Διεθνή
Από το Ανακοινωθέν της Γενεύης έως το ψήφισμα 2254
του ψηφίσματος 2254 επιβεβαιώνουν ουσιαστικά εκείνους του Ανακοινωθέντος
της Γενεύης το οποίο υιοθετήθηκε πριν από τρία χρόνια. Οι δύο
μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις του κόσμου συμφωνούν για τη διατήρηση
της Αραβικής Δημοκρατίας της Συρίας, ενώ, οι ιμπεριαλιστές -στην πρώτη
γραμμή των οποίων είναι η Γαλλία- συνεχίζουν να ονειρεύονται την αλλαγή
του καθεστώτος με τη βία. Αλλά ο κόσμος έχει αλλάξει τα τελευταία
χρόνια και φαίνεται δύσκολο να εκτροχιαστεί πάλι αυτή η νέα συμφωνία
όπως είχε γίνει το 2012.
| Δαμασκός (Συρία)
| 21 décembre 2015
Οι σχέσεις Ουάσιγκτον-Μόσχας
μεταξύ τους, για δεύτερη φορά, και σύναψαν ένα ειρηνευτικό σχέδιο για τη
Συρία.
H πρώτη φορά ήταν κατά τη διάσκεψη της Γενεύης τον Ιούνιο του 2012 [1]. Επρόκειτο να φέρει την ειρήνη τόσο στη Συρία όσο και σε όλη τη Μέση Ανατολή με τη διαίρεση της περιοχής σε ζώνες επιρροής [2].
Ωστόσο, αυτή η συμφωνία σαμποταρίστηκε αμέσως από την υπουργό
Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον και την ομάδα της των «φιλελεύθερων γερακιών»
και «νεο-συντηρητικών». Παρομοίως, η Γαλλία διοργάνωσε σε λιγότερο από
δύο εβδομάδες αργότερα την αναβίωση του πολέμου, κατά τη διάσκεψη των
«Φίλων της Συρίας» στο Παρίσι [3] και μετά με την επιχείρηση «Ηφαίστειο της Δαμασκού και Σεισμός της Συρίας» [4].
Σε αυτή τη διένεξη προστέθηκε, στα τέλη του 2013, το πραξικόπημα στην
Ουκρανία. Και τα δύο γεγονότα σημάδεψαν την σχεδόν πλήρη αναστολή των
διπλωματικών σχέσεων μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας.
Η δεύτερη ήταν κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Τζον Κέρι στον Βλαντιμίρ Πούτιν στο Κρεμλίνο στις 15 Δεκεμβρίου 2015 [5].
Η συνάντηση αυτή ακολουθήθηκε αμέσως με τη συνεδρίαση της Υπάτης
Αρμοστείας της συριακής αντιπολίτευσης, και την έγκριση των ψηφισμάτων
2253 [6], που απαγορεύει τη χρηματοδότηση της Αλ Κάιντα και Daesh και 2254 [7],
που θεσμοθέτει τις προσπάθειες που αναλώθηκαν στη Γενεύη και τη Βιέννη
για τη Συρία. Προς γενική έκπληξη, η Υπάτη Αρμοστεία της αντιπολίτευσης
εξέλεξε, τον πρώην πρωθυπουργό της Συρίας μπάαθιστη Ριάντ Χιτζάμπ -ο
οποίος προέρχεται από μια φυλή παρούσα στην Αραβία- για να ηγηθεί της
αντιπροσωπείας της. Προς αποφυγή παρερμηνειών, ο Secretary of State Κέρι
δήλωσε στο Κρεμλίνο ότι η άποψη των Ηνωμένων Πολιτειών για τον πρόεδρο
αλ Άσσαντ δεν θα εμποδίσει την ψήφο των Σύρων, και ύστερα, διαβεβαίωσε
το Συμβούλιο Ασφαλείας ότι η «πολιτική διαδικασία δεν προσφέρει μια
επιλογή μεταξύ του Άσαντ και των Ντάες/Daech, αλλά ανάμεσα στον πόλεμο
και την ειρήνη».
Η αποχώρηση των Ιρανών στρατιωτικών συμβούλων είχε αρχίσει λίγο πριν από τη σύνοδο κορυφής του Κρεμλίνου.
Η Ρωσία συμμορφώθηκε με το Ανακοινωθέν της Γενεύης. Το τελευταίο
προβλέπει πράγματι την ενσωμάτωση στοιχείων της αντιπολίτευσης σε ένα
είδος κυβέρνησης εθνικής ενότητας της Αραβικής Δημοκρατίας της Συρίας.
Για να δείξει ότι μάχεται κατά των τρομοκρατών και όχι εναντίον των
πολιτικών αντιπάλων, ακόμη και αν είναι οπλισμένοι, η Ρωσία σύναψε μια
συμφωνία με τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό (ΕΣΣ) και τον χορηγό του, τη
Γαλλία. Ενώ ο στρατός αυτός δεν είχε ποτέ στο έδαφος τη σημασία που του
αποδίδουν τα ατλαντικά μέσα ενημέρωσης και ενώ δεν υπάρχει πλέον
ουσιαστικά από το τέλος 2013, 5.000 μαχητές, από το πουθενά,
συνεργάζονται τώρα τόσο με το ρωσικό στρατό όσο και με εκείνο της Συρίας
εναντίον της Αλ Κάιντα και των Ντάες/Daesh· μια πολύ περίεργη
σκηνοθεσία όταν γνωρίζουμε ότι ο ΕΣΣ υποτίθεται ότι βρισκόταν στο Νότο,
αλλά από δω και στο εξής μάχεται στο βόρειο τμήμα της χώρας.
Μετά το φιάσκο της Διάσκεψης της Γενεύης τον Ιούνιο 2012, πολύ νερό
κύλησε κάτω από τις γέφυρες. Μερικοί παίκτες έχουν εξαλειφθεί και οι
σχέσεις εξουσίας αντιστράφηκαν.
Ο
πρόεδρος Ομπάμα φαίνεται να έχει επανανακτήσει ένα μέρος της εξουσίας
του και έκλεισε το σχέδιο της «Αραβικής Άνοιξης». Έτσι, κατάφερε να
ξεφορτωθεί διαδοχικά από τον στρατηγό Ντέιβιντ Πετρέους (τον συνέλαβαν
με χειροπέδες το Νοέμβριο του 2012), την Χίλαρι Κλίντον (Ιανουάριος
2013) και τον στρατηγό John Allen (αναγκάστηκε να παραιτηθεί πριν μόλις
δύο μήνες, τον Οκτώβριο 2015). Ομοίως, καθάρισε τη διοίκηση του
-συμπεριλαμβανομένου του Εθνικού Συμβούλιου Ασφάλειας- από τα στοιχεία
των Αδελφών Μουσουλμάνων . Ωστόσο, ο Jeffrey Feltman παραμένει το Νο 2
των Ηνωμένων Εθνών. Συνέταξε το σχέδιο ολικής και άνευ όρων παράδοσης
της Συρίας και καθυστέρησε τις ειρηνευτικές συνομιλίες, ποντάροντας στην
ήττα του Συριακού Αραβικού Στρατού [8].
Ο
Λευκός Οίκος ανάγκασε τον Ιούνιο 2013, τον εμίρη Χαμάντ αλ-Θάνι του
Κατάρ να παραιτηθεί και τον πρωθυπουργό του Χαμάντ μπιν Jassem να
αποσυρθεί από την πολιτική ζωή [9].
Ωστόσο, ο τελευταίος έγινε συν-πρόεδρος του Brookings Institution
Ντόχα, ενώ ο νέος Εμίρης Ταμίμ διατήρησε τη χρηματοδότηση των Αδελφών
Μουσουλμάνων και των τρομοκρατικών οργανώσεων τους μέχρι τη διπλωματική
κρίση με τον Σαουδάραβα γείτονά του το Μάρτιο 2014 [10].
Παρά
τις προειδοποιήσεις της Defense Intelligence Agency (DIA), η ομάδα του
Ντέιβιντ Πετρέους κατάφερε στα μέσα του 2014, να καθοδηγήσει την
ανάπτυξη μιας οργάνωσης που είχε ιδρύσει το 2004 με τον συνταγματάρχη
James Steele, τον συνταγματάρχη James Coffman και τον πρέσβη Τζον
Νεγκροπόντε, με την επωνυμία «Ισλαμικό Εμιράτο στο Ιράκ». Το
χρησιμοποίησαν για να εθνοκαθαρίσουν ένα μέρος αυτής της χώρας εν όψει
της κατάτμησης της. Αυτή η επιχείρηση υποστηρίχτηκε από Κράτη (Σαουδική
Αραβία, Κύπρο, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Γαλλία, Ιταλία, Ισραήλ, Κατάρ,
Τουρκία και Ουκρανία) και πολυεθνικές εταιρείες (Exxon-Mobil, KKR,
Academi).
Ο
Λευκός Οίκος έχει καταφέρει να εξαλείψει τόσο το σόι του τέως Βασιλιά
Αμπντουλάχ όσο και εκείνο του πρίγκιπα Bandar bin Sultan από τη Σαουδική
ηγεσία και να αναθέσει αυτή μόνο στους πρίγκιπες Mohamed ben Nayef και
Mohamad ben Salmane, υπό την εξουσία του νέου βασιλιά Salman. Αυτή η νέα
κατανομή αποδυναμώνει την εξουσία, αλλά καθιστά δυνατή μια αλλαγή της
πολιτικής.
Η συμφωνία 5 + 1 με το Ιράν σηματοδότησε την παύση της επαναστατικής φιλοδοξίας της Τεχεράνης [11], έτσι ώστε ένα modus vivendi με τους Σαουδάραβες καθίσταται δυνατό [12], αν και το επεισόδιο της Υεμένης ήρθε να περιπλέξει τα πράγματα.
Τόσο η Ουάσιγκτον όσο και η Μόσχα έχουν σε απέχθεια τον Τούρκο πρόεδρο Recep Tayyip Erdoğan [13].
Ωστόσο, η ένταξη της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ αναγκάζει τον Λευκό Οίκο να
είναι προσεκτικό, ειδικά που η Άγκυρα έχει συμμαχήσει με το Κίεβο [14], άλλο σημαντικό θέατρο του πολέμου για την παγκόσμια στρατηγική των Ηνωμένων Πολιτειών [15].
Η
ισορροπία δυνάμεων μεταξύ της Ουάσιγκτον και της Μόσχας αντιστράφηκε
σταδιακά το Ιούνιο 2012 και το Σεπτέμβριο 2015. Το ΝΑΤΟ έχασε την
υπεροχή του, τόσο όσον αφορά τους διηπειρωτικούς πυραύλους [16] όσο και από άποψη του συμβατικού πολέμου [17] έτσι ώστε η Ρωσία είναι σήμερα η μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη στον κόσμο.
Ως εκ τούτου, οι ρόλοι αντιστράφηκαν. Το 2012, το Κρεμλίνο σκόπευε να
ανέλθει σε ένα επίπεδο ισότητας με τον Λευκό Οίκο. Σήμερα, το τελευταίο
αναγκάζεται να διαπραγματευθεί πολιτικά την απώλεια της στρατιωτικής
κυριαρχίας της.
Σημείο των καιρών, η Rand Corporation, μια εμβληματική δεξαμενή
σκέψης του στρατιωτικού-βιομηχανικού συμπλέγματος, μόλις δημοσίευσε το
Ειρηνευτικό Σχέδιο για τη Συρία της. Αυτή η ισχυρή δεξαμενή σκέψης είχε
ήδη συγκλονίσει το american establishment τον Οκτώβριο 2014, όταν
υποστήριξε ότι η νίκη του προέδρου Άσαντ ήταν το καλύτερο αποτέλεσμα για
την Ουάσιγκτον [18].
Προτείνει τώρα μια κατάπαυση του πυρός, που επιτρέπει να δικαιολογήσει
την παρουσία των εκπροσώπων της αντιπολίτευσης και των Κούρδων στη
μελλοντική κυβέρνηση εθνικής ενότητας [19].
Η αντίθεση στη νέα παγκόσμια πολιτική
Ωστόσο, η αντίθεση στην πολιτική του Ομπάμα δεν εξαφανίστηκε μέχρι
στιγμής. Έτσι, η Washington Post τον κατηγορεί ότι συνθηκολόγησε για το
θέμα της αλλαγής του καθεστώτος στη Συρία ενώπιον της Ρωσίας [20].
Το 2012, μπορούσε κανείς να ερμηνεύσει την αντίθεση της φατρίας
Πετρέους-Κλίντον για την ειρήνη ως μια επιθυμία να ωφελήσει μέγιστα από
την αμερικανική στρατιωτική υπεροχή. Αλλά με την ανάπτυξη των νέων
ρωσικών όπλων, τέτοια σκέψη δεν έχει πλέον νόημα. Ως εκ τούτου, η μόνη
δυνατή ερμηνεία είναι το στοίχημα να προκαλέσουν χωρίς καθυστέρηση μια
παγκόσμια αντιπαράθεση, γνωρίζοντας ότι οι Δυτικοί θα μπορούσαν
ενδεχομένως να την κερδίσουν· γεγονός που δεν θα μπορούσαν να ελπίζουν,
όταν η Κίνα θα είναι σε θέση να αναπτύξει επίσης το στρατό της.
Όπως και στην Διάσκεψη της Γενεύης, η Γαλλία παρενέβη μόλις εκδόθηκε
το ψήφισμα 2254. Ο υπουργός Εξωτερικών της, Laurent Fabius, δήλωσε πάλι
ότι αν όλες οι ομάδες της αντιπολίτευσης έπρεπε να συμμετάσχουν στη
μετάβαση στη Συρία, ο μόνος που έπρεπε να αποκλειστεί είναι ο πρόεδρος
ελ Άσσαντ·
μια ιδέα αντίθετη προς τις αρχές του Ανακοινωθέντος της Γενεύης και του ψηφίσματος 2254.
Αν μπορούσε κανείς να ερμηνεύσει, το 2012, τη θέση της Γαλλίας ως
επιθυμία να αλλάξει το καθεστώς με υποκατάσταση της κυβέρνησης Μπάαθ με
μια κυβέρνηση των Αδελφών Μουσουλμάνων, σε συνέχεια της πολιτικής της
ανατροπής των αραβικών κοσμικών καθεστώτων (“Αραβική Άνοιξη”), ή ως μια
προσπάθεια να «αιμορραγήσει ο συριακός στρατός» για να διευκολυνθεί η
περιφερειακή κυριαρχία του Ισραήλ, ή απλώς ως φιλοδοξία μιας
επαναποικιοκρατοποίησης, δεν είναι πλέον δυνατή σήμερα, διότι ο κάθε
ένας από αυτούς τους τρεις στόχους περνάει από έναν πόλεμο κατά της
Ρωσίας.
Η Γαλλία χειραγωγεί το συριακό ζήτημα για λογαριασμό των Αμερικανών
φιλελεύθερων γερακιών και των νεοσυντηρητικών. Με τον τρόπο αυτό,
υποστηρίζεται από τους μεσσιανιστές σιωνιστές οι οποίοι, όπως ο Βενιαμίν
Νετανιάχου, θεωρούν ότι έχουν θρησκευτικό καθήκον να επιταχυνθεί η
έλευση του Μεσσία, προκαλώντας την εσχατολογική αντιπαράθεση.
Ειρήνη στη Συρία ή πυρηνικός πόλεμος;
Θα ήταν εξαιρετικά έκπληκτο να καταφέρουν τα φιλελεύθερα γεράκια, οι
νεο-συντηρητικοί και οι μεσσιανιστές σιωνιστές να επιβάλουν τις
πολιτικές τους στους δύο Μεγάλους.
Ωστόσο, θα είναι δύσκολο να επιτευχθεί ένα τελικό αποτέλεσμα πριν από
το Ιανουάριο 2017 και την άφιξη ενός νέου προέδρου στον Λευκό Οίκο.
Ως εκ τούτου, μπορούμε να κατανοήσουμε καλύτερα την υποστήριξη που
δείχνει ο Πούτιν προς τον Donald Trump ο οποίος φαίνεται στη καλύτερη
θέση να εμποδίσει την φίλη του Χίλαρι Κλίντον [21].
Στην πραγματικότητα, τα πάντα είναι έτοιμα για να συναφθεί μια ειρήνη
που επιτρέπει στους χαμένους να κρατήσουν το κεφάλι τους ψηλά.
Θυμηθείτε:
Το
ψήφισμα 2253 απαγορεύει στους χορηγούς των Ντάες/Daesh και της Αλ
Κάιντα να συνεχίσουν την περαιτέρω δράση τους. Το Ψήφισμα 2254
επιβεβαιώνει το Ανακοινωθέν της Γενεύης του Ιουνίου 2012. Οι δύο Μεγάλοι
συμφωνούν να διατηρήσουν την Αραβική Δημοκρατία της Συρίας και να
στηρίξουν μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας.
Η
ένοπλη αντιπολίτευση που υποστηρίζεται από τη Σαουδική Αραβία εξέλεξε
τον πρώην πρωθυπουργό μπααθίστας Riyad Hijab, που υπήρχε την εποχή του
Ανακοινωθέντος της Γενεύης για να ηγηθεί της αντιπροσωπείας της. Ενώ η
Ρωσία κατάληξε σε συμφωνία με τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό και τον χορηγό
του, τη Γαλλία.
Τα
πάντα είναι έτοιμα για να συναφθεί μια ειρήνη που επιτρέπει στους
χαμένους να κρατήσουν το κεφάλι τους ψηλά. Αλλά, όπως το 2012, η Γαλλία
εξέφρασε πάλι τις απαιτήσεις της μόλις εγκρίθηκε το ψήφισμα 2254.
Κριστιάν Άκκυριά
« Communiqué final du Groupe d’action pour la Syrie » («Τελικό
ανακοινωθέν της Ομάδας Δράσης για τη Συρία»), Réseau Voltaire, 30 juin
201.
[2]
« Obama et Poutine vont-ils se partager le Proche-Orient ? » («Οι
Ομπάμα και Πούτιν θα μοιραστούν τη Μέση Ανατολή;»), par Thierry
Meyssan, Оdnako (Russie), Réseau Voltaire, 26 janvier 2013.
[3]
« Discours de François Hollande à la 3ème réunion du Groupe des amis du
peuple syrien («Λόγος του Φρανσουά Ολάντ στην 3η συνάντηση της Ομάδας
των Φίλων της Συρίας»), από τον Φρανσουά Ολάντ, Réseau Voltaire, 6
juillet 2012.
[4]
« L’Occident et l’apologie du terrorisme («Η Δύση και η εξύμνηση της
τρομοκρατίας»), από τον Thierry Meyssan, Tichreen (Συρία), Voltaire
Network, 1η Αυγούστου 2012.
[5] “Press meeting by Sergey Lavrov and John Kerry”, by John F. Kerry, Sergey Lavrov, Voltaire Network, 15 December 2015.
[6]
« Résolution 2253 (financement des groupes terroristes) » [«Ψήφισμα
2253 (χρηματοδότηση των τρομοκρατικών ομάδων)»], Voltaire Network, 17
Δεκ. 2015.
[7] « Résolution 2254 (Plan de paix pour la Syrie) », Réseau Voltaire, 18 décembre 2015.
[8] “Δύο αγκάθια στο πλευρό του Ομπάμα”, από τον Thierry Meyssan, Voltaire Network, 31 Αυγούστου του 2015.
[9]
“Η εμίρης του Κατάρ από την Ουάσιγκτον αναγκάστηκε να παραχωρήσει το
θρόνο”, “Ο πρώην Πρωθυπουργός του Κατάρ εξάπλωση του κυρίαρχου
Ταμείο», Voltaire Network, 13 Ιουνίου και 3 Ιουλίου 2013.
[10]
“Σαουδική Αραβία σκληραίνει τόνο κατά της Μουσουλμανικής
Αδελφότητας,” “μυστικό πόλεμο μεταξύ Κατάρ και τη Σαουδική Αραβία,”
Voltaire Network, 4 και 13 Μαρ 2014.
[11] “Τι ξέρεις για uno-Ιράν-κράτος συμφωνίες», από τον Thierry Meyssan, Voltaire Network, 6 του Απρίλη του 2015.
[12]
«Ποια θα είναι η Μέση Ανατολή μετά τη συμφωνία μεταξύ Ουάσιγκτον και
Τεχεράνης;», από τον Thierry Meyssan, Voltaire Network, 18 Μαΐου του
2015.
[13]
«Η Συρία: Ο Ομπάμα αρνημένων Γενική Allen και ο πρόεδρος Erdoğan,”
“Ουάσιγκτον απαγόρευσε στην Άγκυρα για να χτυπήσει τις συριακές
Κούρδους”, “τριβές μεταξύ του Πενταγώνου και της τουρκικής του
συμμάχου”, “Το ΝΑΤΟ αρνείται να εμπλακεί στο Ρωσο-τουρκικό πόλεμο
μυστικό », Voltaire Network, 28, Ιούλ, 13 και της 15ης Αυγούστου, 8
Οκτωβρίου, 2015.
[14]
“Η Ουκρανία και η Τουρκία να δημιουργήσει ένα ισλαμικό Διεθνούς
Ταξιαρχίας εναντίον της Ρωσίας», από τον Thierry Meyssan, Voltaire
Network, 12, Αυγούστου του 2015.
[15]
“Οι Γεωπολιτική της αμερικανικής παγκόσμιας Αρνούμαι” από τον Alfred
McCoy, Τομ Κατανομής(ΗΠΑ), Voltaire Network, 22 Ιουνίου 2015.
[16]
Η June 7, 2012: Η Ρωσία εκδηλώνεται πυρηνικών διηπειρωτικών
βαλλιστικών της ανωτερότητας,””Hot Ρωσική προειδοποίηση”, από τον
Thierry Meyssan, Voltaire Network, 8 και 9 Ιουνίου 2012.
[17] “Η ρωσική στρατιωτική λέει υπεροχή της σε συμβατικό πόλεμο», από τον Thierry Meyssan, VoltaireNetwork, 19η Οκτωβρίου 2015.
[18]
“αναστάτωση των συμφερόντων των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο», από τον
Thierry Meyssan,Voltaire Network, 3 Φεβρουαρίου του 2015.
[19] A Peace Plan for Syria, James Dobbins, Philip Gordon & Jeffrey Martini, Rand Corporation, December 17, 2015.
[20] “On regime change in Syria, the White House capitulates to Russia”, Editorial board, The Washington Post, 17 décembre 2015.
[21] “Vladimir Putin’s annual news conference”, by Vladimir Putin, Voltaire Network, 17 December 2015.
Διεθνή
Οι Πακιστανοί διαψεύδουν τους Τούρκους για Υεμένη! Αναφορές για στρατιωτική στήριξη της Άγκυρας στο Ριάντ — Το Ισλαμαμπάντ διαψεύδει τα αεροπορικά πλήγματα
Δημοσιεύματα περιγράφουν διεύρυνση της στρατιωτικής στήριξης προς τη Σαουδική Αραβία, εν μέσω επιθέσεων των Χούθι. Τουρκική εφημερίδα αναφέρει αποστολή άνω των 200 στρατιωτικών ειδικών, ενώ το Ισλαμαμπάντ απορρίπτει τον ισχυρισμό ότι μαχητικά του βομβαρδίζουν την Υεμένη.
Η αναζωπύρωση του πολέμου στην Υεμένη θέτει σε δοκιμασία την αμυντική συνεργασία Σαουδικής Αραβίας, Πακιστάν και Τουρκίας, με αναφορές για μεταφορά στρατιωτικών μέσων και προσωπικού προς το σαουδαραβικό έδαφος. Ωστόσο, η έκταση της εμπλοκής κάθε χώρας παραμένει κρίσιμο και αμφισβητούμενο ζήτημα.
Το The Cradle, σε δημοσίευμά του στις 8 Οκτωβρίου, επικαλείται ρεπορτάζ των New York Times, σύμφωνα με το οποίο ανώνυμος ανώτερος Πακιστανός στρατιωτικός αξιωματούχος ανέφερε ότι μαχητικά της πακιστανικής Πολεμικής Αεροπορίας χρησιμοποιήθηκαν σε πλήγματα κατά της οργάνωσης Ανσαράλλαχ, γνωστής ως Χούθι.
Την ίδια ημέρα, όμως, το πακιστανικό υπουργείο Ενημέρωσης απέρριψε τον συγκεκριμένο ισχυρισμό ως «ψευδή και κατασκευασμένο». Όπως μετέδωσε το κρατικό Radio Pakistan, το υπουργείο κάλεσε τα διεθνή μέσα να αποφεύγουν εικασίες για τη χρησιμοποίηση των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων στο πλαίσιο της κοινής αμυντικής συμφωνίας της Μέκκας. Συνεπώς, η συμμετοχή πακιστανικών αεροσκαφών σε βομβαρδισμούς δεν μπορεί να παρουσιαστεί ως επιβεβαιωμένο γεγονός.
Ο στρατιωτικός εκπρόσωπος του Πακιστάν, Άχμεντ Σαρίφ Τσόντρι, είχε επιβεβαιώσει στο CNN ότι πακιστανικές δυνάμεις βρίσκονται στη Σαουδική Αραβία. Η δήλωση αυτή αφορά τη στρατιωτική παρουσία στο βασίλειο, χωρίς να επιβεβαιώνει συμμετοχή σε αεροπορικές επιθέσεις κατά της Υεμένης.
Στο τουρκικό σκέλος, η Türkiye Gazetesi υποστηρίζει ότι έχουν μεταφερθεί στη Σαουδική Αραβία περισσότεροι από 200 στρατιωτικοί ειδικοί, μαζί με συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου και πυραυλικά συστήματα. Η εφημερίδα περιγράφει ένα «μοντέλο Λιβύης»: παροχή τεχνολογικής, τακτικής και επιμελητειακής υποστήριξης στις δυνάμεις που πολεμούν τους Χούθι.
Το ίδιο ρεπορτάζ αναφέρει ότι δεν αναμένεται τουρκική επιθετική δράση στην Υεμένη και ότι η ευρύτερη ανάπτυξη δυνάμεων απαιτεί κοινοβουλευτική έγκριση. Επομένως, η αναφορά σε αποστολή ειδικών δεν ταυτίζεται με επιβεβαιωμένη ανάπτυξη τουρκικών μονάδων μάχης στην Υεμένη.
Το Reuters μεταδίδει επίσης, επικαλούμενο δύο αξιωματούχους, ότι η τουρκική συνδρομή αφορά κυρίως αμυντική και τεχνική υποστήριξη.
Προσοχή απαιτεί και η αναφορά σε Σύρους στρατιώτες. Το The Cradle υποστηρίζει ότι εκατοντάδες Σύροι μαχητές έχουν αναπτυχθεί υπέρ της σαουδαραβικής πλευράς. Ωστόσο, το τουρκικό άρθρο στο οποίο παραπέμπει περιγράφει διαφορετικό ισχυρισμό: παρουσία περισσότερων από 400 πρώην στρατιωτικών του καθεστώτος Άσαντ στα μέτωπα της Σαναά και της Ταΐζ, στο πλαίσιο αναφορών για ενίσχυση του στρατοπέδου των Χούθι. Δεν τεκμηριώνει την αποστολή Σύρων στρατιωτών υπέρ του Ριάντ.
Παράλληλα, το Reuters αναφέρει ότι οι Χούθι κλιμακώνουν τις επιθέσεις κατά της Σαουδικής Αραβίας, με στόχους αεροδρόμια και ενεργειακές εγκαταστάσεις. Το κίνημα ανακοίνωσε πλήγμα στο αεροδρόμιο του Ριάντ, ενώ η σαουδαραβική πλευρά ανέφερε ζημιές από συντρίμμια αναχαιτισμένου πυραύλου.
Η αλληλουχία επιθέσεων και στρατιωτικών ενισχύσεων αυξάνει τον κίνδυνο ευρύτερης περιφερειακής εμπλοκής. Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν η υποστήριξη των συμμάχων του Ριάντ θα περιοριστεί στην προστασία του σαουδαραβικού εδάφους ή θα επεκταθεί σε άμεση συμμετοχή στον πόλεμο της Υεμένης.
Διεθνή
Ο Ινδός πιλότος που έσωσε 182 ζωές από τρομοκρατική επίθεση στον αέρα – Η μάχη στο πιλοτήριο με το τσεκούρι και η ελληνική σύνδεση
Παγκόσμια αναγνώριση για τον Ινδό κυβερνήτη Smit Machchhar, ο οποίος, παρά τα σοβαρά τραύματα που υπέστη από επίθεση του συγκυβερνήτη του, κατάφερε να αποτρέψει αεροπορική τραγωδία σε πτήση της Flydubai με προορισμό το Ισραήλ. Η συγκλονιστική ιστορία του έμπειρου πιλότου, η απρόσμενη διαδρομή του προς την αεροπορία, η ιδιαίτερη σχέση του με τη Μύκονο και τα σοβαρά ερωτήματα για τα κενά ασφαλείας που επέτρεψαν στον δράστη να βρεθεί στο πιλοτήριο.
Ένα πραγματικό θρίλερ εκτυλίχθηκε στους αιθέρες της Μέσης Ανατολής στις 30 Σεπτεμβρίου 2026, όταν ένας συγκυβερνήτης επιτέθηκε με τσεκούρι στον κυβερνήτη επιβατικού αεροσκάφους της Flydubai, επιχειρώντας να αποκτήσει τον έλεγχο του αεροπλάνου που εκτελούσε πτήση από το Ντουμπάι προς το Τελ Αβίβ.
Ο άνθρωπος που βρέθηκε στο επίκεντρο της δραματικής προσπάθειας αποτροπής της τραγωδίας ήταν ο Ινδός πιλότος Smit Machchhar, ο οποίος, παρά τα αλλεπάλληλα χτυπήματα που δέχθηκε, κατάφερε να ανοίξει την πόρτα του πιλοτηρίου, επιτρέποντας σε μέλη του πληρώματος και επιβάτες να ακινητοποιήσουν τον δράστη.
Το αεροσκάφος, ένα Boeing 737, είχε εισέλθει σε επικίνδυνη κάθοδο, προτού ανακτηθεί ο έλεγχός του και πραγματοποιηθεί αναγκαστική προσγείωση στο Ταμπούκ της Σαουδικής Αραβίας.
Σύμφωνα με το Associated Press, στην πτήση επέβαιναν συνολικά 182 άνθρωποι, ενώ η αποφασιστική παρέμβαση του κυβερνήτη απέτρεψε μια ενδεχόμενη πολύνεκρη καταστροφή.
Ο συγκυβερνήτης που επιχείρησε να ρίξει το αεροσκάφος
Οι αρχές των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων χαρακτήρισαν το περιστατικό απόπειρα τρομοκρατικής ενέργειας.
Ως δράστης κατονομάστηκε ο υπήκοος του Ομάν Hamam al-Hammami, ο οποίος φέρεται να χρησιμοποίησε τσεκούρι έκτακτης ανάγκης για να επιτεθεί στον κυβερνήτη και να καταλάβει τον έλεγχο του αεροσκάφους.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ο συγκυβερνήτης είχε αντιμετωπίσει προβλήματα κατά την προηγούμενη επαγγελματική του σταδιοδρομία, καθώς υπήρχαν ανησυχίες για ακραίες ιδεολογικές αντιλήψεις και ενδεχόμενη ριζοσπαστικοποίησή του.
Οι αποκαλύψεις αυτές εγείρουν σοβαρά ερωτήματα για τις διαδικασίες πρόσληψης και ελέγχου του προσωπικού των αεροπορικών εταιρειών, ιδιαίτερα σε πτήσεις προς περιοχές με αυξημένο γεωπολιτικό κίνδυνο.
Η δικαστική διερεύνηση βρίσκεται σε εξέλιξη, ενώ στις 7 Οκτωβρίου έγινε γνωστό ότι η Σαουδική Αραβία ξεκίνησε ξεχωριστή έρευνα αεροπορικής ασφάλειας με συμμετοχή αρμόδιων φορέων από τις ΗΠΑ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Ποιος είναι ο Smit Machchhar – Από την οικογενειακή επιχείρηση στο πιλοτήριο
Η ιστορία του Ινδού κυβερνήτη παρουσιάστηκε αναλυτικά από τον δημοσιογράφο Michael Jansen, σε άρθρο που δημοσιεύθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2026 στην εφημερίδα Gulf Today.
Ο Machchhar κατάγεται από τη Βομβάη, την οικονομική πρωτεύουσα της Ινδίας, όπου εξακολουθούν να ζουν οι γονείς του.
Αρχικά σχεδίαζε να ακολουθήσει την οικογενειακή επιχείρηση στον κλάδο της κλωστοϋφαντουργίας. Ωστόσο, μία ημερίδα για την αεροπορία, την οποία παρακολούθησε σε ηλικία 19 ετών, άλλαξε ριζικά την πορεία του.
Αποφάσισε να εγκαταλείψει τα αρχικά επαγγελματικά του σχέδια και να ακολουθήσει το όνειρο της πτήσης.
Το 2008 ταξίδεψε στη Νέα Ζηλανδία, όπου εκπαιδεύτηκε επί 18 μήνες για να γίνει πιλότος. Μέχρι τότε δεν είχε σχεδόν καμία ταξιδιωτική εμπειρία εκτός Ινδίας και είχε χρησιμοποιήσει ελάχιστες φορές το αεροπλάνο ως επιβάτης, καθώς τα σιδηροδρομικά εισιτήρια ήταν οικονομικότερα.
Η πρώτη του εμπορική πτήση πραγματοποιήθηκε μεταξύ Μπανγκαλόρ και Νέου Δελχί, παρουσία έμπειρων εξεταστών. Όπως εξομολογήθηκε, αυτό που τον φόβισε περισσότερο δεν ήταν η ίδια η πτήση, αλλά η ευθύνη για τους ανθρώπους που μετέφερε.
Περισσότερες από 9.750 ώρες πτήσης και μια ξεκάθαρη φιλοσοφία ασφαλείας
Πριν ενταχθεί στη Flydubai, όπου εργάζεται τα τελευταία τέσσερα χρόνια, ο Machchhar είχε υπηρετήσει επί 11 χρόνια στην ινδική αεροπορική εταιρεία SpiceJet.
Εκεί απέκτησε περισσότερες από 9.750 ώρες πτήσης, αναλαμβάνοντας παράλληλα καθήκοντα εκπαίδευσης και καθοδήγησης νεότερων πιλότων.
Η επαγγελματική του φιλοσοφία χαρακτηρίζεται από την απόλυτη προτεραιότητα στην ασφάλεια των επιβατών.
Όπως έχει εξηγήσει, δεν θεωρεί πρόβλημα την καθυστέρηση μιας πτήσης όταν τίθεται ζήτημα ασφάλειας. Για τον ίδιο, σημασία έχει όλοι οι επιβάτες να αποβιβάζονται σώοι.
Αυτή η προσέγγιση τον είχε οδηγήσει επανειλημμένα να καθυστερεί αναχωρήσεις για τεχνικούς ελέγχους ή να εκτρέπει αεροσκάφη όταν παρουσιάζονταν έκτακτα ιατρικά περιστατικά.
Στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του είχε εκπαιδευτεί και στα Boeing 737 MAX, αντιμετωπίζοντας από κοντά την κρίση εμπιστοσύνης που προκάλεσαν τα δύο πολύνεκρα δυστυχήματα του συγκεκριμένου τύπου αεροσκάφους το 2018 και το 2019.
Η πολυετής εμπειρία του αποδείχθηκε καθοριστική κατά την επίθεση της 30ής Σεπτεμβρίου.
Η ελληνική σύνδεση: Η Μύκονος και η επικίνδυνη προσέγγιση
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το ελληνικό κοινό παρουσιάζει μια λιγότερο γνωστή πτυχή της επαγγελματικής πορείας του Ινδού κυβερνήτη.
Όπως αναφέρει ο Michael Jansen, μία από τις πιο δύσκολες πτήσεις της σταδιοδρομίας του Machchhar πραγματοποιήθηκε κατά την προσέγγιση στο αεροδρόμιο της Μυκόνου.
Ο έμπειρος πιλότος αντιμετώπισε το φαινόμενο της διάτμησης ανέμου (windshear), κατά το οποίο παρατηρούνται απότομες μεταβολές της ταχύτητας ή της διεύθυνσης του ανέμου.
Το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο κατά τις φάσεις απογείωσης και προσγείωσης, καθώς μπορεί να επηρεάσει αιφνιδιαστικά την ταχύτητα και τη σταθερότητα του αεροσκάφους.
Ο Machchhar αναγκάστηκε να εκτελέσει ειδικό ελιγμό διαφυγής, τον οποίο οι πιλότοι εξασκούν συστηματικά στους εξομοιωτές πτήσης.
Παρά τη δύσκολη εμπειρία, ο Ινδός κυβερνήτης χαρακτήρισε στη συνέχεια το αεροδρόμιο της Μυκόνου ως το αγαπημένο του.
Η συγκεκριμένη αναφορά προσδίδει ξεχωριστό ελληνικό ενδιαφέρον στην ιστορία ενός ανθρώπου που βρέθηκε αντιμέτωπος με μία από τις πιο ακραίες καταστάσεις που μπορεί να αντιμετωπίσει ένας επαγγελματίας πιλότος.
Η πτήση στην οποία γεννήθηκε ένα μωρό
Ο Machchhar έχει μοιραστεί και μία άλλη ασυνήθιστη εμπειρία από την καριέρα του.
Κατά τη διάρκεια πρωινής πτήσης, λίγο μετά την απογείωση, το πλήρωμα καμπίνας ενημέρωσε το πιλοτήριο ότι μία έγκυος επιβάτιδα αντιμετώπιζε πρόωρους πόνους τοκετού.
Ο ίδιος και ο συγκυβερνήτης του ξεκίνησαν αμέσως τις διαδικασίες εκτροπής της πτήσης, εξετάζοντας τις καιρικές συνθήκες και τη διαθεσιμότητα κοντινών αεροδρομίων.
Λίγα λεπτά αργότερα, ωστόσο, ήρθε μια απρόσμενη ενημέρωση από το πλήρωμα: το μωρό είχε ήδη γεννηθεί.
Το αεροπλάνο προσγειώθηκε και ασθενοφόρο παρέλαβε τη μητέρα και το νεογέννητο, που ήταν και οι δύο καλά στην υγεία τους.
Η αναγνώριση από τον Μόντι και η οικογένεια
Η γενναιότητα του Ινδού πιλότου προκάλεσε κύμα συγκίνησης και αναγνώρισης διεθνώς.
Ο πρωθυπουργός της Ινδίας, Ναρέντρα Μόντι, επικοινώνησε μαζί του μέσω βιντεοκλήσης, επαινώντας την ψυχραιμία και την αποφασιστικότητά του.
Ο κυβερνήτης, ο οποίος νοσηλεύθηκε στο Άμπου Ντάμπι εξαιτίας των τραυμάτων του, μπόρεσε επίσης να επικοινωνήσει με τη σύζυγό του και τα δύο μικρά παιδιά τους, ηλικίας επτά και δύο ετών.
Παρά τη διεθνή προβολή, ο Machchhar έχει δηλώσει στο παρελθόν ότι επιθυμεί να διαχωρίζει απολύτως την επαγγελματική του ζωή από την οικογένειά του.
Όταν φορά τη στολή, είναι αφοσιωμένος αποκλειστικά στα καθήκοντά του. Όταν όμως αποχωρεί από το πιλοτήριο, θέλει να αφήνει πίσω του την αεροπορία και να αφιερώνει τον χρόνο του στα παιδιά του.
Ένας ήρωας που έφερε στο φως τα κενά ασφαλείας
Η ιστορία του Smit Machchhar δεν περιορίζεται στην προσωπική γενναιότητα ενός πιλότου.
Η επίθεση στο πιλοτήριο επαναφέρει ένα κρίσιμο ερώτημα για τη διεθνή πολιτική αεροπορία: Πώς είναι δυνατόν ένας επαγγελματίας χειριστής, για τον οποίο φέρεται να υπήρχαν προηγούμενες ενδείξεις ριζοσπαστικοποίησης, να συνεχίζει να εργάζεται σε επιβατικές πτήσεις χωρίς οι σχετικές πληροφορίες να οδηγούν σε αποτελεσματικούς ελέγχους;
Το περιστατικό αναδεικνύει την ανάγκη ενίσχυσης της συνεργασίας μεταξύ αεροπορικών εταιρειών, κρατικών αρχών και υπηρεσιών ασφαλείας, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν ενδείξεις βίαιου εξτρεμισμού.
Παράλληλα, υπενθυμίζει ότι ακόμη και τα πλέον προηγμένα τεχνολογικά συστήματα εξαρτώνται από την ανθρώπινη κρίση σε μία κρίσιμη στιγμή.
Στις 30 Σεπτεμβρίου 2026, ο Smit Machchhar βρέθηκε αντιμέτωπος με μια επίθεση την οποία κανένας πιλότος δεν θα ήθελε να αντιμετωπίσει.
Παρά τον τραυματισμό του, διατήρησε την ψυχραιμία του και συνέβαλε καθοριστικά ώστε 182 άνθρωποι να επιστρέψουν ζωντανοί στις οικογένειές τους.
Και αυτό είναι το στοιχείο που μετέτρεψε έναν έμπειρο Ινδό κυβερνήτη σε διεθνές σύμβολο επαγγελματισμού και θάρρους.
GEOPOLITICO
Τουρκική οπλική υποστήριξη
Το σχέδιο TRIPP, οι νέες σιδηροδρομικές και ενεργειακές συνδέσεις, οι στρατηγικές επαφές στην Τεχεράνη και οι καταγγελίες από το Αζερμπαϊτζάν για τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ κυριάρχησαν στο δελτίο «Η φωνή της Αρμενίας», με τη Λιάνα Μανουκιάν.
Η Αρμενία προσβλέπει στο άνοιγμα των συνόρων με την Τουρκία και στην αποκατάσταση των σιδηροδρομικών συνδέσεων με την Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν, ενώ παράλληλα ενισχύει τον διάλογο με το Ιράν για τις μεταφορές, την ενέργεια και την περιφερειακή ασφάλεια. Την ίδια στιγμή, οι αντιπαραθέσεις με το Μπακού παραμένουν ενεργές, με νέο σημείο αιχμής τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ.
Αυτή την εικόνα μετέφερε το δελτίο της δημόσιας ραδιοφωνίας της Αρμενίας, παρουσιάζοντας τις διπλωματικές κινήσεις του Ερεβάν και τις εξελίξεις γύρω από τις υποδομές που μπορούν να μεταβάλουν τον οικονομικό χάρτη του Νοτίου Καυκάσου.
Πασινιάν: Προσδοκίες για ανοιχτά σύνορα και νέες διασυνδέσεις
Μιλώντας στο Αρμενοβρετανικό Επιχειρηματικό Φόρουμ στο Ερεβάν, ο πρωθυπουργός Νικόλ Πασινιάν δήλωσε ότι αναμένει, στο άμεσο μέλλον και παράλληλα με την ανάπτυξη του έργου TRIPP, το άνοιγμα των αρμενοτουρκικών συνόρων και την έναρξη σιδηροδρομικών συνδέσεων Αρμενίας–Αζερμπαϊτζάν και Αρμενίας–Τουρκίας.
Οι δηλώσεις εκφράζουν τις προσδοκίες της αρμενικής κυβέρνησης, χωρίς στο δελτίο να αναφέρεται συγκεκριμένη ημερομηνία έναρξης λειτουργίας των συνδέσεων.
Ο Πασινιάν αναφέρθηκε επίσης στην προοπτική σιδηροδρομικής σύνδεσης του Περσικού Κόλπου με τη Μαύρη Θάλασσα, ως αποτέλεσμα της ευρύτερης άρσης των μεταφορικών αποκλεισμών. Παρουσίασε έναν σχεδιασμό που περιλαμβάνει οδικές αρτηρίες, ενεργειακές υποδομές και δίκτυα επικοινωνιών, στο πλαίσιο της αρμενικής πρωτοβουλίας «Σταυροδρόμι Ειρήνης».
Σύμφωνα με όσα μετέδωσε το δελτίο, εξετάζονται δυνατότητες κατασκευής πετρελαιαγωγού και αγωγού φυσικού αερίου, ενώ πραγματοποιούνται συζητήσεις για γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας. Ο Αρμένιος πρωθυπουργός υπογράμμισε και τη σημασία των καλωδίων επικοινωνιών, συνδέοντας τις υποδομές με τις νέες επενδυτικές ευκαιρίες.
Επαφές στην Τεχεράνη για το TRIPP και την περιφερειακή ασφάλεια
Στην Τεχεράνη, ο υπουργός Εξωτερικών της Αρμενίας, Αραράτ Μιρζογιάν, έγινε δεκτός από τον πρόεδρο του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση που παρουσιάστηκε στο δελτίο, οι συνομιλίες επικεντρώθηκαν στην πορεία υλοποίησης του TRIPP, στην ανάπτυξη υποδομών για την άρση των αποκλεισμών και σε αμοιβαία επωφελή προγράμματα ενεργειακής συνεργασίας. Συζητήθηκαν επίσης ζητήματα περιφερειακής σταθερότητας και ασφάλειας, καθώς και η συμμετοχή του Ιράν σε υψηλό επίπεδο στην COP17 του Ερεβάν.
Ο Μιρζογιάν συναντήθηκε και με τον πρόεδρο του ιρανικού Κοινοβουλίου, Μοχαμάντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ. Οι δύο πλευρές υπογράμμισαν τον στρατηγικό χαρακτήρα των αρμενοϊρανικών σχέσεων και τη σημασία της διακοινοβουλευτικής συνεργασίας.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στις υποδομές που συνδέουν τις δύο χώρες και στην απρόσκοπτη μεταφορά εμπορευμάτων. Ο Αρμένιος υπουργός παρουσίασε τις δυνατότητες ανάπτυξης του σιδηροδρομικού δικτύου που, κατά την αρμενική πλευρά, δημιουργεί η υλοποίηση του TRIPP.
Γέφυρα, ηλεκτρική διασύνδεση και εμπόριο με το Ιράν
Στις συνομιλίες του Μιρζογιάν με τον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, εξετάστηκαν η κατασκευή δεύτερης γέφυρας στα αρμενοϊρανικά σύνορα, η ταχεία ολοκλήρωση της τρίτης γραμμής μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και η απλοποίηση των εμπορευματικών μεταφορών.
Το δελτίο ανέφερε ότι το Ιράν επιβεβαίωσε την υποστήριξή του στην πρωτοβουλία «Σταυροδρόμι Ειρήνης», με έμφαση στην επίλυση των περιφερειακών προβλημάτων μέσω διαπραγματεύσεων.
Παράλληλα, μεταφέρθηκε εκτίμηση ειδικού σε θέματα Ιράν ότι στην ατζέντα της επίσκεψης ενδέχεται να βρίσκονται η στάση του Ερεβάν απέναντι στις αμερικανικές κυρώσεις, ειδικά στον τομέα των αερομεταφορών, και η πιθανή αύξηση των προμηθειών ιρανικού φυσικού αερίου. Πρόκειται για εκτίμηση που παρουσιάστηκε στο δελτίο, χωρίς να αποδίδεται ως επιβεβαιωμένο περιεχόμενο των επίσημων συνομιλιών.
Ενεργειακές συνομιλίες Αρμενίας–Τουρκίας
Στο πεδίο των αρμενοτουρκικών επαφών, ο αρμόδιος υπουργός της Αρμενίας, Νταβίτ Χουντατιάν, υποδέχθηκε αντιπροσωπεία της τουρκικής εταιρείας μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας.
Οι συζητήσεις αφορούσαν την αποκατάσταση και λειτουργία της γραμμής μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας Γκιουμρί–Καρς, στο πλαίσιο της διαδικασίας εξομάλυνσης των σχέσεων των δύο χωρών.
Σύμφωνα με το δελτίο, υπογραμμίστηκε η σημασία της σύνδεσης των ενεργειακών συστημάτων τόσο για τη διμερή όσο και για την περιφερειακή συνεργασία.
Αντιπαράθεση για τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ
Ξεχωριστή θέση στο δελτίο είχε η αντιπαράθεση γύρω από τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ, ενόψει της COP17 για τη βιοποικιλότητα, που θα πραγματοποιηθεί στο Ερεβάν από τις 19 έως τις 30 Οκτωβρίου 2026.
Το δελτίο χαρακτήρισε τις πρόσφατες παρεμβάσεις από το Αζερμπαϊτζάν ως νέα ενημερωτική εκστρατεία κατά της Αρμενίας. Παρουσίασε δηλώσεις εκπροσώπων αζερικής περιβαλλοντικής οργάνωσης που ζητούν το κλείσιμο του σταθμού, επικαλούμενοι την παλαιότητα του εξοπλισμού και τον κίνδυνο διασυνοριακής ραδιενεργού ρύπανσης σε περίπτωση ατυχήματος.
Οι αιτιάσεις αυτές καταγράφονται ως ισχυρισμοί των συγκεκριμένων εκπροσώπων. Το δελτίο αντιπαρέβαλε τις αναφορές του γενικού διευθυντή του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, Ραφαέλ Γκρόσι, κατά την επίσκεψή του στην Αρμενία το 2022, για τις βελτιώσεις στην ασφάλεια και τη συνέχιση της υποστήριξης του Οργανισμού.
Παρουσιάστηκαν επίσης καταγγελίες από την αζερική πλευρά για το μεταλλευτικό έργο Αμουλσάρ, τη χρήση υπόγειων υδάτων στην κοιλάδα του Αραράτ και τη λίμνη Σεβάν.
Το δελτίο υπενθύμισε ακόμη την απειλή που είχε διατυπώσει εκπρόσωπος του υπουργείου Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν τον Ιούλιο του 2020 για πιθανό πλήγμα στον Μετσαμόρ, αναδεικνύοντας το υπόβαθρο ασφαλείας της αντιπαράθεσης.
Τουρκική υποστήριξη στο Αζερμπαϊτζάν στον πόλεμο του Καραμπάχ
Στο τελευταίο θέμα παρουσιάστηκαν δηλώσεις Τούρκου αναλυτή για την υποστήριξη της Άγκυρας προς το Αζερμπαϊτζάν κατά τον πόλεμο στο Καραμπάχ.
Σύμφωνα με όσα του αποδίδει το δελτίο, η Τουρκία μετέφερε πυρομαχικά με μεταφορικά αεροσκάφη από δικές της αποθήκες και από ορισμένες συμμαχικές χώρες. Ο ίδιος υποστήριξε επίσης ότι αφαιρούνταν ηλεκτρονικά συστήματα από τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη για να παραδοθούν στο Αζερμπαϊτζάν.
Οι δηλώσεις παρουσιάζουν, κατά τον συγκεκριμένο αναλυτή, μια τουρκική εμπλοκή που υπερέβαινε την πώληση οπλικών συστημάτων και περιλάμβανε ενεργή υποστήριξη κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων.
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας
