Τον κίνδυνο να προχωρήσει το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου μέσα από μια διαδικασία «δημιουργικής ασάφειας», η οποία θα επιτρέψει στην Τουρκία να παρουσιάσει τις εξελίξεις ως αποδοχή των απαιτήσεών της, ανέδειξε ο Σάββας Καλεντερίδης, κατά την παρέμβασή του στη «Ναυτεμπορική».

Όπως υποστήριξε, το κρίσιμο ζήτημα είναι οι όροι με τους οποίους θα εκτελεστεί το έργο και το ενδεχόμενο οι διπλωματικές συνεννοήσεις να αφήσουν πίσω τους έγγραφα και διαδικασίες που η Άγκυρα θα μπορεί να επικαλεστεί στο μέλλον.

Το μήνυμα της «Ευνομίας» νοτίως του Καστελλόριζου

Ο Σάββας Καλεντερίδης αναφέρθηκε αρχικά στην περιοχή που δεσμεύτηκε από την Ελλάδα νοτίως του Καστελλόριζου για την πολυεθνική άσκηση «Ευνομία», από τις 19 έως τις 22 Οκτωβρίου, με τη συμμετοχή Ελλάδας, Γαλλίας, Ιταλίας και Κυπριακής Δημοκρατίας.

Σύμφωνα με την περιγραφή του, η περιοχή περιλαμβάνει και τμήμα της διαδρομής του καλωδίου. Στάθηκε ιδιαίτερα στον συμβολισμό των προγραμματισμένων πυρών, εκτιμώντας ότι εκπέμπουν μήνυμα αποφασιστικότητας προς την Τουρκία και τη διεθνή κοινότητα, ενόψει των ερευνών για την ηλεκτρική διασύνδεση.

Η Άγκυρα, όπως ανέφερε, απάντησε με αντι-NAVTEX, επιχειρώντας να αμφισβητήσει την ελληνική αναγγελία. Παράλληλα, επικαλέστηκε δημοσιεύματα του τουρκικού Τύπου που άφηναν ανοικτό το ενδεχόμενο έντασης κατά τη διεξαγωγή των πυρών.

Διπλή τουρκική αμφισβήτηση

Στη συνέχεια περιέγραψε δεύτερη τουρκική αντίδραση, αυτή τη φορά απέναντι σε NAVTEX της Κυπριακής Δημοκρατίας για έρευνες που αφορούν διαφορετικό καλώδιο, σε διαδρομή από τη θαλάσσια περιοχή νοτίως της Κύπρου προς την Κρήτη.

Όπως σημείωσε, η διαδρομή αυτή συμπίπτει με εκείνη που πρόκειται να ακολουθηθεί για τις εργασίες της ηλεκτρικής διασύνδεσης. Κατά τον ίδιο, η τουρκική αντίδραση συνοδεύτηκε από απαξιωτικές αναφορές στην Κυπριακή Δημοκρατία και επίκληση του ρόλου της Τουρκίας ως εγγυήτριας δύναμης.

Ο Καλεντερίδης συνέδεσε τις δύο κινήσεις με την επιμονή της Άγκυρας στις διεκδικήσεις της, τις οποίες χαρακτήρισε «γαλάζια παράνοια».

Η γαλλική διακοίνωση και τα ερωτήματα για το καλώδιο

Για τη Nexans, ο αναλυτής επικαλέστηκε δημοσιεύματα σύμφωνα με τα οποία η γαλλική εταιρεία είχε υποβάλει αίτημα προς το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών για την έκδοση NAVTEX, προκειμένου να προχωρήσουν οι έρευνες πριν από την πόντιση.

Εκτίμησε, παράλληλα, ότι η περιορισμένη αυτοτελής αναφορά στο θέμα από την τουρκική πλευρά ενδέχεται να συνδέεται με συζητήσεις μεταξύ Γαλλίας και Τουρκίας.

Επικαλούμενος ρεπορτάζ του δημοσιογράφου Νίκου Μελέτη, ανέφερε ότι το γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών είχε αποστείλει ρηματική διακοίνωση προς την Ελλάδα, την Τουρκία και την Κυπριακή Δημοκρατία για τις επικείμενες εργασίες.

Εκεί εντόπισε τον βασικό κίνδυνο: να μπορεί η Αθήνα να υποστηρίξει ότι το έργο προχώρησε χωρίς να ικανοποιηθούν οι τουρκικές απαιτήσεις, ενώ η Άγκυρα θα δίνει διαφορετική ερμηνεία στις διαδικασίες που προηγήθηκαν.

«Γιατί δεν έστειλε και στην Αλγερία;»

Ο Καλεντερίδης αμφισβήτησε τη σκοπιμότητα της αποστολής της διακοίνωσης στην Τουρκία, επισημαίνοντας ότι πρόκειται για διπλωματικό έγγραφο που παραμένει στα αρχεία. Κατά την εκτίμησή του, μια τέτοια κίνηση μπορεί να αξιοποιηθεί από την Άγκυρα για να υποστηρίξει ότι διαθέτει λόγο στην περιοχή διέλευσης του καλωδίου.

«Αλλιώς, γιατί δεν έστειλε και στην Αλγερία;», διερωτήθηκε χαρακτηριστικά.

Παράλληλα, άσκησε κριτική στην ελληνική διαχείριση, συνδέοντας την ανάληψη πρωτοβουλιών από τη γαλλική πλευρά με την επιδίωξη να προχωρήσει το έργο μέσω συνεννοήσεων που δεν θα αναλάβει απευθείας η Αθήνα.

Το αποτέλεσμα θα κριθεί και στο πεδίο

Κλείνοντας, εκτίμησε ότι, εφόσον ολοκληρωθεί η πόντιση, η κυβέρνηση θα προβάλει την εξέλιξη ως απόδειξη ότι δεν υποχώρησε έναντι της Τουρκίας.

Ωστόσο, κατά τον ίδιο, θα παραμένει το ερώτημα τι ακριβώς συμφωνήθηκε και αν η Άγκυρα θα συνεχίσει να επιχειρεί παρεμβάσεις στην ίδια θαλάσσια περιοχή. Η μελλοντική τουρκική συμπεριφορά στο πεδίο θα δείξει, όπως υπογράμμισε, το πραγματικό αποτύπωμα των συνεννοήσεων.

Στο προσκήνιο επανέρχεται το ζήτημα της αναγνώρισης του χρόνου μάχιμης υπηρεσίας για τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, με νέα κοινοβουλευτική ερώτηση που κατέθεσε την Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2026 ο βουλευτής Λέσβου, Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου, Παναγιώτης Παρασκευαΐδης, προς την υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Νίκη Κεραμέως.

Στόχος της παρέμβασης είναι η επέκταση της λεγόμενης «μάχιμης πενταετίας» σε «μάχιμη επταετία», ώστε να αναγνωρίζονται επτά αντί πέντε έτη μάχιμης υπηρεσίας για το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων.

Η πρωτοβουλία βασίζεται στο αίτημα που έχει αναδείξει η Ένωση Στρατιωτικών Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου (ΕΣΠΕΕΛΕΣ), η οποία επισημαίνει την ανάγκη αναπροσαρμογής του συγκεκριμένου ασφαλιστικού δικαιώματος μετά τις αλλαγές στον απαιτούμενο χρόνο συντάξιμης υπηρεσίας.

Τι απάντησε ο Νίκος Δένδιας – Το ζήτημα εκτός αρμοδιότητας του ΥΠΕΘΑ

Είχε προηγηθεί η υπ’ αριθμ. 6810/8-7-2026 κοινοβουλευτική ερώτηση του Παναγιώτη Παρασκευαΐδη προς το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, με αντικείμενο την επέκταση της αναγνώρισης του πλασματικού χρόνου μάχιμης υπηρεσίας των στρατιωτικών.

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, απάντησε στις 12 Σεπτεμβρίου 2026, με το υπ’ αριθμ. Φ.900α/6810/531 έγγραφο του Νομικού Γραφείου του ΥΠΕΘΑ.

Στην απάντησή του αναφέρει χαρακτηριστικά:

«Σε απάντηση της σχετικής ερώτησης, σας γνωρίζω ότι το ζήτημα εκφεύγει των αρμοδιοτήτων του Υπουργείου, καθότι αφορά σε ασφαλιστική και συνταξιοδοτική πολιτική, για την οποία αρμόδιο είναι το Υπουργείο Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης».

Με τη συγκεκριμένη τοποθέτηση, ο Νίκος Δένδιας δεν τοποθετείται επί της ουσίας του αιτήματος για την αύξηση του αναγνωριζόμενου χρόνου μάχιμης υπηρεσίας. Περιορίζεται στη διευκρίνιση ότι το θέμα αποτελεί αντικείμενο ασφαλιστικής και συνταξιοδοτικής πολιτικής και, συνεπώς, αρμόδιο για την εξέτασή του είναι το υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης.

Η απάντηση αυτή οδήγησε στη νέα κοινοβουλευτική παρέμβαση προς τη Νίκη Κεραμέως, από την οποία ζητείται πλέον συγκεκριμένη τοποθέτηση για την προοπτική νομοθετικής ρύθμισης.

Από τα 25 στα 35 χρόνια υπηρεσίας χωρίς αντίστοιχη αύξηση της μάχιμης πενταετίας

Στην ερώτησή του, ο Παναγιώτης Παρασκευαΐδης αναδεικνύει τη δυσαναλογία που, σύμφωνα με το αίτημα των στρατιωτικών, δημιουργήθηκε από την αύξηση του απαιτούμενου χρόνου πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας.

Όπως επισημαίνεται στο σχετικό έγγραφο, βάσει του άρθρου 40 του Π.Δ. 169/2007 προβλέπεται αναγνώριση μάχιμης πενταετίας στα 25 έτη πραγματικής υπηρεσίας.

Στη συνέχεια, με τον Ν. 3865/2010, αυξήθηκε ο απαιτούμενος χρόνος πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας στα 35 έτη, χωρίς να υπάρξει αντίστοιχη αναπροσαρμογή του αναγνωριζόμενου χρόνου μάχιμης υπηρεσίας.

Αυτή ακριβώς η διαφορά αποτελεί τον πυρήνα του αιτήματος που προωθεί η ΕΣΠΕΕΛΕΣ.

Σύμφωνα με τη συλλογιστική που παρουσιάζεται στην κοινοβουλευτική ερώτηση, η αύξηση των ετών υπηρεσίας θα πρέπει να συνοδευτεί από ανάλογη αύξηση του αναγνωριζόμενου χρόνου μάχιμης υπηρεσίας, ώστε να αποκατασταθεί η ασφαλιστική ισορροπία.

Ο βουλευτής χαρακτηρίζει τη σημερινή κατάσταση άδικη δυσαναλογία για τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, υποστηρίζοντας ότι η επέκταση της πενταετίας σε επταετία αποτελεί τόσο ζήτημα ασφαλιστικής δικαιοσύνης όσο και ηθικής αναγνώρισης της προσφοράς του στρατιωτικού προσωπικού.

Με καταβολή των προβλεπόμενων ασφαλιστικών εισφορών

Ιδιαίτερη σημασία έχει η διευκρίνιση που περιλαμβάνεται στην ερώτηση αναφορικά με τις ασφαλιστικές εισφορές.

Η προτεινόμενη επέκταση από τα πέντε στα επτά έτη δεν παρουσιάζεται ως αναγνώριση χρόνου χωρίς ασφαλιστική επιβάρυνση.

Αντίθετα, επισημαίνεται ότι τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων θα συνεχίσουν να καταβάλλουν το σύνολο των αναλογουσών ασφαλιστικών εισφορών, όπως προβλέπεται και με το σημερινό καθεστώς.

Η συγκεκριμένη παράμετρος προβάλλεται ως στοιχείο της προτεινόμενης ρύθμισης, με το αίτημα να επικεντρώνεται στην αύξηση του χρόνου που μπορεί να αναγνωριστεί για συνταξιοδοτικούς σκοπούς.

Παρέμβαση της ΕΣΠΕΕΛΕΣ – Το θέμα έχει συζητηθεί και με την ΠΟΜΕΝΣ

Το αίτημα της μάχιμης επταετίας έχει τεθεί με το υπ’ αριθμ. 6/2026 έγγραφο της Ένωσης Στρατιωτικών Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου.

Σύμφωνα με την κοινοβουλευτική ερώτηση, το ζήτημα έχει απασχολήσει κατά το προηγούμενο διάστημα και τον διάλογο ανάμεσα στην πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας και την Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Στρατιωτικών (ΠΟΜΕΝΣ).

Με τη νέα παρέμβαση, το αίτημα μεταφέρεται στο υπουργείο Εργασίας, το οποίο καλείται πλέον να εξετάσει τη δυνατότητα νομοθετικής τροποποίησης για την επέκταση του αναγνωριζόμενου χρόνου μάχιμης υπηρεσίας.

Τα δύο κρίσιμα ερωτήματα προς την Κεραμέως

Στη νέα κοινοβουλευτική ερώτηση, ο Παναγιώτης Παρασκευαΐδης ζητά από την υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης να απαντήσει συγκεκριμένα:

Πρώτον, εάν υπάρχει σχεδιασμός για την αποκατάσταση της ασφαλιστικής δυσαναλογίας που προέκυψε μετά την επιμήκυνση του εργασιακού βίου και του χρόνου πραγματικής υπηρεσίας των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων.

Δεύτερον, εάν το υπουργείο προτίθεται να προχωρήσει στην απαραίτητη νομοθετική τροποποίηση, προκειμένου να επεκταθεί το δικαίωμα αναγνώρισης χρόνου υπηρεσίας από τα πέντε στα επτά έτη, καθιερώνοντας τη λεγόμενη «μάχιμη επταετία».

Στο υπουργείο Εργασίας η επόμενη κίνηση

Η νέα κοινοβουλευτική πρωτοβουλία επαναφέρει ένα σημαντικό συνταξιοδοτικό αίτημα των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, με επίκεντρο την προσαρμογή των αναγνωριζόμενων ετών μάχιμης υπηρεσίας στις μεταβολές που έχουν επέλθει στον χρόνο συνταξιοδότησης.

Η απάντηση του Νίκου Δένδια ξεκαθάρισε το ζήτημα της υπουργικής αρμοδιότητας, χωρίς να υπάρξει τοποθέτηση επί της προτεινόμενης αλλαγής.

Πλέον, η Νίκη Κεραμέως καλείται να διευκρινίσει εάν το υπουργείο Εργασίας εξετάζει την καθιέρωση της μάχιμης επταετίας και εάν προτίθεται να προωθήσει σχετική νομοθετική πρωτοβουλία.

Το ζήτημα παραμένει ανοικτό, καθώς μέχρι στιγμής, από τα συγκεκριμένα κοινοβουλευτικά έγγραφα, δεν προκύπτει κυβερνητική δέσμευση για την επέκταση του δικαιώματος.

Η απάντηση του υπουργείου Εργασίας αναμένεται να αποσαφηνίσει εάν το αίτημα των στρατιωτικών θα αποκτήσει προοπτική νομοθετικής υλοποίησης.

Γράφει ο Ταξίαρχος ε.α. Νικόλαος Μπόχτης

Η 28η Οκτωβρίου 1940 αποτελεί κομβικό σταθμό της Ελληνικής στρατιωτικής ιστορίας.

Στο Θέατρο Επιχειρήσεων Ηπείρου η VIII Μεραρχία, αμύνθηκε σθεναρά στην τοποθεσία Ελαίας-Καλαμά, αναχαίτισε τις υπέρτερες Ιταλικές δυνάμεις και αντεπιτέθηκε προελαύνοντας 50 χιλιόμετρα στην Βόρειο Ήπειρο, ανατρέποντας τον στρατηγικό σχεδιασμό της Ρώμης.

Η ένδοξη διαδρομή του υπόψη Σχηματισμού ξεκινά στους Βαλκανικούς Πολέμους, αποτελώντας πολύτιμη παρακαταθήκη για την 8η Μηχανοποιημένη Ταξιαρχία.

Ως ελάχιστη ένδειξη σεβασμού στους πεσόντες και τους άνδρες της VIII Mεραρχίας που κράτησαν ψηλά τις Πολεμικές Σημαίες, παρουσιάζεται η επιχειρησιακή της πορεία.

Έλληνες Στρατιώτες πριν την έφοδο στο Μπιζάνι ,1913. Πηγή ΓΕΣ.

Βαλκανικοί Πόλεμοι

Κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο, την 22 Δεκεμβρίου 1912, συγκροτήθηκε στη Φιλιππιάδα η Μεραρχία Ηπείρου, η οποία την 11Ιανουαρίου 1913 μετονομάστηκε σε VIII Μεραρχία με την παρακάτω συγκρότηση:

15 Σύνταγμα Πεζικού(ΣΠ).

2o Σύνταγμα Ευζώνων(ΣΕ).

Ανεξάρτητο Σύνταγμα Κρητών.

Δύο Ορειβατικές Πυροβολαρχίες.

Η πρώτη επιχείρηση στην οποία συμμετείχε ήταν η νικηφόρα επίθεση κατά των Τουρκικών δυνάμεων στο Μπιζάνι, για την απελευθέρωση των Ιωαννίνων, από 10 έως 21 Φεβρουαρίου 1913.

Την 28Φεβρουαρίου του ίδιου έτους ξεκίνησε την προέλασή της προς τη Βόρειο Ήπειρο και απελευθέρωσε διαδοχικά, την 3 Μαρτίου 1913 το Δέλβινο και το Αργυρόκαστρο, την 5 Μαρτίου το Τεπελένι και την 18 Μαρτίου την Κλεισούρα και την Πρεμετή.

Την 23 Ιουνίου 1913 κινήθηκε προς τη Θεσσαλονίκη και από εκεί στην Καβάλα. Τμήματα της Μεραρχίας νικώντας τις Βουλγαρικές δυνάμεις απελευθέρωσαν διαδοχικά, την 9 Ιουλίου 1913 το Παρανέστι, την 11 Ιουλίου τη Χρυσούπολη, την 12 Ιουλίου τους Τοξότες, την 13 Ιουλίου την Ξάνθη και την 14 Ιουλίου την Κομοτηνή και τον Εχίνο.

1914-1940

Η Μεραρχία παρέμεινε στη Μακεδονία (Λαγκαδά) έως τον Ιούνιο του 1916, οπότε μεταστάθμευσε διαδοχικά στην Κέρκυρα, στην Πρέβεζα και στο Αγρίνιο. Επανήλθε στην Ήπειρο τον Ιούλιο του 1917 συγκροτούμενη από τα 10,15,24 και 32 Συντάγματα Πεζικού.

Το 1919 και το 1920 προέβη σε προπαρασκευαστικές ενέργειες για την ανακατάληψη της Βορείου Ηπείρου, αλλά τα σχέδια αναβλήθηκαν λόγω παρεμβάσεων των Μεγάλων Δυνάμεων.

Το 1920 τα 15 και 32 ΣΠ συμμετείχαν στη Μικρασιατική Εκστρατεία, με το πρώτο εξ αυτών, κατά την προέλαση προς την Πάνορμο, να απελευθερώνει το Μιχαλίτσι και την Κρεμαστή.

Από το 1922 έως το 1940, η VIII Μεραρχία παρέμεινε στα Ιωάννινα, με αποστολή την εξασφάλιση των συνόρων.

Οι επιχειρήσεις στην Ήπειρο, 28 Οκτωβρίου-13 Νοεμβρίου1940.Πηγή ΓΕΣ/ΔΙΣ.

Έπος 1940

Η κατάληψη της Αλβανίας από την Ιταλία, τον Απρίλιο του 1939, μετέβαλε το στρατηγικό περιβάλλον και η απειλή πολέμου άρχισε να αυξάνεται.

Ο Διοικητής της VIII Μεραρχίας, Υποστράτηγος Χαράλαμπος Κατσιμήτρος, αντιλήφθηκε την ανάγκη έγκαιρης αμυντικής οργάνωσης της τοποθεσίας Ελαίας-Καλαμά (Καλπάκι-Θεσπρωτία), η οποία παρά τις δυσχέρειες επιτεύχθηκε.

Την 5 Οκτωβρίου 1940, η Μεραρχία είχε ολοκληρώσει την επιστράτευση και είχε λάβει την προβλεπόμενη διάταξη.

Σύμφωνα με την απόφαση του Μεράρχου, το μείζον των δυνάμεων αναπτύχθηκε στο Καλπάκι με αποστολή να αμυνθεί άνευ ιδέας υποχωρήσεως και στη συνέχεια να αντεπιτεθεί.

Κατάσταση αντιπάλων – Διάταξη

Ιταλικές δυνάμεις

Στο XXV Σώμα Στρατού «Τσαμουριάς» υπάγονταν η 23η Μεραρχία «Φεράρα» στην περιοχή Μέρτζιανης-Πρεμετής, η 51η Μεραρχία «Σιένα» στην περιοχή Κονίσπολης – Δελβίνου – Αγίων Σαράντα, η 131η Τεθωρακισμένη Μεραρχία «Κενταύρων» στο Αργυρόκαστρο και Μεραρχία Ιππικού στην Κονίσπολη.

Συνολικά, διέθεταν 22 Τάγματα Πεζικού, 3 Συντάγματα Ιππικού, 61 πυροβολαρχίες και 90 άρματα μάχης με δύναμη περίπου 42.000 ανδρών.

Επιπλέον, στο Λεσκοβίκι, στον τομέα της Πίνδου, στάθμευε η 3η Μεραρχία Αλπινιστών «Τζούλια», με 5 Τάγματα Πεζικού, 7 Πυροβολαρχίες και Ίλη, συνολικής δύναμης περίπου 10.800 ανδρών.

Οι αεροπορικές δυνάμεις εκτιμώνται σε 400 αεροσκάφη (βομβαρδιστικά, διώξεως και παρατηρήσεως).

Ελληνικές δυνάμεις

Στη VIII Μεραρχία υπάγονταν το 10 ΣΠ στην Κέρκυρα, το 15 ΣΠ στα Ιωάννινα, το 24 ΣΠ στην Πρέβεζα και το 3/40 ΣΕ στην Άρτα. Η Μεραρχία ενισχύθηκε με το Στρατηγείο της ΙΙΙης Ταξιαρχίας Πεζικού, το 42 ΣΕ, το 39 ΣΕ και επιπλέον Μονάδες.

Συνολικά, διέθετε 15 Τάγματα Πεζικού, Ομάδα Αναγνωρίσεως(έφιππο Τάγμα) και 16 πυροβολαρχίες. Με δεδομένο ότι η δύναμη του Ελληνικού Στρατού στην μεθόριο με την Αλβανία (Ήπειρος- Δυτική Μακεδονία) ήταν 35.000 άνδρες, η VIII Mεραρχία εκτιμάται ότι διέθετε περίπου 18.000 άνδρες.

Στο Επταχώρι, εκτός της Περιοχής Ευθύνης της VIII Μεραρχίας, στάθμευε το Απόσπασμα Πίνδου, αποτελούμενο από το 51 ΣΠ (-) με 2 Τάγματα Πεζικού, Ίλη και Πυροβολαρχία, συνολικής δύναμης περίπου 2.000 ανδρών.

Στη Μεραρχία είχε διατεθεί ανεξάρτητο Σμήνος αεροσκαφών παρατηρήσεως.

Έλληνες Στρατιώτες πριν την έφοδο στο μέτωπο,1940.Πηγή Πολεμικό Μουσείο

Δευτέρα 28 Οκτωβρίου 1940

Την 28 05:30 Οκτωβρίου 1940, εκδηλώθηκε η Ιταλική επίθεση, με καταιγιστική προπαρασκευή πυροβολικού και έφοδο τμημάτων Πεζικού εναντίον των φυλακίων προκαλύψεως, τα οποία, αφού αρχικά αντιστάθηκαν, συμπτύχθηκαν. Από το πρώτο φως η εχθρική αεροπορία προσέβαλε αδιάκοπα και σε βάθος την Περιοχή Ευθύνης(ΠΕ) της Μεραρχίας.

Ταυτόχρονα, αποσπάσματα Μηχανικού εκτέλεσαν επιτυχώς τις σχεδιασμένες καταστροφές γεφυρών και οδών, πλην της γέφυρας Μπουραζανίου.

Οι φίλιες δυνάμεις επιβράδυναν τον εχθρό έως την 1 Νοεμβρίου στην κύρια αμυντική τοποθεσία Ελαίας-Καλαμά (Καλπάκι-Θεσπρωτία).

Την 2 Νοεμβρίου εκδηλώθηκε σφοδρή Ιταλική επίθεση, η οποία αποκρούστηκε σθεναρά σε ολόκληρη την ΠΕ της Μεραρχίας και την 8 του ιδίου μήνα η εχθρική δραστηριότητα εξασθένησε.

Την 9 Νοεμβρίου οι Ιταλικές δυνάμεις μετέπεσαν σε αμυντικές επιχειρήσεις.

Εν τω μεταξύ, ανατολικότερα, στον τομέα της Πίνδου, παρά την πείσμονα αντίσταση των περιορισμένων Ελληνικών δυνάμεων, αυτές συμπτύχθηκαν την 30Οκτωβρίου και οι Ιταλοί διείσδυσαν έως τα χωριά Φούρκα και τη Λυκόραχη. Παρά την αρχική δυσμενή εξέλιξη, κατόπιν ανασυγκρότησης και ενίσχυσης του Αποσπάσματος Πίνδου, εκδηλώθηκε αντεπίθεση την 1 Νοεμβρίου και έως την 13 Νοεμβρίου ανακαταλήφθηκε το εθνικό έδαφος.

Την 14 Νοεμβρίου η VIII Μεραρχία, με διαταγή του Α΄ Σώματος Στρατού, εκδήλωσε αντεπίθεση στο σύνολο του τομέα της. Με σκληρό αγώνα και καταδιώκοντας τον εχθρό, την 7Δεκεμβρίου αποκατέστησε το εθνικό έδαφος και εισήλθε στη Βόρειο Ήπειρο, καταλαμβάνοντας τα υψώματα 669 και Μπουράτο, καθώς και το χωριό Λιμπόχοβο.

Κατόπιν, λόγω απωλειών τέθηκε εφεδρεία του Α΄ Σώματος Στρατού(Α΄ΣΣ) έως την 30 Δεκεμβρίου 1940, οπότε εισήλθε εκ νέου στον αγώνα αντικαθιστώντας την IV Mεραρχία και αφού ανέλαβε διάφορες επιθετικές αποστολές στη Βόρειο Ήπειρο υπό δυσμενέστατες καιρικές συνθήκες, εγκαταστάθηκε αμυντικά νοτίως Τεπελενίου στο ύψωμα Κουρβελέσι.

Από 14 έως 16 Απριλίου 1941 η Μεραρχία θα δώσει την τελευταία μεγάλη μάχη στην τοποθεσία Νιβίτσα–Μάλι Σπατ και θα αντιμετωπίσει επιτυχώς τη σφοδρή επίθεση των Ιταλικών δυνάμεων.

Την 16Απριλίου 1941 λόγω της Γερμανικής εισβολής, διατάχθηκε η σύμπτυξή της, η οποία παρά την εχθρική πίεση, διεξήχθη με πειθαρχία σε διαδοχικές τοποθεσίες έως την Κακαβιά που αφίχθη την 20 Απριλίου.

Την 21 Απριλίου λόγω της ανακωχής, καθορίσθηκε η απόσυρση της Μεραρχίας νοτίως στo χωριό Κτίσματα, η οποία ολοκληρώθηκε την 28 Απριλίου1941 με την αποστράτευσή της στη Φιλιππιάδα.

Οι απώλειές την υπόψη περίοδο ήταν:

Νεκροί: 41 αξιωματικοί και 458 οπλίτες.

Τραυματίες: 74 αξιωματικοί και 2.255 οπλίτες.

Αγνοούμενοι: 84.

Παγόπληκτοι: 1.516.

Ιστορική Πολεμική Σημαία 3/40ΣΕ.Πηγή,Πολεμικό Μουσείο.

Εμφύλιος Πόλεμος 1945 – 1949

Την 18 Μαρτίου 1946, με διαταγή του ΓΕΣ, συγκροτήθηκε η Μεραρχία Εθνοφυλακής Κερκύρας, η οποία μετακινήθηκε στα Ιωάννινα και μετονομάστηκε σε VIII Μεραρχία.

Στη Μεραρχία υπήχθησαν από συγκροτήσεώς τους:

Η 74η Ταξιαρχία, με έδρα το Μεσολόγγι, αποτελούμενη από τα 627, 628 και 629Τάγματα Πεζικού (ΤΠ).

Η 75η Ταξιαρχία, με έδρα την Κόνιτσα, αποτελούμενη από τα 582, 583 και 584 ΤΠ.

Η 76η Ταξιαρχία, αρχικά ως 84 Στρατιωτική Περιοχή με έδρα την Πρέβεζα, αποτελούμενη από τα 581, 582, 611 και 625 ΤΠ.

Οι παραπάνω οργανικοί Σχηματισμοί της Μεραρχίας με μετακινήσεις των Στρατηγείων και των Μονάδων τους, μαζί με την 43 Ταξιαρχία, διεξήγαγαν σκληρούς αγώνες και συμμετείχαν, κατά περίπτωση, σε επιχειρήσεις, με σημαντικότερες τις ακόλουθες:

Μάχη Μετσόβου: 18-31 Οκτωβρίου 1947.

Μάχη Κόνιτσας: 25 Δεκεμβρίου 1947-7 Ιανουαρίου 1948.

Μάχες Μουργκάνας: 25 Φεβρουαρίου-5 Μαρτίου 1948 και 8-14 Σεπτεμβρίου 1948.

Μάχες Γράμμου: 2-30 Αυγούστου 1949.

Οι απώλειες την υπόψη περίοδο ήταν :

Νεκροί: 25 αξιωματικοί και 318 οπλίτες.

Τραυματίες: 95 αξιωματικοί και 957 οπλίτες.

Αγνοούμενοι: 248.

Μετά την εύρεση το 1971 πλησίον του χωρίου Τσαμαντά σε ομαδικό τάφο των σκελετών 120 εκτελεσθέντων ανδρών του 611ΤΠ που είχαν καταγραφεί ως αγνοούμενοι, οι προαναφερθείσες απώλειες διαφοροποιούνται ανάλογα λόγω του ότι αναφέρονται προγενέστερα, σύμφωνα με τον ΣΚ900-36(1966).

Άνδρες της 8ηςΜ/Π ΤΑΞ στην ΤΑΜΣ «Δυναμική Αντίδραση». Πηγή ΓΕΣ.

Παρόν και Μέλλον – 8η Μηχανοποιημένη Ταξιαρχία

Η ιστορική πορεία της VIII Μεραρχίας συνεχίστηκε με διαδοχικές οργανωτικές μεταβολές και τον Μάρτιο του 2014 αναδιοργανώθηκε σε 8η Μηχανοποιημένη Ταξιαρχία, 8 Μ/Π ΤΑΞ «VIII ΜΠ ΗΠΕΙΡΟΥ».

Η 8η Μ/Π ΤΑΞ διατηρεί την έδρα της στα Ιωάννινα και το Στρατηγείο της στο ιστορικό κτίριο που στεγαζόταν το αντίστοιχο της VIII Mεραρχίας το 1913 και το 1940, ενώ το έμβλημά της απεικονίζει ταύρο σε στεφάνη δρυός και φέρει την επιγραφή ΟΧΙ.

Κύρια αποστολή της, σύμφωνα με δημοσίευμα του ΓΕΣ, είναι η εξασφάλιση της εδαφικής ακεραιότητας της περιοχής της Ηπείρου, της νήσου Κέρκυρας, των Παξών και των Διαποντίων νήσων. H υπόψη αποστολή μεταξύ άλλων υλοποιείται με μόνιμη ή περιοδική επάνδρωση Επιτηρητικών Φυλακίων από τους Οθωνούς έως το Πληκάτι.

Η γεωστρατηγική θέση της Ηπείρου, λόγω της γειτνίασης με την Αλβανία, την εγγύτητά στα Δυτικά Βαλκάνια, των οδικών αξόνων, των λιμένων και των Διαποντίων Νήσων, αναδεικνύει διαχρονικά τον ιδιαίτερο ρόλο της περιοχής καθιστώντας την ευαίσθητη για την εθνική άμυνα και ασφάλεια.

Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας σε επίσκεψη του την 1Φεβρουαρίου2025 στο Στρατηγείο της 8ης Μ/Π ΤΑΞ, δήλωσε ότι στο πλαίσιο της «Ατζέντας 2030» επιδιώκεται η δημιουργία ευέλικτου Σχηματισμού, με σύγχρονο εξοπλισμό και ισχύ πυρός, ικανό να ανταποκρίνεται στις νέες μορφές απειλών, παραδοσιακών και υβριδικών, αποτελώντας δύναμη αποτροπής που διαφυλάττει τα κυριαρχικά μας δικαιώματα.

Επιτηρητικό Φυλάκιο Οθωνών. Πηγή ΓΕΕΘΑ.

Η εκπαίδευση του προσωπικού, η προσαρμογή των μέσων και των διαδικασιών στις νέες επιχειρησιακές απαιτήσεις αποτελούν εχέγγυα για την εκτέλεση της αποστολής. Σε αυτό το πλαίσιο βρίσκονται σε εξέλιξη εργασίες δημιουργίας πρότυπου ΚΕΝ με αίθουσες εξομοιωτών βολής, χειρισμού drones /FPV και σύγχρονες εγκαταστάσεις διαβίωσης.

Παράλληλα, η οργανωμένη και εκπαιδευμένη Εφεδρεία σε συνέργεια με την δυναμική Εθνοφυλακή και τη συχνή εκτέλεση ΤΑΜΣ με μεγάλη συμμετοχή, ενισχύουν περαιτέρω την επιχειρησιακή ικανότητα.

Η συνδρομή στην Πολιτική Προστασία, η καταστροφή από τους πυροτεχνουργούς ανευρεθέντων πυρομαχικών, η διάθεση ιατρών και άλλες δράσεις στην παραμεθόριο, αναδεικνύουν τον κοινωνικό ρόλο των Ενόπλων Δυνάμεων και ενισχύουν τους διαχρονικούς δεσμούς της 8ης Μ/Π ΤΑΞ με την κοινωνία της Ηπείρου και της Κέρκυρας.

Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται και στη διατήρηση και ανάδειξη της ιστορικής μνήμης με εκσυγχρονισμό των Στρατιωτικών Μουσείων Βαλκανικών Πολέμων και Καλπακίου και την εφαρμογή ψηφιακής περιήγησης, τη συντήρηση των υφιστάμενων και ανέγερση νέων μνημείων. Την 21Νοεμβρίου 2025 στο Στρατηγείο της 8ηςΜ/Π ΤΑΞ πραγματοποιήθηκαν τα αποκαλυπτήρια των προτομών του Ταγματάρχη Βελισσαρίου και του Υποστρατήγου Κατσιμήτρου, εμβληματικών ηρώων του 1912 και του 1940.

Η ιστορία της VIII Μεραρχίας δεν αποτελεί απλώς αναδρομή σε ένδοξες σελίδες του παρελθόντος αλλά παρακαταθήκη ευθύνης, προσφοράς και συνέχειας.

Η 8η Μηχανοποιημένη Ταξιαρχία, διατηρώντας ζωντανή αυτή την παρακαταθήκη, αντιμετωπίζει αποφασιστικά τις σύγχρονες προκλήσεις με συνεχή προσαρμογή στις επιχειρησιακές απαιτήσεις, διασφαλίζοντας τη συνέχεια της ιστορικής της πορείας.

Ο σεβασμός της παράδοσης δεν εξαντλείται στην απόδοση τιμής στους πεσόντες, αποτελεί καθημερινή ευθύνη για την εκπαίδευση, την ετοιμότητα, την προσφορά στην κοινωνία και την προσήλωση στην αποστολή για την Πατρίδα.

Πηγές

ΥΠΕΘΑ, Επίσκεψη ΥΕΘΑ Ν. Δένδια στα Ιωάννινα, 1 Φεβρουαρίου 2025.

Στρατιωτικός Κανονισμός 900-38, Η Ιστορία της VIIIΜεραρχίας,ΓΕΣ,1966.

Αντιστρατήγου ε.α. Κατσιμήτρου Χαρ. Η Ήπειρος Προμαχούσα, ΓΕΣ, 1982.

Επίτομη Ιστορία του Ελληνοϊταλικού και Ελληνογερμανικού Πολέμου 1940–1941 – Επιχειρήσεις Στρατού Ξηράς, ΓΕΣ/ΔΙΣ, 1985.

Αρχεία Εμφυλίου Πολέμου(1944-1949), τόμοι 8,9 και13-16,ΓΕΣ/ΔΙΣ,1998.

Περιοδική Έκδοση, Στρατός και Ενημέρωση, τεύχος 44,ΓΕΣ/Δ3,2017.

Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τόμοι ΙΕ΄και ΙΣΤ΄, Εκδοτική Αθηνών, 2008.

Άρθρο Υπτγου ε.α.Ζαρκάδα Νικ,Η κατάληψη της Μουργκάνας,ΕΑΑΣ,2022.

Αρχική φωτογραφία: Στρατηγείο 8ης Μ/Π ΤΑΞ. Πηγή, Ηπειρωτικός Αγών,2025.