυνθεί ενάντια στους ίδιους τύπους επιθέσεων που παράλληλα συζητούσε με εξτρεμιστές.

Ο Κράους εξέτασε αργότερα ορισμένα από τα υλικά που είχε μοιραστεί ο Μέλτζερ στο διαδίκτυο και δήλωσε «πλήρως σοκαρισμένος» όταν αναγνώρισε πληροφορίες που είχε παράσχει ο ίδιος προσωπικά για την προστασία της διμοιρίας.

«Οι πληροφορίες που παρείχα για να προστατεύσω τον Ίθαν και τη διμοιρία του κοινοποιήθηκαν στους ορκισμένους εχθρούς μας», δήλωσε στο δικαστήριο.

Η υπόθεση της κυβέρνησης περιγράφει τις ενέργειες του Μέλτζερ ως ιδιαίτερα επικίνδυνες, επειδή τα σενάρια επίθεσης που μεταβίβασε στους συνεργάτες του βασίζονταν σε πραγματικές στρατιωτικές αξιολογήσεις απειλών.

Οι εισαγγελείς δήλωσαν ότι ο Μέλτζερ πήρε ουσιαστικά πληροφορίες που του είχε δώσει ο Στρατός για να μπορέσει να προστατεύσει την εγκατάσταση και τους συμπολεμιστές του και τις «αναμασούσε» σε ανθρώπους με τους οποίους συζητούσε μια επίθεση.

Οι πληροφορίες κάλυπταν επίσης τον στρατηγικό σκοπό της στρατιωτικής εγκατάστασης. Σύμφωνα με τους εισαγγελείς, ο Μέλτζερ αποκάλυψε όχι μόνο συντεταγμένες, αριθμό στρατευμάτων και οπλισμό, αλλά και τον σκοπό της ίδιας της βάσης, συζητώντας τη σημασία της και τις πιθανές ζημιές που θα μπορούσε να προκαλέσει μια επίθεση εκεί στα αμερικανικά συμφέροντα.

Οι λεπτομέρειες σχετικά με τον άγνωστο Τούρκο ύποπτο προέκυψαν από ηλεκτρονικές επικοινωνίες μεταξύ του Μέλτζερ και των συνωμοτών του τον Μαΐου του 2020, λίγο πριν από την προγραμματισμένη ανάπτυξη της αμερικανικής μονάδας.

(Πραγματοποιήθηκε τελετή στις 3 Νοεμβρίου 2023 για την αποστολή αυτοκινητοπομπής από την Κωνσταντινούπολη στα Άδανα, όπου σχεδιαζόταν μαζική διαμαρτυρία έξω από την αεροπορική βάση Ιντσιρλίκ, την έδρα του προσωπικού της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ. Η κινητοποίηση οργανώθηκε από την IHH, μια τουρκική τζιχαντιστική φιλανθρωπική οργάνωση συνδεδεμένη με τις τουρκικές υπηρεσίες πληροφοριών και με διασυνδέσεις με την αλ-Κάιντα.)

Ο Μέλτζερ είχε μετατεθεί τον Απρίλιο σε μια νέα διμοιρία που προετοιμαζόταν για μια αποστολή φύλαξης μιας ευαίσθητης στρατιωτικής εγκατάστασης στην Τουρκία. Στις 17 Μαΐου, ο Μέλτζερ ενημέρωσε έναν συγκατηγορούμενο που ταυτοποιήθηκε ως CC-1 σχετικά με την επικείμενη ανάπτυξη, η οποία είχε προγραμματιστεί τότε για τις 28 Μαΐου. Ο CC-1 ανέφερε ότι οι πληροφορίες έπρεπε να διαβιβαστούν στον CC-2, ο οποίος ταυτοποιήθηκε ως πρόσωπο της αλ-Κάιντα στην Τουρκία.

Η αναφορά στον Τούρκο επίδοξο τζιχαντιστή της αλ-Κάιντα έγινε τρεις ημέρες πριν ο Μέλτζερ λάβει την απόρρητη ενημέρωση της 20ής Μαΐου, η οποία του παρείχε πιο λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τη στρατιωτική εγκατάσταση, τη στρατηγική της σημασία και πιθανά σενάρια τζιχαντιστικών επιθέσεων.

Στη συνέχεια, ο Μέλτζερ αποκάλυψε όλο και πιο ευαίσθητες πληροφορίες. Έως τις 25 Μαΐου είχε επιβεβαιώσει τις συντεταγμένες της βάσης και είχε παράσχει λεπτομέρειες σχετικά με τον αριθμό των στρατιωτών που αναμένονταν να παρίστανται και τον οπλισμό τους.

Η αλληλουχία υποδηλώνει ότι, σύμφωνα με τον CC-1, ο CC-2 θεωρούνταν ήδη δυνητικά σχετικός με την επιχειρησιακή δράση πριν ο Μέλτζερ αποκτήσει και μεταδώσει τις πιο ευαίσθητες στρατιωτικές πληροφορίες.

Η κυβέρνηση τόνισε ότι ο Μέλτζερ δεν έστειλε απλώς πληροφορίες σε ένα μόνο άτομο. Τις διένειμε σε ένα ευρύτερο διαδικτυακό κοινό και αναζητούσε ενεργά ανθρώπους ικανούς να διοχετεύσουν τις πληροφορίες σε όσους μπορούσαν να εκτελέσουν μια επίθεση στη μονάδα.

Η τουρκική διάσταση έγινε ακόμη πιο σαφής καθώς πλησίαζε η προγραμματισμένη ανάπτυξη.

Στις 23 Μαΐου, ο CC-1 φέρεται να προώθησε επικοινωνίες σχετικά με την προτεινόμενη επίθεση σε μια διαδικτυακή ομάδα με 18 συμμετέχοντες. Μεταξύ αυτών ήταν ο Μέλτζερ και ο μυστικός πληροφοριοδότης του FBI που θα αποκάλυπτε τελικά το σχέδιο. Οι συμμετέχοντες συζήτησαν την πιθανότητα να επιτεθούν τζιχαντιστές στη διμοιρία του Μέλτζερ.

Ο Μέλτζερ δήλωσε ότι στο παρελθόν διατηρούσε φιλικές σχέσεις με αρκετά μέλη του ISIS που ζούσαν στη Γαλλία. Παραδέχθηκε επίσης ότι με την αποhandling/αποκάλυψη πληροφοριών σχετικά με τη στρατιωτική του ανάπτυξη «διακινδύνευε την ίδια την ελευθερία της ζωής του» και δήλωσε ότι «περιμένει αποτελέσματα».

Ο στόχος του, σύμφωνα με τους εισαγγελείς, εκτεινόταν πέρα από τη δολοφονία μελών της δικής του μονάδας.

Ο Μέλτζερ πίστευε ότι μια επίθεση στις αμερικανικές δυνάμεις θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια άλλη παρατεταμένη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή. Σκεφτόταν να πεθάνει ο ίδιος στην επίθεση και πρότεινε ότι η πρόκληση ενός ακόμη 10ετούς πολέμου θα του επέτρεπε να αφήσει το στίγμα του.

Η σχεδιαζόμενη επιχείρηση περιγράφηκε στις επικοινωνίες ως επίθεση «μαζικών θυμάτων» (mass casualty).

Στις 25 Μαΐου, ο Μέλτζερ επιβεβαίωσε τις συντεταγμένες της στρατιωτικής εγκατάστασης και παρείχε λεπτομερείς πληροφορίες εθνικής άμυνας, συμπεριλαμβανομένου του αναμενόμενου αριθμού στρατιωτών και όπλων στη βάση. Στη συνέχεια, ο CC-1 δημιούργησε μια μικρότερη ομάδα στο Telegram, μόνο κατόπιν πρόσκλησης, για ελεγμένους συμμετέχοντες, συμπεριλαμβανομένου του Μέλτζερ, ενός άλλου εικαζόμενου συνωμότη που ταυτοποιήθηκε ως CC-3 και του μυστικού πληροφοριοδότη του FBI.

Η ανταλλαγή μηνυμάτων υποδηλώνει ότι ο Μέλτζερ αναζητούσε άτομα με τουρκική διασύνδεση που θα μπορούσαν ενδεχομένως να συμμετάσχουν σε μια επιχείρηση εντός της χώρας.

Τα δικαστικά έγγραφα δείχνουν ότι οι συζητήσεις ξεπέρασαν τη γενική επιθυμία στρατολόγησης τζιχαντιστών. Οι συνωμότες συζήτησαν πρακτικές πτυχές της επίθεσης στην αμερικανική μονάδα και την εγκατάσταση.

Ο CC-1 ζήτησε πληροφορίες σχετικά με τη στρατιωτική αυτοκινητοπομπή που εμπλεκόταν στην ανάπτυξη, συμπεριλαμβανομένου του πόσοι στρατιώτες θα ταξίδευαν, αν θα μετακινούνταν αεροπορικώς ή οδικώς, τι θα μεταφερόταν και ποια ήταν τα σχέδια του στρατού.

Οι συζητήσεις تناولαν επίσης την επίθεση από ορεινό/υπερυψωμένο έδαφος και βολές κατά της εγκατάστασης από πολλαπλές θέσεις. Ο CC-3 φέρεται να اقترح ότι οι επιτιθέμενοι θα έπρεπε να «έρθουν από το βουνό» και δήλωσε ότι εάν η επιχείρηση εκτελούνταν γρήγορα, «δεν θα υπήρχε ανησυχία για αεροπορική υποστήριξη».

Ο Μέλτζερ αποκάλυψε επίσης πληροφορίες σχετικά με στρατιωτική αυτοκινητοπομπή, συμπεριλαμβανομένου του δρόμου στον οποίο θα ταξίδευε.

Το δικαστήριο διαπίστωσε αργότερα ότι η τζιχαντιστική προπαγάνδα που βρέθηκε στις συσκευές του Μέλτζερ —συμπεριλαμβανομένου υλικού από αυτοσχέδιο εκρηκτικό μηχανισμό που έπληξε στρατιωτικό όχημα μεταφοράς προσωπικού— ήταν σχετική εν μέρει λόγω της ομοιότητάς της με τον τύπο της υπό συζήτηση επίθεσης.

Οι τακτικές συζητήσεις απέκτησαν μεγαλύτερη σημασία υπό το πρίσμα της αξιολόγησης των ίδιων των στρατιωτικών υπηρεσιών πληροφοριών του Στρατού. Οι εισαγγελείς τόνισαν κατά την επιβολή της ποινής ότι τα πιθανά σενάρια επίθεσης που συζήτησε ο Μέλτζερ είχαν ουσιαστικά αντληθεί από την ενημέρωση απειλών που έλαβε από τη στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών.

Ο Στρατός είχε εντοπίσει αυτές τις μεθόδους επειδή οι αξιωματούχοι πίστευαν ότι αντιπροσώπευαν πραγματικούς κινδύνους για τα στρατεύματα που επιχειρούσαν στην απομακρυσμένη εγκατάσταση.

Στις 26 Μαΐου περίπου, ο μυστικός πληροφοριοδότης του FBI αποκάλυψε τη συνωμοσία στις αρχές επιβολής του νόμου. Η ανάπτυξη της 28ης Μαΐου αναβλήθηκε. Οι εισαγγελείς δήλωσαν αργότερα στο δικαστήριο επιβολής της ποινής ότι όταν συνελήφθη ο Μέλτζερ, φορούσε στολή, είχε ετοιμάσει τις αποσκευές του και περίμενε το λεωφορείο για να μεταφέρει τη μονάδα στο αεροδρόμιο.

(Το Δεκέμβριο του 2024, το Εφετείο των ΗΠΑ για τη Δεύτερη Περιφέρεια επικύρωσε την καταδίκη του Ίθαν Φίλαν Μέλτζερ από το Ομοσπονδιακό Περιφερειακό Δικαστήριο των ΗΠΑ για τη Νότια Περιφέρεια της Νέας Υόρκης)

Βιβλιογραφία της O9A φέρεται να ήταν συσκευασμένη στις αποσκευές του. Μόλις λίγες ώρες πριν από τη σύλληψή του, δήλωσαν οι εισαγγελείς, ο Μέλτζερ εξακολουθούσε να συζητά την επίθεση με την μυστική πηγή και προέβλεπε ότι οι συνέπειες θα άφηναν τις Ηνωμένες Πολιτείες να παλεύουν να στείλουν δυνάμεις στην περιοχή και να ξεκινήσουν άλλον έναν πόλεμο.

Η ανακάλυψη του σχεδίου καθυστέρησε αλλά δεν ακύρωσε τη στρατιωτική αποστολή. Ο λοχαγός Τζέικομπ Φέρις (Capt. Jacob Ferris), ο διοικητής της διμοιρίας που διοίκησε τελικά τους στρατιώτες κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης, κατέθεσε ότι περίπου τρεις δεκάδες αλεξιπτωτιστές προχώρησαν τελικά στην αποστολή.

Τώρα έπρεπε να αναχωρήσουν για μια απομακρυσμένη και δυνητικά επικίνδυνη τοποθεσία αφού έμαθαν ότι ένας από τους συμπολεμιστές τους είχε προσπαθήσει να παράσχει σε τρομοκράτες πληροφορίες που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να τους σκοτώσουν.

Ο Φέρις περιέγραψε τον προορισμό τους ως μια «απίστευτα απομακρυσμένη στρατιωτική βάση», όπου τα στρατεύματα θα περνούσαν περίπου πέντε έως έξι μήνες με ελάχιστη σύνδεση με τις οικογένειές τους ή τον έξω κόσμο. Επομένως, έπρεπε να βασίζονται σε μεγάλο βαθμό ο ένας στον άλλο αμέσως μόλις ανακάλυψαν ότι κάποιος μέσα στις δικές τους τάξεις είχε συνωμοτήσει εναντίον τους.

Μετά την άφιξή τους στην Τουρκία, οι στρατιώτες υποβλήθηκαν σε καραντίνα δύο εβδομάδων. Ο Φέρις κατέθεσε ότι κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου κάθε μέλος της διμοιρίας ανακρίθηκε από ερευνητικούς πράκτορες στην Αεροπορική Βάση Ιντσιρλίκ.

Οι ερευνητές ρώτησαν τους στρατιώτες αν είχαν παρατηρήσει ύποπτη συμπεριφορά από τον Μέλτζερ πριν από την ανάπτυξη. Ορισμένοι κατηγόρησαν τους εαυτούς τους επειδή απέτυχαν να αναγνωρίσουν την απειλή νωρίτερα, δήλωσε ο Φέρις.

Στρατιωτικοί αξιωματούχοι κατέθεσαν ότι οι πληροφορίες δεν θα μπορούσαν ποτέ απλώς να αποσυρθούν από την κυκλοφορία. Ο Κράους προειδοποίησε ότι οι πληροφορίες θα μπορούσαν ενδεχομένως να κοινοποιηθούν σε άγνωστο αριθμό ατόμων ή οργανώσεων και να εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται για την πρόκληση βλάβης σε αμερικανικό στρατιωτικό προσωπικό και δυνάμεις εταίρων χωρών.

Το πρόβλημα επιδεινώθηκε από τη φύση των στρατιωτικών αναπτύξεων στο εξωτερικό. Ο Κράους εξήγησε ότι το Υπουργείο Άμυνας δεν μπορούσε απλώς να μετακινήσει μια εγκατάσταση, επειδή τέτοιες εγκαταστάσεις λειτουργούν βάσει Συμφωνιών για το Καθεστώς των Δυνάμεων (Status of Forces Agreements – SOFA) και άλλων διπλωματικών ρυθμίσεων.

Η κατάθεση σημαίνει ότι ενώ η άμεση συνωμοσία αποτράπηκε, Αμερικανοί στρατιωτικοί αξιωματούχοι πίστευαν ότι η ίδια η διαρροή των πληροφοριών δημιούργησε έναν δυνητικά διαρκή κίνδυνο ασφαλείας.

Η ταυτότητα της στρατιωτικής εγκατάστασης δεν έχει επιβεβαιωθεί ποτέ δημόσια στα δικαστικά έγγραφα που εξετάστηκαν. Πριν από την αναμενόμενη δίκη του Μέλτζερ, η κυβέρνηση των ΗΠΑ ζήτησε από τον δικαστή Γκρέγκορι Χ. Γουντς (Gregory H. Woods) του Ομοσπονδιακού Περιφερειακού Δικαστήριου των ΗΠΑ για τη Νότια Περιφέρεια της Νέας Υόρκης να απαγορεύσει στους διαδίκους να ταυτοποιήσουν δημόσια την εγκατάσταση. Ο δικαστής συμφώνησε, διατάσσοντας να αναφέρεται απλώς ως «η Στρατιωτική Βάση».

Ωστόσο, δημόσια διαθέσιμες πληροφορίες υποδηλώνουν ότι μόνο ένας περιορισμένος αριθμός στρατηγικά σημαντικών εγκαταστάσεων των ΗΠΑ ή του ΝΑΤΟ στην Τουρκία ταιριάζει με την ευρεία περιγραφή στο δικαστικό υπόμνημα. Η αεροπορική βάση Ιντσιρλίκ στα Άδανα είναι η πιο πιθανή εκδοχή λόγω του μακροχρόνιου ρόλου της στις στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ, αν και η κατάθεση στην υπόθεση Μέλτζερ που υποδεικνύει ότι η διμοιρία ανακρίθηκε στο Ιντσιρλίκ πριν μεταβεί στην ανώνυμη εγκατάσταση ενδέχεται να δείχνει διαφορετική εγκατάσταση.

Άλλοι πιθανοί υποψήφιοι περιλαμβάνουν την εγκατάσταση ραντάρ Κιουρετσίκ στην επαρχία Μαλάτια, η οποία φιλοξενεί αμερικανικής ιδιοκτησίας προωθημένο ραντάρ ενσωματωμένο στην αρχιτεκτονική αντιβαλλιστικής αμυνας του ΝΑΤΟ, και το στρατηγείο της Διοίκησης Χερσαίων Δυνάμεων του ΝΑΤΟ (LANDCOM) στη Σμύρνη, το κύριο στρατηγείο χερσαίων δυνάμεων της συμμαχίας.

Και οι τρεις εγκαταστάσεις έχουν σημαντική στρατηγική σημασία και αντιπροσωπεύουν ιδιαίτερα ορατές εκδηλώσεις της στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην Τουρκία, καθιστώντας τες δυνητικά ελκυστικούς στόχους για τζιχαντιστικές ή άλλες εξτρεμιστικές ομάδες εχθρικές προς τη Δυτική Συμμαχία.

Το σχέδιο υπογραμμίζει επίσης τη σύγκλιση που μπορεί να συμβεί μεταξύ φαινομενικά διαφορετικών εξτρεμιστικών ιδεολογιών. Ο Μέλτζερ ανήκε στην O9A, η οποία περιγράφεται από τους εισαγγελείς ως βίαιη οργάνωση λευκής υπεροχής και σατανισμού που δοξάζει τον Χίτλερ και το Ολοκαύτωμα, προωθεί τον βιασμό, τη δολοφονία και τις αδιακρίτως επιθέσεις, και ευθυγραμμίζεται με τρομοκρατικές ομάδες και ομάδες μίσους που επιδιώκουν την καταστροφή του δυτικού πολιτισμού. Η ομάδα ασπάζεται τον επιταχυνσιτισμό (accelerationism), πιστεύοντας ότι η βία και το χάος μπορούν να επιταχύνουν έναν αναπόφευκτο παγκόσμιο φυλετικό πόλεμο.

(Ο Αρχηγός του Επιτελείου της Πολεμικής Αεροπορίας Στρατηγός Ντέιβιντ Λ. Γκόλντφεϊν (Gen. David L. Goldfein) και ο Αρχικελευστής της Πολεμικής Αεροπορίας Κάλεθ Ο. Ράιτ (Chief Master Sgt. Kaleth O. Wright) συνομιλούν με Αμερικανούς σμηνίτες της 22ης Μοίρας Ανεφοδιασμού Αέρος κατά τη διάρκεια επίσκεψης στην αεροπορική βάση Ιντσιρλίκ, στις 23 Δεκεμβρίου 2018. Ο Γκόλντφεϊν εξέφρασε την εκτίμησή του για τη θυσία των σμηνιτών και αναγνώρισε πόσο δύσκολο είναι να βρίσκεται κανείς μακριά από την οικογένειά του κατά τη διάρκεια των διακοπών. / Φωτογραφία Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ)

Οι εισαγγελείς δήλωσαν ότι ο Μέλτζερ συζητούσε για την O9A έως τον Φεβρουάριο του 2019, πριν ξεκινήσει την ενεργό στρατιωτική του θητεία. Μέχρι τον Μάρτιο αναζητούσε στρατολόγηση στην ομάδα. Μέχρι τον Απρίλιο είχε κατεβάσει και αποθηκεύσει σχεδόν μια δωδεκάδα κείμενα σχετικά με την O9A και τα μοιραζόταν με άλλους. Τον Μάιο είπε στους οπαδούς της O9A ότι είχε καταταγεί στον στρατό των ΗΠΑ και σκόπευε να εκπαιδευτεί ως αλεξιπτωτιστής.

Αναγνώρισε ότι οι στρατιωτικοί κανόνες απαγόρευαν τη συμμετοχή στην O9A και δήλωσε ότι θα απέκρυπτε τους δεσμούς του. Αργότερα τον ίδιο μήνα συζήτησε την ίδρυση μιας ομάδας O9A με σύνθημα «Ολική Άρια Νίκη». Μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2019 είχε τοποθετηθεί στην Ιταλία. Τον Δεκέμβριο είπε σε άλλο άτομο: «Είμαι στον Στρατό ειδικά γι’ αυτό. Κυριολεκτικά κατατάχθηκα γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο».

Οι εισαγγελείς υποστήριξαν ότι ο Μέλτζερ έβλεπε τη στρατιωτική του θητεία ως μέσο απόκτησης εκπαίδευσης και πρόσβασης που θα μπορούσαν τελικά να χρησιμοποιηθούν για την προώθηση εξτρεμιστικών στόχων. Η ευκαιρία, σύμφωνα με την κυβέρνηση, ήρθε όταν μετατέθηκε στη διμοιρία που αναπτυσσόταν στην Τουρκία.

Οι ερευνητές ανέκτησαν επίσης μια σημαντική συλλογή τζιχαντιστικής προπαγάνδας από τις συσκευές του Μέλτζερ. Μεταξύ του υλικού που επισημάνθηκε από τους εισαγγελείς ήταν πλάνα του ISIS που απεικόνιζαν επιθέσεις σε στρατιωτικές δυνάμεις, εκτελέσεις και άλλη βία. Ένα ιδιαίτερα σχετικό βίντεο έδειχνε τη δολοφονία Αμερικανών στρατιωτικών στην Αφρική κατά τη διάρκεια ενέδρας σε στρατιωτική αυτοκινητοπομπή.

(Η πρόσοψη του κτιρίου του επιβατικού σταθμού της βάσης. 31 Ιουλίου 2020, Αεροπορική Βάση Ιντσιρλίκ. / Φωτογραφία Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ)

Εβδομάδες μετά την εμφάνιση του βίντεο στο τηλέφωνο του Μέλτζερ, είπαν οι εισαγγελείς, άρχισε να συζητά την πιθανότητα μια ενέδρα στην αυτοκινητοπομπή της δικής του μονάδας να προκαλέσει μαζικά θύματα. Άλλο υλικό απεικόνιζε επιθέσεις σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις, τη χρήση αυτοσχέδιων εκρηκτικών μηχανισμών κατά στρατιωτικών οχημάτων και επιθέσεις με όλμους.

Ο ίδιος ο Μέλτζερ έγραψε κατά τη διάρκεια συζητήσεων σχετικά με την επιχείρηση στην Τουρκία ότι «μια ομάδα όλμων θα μπορούσε απολύτως να προκαλέσει όλεθρο». Η σημασία της προπαγάνδας δεν ήταν απλώς ιδεολογική.

Σύμφωνα με τους εισαγγελείς, οι μέθοδοι που απεικονίζονταν σε μέρος του υλικού έμοιαζαν με τους ίδιους τύπους σεναρίων επίθεσης που συζητούσε ο Μέλτζερ με τους συνεργάτες του —και τους ίδιους τύπους απειλών που οι στρατιωτικές υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ θεωρούσαν αρκετά ρεαλιστικούς ώστε να τους συμπεριλάβουν στις ενημερώσεις πριν από την ανάπτυξη.

Ο Μέλτζερ ομολόγησε τελικά την ενοχή του στις 24 Ιουνίου 2022 για απόπειρα δολοφονίας μελών των στρατιωτικών δυνάμεων των ΗΠΑ, απόπειρα παροχής και παροχή υλικής υποστήριξης σε τρομοκράτες και παράνομη διαβίβαση πληροφοριών εθνικής άμυνας.

Η κυβέρνηση χαρακτήρισε τα αδικήματα ως απόπειρα διευκόλυνσης της δολοφονίας περίπου 40 Αμερικανών στρατιωτών. Κατά την επιβολή της ποινής, το δικαστήριο υπολόγισε επίπεδο αδικήματος 43 και κατηγορία ποινικού μητρώου VI, επειδή τα αδικήματα περιλάμβαναν ομοσπονδιακό έγκλημα τρομοκρατίας.

Ο υπολογισμός των κατευθυντήριων γραμμών που προέκυψε θα οδηγούσε κανονικά σε ισόβια κάθειρξη, αλλά το ανώτατο όριο που προβλέπει ο νόμος για τα τρία αδικήματα για τα οποία ομολόγησε την ενοχή του ο Μέλτζερ ήταν 45 έτη. Ο δικαστής Γουντς επέβαλε την πλήρη ποινή των 540 μηνών στις 3 Μαρτίου 2023.

Η ταυτότητα του CC-2 παραμένει άγνωστη. Η ανησυχία, ωστόσο, είναι ότι αυτό το τουρκικό άτομο ενδέχεται να έχει αποκτήσει πρόσβαση σε εξαιρετικά ευαίσθητες επιχειρησιακές πληροφορίες που θα μπορούσαν ενδεχομένως να εκμεταλλευτούν σε μια μελλοντική επίθεση. Το δημόσια διαθέσιμο δικαστικό υπόμνημα δεν αποδεικνύει ότι ο CC-2 έλαβε προσωπικά όλες τις απόρρητες πληροφορίες που αποκάλυψε ο Μέλτζερ, αλλά δείχνει ότι οι συνωμότες σκόπευαν να του διαβιβάσουν πληροφορίες επειδή, σύμφωνα με τον CC-1, «πρέπει να γνωρίζει» και «έχει σχέδια».

Αυτό που είναι σαφές από τα δικαστικά στοιχεία είναι ότι ένας Αμερικανός στρατιώτης παρείχε ευαίσθητες και απόρρητες πληροφορίες σχετικά με μια στρατηγικά σημαντική στρατιωτική εγκατάσταση στην Τουρκία, ενώ προσπαθούσε να διευκολύνει μια τζιχαντιστική επίθεση εναντίον της δικής του μονάδας. Ο Μέλτζερ αναζήτησε ρητά Τούρκους συμμετέχοντες για την επιχείρηση και συζήτησε τη στρατολόγηση μιας ομάδας τζιχαντιστών μεγέθους ομάδας μάχης. Ταυτόχρονα, οι στρατιωτικές υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ είχαν εντοπίσει ανεξάρτητα τρομοκρατικούς δρώντες που επιχειρούσαν σε απόσταση λίγων ωρών από την προβλεπόμενη τοποθεσία των στρατιωτών και θεωρούσαν τις τζιχαντιστικές επιθέσεις εναντίον της μονάδας και της εγκατάστασης ως ρεαλιστικές απειλές.

Στρατιωτικοί αξιωματούχοι προειδοποίησαν ότι οι πληροφορίες που διοχέτευσε ο Μέλτζερ δεν θα μπορούσαν ποτέ να αποσυρθούν πλήρως από την κυκλοφορία, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο πληροφορίες που αρχικά προορίζονταν για την προστασία των αμερικανικών στρατευμάτων στην Τουρκία να παραμείνουν στην κατοχή εχθρικών δρώντων πολύ μετά την αποτροπή του άμεσου σχεδίου.

Το ευρύτερο περιβάλλον ασφαλείας έχει επίσης γίνει όλο και πιο ανησυχητικό. Εν μέσω αυξανόμενης αντιδυτικής και αντιαμερικανικής ρητορικής στην Τουρκία την τελευταία δεκαετία, η κυβέρνηση του Προέδρου Ερντογάν και ανώτεροι αξιωματούχοι έχουν συχνά χρησιμοποιήσει εμπρηστική γλώσσα που κατά περιόδους απηχεί θέματα που προωθούνται από ισλαμιστικά και άλλα εξτρεμιστικά κινήματα. Σε αυτό το υπόβαθρο, και με τις ριζοσπαστικές ομάδες να απολαμβάνουν μεγαλύτερη ορατότητα και ικανότητα κινητοποίησης, το περιβάλλον απειλών γύρω από δυτικούς στρατιωτικούς και πολιτικούς στόχους στην Τουρκία —ιδιαίτερα εκείνους που συνδέονται με τις Ηνωμένες Πολιτείες— έχει γίνει αισθητά πιο εχθρικό και απρόβλεπτο.

nordicmonitor.com

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

GEOPOLITICO

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ και εξετάζει τη σύγκρουση συμφερόντων γύρω από το LNG και τον Κάθετο Διάδρομο.

Δημοσιεύτηκε

στις

Τις εξελίξεις γύρω από την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου, τον ανταγωνισμό για τη διακίνηση φυσικού αερίου προς την Ευρώπη και την ενίσχυση της συνεργασίας με την Ινδία ανέδειξε ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας στην εκπομπή «Direct News». Στο επίκεντρο της ανάλυσής του βρέθηκε η ανάγκη η Αθήνα να προχωρήσει τους ενεργειακούς και αμυντικούς σχεδιασμούς της, απέναντι στην προσπάθεια της Άγκυρας να ενισχύσει τον περιφερειακό της ρόλο.

Κεντρικό θέμα αποτέλεσε η πληροφορία που μετέφερε ο παρουσιαστής για την υποβολή αιτήματος από τη Nexans προς τις ελληνικές αρχές, προκειμένου να κινηθεί η διαδικασία έκδοσης NAVTEX για τις εργασίες του Great Sea Interconnector.

Σύμφωνα με όσα ανέφερε, ακολουθεί η εξέταση του αιτήματος από την αρμόδια διυπουργική επιτροπή, η εισήγηση προς τον υπουργό Εξωτερικών και, μετά την έγκριση, η προώθησή του στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας για την έκδοση της σχετικής αναγγελίας. Ο ίδιος τοποθέτησε τις πιθανές εξελίξεις στα τέλη Οκτωβρίου ή στις αρχές Νοεμβρίου, επικαλούμενος πληροφορίες από πηγές του.

Ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας υποστήριξε επίσης ότι, βάσει της ενημέρωσης που διαθέτει, δεν έχει υποβληθεί αντίστοιχο αίτημα αδειοδότησης προς την Τουρκία. Περιέγραψε ως διαφορετικό ζήτημα την ενημέρωση των χωρών της περιοχής για τις εργασίες και κάλεσε την ελληνική κυβέρνηση να προχωρήσει στο επόμενο βήμα, χωρίς να αφήσει περιθώριο επιβολής τουρκικών απαιτήσεων.

Η ενεργειακή σύγκρουση πίσω από τη διπλωματία

Μεγάλο μέρος της εκπομπής αφιερώθηκε στην αναφερόμενη απομάκρυνση της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ από την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα και στον τρόπο με τον οποίο την παρουσίασαν τουρκικά μέσα ενημέρωσης.

Ο παρουσιαστής μετέφερε δημοσιεύματα της Hürriyet και του Haber Global, επισημαίνοντας ότι επιχειρούν να συνδέσουν την εξέλιξη με ενδεχόμενη υποβάθμιση της Ελλάδας και αλλαγή των ισορροπιών στην Ανατολική Μεσόγειο. Διευκρίνισε, ωστόσο, ότι αυτή αποτελεί τουρκική ανάγνωση και δεν αποδεικνύει από μόνη της μεταστροφή της αμερικανικής πολιτικής.

Στη δική του ανάλυση, το ουσιαστικό διακύβευμα βρίσκεται στον ανταγωνισμό για το LNG και στις υποδομές μεταφοράς φυσικού αερίου προς την ευρωπαϊκή αγορά. Συνέδεσε τον ελληνικό Κάθετο Διάδρομο με τις κινήσεις της τουρκικής BOTAŞ και τις συνεργασίες της με αμερικανικές ενεργειακές εταιρείες, εκτιμώντας ότι η Άγκυρα επιδιώκει μεγαλύτερο μερίδιο στη διακίνηση και εμπορία αερίου.

Η Τουρκία, όπως ανέφερε, επιχειρεί να αξιοποιήσει αγωγούς, εγκαταστάσεις LNG, αποθηκευτικούς χώρους και διασυνδέσεις, ώστε να εξελιχθεί σε περιφερειακό κέντρο αναδιανομής ενέργειας. Κατά τον ίδιο, αυτή η επιδίωξη δημιουργεί ανταγωνιστικές πιέσεις προς τους ελληνικούς σχεδιασμούς.

Παράλληλα, εξέφρασε ανησυχία για το ενδεχόμενο παρατεταμένης μεταβατικής περιόδου στην αμερικανική πρεσβεία. Αντιπαρέβαλε την πολιτική πρόσβαση που αποδίδει στον Τομ Μπάρακ στην Άγκυρα με την ανάγκη η Αθήνα να διαθέτει συνομιλητή με εμπειρία και επιρροή στην Ουάσιγκτον.

Στο πλαίσιο της συζήτησης για πιθανή διαδοχή, αναφέρθηκε στα ονόματα των Γκας Μπιλιράκη, Τζον Κατσιματίδη και Τζον Τζορτζ, παρουσιάζοντάς τα ως ονόματα που ακούγονται και εκφράζοντας προτίμηση για τον Μπιλιράκη.

Ελλάδα, Κύπρος και Ινδία: Από τις επαφές στη βιομηχανική συνεργασία

Ξεχωριστή θέση είχε η προσέγγιση Ελλάδας–Ινδίας, με αφορμή τις επαφές του Ινδού αξιωματούχου Ρατζές Κουμάρ Σινγκ στην Αθήνα, έπειτα από την παρουσία του στην Κύπρο.

Ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας αναφέρθηκε στη συνάντηση με τον Θανάση Δαβάκη και στην επίσκεψη στον Ναύσταθμο Σαλαμίνας, δίνοντας έμφαση στις συζητήσεις για την αμυντική βιομηχανία και την ανάπτυξη κοινών πρωτοβουλιών. Εκτίμησε ότι η συνεργασία μπορεί να αποκτήσει συγκεκριμένο τεχνολογικό και βιομηχανικό περιεχόμενο, ακόμη και μέσα από συμπαραγωγές οπλικών συστημάτων.

Για την κυπριακή διάσταση, στάθηκε στην επίσκεψη του Ινδού αξιωματούχου στην Πράσινη Γραμμή και στην προβολή εικόνων από τη διχοτομημένη Λευκωσία σε ινδικά μέσα. Κατά την εκτίμησή του, η ανάδειξη των συνεπειών της τουρκικής εισβολής έχει ιδιαίτερη πολιτική σημασία.

Συνέδεσε, επίσης, τις αμυντικές επαφές με τον οικονομικό διάδρομο Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης, τον IMEC. Υποστήριξε ότι το Νέο Δελχί αντιμετωπίζει την Ελλάδα και την Κύπρο ως κρίσιμους εταίρους για την πρόσβασή του στην ευρωπαϊκή αγορά, μέσα από ένα πλέγμα λιμενικών, εμπορικών και στρατηγικών συνεργασιών.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη Θεσσαλονίκη, την οποία παρουσίασε ως λιμάνι που διεκδικεί σημαντικό ρόλο στη μεταφορά ινδικών εμπορευμάτων προς τα Βαλκάνια. Τόνισε, πάντως, ότι ένας τέτοιος σχεδιασμός προϋποθέτει αναβάθμιση των υποδομών και αξιόπιστη εμπορευματική σιδηροδρομική σύνδεση.

Τριβές ανάμεσα σε Άγκυρα και Μπακού

Η εκπομπή εξέτασε ακόμη τις εντάσεις που, σύμφωνα με τον παρουσιαστή, καταγράφονται στις σχέσεις Τουρκίας–Αζερμπαϊτζάν, με αφορμή το ζήτημα της μαντίλας στα σχολεία.

Ο ίδιος περιέγραψε αντιδράσεις από τουρκικούς κυβερνητικούς κύκλους και απαντήσεις από την αζερική πλευρά, η οποία επικαλείται τον κοσμικό χαρακτήρα του κράτους και απορρίπτει παρεμβάσεις στα εσωτερικά της. Εκτίμησε ότι η αντιπαράθεση αναδεικνύει όρια στην τουρκική επιρροή επί του Μπακού.

Ταυτόχρονα, απέρριψε τις αναφορές περί πραξικοπήματος και καθόδου στρατού στους δρόμους, αναφέροντας ότι σχετικά βίντεο που κυκλοφόρησαν ήταν προϊόντα τεχνητής νοημοσύνης. Οι τριβές που περιέγραψε παρουσιάστηκαν ως ένδειξη πίεσης στη σχέση των δύο χωρών, χωρίς να τεκμηριώνουν από μόνες τους οριστική στρατηγική ρήξη.

Ο Καπετανίδης στην Israel Hayom και η αμυντική σχέση με το Ισραήλ

Ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας στάθηκε ιδιαίτερα στο άρθρο του αρχισυντάκτη του Geopolitico.gr, Χρήστου Κωνσταντινίδη, στην Israel Hayom, με αναφορά στη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και στην ιστορία του Νίκου Καπετανίδη.

Ανέδειξε τη σημασία της παρουσίασης σε ισραηλινό μέσο της δράσης του Πόντιου δημοσιογράφου, ο οποίος κατέγραφε τις διώξεις και τις σφαγές και οδηγήθηκε στην αγχόνη από το κεμαλικό καθεστώς. Αναφέρθηκε επίσης στην παρουσία του Τοπάλ Οσμάν στο άρθρο και στη σύνδεσή του με τη βία σε βάρος ελληνικών και αρμενικών πληθυσμών.

Στη συνέχεια παρουσίασε βασικά σημεία ανάλυσης του Σάι Γκαλ για την αμυντική συνεργασία Ελλάδας–Ισραήλ, δίνοντας έμφαση στην εκτίμηση ότι η Ελλάδα αποκτά ευρύτερο στρατηγικό και βιομηχανικό ρόλο, πέρα από την αγορά εξοπλισμών.

Χρήστος Κωνσταντινίδης: Η Τουρκία αρνείται να λογοδοτήσει για τα δικά της εγκλήματα

Λιβύη και «Γαλάζια Πατρίδα»

Στο κλείσιμο, ο παρουσιαστής εξέφρασε ανησυχία για τις εξελίξεις στη Λιβύη και το ενδεχόμενο περαιτέρω κινήσεων γύρω από το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Κάλεσε την Αθήνα να αξιοποιήσει τη διπλωματική της επιρροή και τον ρόλο της στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τέλος, μετέφερε πληροφορίες για χρονική μετάθεση του τουρκικού νομοσχεδίου περί «Γαλάζιας Πατρίδας», συνδέοντάς την με την αναμονή των ελληνικών αποφάσεων για τον GSI. Κατά την εκτίμησή του, η αναβολή αποτελεί τακτικό χειρισμό της Άγκυρας, η οποία παρακολουθεί τις επόμενες κινήσεις της Αθήνας.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που θα συνδέει πολιτισμό, παραγωγή, υποδομές και αποτροπή βρέθηκαν στο επίκεντρο της συζήτησης.

Δημοσιεύτηκε

στις

Την απόσταση ανάμεσα στους επαίνους για τον ελληνικό πολιτισμό και στην έμπρακτη υποστήριξη των ελληνικών θέσεων ανέδειξαν ο Σταύρος Καλεντερίδης και η Μάγδα Αθανασιάδου στην εκπομπή της 14ης Οκτωβρίου. Με αφετηρία την ομιλία του Μάρκο Ρούμπιο στην Πνύκα, η συζήτηση επεκτάθηκε στον ανταγωνισμό για τους εμπορικούς και ενεργειακούς διαδρόμους και στον κίνδυνο η Ελλάδα να περιοριστεί σε έναν δευτερεύοντα μεταφορικό ρόλο στον IMEC.

Η Αθανασιάδου, εκπαιδευτικός και υποψήφια διδάκτωρ του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΑΠΘ, υποστήριξε ότι η πολιτιστική κληρονομιά αποτελεί συντελεστή εθνικής ισχύος. Η αξιοποίησή της, όμως, προϋποθέτει ένα κράτος που μπορεί να τη συνδέσει με συγκεκριμένες πολιτικές, παραγωγική οικονομία και υπεράσπιση της κυριαρχίας του.

Η ελληνική κληρονομιά ως εργαλείο πολιτικής

Αναλύοντας την ομιλία Ρούμπιο, η προσκεκλημένη επισήμανε ότι η επίκληση της αρχαίας Ελλάδας από ξένες δυνάμεις υπηρετεί συχνά σύγχρονες πολιτικές επιδιώξεις. Στη δική της ανάγνωση, ο Αμερικανός υπουργός αξιοποίησε έννοιες όπως η δημοκρατία, η αριστεία, η φιλοπατρία και η θυσία, συνδέοντάς τες με τον διεθνή ρόλο των ΗΠΑ.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη σημασία της αριστείας στην αρχαία ελληνική πόλη. Όπως εξήγησε, οι ξεχωριστές ικανότητες ενός ανθρώπου αποκτούσαν αξία μέσα από την υπηρεσία προς την κοινότητα. Η διάκριση αυτή, κατά την ίδια, είναι απαραίτητη για να κατανοηθεί το περιεχόμενο των αρχαιοελληνικών αναφορών και να αποφεύγεται η προσαρμογή τους στις εκάστοτε πολιτικές σκοπιμότητες.

Ο Καλεντερίδης συνέδεσε τη συζήτηση με τη χρήση του όρου «αριστεία» στην ελληνική πολιτική ζωή, ασκώντας έντονη κριτική στην κυβέρνηση για την απόσταση που, όπως υποστήριξε, χωρίζει τη σχετική ρητορική από την πραγματικότητα.

Η κριτική για Κύπρο και ελληνοτουρκικά

Το βασικό σημείο της κριτικής της Αθανασιάδου ήταν ότι οι αναφορές στην εθνική ταυτότητα και στην υπεράσπιση των συμφερόντων των κρατών δεν συνοδεύτηκαν, κατά την εκτίμησή της, από αντίστοιχες σαφείς τοποθετήσεις υπέρ των ελληνικών θέσεων.

Η ίδια χαρακτήρισε τις απαντήσεις Ρούμπιο στα ελληνοτουρκικά ως τήρηση ίσων αποστάσεων και επέκρινε την απουσία σαφούς αναφοράς στη στρατιωτική κατοχή στην Κύπρο και στα θαλάσσια δικαιώματα των νησιών. Υποστήριξε ότι η γενική προτροπή για αποφυγή σύγκρουσης αφήνει εκτός συζήτησης ήδη συντελεσμένες παραβιάσεις και τις συνέπειές τους.

Ο Καλεντερίδης συμφώνησε με αυτή την αποτίμηση, τονίζοντας την αντίφαση που εντοπίζει ανάμεσα στην αξιοποίηση του ελληνικού πολιτιστικού συμβολισμού και στην αντιμετώπιση των ελληνικών ζητημάτων κυριαρχίας.

Η Αθανασιάδου έστρεψε, πάντως, το βάρος στην ελληνική ευθύνη. Η στάση των ξένων δυνάμεων πρέπει να οδηγεί τη χώρα σε καλύτερη οργάνωση της δικής της στρατηγικής. Η ιστορική κληρονομιά, όπως σημείωσε, οφείλει να λειτουργεί ως οδηγός για το παρόν και το μέλλον, αποφεύγοντας την προγονοπληξία και την αυτάρκεια των επαίνων.

IMEC: Το κρίσιμο ζήτημα είναι ποιος σχεδιάζει

Στο δεύτερο μεγάλο σκέλος της εκπομπής, οι δύο συνομιλητές συζήτησαν τον διάδρομο διασύνδεσης Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης και τη θέση που μπορεί να διεκδικήσει η Ελλάδα.

Ο Καλεντερίδης εξέφρασε ανησυχία για αναλύσεις και σχεδιασμούς που, όπως ανέφερε, αναδεικνύουν την Ιταλία και την Τεργέστη, παραμερίζοντας την ελληνική διαδρομή. Συνέδεσε αυτόν τον κίνδυνο με την κατάσταση του ελληνικού σιδηροδρόμου, επιρρίπτοντας βαριές πολιτικές ευθύνες στην κυβέρνηση για τις ελλείψεις του δικτύου και την τραγωδία των Τεμπών.

Η Αθανασιάδου επικεντρώθηκε στο περιεχόμενο της ελληνικής συμμετοχής. Με βάση τις αναλύσεις που επικαλέστηκε, ο IMEC αφορά ένα σύνθετο σύστημα μεταφορών, τεχνολογίας, ψηφιακών υποδομών και ασφάλειας. Συνεπώς, το ζητούμενο για μια χώρα είναι να έχει λόγο στις υπηρεσίες, στα πρότυπα και στις τεχνολογικές συνεργασίες που θα καθορίζουν τη λειτουργία του.

«Αν γίνουμε το γαϊδουράκι του IMEC», ανέφερε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας τον κίνδυνο μιας συμμετοχής περιορισμένης στη μεταφορά φορτίων. Στην ανάλυσή της, η γεωγραφική θέση χρειάζεται υποδομές, τεχνογνωσία και δυνατότητα προστασίας τους για να αποδώσει ουσιαστικό στρατηγικό όφελος.

Οι επιφυλάξεις για τα σενάρια γύρω από την Γκίλφοϊλ

Η συζήτηση επεκτάθηκε στον Κάθετο Διάδρομο και στα σενάρια που ο Καλεντερίδης συνέδεσε με την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ και ανταγωνιστικά συμφέροντα στην περιοχή.

Η Αθανασιάδου διατύπωσε ρητή επιφύλαξη ως προς την εξαγωγή συμπερασμάτων για παρασκηνιακές μεθοδεύσεις. Επισήμανε ότι δεν διαθέτει πρόσβαση στα κέντρα αποφάσεων και ότι ούτε τα δημοσιεύματα που συζητούν τέτοια ενδεχόμενα επιτρέπουν βεβαιότητες. Έθεσε ως ουσιαστικό ερώτημα το πώς δρα η ίδια η Ελλάδα μέσα σε αυτόν τον ανταγωνισμό.

Πολιτισμός, παραγωγή και αποτροπή

Επικαλούμενη τη σκέψη του Παναγιώτη Κονδύλη, η προσκεκλημένη υποστήριξε ότι η οικονομία, η πολιτική και η στρατιωτική ισχύς συνδέονται στενά. Έδωσε έμφαση στην παραγωγική ανασυγκρότηση, στην αμυντική βιομηχανία, στην έρευνα και στην καινοτομία, καθώς και στην ανάγκη ενός κράτους ικανού να αποτρέπει τον πόλεμο.

Παράλληλα, ανέδειξε τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας, τη συνεργασία με την ομογένεια, τα θερινά σχολεία και τις πανεπιστημιακές ανταλλαγές ως πεδία άσκησης πολιτιστικής πολιτικής. Ο Καλεντερίδης μετέφερε σχετικές εμπειρίες από τη Βοστόνη, περιγράφοντας ενδιαφέρον ακαδημαϊκών για συνεργασίες στην Ελλάδα και εμπόδια στην υλοποίησή τους.

Ξεχωριστή αναφορά έγινε στη Θεσσαλονίκη και στις δυνατότητές της ως βαλκανικού κέντρου εκπαίδευσης και συνεργασίας. Η Αθανασιάδου συνέδεσε αυτές τις προοπτικές με τη λειτουργία των μεταφορικών υποδομών και την αξιοποίηση των νέων επιστημόνων. Η θέση που διατύπωσε ήταν σαφής: ο πολιτισμός αποτελεί οργανικό μέρος της εθνικής στρατηγικής και χρειάζεται θεσμούς, ανθρώπους και υποδομές για να μετατραπεί σε ισχύ.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και τα ναρκωτικά μέχρι τον χρυσό, τους πολύτιμους λίθους και τα όπλα, τα δίκτυα λαθρεμπορίου στις παραμεθόριες περιοχές Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν φέρονται να λειτουργούν με την ανοχή ή και τη συμμετοχή παραγόντων των κρατικών μηχανισμών. Η παράνομη οικονομία δεν αποτελεί απλώς εγκληματική δραστηριότητα, αλλά μηχανισμό επιβίωσης, πολιτικής επιρροής και ελέγχου ολόκληρων περιοχών.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μια διαφορετική διάσταση του λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν αναδεικνύει ο αναλυτής πληροφοριών και ειδικός σε ζητήματα αντιτρομοκρατίας Ajmal Sohail, σε άρθρο γνώμης που δημοσιεύθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2026 στο EurAsia Review.

Με τίτλο «Why Powerful Interests Continue To Protect Smuggling Networks Across Iran, Pakistan, And Afghanistan», ο Sohail υποστηρίζει ότι το λαθρεμπόριο στην περιοχή δεν επιβιώνει μόνο εξαιτίας της αδυναμίας των κρατών να ελέγξουν τα σύνορά τους. Αντιθέτως, σύμφωνα με την ανάλυσή του, έχει εξελιχθεί σε μια παραοικονομία που εξυπηρετεί οικονομικά, πολιτικά και στρατηγικά συμφέροντα ισχυρών παραγόντων.

Το σημαντικότερο στοιχείο της προσέγγισής του είναι ότι αμφισβητεί την παραδοσιακή αντίληψη σύμφωνα με την οποία τα κράτη επιθυμούν να καταπολεμήσουν το λαθρεμπόριο, αλλά δεν διαθέτουν τα απαραίτητα μέσα.

Όπως υποστηρίζει, σε αρκετές περιπτώσεις τμήματα της κρατικής διοίκησης, των τελωνειακών υπηρεσιών και των μηχανισμών ασφαλείας αποκομίζουν οφέλη από τη διατήρηση αυτής της κατάστασης.

Βαλουχιστάν: Η καρδιά μιας τεράστιας παράνομης οικονομίας

Στο επίκεντρο βρίσκεται το Βαλουχιστάν, η εκτεταμένη περιοχή που συνδέει γεωγραφικά το Πακιστάν με το Ιράν και το Αφγανιστάν.

Πρόκειται για έναν χώρο ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας, ο οποίος χαρακτηρίζεται από οικονομική υπανάπτυξη, περιορισμένη κρατική παρουσία, εθνοτικές και φυλετικές αντιπαραθέσεις και μακροχρόνια δράση ένοπλων οργανώσεων.

Σύμφωνα με το EurAsia Review, μέσα σε αυτό το περιβάλλον έχουν δημιουργηθεί δίκτυα που διακινούν καύσιμα, ναρκωτικά, όπλα, ξυλεία, πολύτιμους λίθους, χρυσό, μάρμαρο και άλλα εμπορεύματα.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο Bahramcha, στην αφγανική επαρχία Χελμάντ, καθώς και στον διάδρομο Shin Nari, στην περιοχή Arghistan του Αφγανιστάν. Τα συγκεκριμένα σημεία περιγράφονται ως σημαντικοί κόμβοι που συνδέουν τοπικούς διακινητές με μεγαλύτερα περιφερειακά και διεθνή εμπορικά δίκτυα.

Η ιδιαιτερότητα αυτών των κυκλωμάτων είναι η δυνατότητά τους να προσαρμόζονται στις επιχειρήσεις καταστολής.

Όταν οι αρχές ενισχύουν τους ελέγχους στο λαθρεμπόριο καυσίμων, οι διακινητές μπορούν να στραφούν σε άλλες πηγές κέρδους, όπως οι πολύτιμοι λίθοι ή τα μεταλλεύματα. Όταν αυξάνεται η πίεση στη διακίνηση ναρκωτικών, ενισχύεται η δραστηριότητα σε διαφορετικούς τομείς του παράνομου εμπορίου.

Αυτή η διαφοροποίηση, επισημαίνει ο αναλυτής, καθιστά τα δίκτυα εξαιρετικά ανθεκτικά.

Οι καταγγελίες για εμπλοκή στρατιωτικών και υπηρεσιών ασφαλείας

Το πλέον αιχμηρό σημείο του δημοσιεύματος αφορά τον ρόλο κρατικών παραγόντων στην προστασία του λαθρεμπορίου.

Ο Sohail υποστηρίζει ότι η διακίνηση μεγάλων φορτίων καυσίμων, ξυλείας, χρυσού και άλλων εμπορευμάτων μέσα από αυστηρά επιτηρούμενες παραμεθόριες ζώνες δύσκολα θα μπορούσε να πραγματοποιείται σε τέτοια κλίμακα χωρίς κάποιο επίπεδο θεσμικής ανοχής.

Κατά την εκτίμησή του, τμήματα τοπικών διοικήσεων, συνοριακών δυνάμεων, τελωνείων, υπηρεσιών πληροφοριών και παραγόντων που συνδέονται με στρατιωτικούς μηχανισμούς ενδέχεται να αποκομίζουν οφέλη από τη συγκεκριμένη οικονομική δραστηριότητα.

Οι μηχανισμοί που περιγράφει περιλαμβάνουν τη διαφθορά, την επιλεκτική εφαρμογή της νομοθεσίας, την άτυπη φορολόγηση παράνομων φορτίων και την πολιτική προστασία συγκεκριμένων δικτύων.

Ιδιαίτερα στο πακιστανικό Βαλουχιστάν, ο αναλυτής υποστηρίζει ότι ορισμένοι παράγοντες ασφαλείας μπορεί να αντιμετωπίζουν το λαθρεμπόριο όχι μόνο ως πηγή οικονομικού κέρδους, αλλά και ως εργαλείο διαχείρισης των σχέσεων με τοπικές φυλές και ομάδες επιρροής.

Με αυτόν τον τρόπο διαμορφώνεται μια αντίφαση: ενώ επισήμως το πακιστανικό κράτος χαρακτηρίζει το λαθρεμπόριο απειλή για την εθνική ασφάλεια, ορισμένοι παράγοντες φέρονται να θεωρούν ότι η παράνομη οικονομία συμβάλλει στη διατήρηση τοπικών ισορροπιών.

Πρέπει να σημειωθεί ότι το άρθρο αποτελεί ανάλυση γνώμης και δεν παραθέτει συγκεκριμένες δικαστικές αποφάσεις ή ονομαστικά στοιχεία αξιωματούχων που να αποδεικνύουν κάθε επιμέρους ισχυρισμό περί εμπλοκής κρατικών υπηρεσιών.

Γιατί οι επιχειρήσεις καταστολής δεν έχουν μόνιμο αποτέλεσμα

Σύμφωνα με τον Sohail, η διατήρηση αυτών των συμφερόντων εξηγεί γιατί πολλές επιχειρήσεις κατά του λαθρεμπορίου αποδεικνύονται προσωρινές.

Οι αρχές ανακοινώνουν συλλήψεις, κατασχέσεις και εντατικοποίηση των συνοριακών ελέγχων, ωστόσο οι υποδομές και οι σχέσεις που επιτρέπουν στο παράνομο εμπόριο να λειτουργεί συχνά παραμένουν άθικτες.

Οι διακινητές αλλάζουν διαδρομές, χρησιμοποιούν νέους μεσάζοντες και μεταφέρουν τις δραστηριότητές τους σε γειτονικές περιοχές.

Κατά τον αναλυτή, αυτό το φαινόμενο μπορεί να υποδηλώνει ότι σε ορισμένες περιπτώσεις ο πραγματικός στόχος δεν είναι η πλήρης εξάλειψη του λαθρεμπορίου, αλλά ο έλεγχος και η ρύθμισή του από όσους διαθέτουν ισχύ στο τοπικό σύστημα.

Ιρανικά καύσιμα, χρυσός και πολύτιμοι λίθοι

Σημαντικό οικονομικό σκέλος της παράνομης δραστηριότητας αποτελεί η διακίνηση ιρανικών καυσίμων προς το Πακιστάν.

Η διαφορά στις τιμές και οι ιδιαίτερες συνθήκες της περιφερειακής αγοράς δημιουργούν κίνητρα για τη μεταφορά καυσίμων εκτός των νόμιμων εμπορικών μηχανισμών.

Ο Sohail επισημαίνει ότι η δραστηριότητα αυτή υπονομεύει την επίσημη αγορά ενέργειας του Πακιστάν, ενώ δημιουργεί σημαντικά έσοδα για τα δίκτυα των διακινητών.

Παράλληλα, ο χρυσός και οι πολύτιμοι λίθοι προσφέρουν δυνατότητες αποθήκευσης πλούτου και μεταφοράς αξίας έξω από το τραπεζικό σύστημα.

Αυτή η πρακτική έχει ιδιαίτερη σημασία για οικονομικούς παράγοντες που επιδιώκουν να παρακάμψουν χρηματοπιστωτικούς περιορισμούς ή κυρώσεις.

Το παράνομο εμπόριο ξυλείας, μαρμάρου και όνυχα συμπληρώνει την εικόνα μιας οικονομίας που λειτουργεί σε μεγάλο βαθμό εκτός των επίσημων φορολογικών και ρυθμιστικών μηχανισμών.

Η σύνδεση του λαθρεμπορίου με τις ένοπλες οργανώσεις

Η ανάλυση προχωρά πέρα από το οικονομικό επίπεδο και εξετάζει τις επιπτώσεις στην περιφερειακή ασφάλεια.

Οι ίδιοι διάδρομοι που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά εμπορευμάτων μπορούν να αξιοποιηθούν για τη διακίνηση όπλων, χρημάτων και προσώπων που σχετίζονται με ένοπλες ή εξτρεμιστικές οργανώσεις.

Σύμφωνα με τον Sohail, τα εγκληματικά κυκλώματα και οι βίαιοι μη κρατικοί δρώντες δεν λειτουργούν πάντοτε ανεξάρτητα μεταξύ τους.

Μπορούν να χρησιμοποιούν κοινές υποδομές μεταφορών, άτυπα χρηματοπιστωτικά συστήματα, μεσάζοντες και διεφθαρμένους κρατικούς παράγοντες.

Αυτό σημαίνει ότι η παράνομη οικονομία μπορεί να δημιουργεί ένα περιβάλλον από το οποίο επωφελούνται οργανώσεις που επιδιώκουν την αποσταθεροποίηση της περιοχής.

Δεν συνεπάγεται, πάντως, ότι κάθε διακινητής ή κάθε τοπική κοινότητα που εξαρτάται από το άτυπο εμπόριο συνδέεται με την τρομοκρατία. Η ανάλυση αναδεικνύει κυρίως την ύπαρξη κοινών διαδρομών και μηχανισμών που μπορούν να αξιοποιηθούν από διαφορετικούς παράνομους δρώντες.

Το μεγάλο παράδοξο: Το λαθρεμπόριο ως μέσο επιβίωσης

Μία από τις σημαντικότερες επισημάνσεις του άρθρου αφορά την κοινωνική διάσταση του φαινομένου.

Σε πολλές παραμεθόριες περιοχές, η επίσημη οικονομία δεν μπορεί να προσφέρει επαρκείς θέσεις εργασίας ή σταθερά εισοδήματα.

Ως αποτέλεσμα, χιλιάδες οικογένειες εξαρτώνται άμεσα ή έμμεσα από το διασυνοριακό εμπόριο, τις μεταφορές, τις αποθήκες, τις υπηρεσίες προστασίας και τα άτυπα χρηματοπιστωτικά δίκτυα.

Η ξαφνική εξάλειψη αυτών των δραστηριοτήτων, χωρίς τη δημιουργία νόμιμων οικονομικών εναλλακτικών, θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρές κοινωνικές αντιδράσεις.

Κατά τον Sohail, αυτή η εξάρτηση αποτελεί ακόμη έναν λόγο για τον οποίο κρατικοί και τοπικοί παράγοντες αποφεύγουν την πλήρη σύγκρουση με το παράνομο οικονομικό σύστημα.

Μία εκτεταμένη καταστολή θα μπορούσε να στερήσει το εισόδημα από ολόκληρες κοινότητες και να ενισχύσει τις δυνατότητες στρατολόγησης εγκληματικών ή ένοπλων οργανώσεων.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο τα σύνορα, αλλά η διακυβέρνηση

Το βασικό συμπέρασμα της ανάλυσης είναι ότι το λαθρεμπόριο στη μεθόριο Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αποκλειστικά με περισσότερες περιπολίες, συνοριακούς φράχτες και συλλήψεις.

Ο αναλυτής θεωρεί αναγκαία τη δημιουργία πραγματικών μηχανισμών λογοδοσίας, την αντιμετώπιση των σχέσεων διαφθοράς και πολιτικής προστασίας, καθώς και την ανάπτυξη νόμιμων οικονομικών δραστηριοτήτων στις παραμεθόριες περιοχές.

Η γεωπολιτική σημασία αυτής της προσέγγισης είναι ιδιαίτερη.

Σε μια περιοχή όπου συνυπάρχουν μακροχρόνιες συγκρούσεις, αδύναμοι διοικητικοί μηχανισμοί, ισχυρές τοπικές δομές εξουσίας και διεθνή οικονομικά συμφέροντα, το λαθρεμπόριο μπορεί να λειτουργεί ως παράλληλο σύστημα διακυβέρνησης.

Δεν αποτελεί απλώς μια παρανομία που διαπράττεται εναντίον του κράτους. Σύμφωνα με τον Sohail, σε ορισμένες περιπτώσεις συντηρείται ακριβώς επειδή εξυπηρετεί συμφέροντα ανθρώπων που βρίσκονται κοντά στους μηχανισμούς κρατικής εξουσίας.

Το κεντρικό ερώτημα που θέτει το δημοσίευμα δεν είναι γιατί οι κυβερνήσεις αδυνατούν να σταματήσουν τα κυκλώματα, αλλά ποιοι ωφελούνται από τη διατήρησή τους.

Και όσο οι οικονομικές και πολιτικές συνθήκες που τα προστατεύουν παραμένουν αναλλοίωτες, το τρίγωνο Ιράν–Πακιστάν–Αφγανιστάν θα εξακολουθεί, κατά την εκτίμηση του αναλυτή, να αποτελεί χώρο όπου το οργανωμένο έγκλημα, η τοπική εξουσία και οι ανάγκες επιβίωσης των πληθυσμών διαπλέκονται.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός11 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις12 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO12 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO12 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή