19 Μαρτίου 2026 – «Έχω ζήσει πολλούς πολέμους, αλλά αυτό το είδος εκτοπισμού δεν έχει ξανασυμβεί», λέει ο 77χρονος Μωυσής, ο οποίος εγκατέλειψε το σπίτι του στο Λάνκιεν, στην πολιτεία Τζόνγκλεϊ. «Δεν έχω ξαναδεί σπίτια αμάχων να καίγονται σε τέτοια κλίμακα. Τώρα ζούμε κάτω από τα δέντρα».

Η κλιμάκωση της βίας μεταξύ των κυβερνητικών δυνάμεων και των ομάδων της αντιπολίτευσης μέσα και γύρω από το Λάνκιεν στην κομητεία Ναϊρόλ, στην πολιτεία Τζονγκλέι και κατά μήκος του ποταμού Σομπάτ στον Άνω Νείλο, στο βορειοανατολικό Νότιο Σουδάν, έχει αναγκάσει δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Πολλές οικογένειες έφυγαν με τα πόδια, περπατώντας για μέρες, για να ξεφύγουν από επιθέσεις και καμένα χωριά. Τουλάχιστον 25.000 άνθρωποι έχουν αναζητήσει καταφύγιο στην πόλη Τσουίλ, στο Τζονγκλέι, και χιλιάδες άλλοι είναι διασκορπισμένοι σε γύρω χωριά και βάλτους. Άλλοι έχουν μετακομίσει στο Νιανγκόρ και το Μπάρματς στην κομητεία Ουλάνγκ, στον Άνω Νείλο, και επιπλέον 28.000 άνθρωποι έχουν φτάσει στο Μινκαμάν, στην πολιτεία Λιμνών. Πολλοί αναγκάστηκαν να φύγουν πολλές φορές. Οι άνθρωποι φτάνουν χωρίς τίποτα και τώρα ζουν σε εξωτερικούς χώρους χωρίς στέγη ή σε αυτοσχέδιους οικισμούς χωρίς επαρκή τροφή, καθαρό νερό ή υγειονομική περίθαλψη.

«Αυτή η κατάσταση είναι θέμα ζωής και θανάτου», λέει η Νιαμάι, μητέρα τριών παιδιών που ζει σε έναν άτυπο χώρο εκτοπισμένων στο Τσουίλ. «Κάποια στιγμή, επιβιώσαμε βράζοντας φύλλα από τα δέντρα και τρώγοντάς τα. Δεν είχαμε τίποτα άλλο. Οι ανάγκες ξεπερνούν την νοσοκομειακή περίθαλψη και τα φάρμακα. Χρειαζόμαστε φαγητό, νερό και στέγη. Χωρίς αυτά, η επιβίωση εδώ δεν θα είναι δυνατή».

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα (MSF) αυξάνουν την ιατρική και ανθρωπιστική υποστήριξη προς τους εκτοπισμένους στην κομητεία Ουλάνγκ και στο Τσουίλ. Στο Τσουίλ, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα έχουν αναβαθμίσει το κέντρο πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας (PHCC), αυξάνοντας τη χωρητικότητα σε 60 κλίνες για την παροχή επείγουσας φροντίδας, θεραπείας υποσιτισμού, υπηρεσιών μητρικής υγείας και σταθεροποίησης τραυμάτων. Από τα τέλη Φεβρουαρίου, οι ομάδες των Γιατρών Χωρίς Σύνορα έχουν παράσχει 2.200 συνεδρίες, έχουν εισαχθεί 172 ασθενείς στο PHCC του Τσουίλ και έχουν παραπέμψει 16 για περαιτέρω θεραπεία. Οι ομάδες μας διένειμαν επίσης μη διατροφικά είδη πρώτης ανάγκης – όπως κουνουπιέρες, κουβέρτες, σαπούνι, μπιτόνια, σερβιέτες, πλαστικά σεντόνια και άδειες σακούλες με άμμο – σε περισσότερες από 1.500 οικογένειες για να τις βοηθήσουν να αντιμετωπίσουν τις σκληρές συνθήκες διαβίωσης, ενώ θα ακολουθήσουν και άλλες διανομές. Για να βοηθήσουν με τις υπηρεσίες ύδρευσης και αποχέτευσης, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα κατασκευάζουν 300 τουαλέτες και μια μονάδα καθαρισμού νερού.

Οι ομάδες των Γιατρών Χωρίς Σύνορα ταξιδεύουν επίσης μέσα από βάλτους και ποτάμια με βάρκες για να λειτουργήσουν κινητές κλινικές στο Γιακουάτς, το Τανακουάτσα και το Παθιέλ, περιοχές γύρω από το Τσουίλ. Έχουμε παράσχει 1.349 ιατρικές συνεδρίες και έχουμε παραπέμψει ορισμένους ασθενείς που χρειάζονται φροντίδα υψηλότερου επιπέδου. Περισσότερα από 70 μέλη του προσωπικού των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, τα οποία επίσης εκτοπίστηκαν από το Λανκιέν, υποστηρίζουν τώρα την ανταπόκριση στο Τσουίλ. Τις επόμενες εβδομάδες, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα θα δημιουργήσουν ένα κέντρο υγείας στο Τανακουάτσα, ενώ οι ομάδες μας θα συνεχίσουν να λειτουργούν κινητές κλινικές στο Γιακουάτς και το Παθιέλ, παρέχοντας παραπομπές, δραστηριότητες ψυχικής υγείας, συμβουλευτικές υπηρεσίες σε εξωτερικά ιατρεία και δραστηριότητες σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας.

Από τις αρχές Μαρτίου, στο Μίνκαμαν, στην πολιτεία Λέικς, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα έχουν παράσχει 2.210 συνεδρίες σε νεοαφιχθέντες από το Τζόνγκλεϊ μέσω κινητών κλινικών. Έχουμε επίσης κάνει ιατρικές δωρεές στο Κέντρο Υγείας Μίνκαμαν και ενισχύουμε την ικανότητά του να ανταποκρίνεται σε επιδημίες. Οι ομάδες ύδρευσης και αποχέτευσης των Γιατρών Χωρίς Σύνορα έχουν επίσης ανοίξει δύο γεωτρήσεις, έχουν επισκευάσει χαλασμένες χειροκίνητες αντλίες και αποκαθιστούν τη μονάδα επεξεργασίας επιφανειακών υδάτων και κατασκευάζουν τουαλέτες έκτακτης ανάγκης.

«Οι ανθρωπιστικές οργανώσεις αυξάνουν τις δραστηριότητές τους στην περιοχή Chuil και στο Minkaman, αλλά η ανταπόκριση εξακολουθεί να είναι ανεπαρκής και πολλές απομακρυσμένες κοινότητες παραμένουν χωρίς σωτήρια βοήθεια», δήλωσε ο Zakaria Mwatia, επικεφαλής της αποστολής των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στο Νότιο Σουδάν. «Ζητούμε επείγουσα και συντονισμένη κλιμάκωση της δράσης άλλων ανθρωπιστικών φορέων, για να προσεγγίσουν τους ανθρώπους στις περιοχές που έχουν πληγεί περισσότερο — ειδικά εκείνους που εξακολουθούν να είναι αποκομμένοι από την παροχή βοήθειας. Χωρίς συνεχή υποστήριξη, ο κίνδυνος επιδημιών και περαιτέρω εκτοπισμών θα μπορούσε να κλιμακωθεί γρήγορα σε καταστροφή».

Σημαντικά κενά παραμένουν, ιδιαίτερα στη διατροφή και το νερό, την αποχέτευση και την υγιεινή, αυξάνοντας τον κίνδυνο χολέρας και άλλων ασθενειών που μεταδίδονται με το νερό. Οι εξετάσεις των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στο Τσουίλ δείχνουν ανησυχητικά επίπεδα υποσιτισμού: Από τα 1.263 παιδιά κάτω των πέντε ετών που εξετάστηκαν, το 54% έπασχαν από οξύ υποσιτισμό, ενώ το 21,5% των 609 εγκύων και θηλαζουσών γυναικών που εξετάστηκαν έπασχαν από οξύ υποσιτισμό. Οι παραπομπές περίπλοκων περιστατικών παραμένουν επίσης μια πρόκληση.
Η κρίση εκτυλίσσεται σε μια περιοχή όπου η πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη ήταν ήδη περιορισμένη. Το 2025, το νοσοκομείο που υποστηρίζεται από τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα στο Ουλάνγκ λεηλατήθηκε και καταστράφηκε, και μόλις τον περασμένο μήνα, το νοσοκομείο Λανκιέν βομβαρδίστηκε, με αποτέλεσμα να κλείσουν τα δύο κύρια νοσοκομεία παραπομπής για την περιοχή.

«Βλέπουμε ένα εξαιρετικά ανησυχητικό μοτίβο επιθέσεων σε εγκαταστάσεις υγείας και εργαζόμενους στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης, παράλληλα με τη βία κατά αμάχων», δήλωσε η Τούνα Τουρκμέν, συντονίστρια του προγράμματος έκτακτης ανάγκης των Γιατρών Χωρίς Σύνορα. «Το Τσουίλ φιλοξενεί τώρα μεγάλο αριθμό αμάχων που έχουν εγκαταλείψει τις μάχες, συμπεριλαμβανομένων γυναικών, παιδιών και ηλικιωμένων. Παρέχει επίσης μία από τις λίγες λειτουργικές εγκαταστάσεις υγείας στην περιοχή και πολλές οργανώσεις βοήθειας συντονίζουν τις ιατρικές και ανθρωπιστικές τους δραστηριότητες από εκεί. Είναι απαραίτητο οι κοινότητες να έχουν πρόσβαση σε αυτές τις υπηρεσίες και οι ανθρωπιστικοί και ιατρικοί εργαζόμενοι να μπορούν να εκτελούν το έργο τους με ασφάλεια και χωρίς περιορισμούς».

«Σε βαλτώδεις περιοχές γύρω από το Λανκιέν, χιλιάδες παραμένουν σε άθλιες συνθήκες, περιμένοντας ακόμα βοήθεια», δήλωσε ο Τουρκμέν. «Άνθρωποι συνεχίζουν να φτάνουν κάθε μέρα. Το εκτοπισμένο ιατρικό προσωπικό των Γιατρών Χωρίς Σύνορα κάνει ό,τι μπορεί, αλλά οι ασθενείς πεθαίνουν λόγω έλλειψης φαρμάκων. Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα έχουν ζητήσει πρόσβαση από τις τοπικές αρχές, μέχρι στιγμής χωρίς επιτυχία».

Η πρόσβαση στην ανθρωπιστική βοήθεια παραμένει περιορισμένη και ακανόνιστη. Πρέπει να διασφαλιστεί η ασφαλής, διαρκής και αδιάλειπτη πρόσβαση. Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα καλούν όλα τα εμπλεκόμενα μέρη στη σύγκρουση να λάβουν όλα τα εφικτά μέτρα για να σώσουν τους αμάχους από τις επιπτώσεις των εχθροπραξιών. Οι άμαχοι και οι πολιτικές υποδομές, συμπεριλαμβανομένης της υγειονομικής περίθαλψης, δεν πρέπει ποτέ να γίνονται στόχος. Οι άμεσες επιθέσεις εναντίον τους συνιστούν σοβαρές παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου. Οποιαδήποτε περαιτέρω κλιμάκωση των μαχών εντός ή γύρω από την Τσουίλ θα είχε καταστροφικές συνέπειες για τους αμάχους που καταφεύγουν εκεί, διαταράσσοντας σοβαρά την παροχή ιατρικής και ανθρωπιστικής βοήθειας που σώζει ζωές.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΓΕΙΩΤΗΣ