Ακολουθήστε μας

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ

Οι Ρώσοι φαρσέρ περιγράφουν πώς έφτασαν στον Θάνο Ντόκο

Οι Ρώσοι φαρσέρ Vovan & Lexus μιλούν στο WIRED Greece, απορρίπτουν τους ισχυρισμούς περί AI και περιγράφουν πώς, με email και μακιγιάζ, έφτασαν στον Θάνο Ντόκο.

Δημοσιεύτηκε στις

Η Αθήνα έκανε λόγο για μια «υβριδική επίθεση». Κυβερνητικές πηγές μίλησαν για επιχείρηση με χρήση εξαιρετικά προηγμένης τεχνητής νοημοσύνης, που μπορούσε να παράγει σε πραγματικό χρόνο την εικόνα και τη φωνή του Ουκρανού Ρουστέμ Ουμέροφ. Στόχος ήταν ο Θάνος Ντόκος, Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του πρωθυπουργού της Ελλάδας. Ο ίδιος δήλωσε εκ των υστέρων πως μπροστά του έβλεπε τον Ουκρανό αξιωματούχο να αντιδρά φυσιολογικά, παραπέμποντας ευθέως σε τεχνολογίες deepfake.

Η πιθανή χρήση τέτοιων εργαλείων σε ανώτατο διπλωματικό επίπεδο προκαλεί ανησυχητικές προεκτάσεις. Πιο μεγάλη ανησυχία, ωστόσο, εγείρει η εκδοχή που παρουσιάζουν στο WIRED Greece οι άνθρωποι πίσω από το περιστατικό: το διαβόητο δίδυμο των Ρώσων φαρσέρ, Βλαντίμιρ Κουζνέτσοφ και Αλεξέι Στολιάροφ, γνωστοί παγκοσμίως ως Vovan & Lexus.

Οι δύο φαρσέρ περιγράφουν στο WIRED Greece την εκδοχή τους, μια διαφορετική εικόνα. Αντί για κυβερνοπόλεμο αιχμής, μιλούν για μια πιο απλή διαδικασία, η οποία, όπως λένε, ξεκίνησε με μια απλή αναζήτηση στο διαδίκτυο και μερικά email σε δημόσιες διευθύνσεις και σε καμία φάση της δεν συμπεριέλαβε χρήση ΑΙ ή παρόμοιας τεχνολογίας.

Στη συνομιλία μας, αρνούνται κατηγορηματικά τις θεωρίες περί deepfakes και αποκαλύπτουν την πορεία της επικοινωνίας τους με την ελληνική πλευρά. Αν όσα περιγράφουν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, αναδεικνύουν σοβαρά ερωτήματα για τα πρωτόκολλα ασφαλείας και δείχνουν πως, ακόμα και σήμερα, το πιο επικίνδυνο κενό ασφαλείας μπορεί να είναι ο ανθρώπινος παράγοντας.

Μακιγιάζ και λίγη αφηρημάδα

«Ειλικρινά μιλώντας, δεν έχουμε χρησιμοποιήσει ποτέ deepfakes ή AI στη δουλειά μας», υποστηρίζει στο WIRED Greece ο Αλεξέι Στολιάροφ. «Έτσι κι εδώ, δεν χρησιμοποιήσαμε καμία τεχνολογία για να κάνουμε φάρσα στον κ. Ντόκο και τον στενό του κύκλο».

Όταν τους ζητάμε περισσότερες λεπτομέρειες για το τεχνικό κομμάτι, πώς δηλαδή ένας έμπειρος διπλωμάτης έπεσε θύμα απάτης και θεωρούσε πως έβλεπε στην οθόνη του τον Ουκρανό ομόλογό του, η απάντηση δεν παραπέμπει σε εργαστήρια υψηλής τεχνολογίας, ενώ αφήνει αιχμές για αφηρημάδα από την ελληνική πλευρά.

«Λοιπόν, συνήθως χρησιμοποιούμε μακιγιάζ. Έτσι έγινε και αυτή τη φορά. Και νομίζω ότι δεν ήταν πολύ συγκεντρωμένος σε αυτή τη συνομιλία. Ίσως δεν ενδιαφερόταν πολύ να κοιτάξει ποιος ακριβώς ήταν πίσω του. Εμείς βαφόμαστε και προσπαθούμε να μοιάζουμε πολύ με το πρόσωπο που παριστάνουμε», συμπληρώνει ο Στολιάροφ και λέει πως τους φάνηκε πολύ αστείο το γεγονός ότι η ελληνική πλευρά μίλησε για προηγμένες τεχνολογίες. «Θέλουμε να μάθουμε ποιες είναι αυτές οι εξελιγμένες μέθοδοι. Καλύτερα να τις περιγράψει ο ίδιος γιατί τότε θα μάθει ο ελληνικός λαός πώς λειτουργεί το πρωτόκολλο ασφαλείας σας», σημειώνει με νόημα.

Ο Βλαντίμιρ Κουζνέτσοφ παίρνει τον λόγο για να ενισχύσει τη θέση τους: «Κάνουμε φάρσες από το 2014 σε αυτό το υψηλό επίπεδο. Εκείνη την εποχή δεν υπήρχε τεχνητή νοημοσύνη και κανείς δεν μας κατηγόρησε ότι χρησιμοποιούσαμε κάποιες ειδικές τεχνολογίες».

Για τους ίδιους, η λύση του AI απορρίπτεται για πρακτικούς λόγους. «Ίσως επειδή είμαστε πολύ τεμπέληδες για το AI… Το μακιγιάζ είναι πιο εύκολο για εμάς, επειδή μπορείς να το κάνεις με τα χέρια σου. Δεν χρειάζεται να ανακατευτείς με ειδικές υψηλές τεχνολογίες και να κατανοήσεις πώς λειτουργούν», αναφέρει ο Στολιάροφ.

Οκτώ emails σε μία εβδομάδα

Το πιο ανησυχητικό σημείο, ωστόσο, σύμφωνα με τα λεγόμενά τους, ίσως αφορά το πώς στήθηκε η επαφή τους με τον Θάνο Ντόκο. Οι φαρσέρ υποστηρίζουν πως δεν χρειάστηκε κάποιο εξελιγμένο εργαλείο κυβερνοεπίθεσης. Αντίθετα, λένε πως βρήκαν δύο διευθύνσεις ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ψάχνοντας απλώς στο Google, κάτω από τα domains primeminister.gr (το γενικό email του πρωθυπουργικού γραφείου) και eliamep.gr.

«Δεν σκεφτόμασταν εκείνον στην αρχή [τον Θάνο Ντόκο], ήταν σαν αναπληρωματικός υποψήφιος για τη φάρσα μας», αποκαλύπτει ο Αλεξέι Στολιάροφ. «Φτιάχναμε την εκπομπή μας και προσπαθήσαμε να βρούμε διάφορους εθνικούς συμβούλους σε χώρες της Βαλτικής, στη Ρουμανία, σε χώρες γενικά που είχαν επηρεαστεί από ουκρανικά drones… Σκεφτήκαμε, γιατί δεν προσπαθούμε να προσεγγίσουμε και τον Σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας της Ελλάδας;»

Οπότε, αναφέρει, είπαν «ας δοκιμάσουμε να στείλουμε απλώς ένα απλό email στο γραφείο του». «Όχι στο προσωπικό του γραφείο», διορθώνει, «απλώς ένα γενικό email στο γραφείο του πρωθυπουργού. Ήταν δημόσιο… Και το ξεχάσαμε αυτό στη συνέχεια, το κάναμε απλώς για πλάκα», συνεχίζει.

«Μας εξέπληξε πραγματικά που πίστεψαν το email μας! Ήταν πολύ περίεργο και δεν το περιμέναμε», προσθέτει ο Βλαντίμιρ Κουζνέτσοφ, εξηγώντας τη φύση του μηνύματος: «Ήταν ένα απλό κείμενο, ότι το άτομο που παρουσιάζαμε ήθελε να συντονίσει μια συνομιλία με τον Έλληνα Σύμβουλο λόγω ενός περιστατικού με ουκρανικό drone στα ελληνικά ύδατα. Γράψαμε ότι θα θέλαμε να το συζητήσουμε, να καταλάβουμε την κατάσταση και να δώσουμε τις εξηγήσεις μας. Σε μερικές ημέρες είχαμε απάντηση».

Το χρονικό των επαφών ξετυλίχθηκε μέσα σε ελάχιστα εικοσιτετράωρα, όπως ισχυρίζονται. Οι Vovan & Lexus έστειλαν το πρώτο mail στις 15 Ιουνίου, έλαβαν απάντηση από την Αθήνα στις 18 Ιουνίου και η τελική βιντεοκλήση πραγματοποιήθηκε στις 24 Ιουνίου, όπως υποστηρίζουν. Οι φαρσέρ μοιράστηκαν με το WIRED Greece αποσπάσματα από emails, τα οποία, αν και δεν μπορούμε να επιβεβαιώσουμε ως γνήσια, περιέχουν τις ημερομηνίες και τις πληροφορίες που περιγράφουν οι Ρώσοι.

Όταν τους ρωτήσαμε για το back-and-forth της επικοινωνίας και το πόσο εύκολα πείστηκαν οι ελληνικές Αρχές, οι Ρώσοι κοίταξαν τα αρχεία τους για να βρουν τον ακριβή αριθμό των μηνυμάτων. Η επικοινωνία κράτησε περίπου μία εβδομάδα και αντάλλαξαν συνολικά 7 με 8 emails μέσω ενός απλού λογαριασμού Gmail, προκειμένου να συντονίσουν την ώρα και τη μέρα της κλήσης στο Zoom, αναφέρουν, συμπληρώνοντας πως η ελληνική πλευρά έστειλε τον σύνδεσμο για τη διαδικτυακή συνάντηση.

Μάλιστα, οι ίδιοι δηλώνουν έκπληκτοι από τις πολιτικές διαστάσεις που πήρε το θέμα στην Ελλάδα. «Μας έκανε εντύπωση που πήρε τόσο μεγάλη έκταση», λένε, καθώς δεν πρόκειται για «πρόεδρο ή πρωθυπουργό».

Σημειώνουν πως το έχουν κάνει με πολύ πιο ισχυρούς ηγέτες, όπως τον Μακρόν, ενώ στη Ρουμανία, όπως αναφέρουν, δεν ξέσπασαν τέτοιες αντιδράσεις όταν μίλησαν με τον σύμβουλο εθνικής ασφάλειας της χώρας, παρόλο που εκεί τα πράγματα ήταν ακόμα πιο εύκολα και «η επαφή έγινε με ένα απλό τηλέφωνο». «Είμαστε πάντως χαρούμενοι για αυτό, γιατί δεν είμαστε και τόσο δημοφιλείς στην Ελλάδα… ας το διορθώσουμε», λένε αστειευόμενοι.

Οι επιφυλάξεις της ελληνικής πλευράς

Πάντως, οι φαρσέρ υποστηρίζουν ότι η ελληνική πλευρά φέρεται να είχε κάποιες επιφυλάξεις, οι οποίες όμως ξεπεράστηκαν με ένα απλό μήνυμα.

«Ένα άλλο τρελό πράγμα ήταν ότι μας έστειλαν ένα μήνυμα από το γραφείο του κ. Ντόκου, την ημέρα πριν από την επικοινωνία», λέει ο Βλαντίμιρ Κουζνέτσοφ. «Το μήνυμα ανέφερε: “Είστε σίγουροι ότι πρέπει να μιλήσουμε εξ αποστάσεως; Επειδή συναντηθήκαμε πρόσφατα στις Βρυξέλλες. Οπότε είστε σίγουροι ότι θέλετε να μιλήσουμε;”. Κι εμείς απαντήσαμε: “Ναι, σίγουρα, έχουμε κάποιες ειδικές λεπτομέρειες για τις οποίες θέλουμε να σας ενημερώσουμε”. Και εκείνος απάντησε: “ΟΚ, δεν υπάρχει πρόβλημα, ας μιλήσουμε”», σύμφωνα με τους Ρώσους φαρσέρ.

Μάλιστα, οι Ρώσοι επικαλούνται την μετέπειτα τηλεοπτική εμφάνιση του Έλληνα αξιωματούχου στον ΣΚΑΪ, σχολιάζοντας καυστικά το περιβάλλον από το οποίο επέλεξε να διαχειριστεί μια τέτοια κλήση.

Ο Κουζνέτσοφ αναφέρει: «Είδαμε τις εξηγήσεις του για την ιστορία σε screenshots, και ήταν επίσης πολύ αστείο, επειδή εκείνη τη στιγμή βρισκόταν σε ένα εστιατόριο! Φάνηκε στην τηλεόραση, υπήρχε μια κουζίνα πίσω του με έναν σεφ, ήταν πολύ περίεργο…»

Και ο Στολιάροφ προσθέτει: «Δεν ξέρουμε, ίσως δεν είμαστε οι μόνοι άνθρωποι στους οποίους αποκαλύπτει ζητήματα Εθνικής Ασφάλειας. Ίσως συζητάει τα ίδια πράγματα σε εστιατόρια, περιτριγυρισμένος από σερβιτόρους και πελάτες. Ποιος ξέρει…».

Όσο για το αν ο Θάνος Ντόκος υποψιάστηκε κάτι κατά τη διάρκεια της ίδιας της βιντεοκλήσης, ο Αλεξέι Στολιάροφ σημειώνει πως ο Σύμβουλος φάνηκε να παραξενεύεται από το περιεχόμενο της κουβέντας. «Τον προειδοποιήσαμε για μια επικίνδυνη κατάσταση, ότι ουκρανικά drones θα μπορούσαν να χτυπήσουν την ελληνική επικράτεια. Εξεπλάγη και μας είπε ότι έρχονται εκλογές και κάτι τέτοιο θα μπορούσε να πλήξει το κόμμα και την κυβέρνησή του».

Ανεξάρτητοι φαρσέρ ή κρατικός βραχίονας;

Πάντως, οι δύο Ρώσοι δέχονται κριτική και κατηγορίες πως δεν είναι απλοί κωμικοί, αλλά πως ενεργούν για λογαριασμό του Κρεμλίνου και των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών. Εδώ και χρόνια υπάρχουν δημοσιεύματα και πληροφορίες δυτικών υπηρεσιών και ΜΜΕ που τους συνδέουν με ρωσικά κρατικά συμφέροντα. Οι ίδιοι στο WIRED Greece απορρίπτουν αυτές τις κατηγορίες, ενώ υποστηρίζουν πως δεν υπάρχουν μέχρι σήμερα δημόσια αποδεικτικά στοιχεία που να τεκμηριώνουν επιχειρησιακή σχέση με τις ρωσικές υπηρεσίες.

Όταν ερωτώνται ευθέως για τη σύνδεσή τους με τις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες, η απάντησή τους επιστρατεύει μια δόση ειρωνείας.

«Αν έχετε οποιοδήποτε στοιχείο ότι εργαζόμαστε και το κάνουμε αυτό για τις ρωσικές ειδικές μυστικές υπηρεσίες, ΟΚ, παρουσιάστε το», λέει ο Στολιάροφ. «Κάνουμε τη δουλειά μας δημόσια και βάζουμε όλες τις φάρσες μας στην τηλεοπτική μας εκπομπή. Μπορείτε να το δείτε. Φυσικά, το κάνουμε για το κοινό μας που ενδιαφέρεται. Αυτός είναι ο στόχος μας. Σίγουρα κάποιοι άνθρωποι από την κυβέρνηση επίσης απολαμβάνουν τη δουλειά μας, όπως και οι απλοί άνθρωποι».

Ο Κουζνέτσοφ συμπληρώνει πως αυτές οι κατηγορίες τους συνοδεύουν από το 2014: «Επειδή μιλάμε με κορυφαία στελέχη, ο κόσμος αναρωτιέται πάντα “πού βρήκαν τα τηλέφωνα;”, “πώς τους εντόπισαν;”». Αλλά αν ήταν δουλειά των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών», προσθέτει ο Στολιάροφ, «νομίζω ότι δεν θα προσπαθούσαν να δουλέψουν μέσω εμάς, στέλνοντας ένα απλό email από Gmail στο γενικό email του γραφείου του πρωθυπουργού. Πιστεύετε πραγματικά ότι έτσι λειτουργεί μια μυστική υπηρεσία; Δεν το πιστεύω».

«Θέλουμε κι εμείς να μάθουμε ποια ήταν αυτή η δήθεν “εξελιγμένη μέθοδος” και τα “ειδικά εργαλεία” που ανακάλυψε η ελληνική κυβέρνηση», λένε ειρωνικά. «Απλώς αφήστε τους να το περιγράψουν μόνοι τους. Θα ήταν πολύ παράξενο για όλους τους Έλληνες. Ας δείξουν στον ελληνικό λαό τι έγινε και πώς υπερασπίζονται τη χώρα. Να είστε σίγουροι, όμως, ότι δεν θα το κάνουν, επειδή δεν θέλουν να φανούν ανόητοι».

Η κυβέρνηση, από την πλευρά της, αναφέρει τα εξής: «Πρόκειται για υβριδικού χαρακτήρα επίθεση με διείσδυση στα πρωτόκολλα ασφαλείας, μέσω χρήσης εξαιρετικά προηγμένης τεχνολογίας Τεχνητής Νοημοσύνης. Βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη πρόγραμμα για την αναβάθμιση της ασφάλειας των επικοινωνιών, σε ένα διαρκώς εξελισσόμενο περιβάλλον υβριδικών επιθέσεων. Καμία διαρροή εμπιστευτικής ή απόρρητης πληροφορίας δεν προέκυψε κατά τη διάρκεια της συνομιλίας. Ανάλογες επιθέσεις έχουν γίνει στο παρελθόν σε υψηλόβαθμους Ευρωπαίους αξιωματούχους».

Παράλληλα, ο διευθυντής ψηφιακής επικοινωνίας του πρωθυπουργού, Νίκος Ρωμανός, μιλώντας στον ΣΚΑΪ, ανέφερε: «Το σημαντικό είναι ότι δεν ειπώθηκε τίποτα ευαίσθητο, εντός εισαγωγικών. Το δεύτερο σημαντικό είναι ότι αυτή τη στιγμή, σε μια σειρά πραγμάτων που έχουν ήδη γίνει για τη θωράκιση από τέτοιου είδους απειλές, προχωρούν και πολλές ακόμα κινήσεις».

Την ίδια ώρα, το περιστατικό πυροδότησε πολιτικές αντιδράσεις, με κόμματα της αντιπολίτευσης να ζητούν εξηγήσεις από την κυβέρνηση αλλά και την παραίτηση του Θάνου Ντόκου.

Η εκδοχή των Vovan & Lexus δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα στο σύνολό της. Ακόμη όμως κι αν η αλήθεια βρίσκεται κάπου ανάμεσα στην κυβερνητική περιγραφή μιας προηγμένης υβριδικής επίθεσης και στην απλοϊκή αφήγηση των Ρώσων φαρσέρ, το περιστατικό δείχνει κάτι βαθύτερο: στην εποχή των deepfakes, η ασφάλεια των κρατικών επικοινωνιών δεν μπορεί να βασίζεται στην οπτική εντύπωση, στην οικειότητα ενός προσώπου στην οθόνη ή στην εμπιστοσύνη ενός email. Χρειάζεται διαδικασίες επαλήθευσης που να αντέχουν τόσο στην τεχνητή νοημοσύνη όσο και στην ανθρώπινη αφηρημάδα.

ΠΗΓΗ: Wired

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Αναλύσεις

Η Ινδία θα πρέπει να επαναπροσδιορίσει τη συζήτηση για το Πακιστάν στην Ουάσινγκτον

Οι Ινδοί διπλωμάτες αποτυγχάνουν επανειλημμένα να οριοθετήσουν τις παραμέτρους της συζήτησης. Για να αλλάξει αυτό, οι Ινδοί διπλωμάτες πρέπει να αλλάξουν τη βασική τους στρατηγική.

Δημοσιεύτηκε

στις

Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ συναντήθηκε για λίγο με τον Ινδό πρωθυπουργό Ναρέντρα Μόντι στις 16 Ιουνίου 2026, στην ολομέλεια της Συνόδου Κορυφής της G7 στο Εβιάν-λε-Μπαιν της Γαλλίας. Ήταν η πρώτη συνάντηση εδώ και 16 μήνες αφότου ο Τραμπ, κατόπιν εντολής Πακιστανών λομπιστών, έστρεψε έντονα την πολιτική των ΗΠΑ προς το Ισλαμαμπάντ.

Η στροφή του Τραμπ προς το Πακιστάν αποκάλυψε τη διαφθορά της αμερικανικής πολιτικής στη χειρότερη μορφή της. Ο Τζορτζ Σόριαλ, επικεφαλής συμμόρφωσης του Οργανισμού Τραμπ, ίδρυσε την Javelin Partners. Προσέλαβε τον πρώην σωματοφύλακα του Τραμπ, Κιθ Σίλερ. Μαζί με τον Στίβεν Πέιν, επικεφαλής της Linden Strategies με έδρα το Τέξας, άσκησαν πιέσεις στον Τραμπ να αγκαλιάσει το Πακιστάν και την αφήγησή του, όσο ψευδής κι αν είναι. Η Washington Post αναγνώρισε τον Ζάκαρι Γουίτκοφ, γιο του επιχειρηματικού εταίρου του Τραμπ και νυν ειδικού απεσταλμένου Στιβ Γουίτκοφ, ο οποίος συνεργάζεται με την World Liberty Financial, μια εταιρεία κρυπτονομισμάτων που υποστηρίζεται από τον Τραμπ και καλλιεργεί επιχειρήσεις στο Πακιστάν. Αυτό που οι Ινδοί κατανοούν ως δωροδοκία, οι Αμερικανοί το αποκαλούν απλώς λόμπινγκ. Ενώ πολλοί πρόεδροι βασίζονται σε αρχές, ο Τραμπ βλέπει τις σχέσεις πιο συναλλακτικά. Με άλλα λόγια: Ενώ ο Μπιν Λάντεν χάθηκε περισσότερο από πέντε χρόνια πριν ο Τραμπ γίνει πρόεδρος, υποθετικά, αν ο Οσάμα Μπιν Λάντεν είχε ζήσει, είχε προσλάβει τη σωστή εταιρεία λόμπινγκ και είχε δηλώσει σε βίντεο από σπηλιά ότι ο Τραμπ άξιζε το βραβείο Νόμπελ, ο Τραμπ θα μπορούσε κάλλιστα να τον είχε διαγράψει από τον κατάλογο και να είχε συνεργαστεί μαζί του.

Κατά τη διάρκεια της πρόσφατης επίσκεψής του στο Νέο Δελχί, ο Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, εν τω μεταξύ, επέδωσε πρόσκληση στον Μόντι να επισκεφθεί τον Λευκό Οίκο. Ο Ρούμπιο είναι ένας πιθανολογούμενος Ρεπουμπλικανός υποψήφιος για την προεδρία και πιθανότατα αναγνωρίζει το λάθος της κλίσης του Τραμπ προς το Πακιστάν, ακόμη και αν δεν έχει την εξουσία στη διαδικασία πολιτικής του Τραμπ για να διορθώσει την πολιτική του.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η Ινδία δεν πρέπει να προσπαθήσει. Ενώ το Πακιστάν αγοράζει τον πρόεδρο, η Ινδία έχει τα γεγονότα και την ιστορική αλήθεια με το μέρος της. Η αποτυχία της μέχρι σήμερα έγκειται σε δύο λάθη: Πρώτον, είναι η αδυναμία να αναγνωρίσει πλήρως την αμερικανική ιστορική απειρία. Οι Αμερικανοί διπλωμάτες, οι αξιωματούχοι του Πενταγώνου και οι αναλυτές των μυστικών υπηρεσιών μπορεί να γνωρίζουν την ιστορία τους, αλλά εκείνοι στο Κογκρέσο και τον Λευκό Οίκο συχνά δεν την γνωρίζουν. Όλο και περισσότερο, οι Αμερικανοί υπερηφανεύονται για την άγνοιά τους. Βασικά γεγονότα που γνωρίζουν όλοι οι Ινδοί και οι Πακιστανοί, για παράδειγμα, ότι η διαμάχη μεταξύ των δύο χωρών δεν είναι 1.500 ετών, χάνονται σε ορισμένους πολύ ανώτερους συνομιλητές. Δεύτερον, οι Ινδοί διπλωμάτες αποτυγχάνουν επανειλημμένα να διατυπώσουν τις παραμέτρους της συζήτησης.

Για να αλλάξουν αυτό, οι Ινδοί διπλωμάτες πρέπει να αλλάξουν τη βασική τους στρατηγική. Θα πρέπει να σταματήσουν να συζητούν το Πακιστάν ως νόμιμη χώρα και να αρχίσουν να το περιγράφουν τόσο ως τεχνητό κράτος όσο και ως αυτοκρατορικό τέρας. Λίγοι Αμερικανοί γνωρίζουν ότι ακόμη και το όνομα Πακιστάν είναι τεχνητό, ένας αναγραμματισμός που δημιουργήθηκε από τον μουσουλμάνο εθνικιστή Choudhry Rahmat Ali ενώ φοιτούσε στο Πανεπιστήμιο του Cambridge. Οι Παντζάμπι που κυριαρχούν στον στρατό και τις μυστικές υπηρεσίες του Πακιστάν, μέχρι και τον Στρατάρχη Asim Munir, ουσιαστικά αποικίζουν κάθε έναν από τους λαούς που αντιπροσωπεύονται από τα άλλα γράμματα στον αναγραμματισμό. Το Μπαγκλαντές κέρδισε την ελευθερία του το 1971, αλλά το Πακιστάν συνεχίζει να κατέχει το Κασμίρ, καθώς και, με το όνομα Khyber Pakhtunkhwa, μέρη του Αφγανιστάν. Η Γραμμή Durand είναι ένα τεχνητό κατασκεύασμα που δεν έχει πλέον νομική ισχύ. Οι Μπαλούχ και το Σιντ, εν τω μεταξύ, είναι ουσιαστικά αιχμάλωτα έθνη. Το Πακιστάν καταβρόχθισε παράνομα το Χανάτο του Κελάτ (Μπαλουχιστάν).

Αντί να χαρακτηρίσουν τον Απελευθερωτικό Στρατό του Μπαλουχιστάν ως ξένη τρομοκρατική οργάνωση, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να τον θεωρήσουν ως μια εξέγερση που επιδιώκει να αποκαταστήσει την ανεξαρτησία που στερήθηκε άδικα ο λαός τους.

Υπάρχει προηγούμενο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες θεωρούν το Θιβέτ ως μέρος της Κίνας, αλλά θεωρούν το τελικό καθεστώς του κατακτημένου έθνους «απροσδιόριστο». Και ενώ κάθε πρόεδρος από τον Ρίτσαρντ Νίξον και μετά έχει υιοθετήσει την πολιτική της «Μίας Κίνας», οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να διατηρούν ξεχωριστές διπλωματικές σχέσεις με την Ταϊβάν μέσω του Αμερικανικού Ινστιτούτου στο νησί. Σήμερα, οι Αμερικανοί, από τους καλλιτέχνες του Χόλιγουντ μέχρι τα μέλη του Κογκρέσου και τους διπλωμάτες, συνειδητοποιούν ότι δεν μπορούν να αποδεχτούν την αφήγηση του Πεκίνου στην ονομαστική τους αξία.

Αν η Ινδία αρχίσει να περιγράφει το Μπαλουχιστάν και το Σιντ ως κατεχόμενα έθνη, τελικά οι βασικές υποθέσεις στην Ουάσιγκτον σχετικά με τη νομιμότητα και την τελική διευθέτηση του Πακιστάν θα καταρρεύσουν. Διπλωμάτες που έχουν συνηθίσει στη βραχυπρόθεσμη βελτίωση μπορεί να παραπονιούνται, αλλά το μακροπρόθεσμο παιχνίδι έχει σημασία, ειδικά αν ο στόχος είναι, σύμφωνα με τα λόγια του Τραμπ, ο τερματισμός μιας «σύγκρουσης 1.500 ετών».

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Αθήνα και Βρυξέλλες ζητείστε συγγνώμη από την Ελλαδική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη

Είμαι η ΑΟΖ. Σας μιλώ από τις γυναικείες φυλακές της Ανατολικής Μεσογείου και του Αιγαίου Αρχιπελάγους. Γιαυτό και παρακαλώ τους πολίτες να εμμείνουν στο Δημοψήφισμα για μένα, όσο και για τα 12 μίλια. Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός.

Δημοσιεύτηκε

στις

Η Παλιννόστηση της Πρωτεύουσας και η Τέταρτη Δημοκρατία

Μόνον έτσι θα υπάρξει ελευθέρωση. Με την παλιννόστηση της πρωτεύουσας να αποτελεί την άλλη όψη του Δημοψηφίσματος. Άλλωστε, η Τέταρτη Δημοκρατία δεν θα πέσει από τους ουρανούς· σε αυτούς θα μετακομίσει η διαχρονική κακιστοκρατία των Αθηνών.

Η Θαλάσσια Φυλακή και η Πολιορκία της ΑΟΖ

Όταν οι λεγόμενες γαλάζιες ή/και Λιβυκές πατρίδες ασκούν τέτοιο φασισμό, δεν μιλάμε απλώς για αμφισβήτηση, αλλά για κανονική πολιορκία. Πρόκειται για έναν ιδιότυπο «κατ’ οίκον περιορισμό» της ΑΟΖ μας, δίκην θαλάσσιας φυλακής, τόσο στο Αιγαίον Αρχιπέλαγος όσο και στο Νότιο Κρητικό Πέλαγος.

“We Make Map War, Not War, Like You”

Έχω πει και έχω γράψει ότι η καλύτερη άμυνα είναι η ευφυΐα, με την πάντοτε πανέμορφη κόρη της, την Ειρήνη. Μια τέτοια Ελλάδα οφείλει να πει με τη σειρά της προς τη γειτονική χώρα: «We make map war, not war, like you» (Κάνουμε χαρτοπόλεμο, όχι πόλεμο, όπως εσείς). Όσο για τον «Χαρτοπόλεμο» ανάμεσα στον Χάρτη της Σεβίλλης και τη «Mavi Vatan», η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να πει: «Ιδού η Χάγη και το Αμβούργο, ιδού και το Λουξεμβούργο», ώστε να δικαιολογήσει και τη διαχρονική της απραξία για τον καθορισμό της Ελλαδικής ΑΟΖ.

Η Ένοχη Αποσιώπηση της Επικαιροποίησης του 2019

Ενώ στην Ελλάδα η πολιτική και ακαδημαϊκή συζήτηση περιορίζεται μονότονα στην αρχική έκδοση του Χάρτη της Σεβίλλης του 2004, με τα γνωστά τετριμμένα στερεότυπα, αποσιωπάται μια κρίσιμη και ντροπιαστική αλήθεια: ο χάρτης αυτός ανατυπώθηκε και επικαιροποιήθηκε πλήρως στις 20 Δεκεμβρίου 2019, δηλαδή σχεδόν έναν μήνα μετά την υπογραφή του παράνομου Τουρκολιβυκού Μνημονίου.

Η επίσημη υιοθέτηση αυτών των δεδομένων από τον περιβαλλοντικό βραχίονα του ΟΗΕ (UNEP/MAP-SPA/RAC) τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή αποτελεί κόλαφο. Αποδεικνύει ότι οι γραμμές της UNCLOS παραμένουν ενεργές και διεθνώς αναγνωρίσιμες, εκθέτοντας ανεπανόρθωτα το σύνολο των «εν Αθήναις και εν Βρυξέλλαις άνωθεν» —όσο και των ειδημόνων— που άφησαν αυτό το ανεκτίμητο διπλωματικό ντοκουμέντο και πανίσχυρο ηθικό και πολιτικό όπλο στα αζήτητα.

Ότι σύμφωνα με τις αρχές και αξίες που αποτέλεσαν τα θεμέλια των Ευρωπαϊκών Δημοκρατιών, η Δημοκρατία ή θα έχει Ιερότητα ή δεν θα είναι Δημοκρατία.

Σημείωση Συγγραφέα (Σ. Σ.):

Ο συγκεκριμένος χάρτης αποτυπώνει τα δεδομένα του UNEP/MAP-SPA/RAC (2019) για τη Μεσόγειο, όπως αυτά έχουν ενταχθεί στον άτλαντα MarinePlan του Πανεπιστημίου της Σεβίλλης. Το υλικό και ο σχετικός σύνδεσμος παραχωρήθηκαν για τις ανάγκες της παρούσας μελέτης από τον καθηγητή J. L. Suárez de Vivero στις 28 Ιουνίου 2026, απαντώντας στο από 25 Ιουνίου 2026 γραπτό μου με τίτλο: «Εθνικό Ίδρυμα: Ο Χάρτης της Σεβίλλης». Κάτι που για την Αθήνα παραμένει, επίσης, στα αζήτητα.

Διδυμότειχο, Ιούλιος 2026

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η «Γαλάζια Πατρίδα» δεν απειλεί μόνο την Ελλάδα, αλλά ολόκληρη τη διεθνή τάξη

Η υπεράσπιση του Αιγαίου δεν αποτελεί μόνο υπεράσπιση της ελληνικής κυριαρχίας. Αποτελεί υπεράσπιση μιας διεθνούς αρχιτεκτονικής που επί δεκαετίες διασφάλισε τη σχετική σταθερότητα στους ωκεανούς και στις θάλασσες του κόσμου.

Δημοσιεύτηκε

στις

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Γρίβας

Στην πραγματικότητα, η “Γαλάζια Πατρίδα” δεν αμφισβητεί απλώς ορισμένα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, αλλά θεμελιώδεις αρχές της μεταπολεμικής διεθνούς έννομης τάξης και επιχειρεί να εισαγάγει ένα νέο πρότυπο οργάνωσης της θαλάσσιας κυριαρχίας, οι συνέπειες του οποίου εκτείνονται πολύ πέρα από το Αιγαίο και διαχέονται σε ολόκληρο το διεθνές σύστημα και σε μεγάλο ιστορικό βάθος.

Συγκεκριμένα, η Τουρκία αντιμετωπίζει μεγάλο μέρος του Αιγαίου ως φυσική προέκταση της μικρασιατικής χερσαίας μάζας. Με αυτόν τον τρόπο, εκατοντάδες ελληνικά νησιά παύουν να λειτουργούν ως αυτόνομα υποκείμενα παραγωγής θαλάσσιων δικαιωμάτων και μετατρέπονται σε απομονωμένους θύλακες μέσα σε έναν ενιαίο τουρκικό θαλάσσιο χώρο. Πρόκειται ουσιαστικά για μια “έρπουσα” άτυπη επέκταση της τουρκικής επικράτειας πάνω στη θάλασσα, η οποία οδηγεί στην υποβάθμιση της ελληνικής εθνικής κυριαρχίας χωρίς να προηγηθεί στρατιωτική κατάκτηση.

Η ιδιαιτερότητα αυτής της στρατηγικής είναι ότι δεν αμφισβητεί απλώς την έκταση ορισμένων θαλάσσιων ζωνών, αλλά την ίδια τη νομική λειτουργία των ίδιων των ελληνικών νησιών ως θεμελίων της ελληνικής κυριαρχίας. Εάν τα νησιά δεν παράγουν θαλάσσιες ζώνες, επειδή θεωρούνται προέκταση της απέναντι ηπειρωτικής ακτής, τότε ουσιαστικά ακυρώνεται η νομική και ευρύτερη γεωπολιτική τους υπόσταση.

Πρόκειται επομένως για μια έμμεση, αλλά ουσιαστική αμφισβήτηση της ελληνικής εδαφικής ακεραιότητας, η οποία συγκρούεται όχι μόνο με το Δίκαιο της Θάλασσας, αλλά και με θεμελιώδεις αρχές του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ περί εδαφικής ακεραιότητας, πολιτικής ανεξαρτησίας και κυριαρχικής ισότητας των κρατών.

Το διεθνές προηγούμενο της Τουρκίας

Το πρόβλημα όμως δεν περιορίζεται στην Ελλάδα. Η σημασία της τουρκικής στρατηγικής έγκειται κυρίως στο ότι επιχειρεί να δημιουργήσει ένα νέο διεθνές προηγούμενο. Το Διεθνές Δίκαιο δεν αποτελεί ένα στατικό σύστημα κανόνων που εφαρμόζεται μηχανικά ανεξαρτήτως των εξελίξεων. Αντιθέτως, διαμορφώνεται διαχρονικά μέσα από τις αξιώσεις, τις πρακτικές και τις αντιδράσεις των κρατών.

Ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, η άποψη ότι η “Γαλάζια Πατρίδα” δεν παράγει αποτελέσματα, επειδή είναι νομικά άκυρη, αποδεικνύεται επικίνδυνα αφελής. Στο διεθνές σύστημα ακόμη και οι παράνομες πράξεις παράγουν πραγματικότητες, ιδιαίτερα όταν παραμένουν αναπάντητες. Η τουρκική εισβολή στην Κύπρο ουδέποτε απέκτησε διεθνή νομιμότητα. Παρ’ όλα αυτά, πενήντα χρόνια αργότερα εξακολουθεί να παράγει συγκεκριμένα πολιτικά και γεωστρατηγικά αποτελέσματα. Η αδράνεια απέναντι σε μια αναθεωρητική αξίωση δεν διατηρεί αναλλοίωτο το διεθνές δίκαιο· αντιθέτως, διευκολύνει τη σταδιακή μεταβολή του.

Η κατάσταση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, επειδή εξελίσσεται σε μια περίοδο βαθιάς μεταβολής της γεωγραφίας της ισχύος. Από τη γέννηση του σύγχρονου Δικαίου της Θάλασσας μέχρι σήμερα, κυριάρχησε η αντίληψη ότι τα εγγύς ύδατα αποτελούν πρωτίστως προέκταση των ωκεανών και όχι της ξηράς. Η αντίληψη αυτή υπήρξε προϊόν της κυριαρχίας των μεγάλων ναυτικών δυνάμεων, οι οποίες απέτρεψαν τη συνεχή επέκταση των χωρικών υδάτων παρά τη διαρκή αύξηση του βεληνεκούς του πυροβολικού. Η ιστορική αρχή του cannon shot rule διατηρήθηκε ως ιστορική αφετηρία μιας ισορροπίας ανάμεσα στη χερσαία και τη θαλάσσια ισχύ, αλλά μετά πάγωσε.

Σήμερα όμως η ισορροπία αυτή μεταβάλλεται ριζικά. Η ανάπτυξη υπερ-υπερηχητικών (hypersonic) όπλων αερολίσθησης, αντιπλοϊκών βαλλιστικών πυραύλων (ASBM) μεγάλης εμβέλειας, μη επανδρωμένων σκαφών επιφανείας, μαζικών σμηνών drones και άλλων συστημάτων αντιπρόσβασης και άρνησης περιοχής (A2/AD) δημιουργεί μια νέα πραγματικότητα, στην οποία η χερσαία ισχύς αποκτά δυνατότητα αποφασιστικής επιρροής σε θαλάσσιους χώρους εκατοντάδων ή και χιλιάδων χιλιομέτρων.

Πρόκειται ουσιαστικά για μια μορφή “υπερπυροβολικού”, η οποία μεταβάλλει τη σχέση ξηράς και θάλασσας. Οι πρόσφατες εξελίξεις στην Ερυθρά Θάλασσα και στα Στενά του Ορμούζ κατέδειξαν ότι ακόμη και οι ισχυρότερες ναυτικές δυνάμεις δυσκολεύονται πλέον να επιβάλουν την ελευθερία της ναυσιπλοΐας αποκλειστικά μέσω της ναυτικής τους ισχύος. Η παραδοσιακή κυριαρχία των θαλάσσιων δυνάμεων αμφισβητείται από νέες μορφές χερσαίας προβολής ισχύος.

Μέσα σε αυτό το νέο γεωστρατηγικό περιβάλλον, η “Γαλάζια Πατρίδα” αποκτά μια σημασία που υπερβαίνει κατά πολύ το Αιγαίο. Η Τουρκία επιχειρεί να μετατρέψει μια ιδιαίτερη γεωγραφική περίπτωση σε διεθνές προηγούμενο. Αν καταστεί αποδεκτή η αντίληψη ότι μια ηπειρωτική δύναμη μπορεί να θεωρεί τα παρακείμενα ύδατα προέκταση της χερσαίας επικράτειάς της ακόμη και όταν παρεμβάλλονται εκατοντάδες κατοικημένα νησιά άλλου κυρίαρχου κράτους, τότε ολόκληρη η λογική πάνω στην οποία οικοδομήθηκε το σύγχρονο Δίκαιο της Θάλασσας κινδυνεύει με κατάρρευση.

Οι συνέπειες μιας τέτοιας εξέλιξης θα είναι παγκόσμιες και τεράστιες. Η Κίνα θα ενισχύσει τις διεκδικήσεις της στη Νότια Σινική Θάλασσα. Η Ρωσία θα αποκτήσει πρόσθετα επιχειρήματα για την επέκταση των αξιώσεών της στην Αρκτική. Το Ιράν θα ενισχύσει τις επιδιώξεις του για αυξημένο έλεγχο στα Στενά του Ορμούζ. Και πολλές ακόμη περιφερειακές δυνάμεις θα ενθαρρυνθούν να αντιμετωπίσουν τα εγγύς ύδατα ως προέκταση της χερσαίας επικράτειάς τους.  Δεν πρόκειται λοιπόν για μια διμερή διαφορά μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, αλλά για μια πιθανή μετάλλαξη ολόκληρης της διεθνούς θαλάσσιας τάξης κοσμογονικών διαστάσεων.

Πως αντιδρά η Ελλάδα στην “Γαλάζια Πατρίδα”

Η ελληνική αντίδραση αποκτά συνεπώς ευρύτερη σημασία. Η ανακήρυξη Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης και η επέκταση των χωρικών υδάτων στα δώδεκα ναυτικά μίλια δεν αποτελούν πράξεις κλιμάκωσης, ούτε ενέργειες μεγιστοποίησης εθνικών διεκδικήσεων. Συνιστούν πράξεις υπεράσπισης του ισχύοντος διεθνούς δικαίου απέναντι σε μια οργανωμένη προσπάθεια αναθεώρησής του. Η μη άσκηση αυτών των κυριαρχικών δικαιωμάτων, ιδιαίτερα εάν η Τουρκία προχωρήσει στη θεσμική κατοχύρωση της “Γαλάζιας Πατρίδας”, ενδέχεται να εκληφθεί ως έμμεση αποδοχή μιας νέας πραγματικότητας.

Παράλληλα, η διαδεδομένη αντίληψη ότι μια τέτοια ελληνική πρωτοβουλία θα οδηγούσε αναπόφευκτα σε γενικευμένη πολεμική σύγκρουση δεν είναι αυτονόητη. Η Τουρκία θα καλούνταν να αναλάβει το εξαιρετικά υψηλό πολιτικό, στρατιωτικό και οικονομικό κόστος μιας πολεμικής αναμέτρησης με αφορμή την άσκηση ενός δικαιώματος που απορρέει από το ισχύον διεθνές δίκαιο.

Επιπλέον, θα αναλάμβανε τον κίνδυνο μιας αποτυχίας ή ακόμη και μιας περιορισμένης στρατιωτικής ήττας, γεγονός που θα μπορούσε να πλήξει σοβαρά την εικόνα της ως ανερχόμενης περιφερειακής δύναμης, να αποδυναμώσει την αποτρεπτική αξιοπιστία της και να δημιουργήσει σημαντικές εσωτερικές πολιτικές συνέπειες. Για μια δύναμη που στηρίζει μεγάλο μέρος της στρατηγικής της στην προβολή ισχύος και κύρους, ο κίνδυνος διάψευσης της εικόνας αυτής αποτελεί έναν ιδιαίτερα ισχυρό αποτρεπτικό παράγοντα.

Η Ελλάδα οφείλει επομένως να εγκαταλείψει την αντίληψη ότι πρόκειται για μια ακόμη ελληνοτουρκική διαφορά που μπορεί να αντιμετωπισθεί αποκλειστικά μέσω διμερών διαβουλεύσεων. Αντιθέτως, πρέπει να αναδείξει ότι η υπόθεση αφορά τη διατήρηση των θεμελίων της διεθνούς θαλάσσιας τάξης, σε μια εποχή όπου η γεωγραφία της ισχύος μεταβάλλεται ραγδαία. Η υπεράσπιση του Αιγαίου δεν αποτελεί μόνο υπεράσπιση της ελληνικής κυριαρχίας.

Αποτελεί υπεράσπιση μιας διεθνούς αρχιτεκτονικής που επί δεκαετίες διασφάλισε τη σχετική σταθερότητα στους ωκεανούς και στις θάλασσες του κόσμου. Εάν αυτή η αρχιτεκτονική καταρρεύσει στο Αιγαίο, οι συνέπειες δεν θα περιοριστούν στην Ανατολική Μεσόγειο. Θα αποτελέσουν σημείο καμπής για τη μελλοντική εξέλιξη του ίδιου του Διεθνούς Δικαίου και της παγκόσμιας γεωπολιτικής τάξης.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ8 δευτερόλεπτα πριν

Οι Ρώσοι φαρσέρ περιγράφουν πώς έφτασαν στον Θάνο Ντόκο

Οι Ρώσοι φαρσέρ Vovan & Lexus μιλούν στο WIRED Greece, απορρίπτουν τους ισχυρισμούς περί AI και περιγράφουν πώς, με email...

Ιστορία - Πολιτισμός1 ώρα πριν

Παμποντιακή Ομοσπονδία ΗΠΑ-Καναδά: «Κανένα Ρεκόρ Γκίνες δεν μπορεί να ξαναγράψει την Ιστορία»

Με ξεκάθαρο μήνυμα υπεράσπισης της ιστορικής αλήθειας και της πολιτιστικής παρακαταθήκης του Ποντιακού Ελληνισμού, η Παμποντιακή Ομοσπονδία ΗΠΑ–Καναδά τοποθετήθηκε δημόσια...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

ΝΑΤΟ: Η πιο κρίσιμη Σύνοδος στην ιστορία του

Ο ίδιος ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προσπαθεί να παίξει αυτό το χαρτί όσο καλύτερα μπορεί για τη χώρα του, καθώς και για...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Στη σκιά των F-35 η νέα προσέγγιση Τραμπ _ Ερντογάν

Εντείνεται η κινητικότητα στην ελληνοαμερικανική κοινότητα για το ενδεχόμενο επιστροφής της Τουρκίας στο πρόγραμμα των μαχητικών.

Ιστορία - Πολιτισμός3 ώρες πριν

ΥΠΑΜ στο μνημόσυνο ηρώων Κώμης Κεπήρ – «Παρακαταθήκη ευθύνης η θυσία τους»

Χρέος δικό μας, είπε τέλος ο Υπουργός Αμυνας, «είναι να διατηρούμε άσβεστη τη μνήμη τους, να αντλούμε δύναμη από το...

Δημοφιλή