Οι ευθύνες της Δύσης, η διεύρυνση του ΝΑΤΟ, οι αποτυχημένες διαπραγματεύσεις και ο κίνδυνος μιας γενικευμένης σύγκρουσης με τη Ρωσία.

Του Θεόδωρου Ατματζίδη

Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και πολιτικά αιχμηρή συνέντευξη του Γερμανού τετράστερου στρατηγού ε.α. Χάραλντ Κούγιατ (Harald Kujat) επαναφέρει στο προσκήνιο κρίσιμα ερωτήματα για τις αιτίες του πολέμου στην Ουκρανία, τις επιλογές του ΝΑΤΟ και τον ρόλο των δυτικών κυβερνήσεων στην αποτυχία εξεύρεσης διπλωματικής λύσης.

Ο Κούγιατ δεν είναι ένας ακόμη σχολιαστής διεθνών εξελίξεων. Διετέλεσε Γενικός Επιθεωρητής των Γερμανικών Ενόπλων Δυνάμεων (Bundeswehr) από το 2000 έως το 2002 και πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ από το 2002 έως το 2005, αποτελώντας τον ανώτατο στρατιωτικό σύμβουλο της Συμμαχίας. [1]

Στη συνέντευξή του στον καθηγητή Glenn Diesen, υποστηρίζει ότι η σημερινή σύγκρουση δεν μπορεί να εξεταστεί αποκομμένη από τις εξελίξεις που προηγήθηκαν του 2022. Αναφέρεται στη διεύρυνση του ΝΑΤΟ προς Ανατολάς και ειδικότερα στη Σύνοδο Κορυφής του Βουκουρεστίου το 2008, όταν η Συμμαχία διακήρυξε ότι η Ουκρανία και η Γεωργία θα γίνουν μέλη της. [2]

Κατά την εκτίμησή του, η Δύση δεν έλαβε επαρκώς υπόψη τις ρωσικές ανησυχίες ασφαλείας, με αποτέλεσμα να διαμορφωθούν συνθήκες σταδιακής κλιμάκωσης. Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στην ουκρανική κρίση του 2014 και στις συμφωνίες του Μινσκ του 2015, οι οποίες είχαν ως στόχο την πολιτική διευθέτηση της σύγκρουσης στο Ντονμπάς. [3]

Το πλέον ενδιαφέρον σημείο της παρέμβασής του αφορά τις διαπραγματεύσεις της Κωνσταντινούπολης την άνοιξη του 2022. Ο Γερμανός στρατηγός θεωρεί ότι τότε υπήρχε πραγματική δυνατότητα πολιτικής διευθέτησης, στη βάση της ουδετερότητας της Ουκρανίας και διεθνών εγγυήσεων ασφαλείας. Αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στην παρέμβαση του τότε Βρετανού πρωθυπουργού Μπόρις Τζόνσον και στη δυτική στάση που, κατά την άποψή του, συνέβαλε στην εγκατάλειψη της διπλωματικής προοπτικής. [4][5]

Η ερμηνεία αυτή παραμένει αντικείμενο αντιπαράθεσης. Οι διαπραγματεύσεις δεν είχαν καταλήξει σε οριστική συμφωνία, ενώ ο επικεφαλής της ουκρανικής διαπραγματευτικής αντιπροσωπείας, Νταβίντ Αραχαμία, έχει αναφερθεί τόσο στην επίσκεψη Τζόνσον όσο και στις ουκρανικές επιφυλάξεις για τις εγγυήσεις ασφαλείας. [5][6]

Ο Κούγιατ αμφισβητεί επίσης τη στρατηγική αντίληψη ότι η Ουκρανία θα μπορούσε να επιτύχει ολοκληρωτική στρατιωτική νίκη και να ανακτήσει όλα τα κατεχόμενα εδάφη. Προειδοποιεί ότι η συνεχής στρατιωτική ενίσχυση, χωρίς παράλληλη ουσιαστική διπλωματική πρωτοβουλία, παρατείνει την αιματοχυσία και αυξάνει τον κίνδυνο άμεσης σύγκρουσης μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ.

Η κριτική του στρέφεται ιδιαίτερα προς την Ευρώπη. Θεωρεί ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχουν εγκλωβιστεί σε μια στρατηγική στρατιωτικής επικράτησης, χωρίς να διαθέτουν πειστικό πολιτικό σχέδιο για την επόμενη ημέρα.

Το ουσιαστικό μήνυμα της παρέμβασής του είναι η ανάγκη διαμόρφωσης μιας νέας ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφαλείας, η οποία θα λαμβάνει υπόψη τις συνθήκες και τα συμφέροντα ασφαλείας στην ευρωπαϊκή ήπειρο και θα αποτρέπει την επανάληψη μιας τέτοιας σύγκρουσης.

Ανεξάρτητα από το κατά πόσο συμφωνεί κανείς με τις εκτιμήσεις του, υπάρχει ένα ερώτημα που αξίζει να απασχολήσει σοβαρά την ευρωπαϊκή πολιτική ηγεσία: πόσες ακόμη ανθρώπινες ζωές και πόσες οικονομικές και γεωπολιτικές απώλειες πρέπει να καταγραφούν προτού η διπλωματία αποκτήσει ξανά πρωταγωνιστικό ρόλο;

Για την Ελλάδα, η συζήτηση έχει ιδιαίτερη σημασία. Μια χώρα σε μια εξαιρετικά ευαίσθητη γεωπολιτική περιοχή οφείλει να αντιμετωπίζει τις εξελίξεις με στρατηγική διορατικότητα, να διατηρεί ισχυρές συμμαχίες και ταυτόχρονα να υποστηρίζει κάθε σοβαρή προσπάθεια αποτροπής μιας ευρύτερης ευρωπαϊκής σύγκρουσης.

Πηγές

[1] NATO, General Harald Kujat – Biography. Επίσημο βιογραφικό και στρατιωτική σταδιοδρομία του στρατηγού.

NATO – General Harald Kujat

[2] NATO, Bucharest Summit Declaration, 3 April 2008, παράγραφος 23. Η επίσημη διακήρυξη για τη μελλοντική ένταξη της Ουκρανίας και της Γεωργίας.

Bucharest Summit Declaration – NATO

[3] OSCE, Package of Measures for the Implementation of the Minsk Agreements, 12 February 2015.

OSCE – Minsk II Agreement

[4] Glenn Diesen, General Harald Kujat: Former Head of German Army Exposes Ukraine War Lies, συνέντευξη στο YouTube, 19 September 2025.

Πρωτογενής πηγή – Η συνέντευξη του στρατηγού Harald Kujat

[5] Samuel Charap & Sergey Radchenko, The Talks That Could Have Ended the War in Ukraine, Foreign Affairs, 16 April 2024. Ανάλυση των διαπραγματευτικών κειμένων και των προσπαθειών επίτευξης συμφωνίας το 2022.

Foreign Affairs – The Talks That Could Have Ended the War in Ukraine

[6] Voice of America, Moscow Twists Zelenskyy Ally’s Words About 2022 Russian ‘Peace Deal’ Offer. Ανάλυση των δηλώσεων του Νταβίντ Αραχαμία σχετικά με τον ρόλο του Μπόρις Τζόνσον και τις διαπραγματεύσεις.

Voice of America – Fact Check

[7] United Nations General Assembly, Resolution A/RES/ES-11/1, Aggression against Ukraine, 2 March 2022. Η απόφαση καταδικάζει τη ρωσική εισβολή ως παραβίαση του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

United Nations – Resolution ES-11/1

Το βίντεο της συνέντευξης στο YouTube

General Harald Kujat: NATO’s Attempt to Defeat Russia Destroys Ukraine

glenndiesen.substack.com

General Harald Kujat: Former Head of German Army Exposes Ukraine War Lies – YouTube

Σοβαρές επιφυλάξεις για τους χειρισμούς της ελληνικής κυβέρνησης στο ζήτημα της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου εξέφρασε ο Σάββας Καλεντερίδης, κατά την παρέμβασή του στη Ναυτεμπορική TV. Ο στρατηγικός αναλυτής προειδοποίησε ότι η Τουρκία θα επιχειρήσει να εμποδίσει το έργο εφόσον δεν ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις της, ενώ συνέδεσε την υπόθεση με το τουρκολιβυκό μνημόνιο και τα γεγονότα στην Κάσο. Παράλληλα, αναφέρθηκε στις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό και στις πολιτικές εξελίξεις στο Ισραήλ.

«Η κυβέρνηση αυτοαναιρείται» – Το ζήτημα των αδειών

Ο Σάββας Καλεντερίδης άσκησε έντονη κριτική στην κυβέρνηση για τις εξηγήσεις που δίνει σχετικά με τις διαδικασίες πόντισης του ηλεκτρικού καλωδίου, υποστηρίζοντας ότι οι δημόσιες τοποθετήσεις της δημιουργούν περισσότερα ερωτήματα από όσα απαντούν.

Αφορμή αποτέλεσαν οι δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη περί χορήγησης αδειών από την Ελλάδα και την Κύπρο.

Ο αναλυτής υποστήριξε ότι πρέπει να γίνεται σαφής διάκριση ανάμεσα στις εργασίες εντός των χωρικών υδάτων, όπου απαιτούνται συγκεκριμένες άδειες, και στις εργασίες πόντισης καλωδίων πέραν αυτών, όπου ισχύει διαφορετικό νομικό καθεστώς.

Κατά την εκτίμησή του, η επαναλαμβανόμενη αναφορά της κυβέρνησης σε άδειες ενδέχεται να ενισχύσει την τουρκική επιχειρηματολογία.

Το ερώτημα που έθεσε ήταν χαρακτηριστικό: εφόσον η Ελλάδα δηλώνει ότι χορηγεί άδεια, γιατί να μη χρησιμοποιήσει η Τουρκία το ίδιο επιχείρημα για να απαιτήσει αντίστοιχη διαδικασία;

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις NAVTEX και στις τουρκικές ενέργειες αμφισβήτησης των ελληνικών αναγγελιών.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η Άγκυρα επιχειρεί να παρουσιάσει τις έρευνες για την πόντιση του καλωδίου ως επιστημονικές έρευνες, ώστε να επικαλεστεί διατάξεις του διεθνούς δικαίου που προβλέπουν συναίνεση του παράκτιου κράτους υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Γιατί η Τουρκία ζητά ενημέρωση για το καλώδιο;

Ο Σάββας Καλεντερίδης αμφισβήτησε τη σκοπιμότητα της ενημέρωσης της Τουρκίας για τις εργασίες του έργου, επισημαίνοντας ότι η Άγκυρα δεν διαθέτει, κατά την ελληνική θέση, δικαιώματα στις επίμαχες περιοχές.

Χρησιμοποίησε μάλιστα ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: εάν επρόκειτο για ηλεκτρικό καλώδιο που θα συνέδεε την Ελλάδα με την Ιταλία, θα υπήρχε λόγος να ζητεί ενημέρωση η Τουρκία;

Κατά την ανάλυσή του, η τουρκική απαίτηση για συντονισμό δεν αποτελεί μια απλή τεχνική διαδικασία, αλλά εντάσσεται σε ευρύτερη προσπάθεια κατοχύρωσης ρόλου της Άγκυρας στις θαλάσσιες περιοχές όπου προβάλλει διεκδικήσεις.

Παράλληλα, διευκρίνισε ότι δεν είναι γνωστό το ακριβές περιεχόμενο της αλληλογραφίας μεταξύ των εμπλεκόμενων πλευρών, γεγονός που δεν επιτρέπει οριστικά συμπεράσματα για τις συνεννοήσεις που έχουν πραγματοποιηθεί.

Η Κάσος και το τουρκολιβυκό μνημόνιο

Ιδιαίτερη βαρύτητα απέδωσε στα γεγονότα της Κάσου, υποστηρίζοντας ότι η απόφαση της Τουρκίας να στείλει πέντε πολεμικά πλοία δεν ήταν πρωτοβουλία χαμηλόβαθμων αξιωματούχων.

Σύμφωνα με όσα ανέφερε, η σχετική απόφαση ελήφθη στο ανώτατο επίπεδο της τουρκικής ηγεσίας, με τη συμμετοχή του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και κορυφαίων στελεχών της κυβέρνησης και του μηχανισμού ασφαλείας.

Ο ίδιος συνέδεσε ευθέως την κινητοποίηση με την προσπάθεια της Άγκυρας να προστατεύσει το τουρκολιβυκό μνημόνιο.

Υπενθύμισε την εκτεταμένη τουρκική στρατιωτική και πολιτική εμπλοκή στη Λιβύη, υποστηρίζοντας ότι η Τουρκία έχει επενδύσει σημαντικούς πόρους προκειμένου να διασφαλίσει τα γεωπολιτικά οφέλη που επιδιώκει από τη συμφωνία.

Κατά συνέπεια, θεωρεί αβάσιμη την προσδοκία ότι μια απλή διαδικασία ενημέρωσης θα αρκούσε για να αποτρέψει νέες τουρκικές κινήσεις.

«Αν δεν ικανοποιηθεί, θα επιχειρήσει να σταματήσει το έργο»

Η σημαντικότερη προειδοποίηση του Σάββα Καλεντερίδη αφορούσε την πιθανότητα νέας τουρκικής παρέμβασης.

Όπως εκτίμησε, εάν η Άγκυρα δεν εξασφαλίσει όσα επιδιώκει, θα επιχειρήσει να σταματήσει την υλοποίηση του έργου.

Περιέγραψε μάλιστα μια πάγια, κατά την άποψή του, τουρκική πρακτική: η Άγκυρα ασκεί πιέσεις σε κράτη και εταιρείες, απαιτώντας να ενημερώνεται για τις συντεταγμένες, τη διάρκεια και το είδος των εργασιών, επιδιώκοντας να καθιερώσει στην πράξη διαδικασία έγκρισής τους.

Με αυτόν τον τρόπο, υποστήριξε, επιχειρεί να δημιουργήσει ένα προηγούμενο το οποίο στη συνέχεια αξιοποιεί για να θεμελιώσει νέες απαιτήσεις.

Στο ίδιο πλαίσιο ενέταξε και τις αναφορές του Χακάν Φιντάν, σύμφωνα με τις οποίες η Τουρκία επιδιώκει να ενημερώνεται για τα χαρακτηριστικά των εργασιών, χωρίς να θίγονται οι θέσεις της για το τουρκολιβυκό μνημόνιο και τις μονομερείς οριοθετήσεις της.

Ο αναλυτής επισήμανε ότι, εφόσον οι τουρκικές απαιτήσεις ικανοποιηθούν χωρίς την παρουσία πολεμικών πλοίων, η Άγκυρα δεν θα έχει λόγο να επαναλάβει την κινητοποίηση της Κάσου.

Η απουσία στρατιωτικής έντασης, επομένως, δεν θα συνιστούσε από μόνη της απόδειξη ότι η Τουρκία εγκατέλειψε τις διεκδικήσεις της.

Κυπριακό: Προειδοποίηση για παγίδα στα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης

Περνώντας στο Κυπριακό, ο Σάββας Καλεντερίδης εξέφρασε ανησυχία για την προσπάθεια άσκησης πιέσεων στην Κυπριακή Δημοκρατία μέσω των Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης.

Κατά την άποψή του, ορισμένα από τα προτεινόμενα μέτρα κινδυνεύουν να συμβάλουν στη διαιώνιση και την έμμεση νομιμοποίηση της κατοχής.

Υποστήριξε ότι υπάρχει μια θεμελιώδης αντίφαση στη διαδικασία: ζητείται από την Κυπριακή Δημοκρατία να προχωρήσει σε κινήσεις αποκατάστασης της εμπιστοσύνης, ενώ η εμπιστοσύνη έχει διαρραγεί εξαιτίας της τουρκικής εισβολής και της συνεχιζόμενης κατοχής.

Εξέφρασε επίσης την εκτίμηση ότι επιχειρείται να μεταφερθεί στην ελληνοκυπριακή πλευρά η ευθύνη ενδεχόμενης αποτυχίας της διαδικασίας, ώστε να εμφανιστεί ως υπεύθυνη για τη μη συνέχιση των συνομιλιών.

Ισραήλ: Η ιστορική συμφωνία με τους Παλαιστινίους και η πολιτική επιβίωση Νετανιάχου

Στο τελευταίο μέρος της παρέμβασής του, ο Σάββας Καλεντερίδης αναφέρθηκε στο Ισραήλ και στις προοπτικές πολιτικής σταθερότητας στη Μέση Ανατολή.

Διατύπωσε την άποψη ότι η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα και ασφάλεια του Ισραήλ συνδέονται άμεσα με τον τρόπο αντιμετώπισης του Παλαιστινιακού.

Όπως εξήγησε, μια χώρα της οποίας οι πολίτες ζουν επί δεκαετίες υπό την απειλή επιθέσεων δεν μπορεί να θεωρεί ότι έχει εξασφαλίσει πραγματική και διαρκή σταθερότητα.

Υποστήριξε ότι μια ιστορική συμφωνία ανάμεσα στους Ισραηλινούς και τους Παλαιστινίους θα μπορούσε να ανοίξει νέα προοπτική για ολόκληρη την περιοχή.

Παράλληλα, αναγνώρισε τις δυσκολίες που δημιουργούν οι δημογραφικές ανησυχίες στο εσωτερικό της ισραηλινής κοινωνίας, ακόμη και μεταξύ όσων επιθυμούν έναν συμβιβασμό.

Αναφέρθηκε επίσης στην προοπτική πολιτικών συνεργασιών που θα μπορούσαν να περιορίσουν την επιρροή κομμάτων τα οποία υποστηρίζουν την επέκταση των εποικισμών ή την απομάκρυνση των Παλαιστινίων από τη Γάζα.

Για τον Μπενιαμίν Νετανιάχου εκτίμησε ότι δεν πρόκειται να εγκαταλείψει εύκολα την πολιτική μάχη, συνδέοντας τη στάση του τόσο με την πολιτική του επιβίωση όσο και με τις εκκρεμότητές του με τη Δικαιοσύνη.

Η προοπτική μιας συμφωνίας αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ, η τουρκική αμφισβήτηση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου και τα σενάρια στρατιωτικής αντιπαράθεσης στην Ανατολική Μεσόγειο βρίσκονται στο επίκεντρο της συζήτησης με τον Ισραηλινό σύμβουλο στρατηγικής και ασφάλειας Σάι Γκαλ. Η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε στο «ΠΕΡΙΠΟΛΟΣ Explainer» του Flash.gr, με τον Δημήτρη Κρικέλα και τον καθηγητή Γιώργο Φίλη.

Η Ανατολική Μεσόγειος βρίσκεται στο επίκεντρο μιας σύνθετης γεωπολιτικής αντιπαράθεσης, στην οποία οι ενεργειακές υποδομές, οι θαλάσσιες ζώνες και οι αμυντικές συνεργασίες αποκτούν ολοένα μεγαλύτερη στρατηγική σημασία.

Στο νέο επεισόδιο της εκπομπής «ΠΕΡΙΠΟΛΟΣ Explainer», ο Σάι Γκαλ εξετάζει με τους δύο παρουσιαστές τις προκλήσεις ασφαλείας που αντιμετωπίζουν η Ελλάδα, η Κυπριακή Δημοκρατία και το Ισραήλ, με ιδιαίτερη αναφορά στην τουρκική πολιτική στην περιοχή.

Το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου και η τουρκική αμφισβήτηση

Ένα από τα βασικά ζητήματα της συζήτησης είναι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου, γνωστή ως Great Sea Interconnector (GSI).

Το έργο, πέρα από την ενεργειακή του διάσταση, συνδέεται με την άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, την ασφάλεια κρίσιμων υποθαλάσσιων υποδομών και την ικανότητα των εμπλεκόμενων κρατών να υλοποιούν στρατηγικά έργα υπό συνθήκες γεωπολιτικής πίεσης.

Στην εκπομπή εξετάζονται οι συνέπειες της τουρκικής αμφισβήτησης και οι δυνατότητες προστασίας του καλωδίου, με φόντο τις ευρύτερες διεκδικήσεις της Άγκυρας.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο τουρκολιβυκό μνημόνιο, το οποίο αποτελεί βασικό εργαλείο της τουρκικής επιχειρηματολογίας για τις θαλάσσιες ζώνες στην Ανατολική Μεσόγειο.

Συμφωνία αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής Ελλάδας – Ισραήλ;

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η συζήτηση για το ενδεχόμενο περαιτέρω θεσμικής αναβάθμισης της αμυντικής σχέσης Αθήνας και Ιερουσαλήμ.

Στο τραπέζι τίθεται η προοπτική μιας διμερούς συμφωνίας αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής, η οποία θα μπορούσε να περιλαμβάνει πρόβλεψη στρατιωτικής υποστήριξης σε περίπτωση ένοπλης επίθεσης εναντίον ενός από τα δύο κράτη.

Πρόκειται για ένα ζήτημα με ιδιαίτερο στρατηγικό βάρος, καθώς μια τέτοια συμφωνία θα υπερέβαινε το σημερινό πλαίσιο αμυντικών εξοπλισμών, κοινών ασκήσεων και συνεργασίας στον τομέα της ασφάλειας.

Η σχετική συζήτηση αφορά μια προοπτική και όχι κάποια επιβεβαιωμένη απόφαση ή συμφωνία των δύο κυβερνήσεων.

Η «Οργή του Ποσειδώνα» και τα κατεχόμενα της Κύπρου

Ξεχωριστή ενότητα αφιερώνεται στο ενδεχόμενο στρατιωτικής σύγκρουσης μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας, καθώς και στο σχέδιο που ο Σάι Γκαλ έχει περιγράψει σε προηγούμενη αρθρογραφία του με την ονομασία «Οργή του Ποσειδώνα».

Ο Ισραηλινός αναλυτής έχει αναδείξει τη στρατηγική σημασία των κατεχομένων της Κύπρου, υποστηρίζοντας ότι η τουρκική στρατιωτική παρουσία στο βόρειο τμήμα του νησιού αποτελεί παράγοντα που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και στον ισραηλινό αμυντικό σχεδιασμό.

Στην αρθρογραφία του έχει περιγράψει την «Οργή του Ποσειδώνα» ως ενδεχόμενο πλαίσιο συντονισμένης αντίδρασης σε περίπτωση σοβαρής κλιμάκωσης. Δεν πρόκειται, βάσει των διαθέσιμων δημόσιων στοιχείων, για επισήμως ανακοινωμένο επιχειρησιακό σχέδιο των ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων.

Η συζήτηση συνδέει την ασφάλεια της Κύπρου με τις ευρύτερες ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου η τουρκική στρατιωτική παρουσία, οι σχέσεις Άγκυρας – Ιερουσαλήμ και η τριμερής συνεργασία Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ αποτελούν αλληλένδετα ζητήματα.

ΗΠΑ, Ευρώπη και στρατηγική αυτονομία

Το γεωπολιτικό πλαίσιο της συνέντευξης επεκτείνεται στις πολιτικές εξελίξεις στο Ισραήλ, στις επιπτώσεις των ενδιάμεσων εκλογών στις Ηνωμένες Πολιτείες και στις σχέσεις Ισραήλ – Ευρώπης.

Ιδιαίτερη θέση καταλαμβάνει το ζήτημα της στρατηγικής αυτονομίας, δηλαδή της δυνατότητας των κρατών να διαθέτουν τα μέσα και τις συνεργασίες που απαιτούνται για την υπεράσπιση των συμφερόντων τους.

Η ελληνική αμυντική βιομηχανία

Σημαντικό τμήμα της εκπομπής αφορά το μέλλον της ελληνοϊσραηλινής αμυντικής συνεργασίας.

Η συζήτηση δεν περιορίζεται στην προμήθεια οπλικών συστημάτων από το Ισραήλ, αλλά επεκτείνεται στις δυνατότητες ουσιαστικής συμμετοχής ελληνικών επιχειρήσεων στον σχεδιασμό, στην ανάπτυξη, στην παραγωγή και στην εξαγωγή αμυντικών προϊόντων.

Το ζητούμενο είναι η συνεργασία να αποκτήσει ισχυρότερη βιομηχανική διάσταση, δημιουργώντας προϋποθέσεις για μεταφορά τεχνογνωσίας και συμμετοχή της Ελλάδας σε διεθνή αμυντικά προγράμματα.

Ποιος είναι ο Σάι Γκαλ

Ο Σάι Γκαλ είναι ιδρυτής και επικεφαλής της διεθνούς συμβουλευτικής εταιρείας Line of State, με αντικείμενο τη στρατηγική, την ασφάλεια και την αξιολόγηση πολιτικού κινδύνου.

Έχει διατελέσει αντιπρόεδρος Εξωτερικών Σχέσεων της Israel Aerospace Industries (IAI), ενώ διαθέτει εμπειρία ως σύμβουλος στην ισραηλινή κυβέρνηση και στο κοινοβούλιο.

Η αρθρογραφία και η επαγγελματική δραστηριότητά του επικεντρώνονται στη διεθνή ασφάλεια, στη στρατηγική αυτονομία και στις σχέσεις Ισραήλ, Ελλάδας και Κύπρου.