Νέα ερωτήματα σε στρατιωτικούς αναλυτές και κύκλους πληροφοριών πυροδότησε δήλωση του Ντόναλντ Τραμπ ότι οι ΗΠΑ διαθέτουν και χρησιμοποίησαν «μυστικό ηχητικό όπλο» στην επιχείρηση που κατέληξε στη σύλληψη και ανατροπή του Νικολάς Μαδούρο στη Βενεζουέλα. Η αναφορά έγινε σε συνέντευξή του στο NewsNation, σε μια συγκυρία όπου ήδη κυκλοφορούν αφηγήσεις για «κατευθυνόμενη ενέργεια» και τεχνολογίες τύπου “Havana Syndrome”.

Το φάντασμα του “Συνδρόμου της Αβάνας” στην επιχείρηση “Absolute Resolve” των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα

Τι είπε ο Τραμπ – και γιατί ανοίγει θέμα «ασύμβατου όπλου»

Η φράση «μυστικό ηχητικό όπλο» δεν παραπέμπει σε συμβατικές μεθόδους επιβολής/ακινητοποίησης (χημικά, taser, κρότου-λάμψης κ.λπ.), αλλά σε κατηγορία εργαλείων που—αν ισχύει—πατά σε «directed energy» (ηχητικά/μικροκυμματικά/παλμικά συστήματα) με στόχο την προσωρινή ή παρατεταμένη εξουδετέρωση προσωπικού χωρίς τυπική ανταλλαγή πυρών.

Εδώ ακριβώς «κουμπώνει» το προηγούμενο ρεπορτάζ του Geopolitico για ένα επιχειρησιακό “εργαστήριο” νέου τύπου: απόλυτη επιτήρηση, δικτυοκεντρική εικόνα πεδίου και τεχνολογική υπεροχή που σπάει τα παραδοσιακά όρια ανάμεσα σε σύλληψη, ειδική επιχείρηση και πείραμα πεδίου.

JUST IN:

Trump said the US has secret weapons and that their capabilities were shown during the operation to capture Maduro.

Meanwhile, reports claim US used a powerful sound wave type weapon that caused nosebleeds, vomiting and incapacitated Maduro’s guards in Venezuela. pic.twitter.com/O9ZeQ1mXKS

— Current Report (@Currentreport1) January 21, 2026

Η ρωσική αντίδραση: «Θέλουμε διευκρινίσεις»

Το Κρεμλίνο δια του Ντμίτρι Πεσκόφ ζήτησε περισσότερη σαφήνεια για το τι εννοούσε ο Αμερικανός πρόεδρος, παραπέμποντας εμμέσως στη δουλειά των ρωσικών υπηρεσιών συλλογής/ανάλυσης πληροφοριών. Στο φόντο «τρέχουν» παράλληλα επαφές ΗΠΑ–Ρωσίας για την Ουκρανία (συμπεριλαμβανομένων επαφών στο Νταβός), γεγονός που κάνει τη Μόσχα να μην αφήνει αναπάντητο ένα τέτοιο τεχνολογικό “σήμα”.

Το «σύνδρομο της Αβάνας» ξαναμπαίνει στη συζήτηση

Ο όρος “Havana Syndrome” έχει πίσω του πολυετή διαμάχη: από το αρχικό σενάριο «ξένης επίθεσης» με κατευθυνόμενη ενέργεια, μέχρι τις μεταγενέστερες αξιολογήσεις/εξηγήσεις που απομακρύνθηκαν από το ενδεχόμενο εχθρικού όπλου ως κύριας αιτίας. Αυτό που κρατά την υπόθεση «ζωντανή» είναι ότι, ακόμη κι αν πολλές περιπτώσεις δεν “δένουν” με ένα ενιαίο μοτίβο επίθεσης, η ιδέα μιας μη-φονικής αλλά ακινητοποιητικής τεχνολογίας παραμένει εφιάλτης για την ασφάλεια, ακριβώς επειδή αφήνει θολό αποτύπωμα.

Η μαρτυρία για τα συμπτώματα (πίεση στο κεφάλι, ρινορραγίες, έμετοι) που βίωσαν άνδρες ασφαλείας του Μαδούρο κατά την επιχείρηση της 3ης Ιανουαρίου 2026—περιγραφή που τροφοδότησε συζητήσεις για το σύνδρομο της Αβάνας.

Η επιχείρηση στη Βενεζουέλα παρουσιάστηκε διεθνώς ως σημείο καμπής! Το Reuters, σε διαφορετικό ρεπορτάζ για τη γενικότερη εξωτερική πολιτική Τραμπ, αναφέρεται σε στρατιωτική επιχείρηση που οδήγησε στην ανατροπή/σύλληψη του ηγέτη της Βενεζουέλας, εντάσσοντάς την σε μια αλυσίδα κινήσεων υψηλού ρίσκου.

Υεμένη Λιμοκτονώντας στη σιωπή: Αυξανόμενη επισιτιστική ανασφάλεια στην Υεμένη | Ενημέρωση από εθελοντές της IRC

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΓΕΙΩΤΗΣ

Η Υεμένη εισέρχεται στην πιο επικίνδυνη φάση επισιτιστικής ανασφάλειας εδώ και χρόνια. Οι τελευταίες προβλέψεις της IPC για την περιοδο από τον Σεπτέμβριο του 2025 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2026 δείχνουν ότι πάνω από το ήμισυ του πληθυσμού – 18 εκατομμύρια άνθρωποι – αναμένεται να βιώσουν επιδεινούμενα επίπεδα επισιτιστικής ανασφάλειας κατά το 2026. Ένα επιπλέον εκατομμύριο άνθρωποι αντιμετωπίζουν απειλητική για τη ζωή πείνα. Ο υποσιτισμός μεταξύ των παιδιών και των εγκύων και θηλαζουσών γυναικών αυξάνεται επίσης ραγδαία.
Αυτή η επιδείνωση δεν οφείλεται σε κλιμάκωση των συγκρούσεων μεγάλης κλίμακας. Είναι το αποτέλεσμα της κατάρρευσης της αγοραστικής δύναμης των νοικοκυριών και της απότομης μείωσης της ανθρωπιστικής βοήθειας το 2025, η οποία έχει διαλύσει τα συστήματα επισιτιστικής ασφάλειας, διατροφής και επιτήρησης ακριβώς τη στιγμή που οι ανάγκες κορυφώνονται. Μέχρι το τέλος του 2025, η ανθρωπιστική ανταπόκριση είχε χρηματοδοτηθεί κατά λιγότερο από 25%, με τον Όμιλο Διατροφής σε λιγότερο από 10% και τον Όμιλο Επισιτιστικής Ασφάλειας και Γεωργίας στο 15%, παραλύοντας ουσιαστικά τις υπηρεσίες που σώζουν ζωές.

Ενώ η κρίση πείνας είναι πανεθνική, τα στοιχεία από τις περιοχές που υποστηρίζονται από την IRC στη νότια Υεμένη δείχνουν ξεκάθαρα τις συνέπειές της. Μετά από σημαντικές αποσύρσεις χρηματοδότησης από δωρητές στις αρχές του 2025, η εμβέλεια των υπηρεσιών διατροφής μειώθηκε κατά 63% μέσα σε ένα χρόνο. Οι εγκαταστάσεις υγείας και τα θεραπευτικά κέντρα σίτισης έκλεισαν, οι κινητές ομάδες υπερφορτώθηκαν και οι εισαγωγές για σοβαρό οξύ υποσιτισμό μειώθηκαν – όχι επειδή τα παιδιά ήταν πιο υγιή, αλλά επειδή λιγότεροι ασθενείς είχαν πρόσβαση σε υπηρεσίες. Σχεδόν το 80% των νοικοκυριών που αξιολογήθηκαν από την IRC ανέφεραν σοβαρή πείνα και τα μισά νοικοκυριά με παιδιά κάτω των πέντε ετών ανέφεραν τουλάχιστον ένα υποσιτισμένο παιδί.

Ταυτόχρονα, τα συστήματα επιτήρησης της επισιτιστικής ασφάλειας και της διατροφής καταρρέουν, συγκαλύπτοντας την πραγματική κλίμακα της πείνας. Καθώς τα κενά στα δεδομένα διευρύνονται, οι ανάγκες δεν καταγράφονται, η βοήθεια δεν ενεργοποιείται και οι θάνατοι που θα μπορούσαν να αποφευχθούν κινδυνεύουν να μείνουν απαρατήρητοι.
Χωρίς άμεση δράση των δωρητών για την αποκατάσταση και την κλιμάκωση της ολοκληρωμένης επισιτιστικής ασφάλειας και της διατροφικής βοήθειας, αναμένονται συνθήκες παρόμοιες με λιμού σε πολλές περιοχές έως τις αρχές του 2026. Η έγκαιρη χρηματοδότηση τους επόμενους τρεις έως έξι μήνες μπορεί ακόμη να αποτρέψει μαζικές απώλειες ζωών, να προστατεύσει τα πρόσφατα ανθρωπιστικά οφέλη και να σταθεροποιήσει τις κοινότητες που διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο.




Η Διεθνής Επιτροπή Διάσωσης (IRC) βοηθά τους ανθρώπους που έχουν πληγεί από ανθρωπιστικές κρίσεις —συμπεριλαμβανομένης της κλιματικής κρίσης— να επιβιώσουν, να ανακάμψουν και να ξαναχτίσουν τη ζωή τους.
Ιδρυμένη κατόπιν αιτήματος του Άλμπερτ Αϊνστάιν το 1933, η IRC δραστηριοποιείται πλέον σε περισσότερες από 40 χώρες που έχουν πληγεί από κρίσεις, καθώς και σε κοινότητες σε όλη την Ευρώπη και την Αμερική. Προσφέρουμε διαρκή αντίκτυπο παρέχοντας υγειονομική περίθαλψη, βοηθώντας τα παιδιά να μάθουν και ενδυναμώνοντας άτομα και κοινότητες ώστε να γίνουν αυτάρκεις, επιδιώκοντας πάντα να αντιμετωπίσουμε τις ανισότητες που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες και τα κορίτσια.

Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ, προχωρά σε νέα κλιμάκωση της ρητορικής του και ανεβάζει εκ νέου τους τόνους αναφορικά με το επίμαχο ζήτημα της Γροιλανδίας, δηλώνοντας κατηγορηματικά πως «δεν υπάρχει επιστροφή» και χαρακτηρίζοντας το νησί ως «απολύτως απαραίτητο». Μέσω μιας σειράς αναρτήσεων, ο Αμερικανός Πρόεδρος δείχνει αποφασισμένος να συνεχίσει την ιδιαίτερα σκληρή διπλωματική γραμμή που έχει υιοθετήσει, αφήνοντας να εννοηθεί ότι εξετάζει όλα τα ενδεχόμενα και αφήνοντας ανοιχτό ακόμη και το πόσο μακριά είναι διατεθειμένος να φτάσει για την επίτευξη του στόχου του.

Κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε στον Λευκό Οίκο, όταν ρωτήθηκε συγκεκριμένα μέχρι πού θα έφτανε για να αποκτήσει τη Γροιλανδία, ο Ντόναλντ Τραμπ αρκέστηκε να απαντήσει με αινιγματικό τρόπο: «Θα το δείτε». Παράλληλα, επανέλαβε τη θέση ότι «τα πράγματα θα πάνε αρκετά καλά» στο συγκεκριμένο θέμα και γνωστοποίησε ότι έχουν ήδη προγραμματιστεί «πολλές συναντήσεις» γύρω από τη Γροιλανδία, υποδηλώνοντας κινητικότητα σε επιτελικό επίπεδο.

Σε άλλη συνέντευξή του στο δίκτυο News Nation αναφορικά με τις βλέψεις του για τη Γροιλανδία, ο Αμερικανός ηγέτης είπε «Βρίσκεται σε μια τοποθεσία που είναι πολύ σημαντική για την εθνική μας ασφάλεια, και επίσης για την διεθνή ασφάλεια , κυριολεκτικά… Ως παράδειγμα, κατασκευάζουμε τον Χρυσό Θόλο… αν κάποιος θέλει να εκτοξεύσει πυραύλους, θα τους καταρρίψει », εντείνοντας την αβεβαιότητα για τις επόμενες κινήσεις της Ουάσινγκτον.

Tweets by POTUS

Τα βλέμματα στο Νταβός

Οι δηλώσεις αυτές έρχονται σε μια χρονική στιγμή που η διεθνής ανησυχία αυξάνεται κατακόρυφα. Στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στην Ελβετία, ο Γάλλος Πρόεδρος, Εμανουέλ Μακρόν, προειδοποίησε για μια «ολίσθηση προς έναν κόσμο χωρίς κανόνες», ενώ ο Πρωθυπουργός σημείωσε χαρακτηριστικά πως «η παλιά τάξη πραγμάτων δεν επιστρέφει», αναδεικνύοντας το χάσμα που δημιουργείται στις διατλαντικές σχέσεις.

Ο Ντόναλντ Τραμπ επρόκειτο να φτάσει στο Νταβός την Τετάρτη, ωστόσο ένα μικρό ηλεκτρικό πρόβλημα που παρουσιάστηκε στο προεδρικό αεροσκάφος Air Force One ανάγκασε το αεροσκάφος να επιστρέψει στη βάση του. Ο Λευκός Οίκος έσπευσε να διαβεβαιώσει ότι ο Πρόεδρος θα μεταβεί τελικά στο Νταβός με άλλο αεροπλάνο, χωρίς ωστόσο να είναι απολύτως σαφές αν η συγκεκριμένη καθυστέρηση επηρεάζει το ευρύτερο πρόγραμμά του και τις προγραμματισμένες επαφές.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε και η τοποθέτησή του στο βρετανικό δίκτυο BBC. Σε ερώτηση για το αν θα ρίσκαρε ακόμη και τη διάσπαση της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας, απάντησε ότι «κανείς δεν έχει κάνει περισσότερα για το ΝΑΤΟ από εμένα» και πρόσθεσε πως «όλοι θα είμαστε ευχαριστημένοι», υπογραμμίζοντας ότι η Συμμαχία είναι απαραίτητη για την παγκόσμια ασφάλεια. Την ίδια ώρα, όμως, εξέφρασε σοβαρές αμφιβολίες για το αν το ΝΑΤΟ θα έσπευδε να βοηθήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε περίπτωση ανάγκης, λέγοντας πως ενώ η Ουάσινγκτον θα στήριζε τους συμμάχους της, «δεν είμαι σίγουρος ότι θα έκαναν το ίδιο για εμάς».

Σημειώνεται ότι το ΝΑΤΟ αριθμεί σήμερα 32 κράτη-μέλη και βασίζεται στην αρχή της συλλογικής άμυνας, όπως προβλέπεται ρητά στο Άρθρο 5 του Καταστατικού Χάρτη, σύμφωνα με το οποίο επίθεση σε έναν σύμμαχο θεωρείται επίθεση σε όλους.

Ο Τραμπ δεν έχει αποκλείσει ούτε τη χρήση στρατιωτικής ισχύος για την απόκτηση της περιοχής. Μιλώντας στο NBC News, απάντησε απλώς «κανένα σχόλιο». Στον αντίποδα, η Υπουργός Βιομηχανίας και Φυσικών Πόρων της Γροιλανδίας, Νάγια Νάθανιελσεν, δήλωσε στην εκπομπή Newsnight του BBC ότι οι Γροιλανδοί είναι «αποσβολωμένοι» από τις απαιτήσεις. «Δεν θέλουμε να γίνουμε Αμερικανοί και το έχουμε ξεκαθαρίσει», είπε χαρακτηριστικά, θέτοντας επί τάπητος το ζήτημα για το δικαίωμα αυτοδιάθεσης του λαού της Γροιλανδίας.

Εν όψει της συνόδου στο Νταβός, ο Τραμπ δημοσίευσε στιγμιότυπα μηνυμάτων που, όπως υποστήριξε, αντάλλαξε με τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ. Στα μηνύματα αυτά, ο Ρούτε εμφανίζεται διατεθειμένος να αναζητήσει «διέξοδο» στο ζήτημα, ενώ ο Εμανουέλ Μακρόν δηλώνει ότι «δεν καταλαβαίνει τι κάνεις», προτείνοντας ωστόσο τη διεξαγωγή συνάντησης στο Παρίσι για την αποκλιμάκωση της έντασης.

Η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, τοποθετήθηκε ξεκάθαρα επί του θέματος, υπογραμμίζοντας ότι η Ευρώπη είναι πλήρως δεσμευμένη στην ασφάλεια, αλλά μόνο μέσα από συλλογική δράση. Παράλληλα, χαρακτήρισε «λάθος» τα σχέδια που αφορούν εδαφικές διεκδικήσεις τέτοιου τύπου.

Ο Αμερικανός Πρόεδρος έχει απειλήσει ευθέως με επιβολή δασμού ύψους 10% σε όλα τα προϊόντα από οκτώ ευρωπαϊκές χώρες από την 1η Φεβρουαρίου, εάν αυτές αντιταχθούν στην πρόθεσή του. Η κυρία φον ντερ Λάιεν τόνισε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση στέκεται σε «πλήρη αλληλεγγύη» με τη Γροιλανδία και το Βασίλειο της Δανίας, ξεκαθαρίζοντας ότι η κυριαρχία τους είναι «αδιαπραγμάτευτη».

Την ίδια γραμμή στήριξης επανέλαβε και ο Καναδάς, με τον Κάρνεϊ να δηλώνει ότι η δέσμευση του Άρθρου 5 «ακλόνητη» και ότι ο Καναδάς στηρίζει πλήρως το δικαίωμα των Γροιλανδών να αποφασίζουν για το μέλλον τους χωρίς εξωτερικές πιέσεις.

Ο Εμανουέλ Μακρόν, από την πλευρά του, μίλησε για την ανάγκη «σεβασμού αντί για εκφοβισμό» και «κράτους δικαίου αντί για ωμή ισχύ». Νωρίτερα, ο Ντόναλντ Τραμπ είχε απειλήσει με δασμό 200% στο γαλλικό κρασί και τη σαμπάνια, μετά την άρνηση – σύμφωνα με πληροφορίες – για ένα «Συμβούλιο Ειρήνης» για τη Γάζα. Ο Γάλλος Πρόεδρος χαρακτήρισε την «ατελείωτη συσσώρευση νέων δασμών» θεμελιωδώς απαράδεκτη, ιδίως όταν χρησιμοποιείται ως μοχλός πίεσης σε ζητήματα εδαφικής κυριαρχίας.

Στο παρασκήνιο, η Ευρωπαϊκή Ένωση εξετάζει τη λήψη αντιμέτρων, ακόμη και την ενεργοποίηση «εμπορικού μπαζούκα», ενώ πηγές αναφέρουν ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σκέφτεται να παγώσει την έγκριση εμπορικής συμφωνίας που είχε συμφωνηθεί τον Ιούλιο. Μια κίνηση που, αν προχωρήσει, θα σηματοδοτήσει ακόμη μία κλιμάκωση στις ήδη τεταμένες σχέσεις Ουάσινγκτον–Ευρώπης.