Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Η Chevron μπαίνει στη λιβυκή «σκακιέρα»: Συμφωνία για πετρέλαιο στη στρατηγική λεκάνη της Σύρτης

Η αμερικανική ενεργειακή εταιρεία επιστρέφει δυναμικά στη Λιβύη μέσω συμφωνίας με την κρατική NOC – Στόχος της Τρίπολης η παραγωγή 2 εκατ. βαρελιών ημερησίως – Στο φόντο η διαίρεση της χώρας, ο Χάφταρ, η τουρκική παρουσία και η μάχη για τον έλεγχο του πετρελαϊκού πλούτου

Δημοσιεύτηκε στις

Σημαντική συμφωνία για την έρευνα και ανάπτυξη πετρελαϊκών πόρων στη Λιβύη υπέγραψαν η κρατική National Oil Corporation (NOC) και ο αμερικανικός ενεργειακός κολοσσός Chevron, σηματοδοτώντας την προσπάθεια της βορειοαφρικανικής χώρας να επαναφέρει μεγάλους διεθνείς επενδυτές στην ενεργειακή της βιομηχανία.

Η συμφωνία αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς αφορά περιοχή στη λεκάνη της Σύρτης (Sirte Basin), μια από τις σημαντικότερες πετρελαιοπαραγωγικές ζώνες της Λιβύης, σε μια χώρα η οποία εξακολουθεί να παραμένει πολιτικά, στρατιωτικά και γεωγραφικά διαιρεμένη.

Η είσοδος ενός αμερικανικού ενεργειακού κολοσσού σε μια τόσο κρίσιμη περιοχή δεν αποτελεί συνεπώς μόνο επιχειρηματική εξέλιξη. Αγγίζει τον πυρήνα της λιβυκής εξίσωσης: ποιος ελέγχει το πετρέλαιο, ποιος διαχειρίζεται τα έσοδά του και κατά πόσον η χώρα μπορεί να προσφέρει την απαιτούμενη ασφάλεια για επενδύσεις δισεκατομμυρίων.

Η Chevron στη λεκάνη της Σύρτης

Σύμφωνα με τη NOC, πρόκειται για συμφωνία κατανομής παραγωγής, η οποία έχει στόχο να υποστηρίξει την εξερεύνηση και μελλοντική ανάπτυξη των ενεργειακών πόρων της περιοχής.

Η λιβυκή πλευρά προσβλέπει ιδιαίτερα στην αξιοποίηση της τεχνογνωσίας και των προηγμένων τεχνολογικών δυνατοτήτων της Chevron.

Η αμερικανική εταιρεία επιβεβαίωσε από την πλευρά της τη συμφωνία και εξέφρασε την πρόθεσή της να συνεργαστεί με τη NOC και τους υπόλοιπους εμπλεκόμενους φορείς.

Το συγκεκριμένο οικόπεδο είχε κατακυρωθεί στη Chevron τον Φεβρουάριο, στο πλαίσιο του διεθνούς διαγωνισμού που είχαν προκηρύξει οι λιβυκές Αρχές το 2025 για την παραχώρηση νέων περιοχών έρευνας υδρογονανθράκων.

Ο μεγάλος στόχος των 2 εκατ. βαρελιών

Πίσω από την προσέλκυση των διεθνών πετρελαϊκών εταιρειών βρίσκεται ένας φιλόδοξος στόχος της Λιβύης: η σημαντική αύξηση της παραγωγής αργού.

Η χώρα παράγει σήμερα περίπου 1,5 εκατομμύριο βαρέλια ημερησίως και επιδιώκει να φθάσει τα 2 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα.

Οι δυνατότητες υπάρχουν. Η Λιβύη διαθέτει τα μεγαλύτερα αποδεδειγμένα αποθέματα αργού πετρελαίου στην Αφρική και η λεκάνη της Σύρτης βρίσκεται στην καρδιά αυτού του ενεργειακού πλούτου.

Το πρόβλημα εδώ και δεκαπέντε χρόνια δεν είναι τόσο η ύπαρξη υδρογονανθράκων όσο η δυνατότητα απρόσκοπτης εκμετάλλευσής τους.

Μετά την ανατροπή του Μουαμάρ Καντάφι το 2011, η πετρελαϊκή παραγωγή έχει επανειλημμένα διακοπεί από εμφύλιες συγκρούσεις, αποκλεισμούς κοιτασμάτων και λιμανιών και αντιπαραθέσεις ανάμεσα στα διαφορετικά κέντρα εξουσίας.

Μία χώρα, δύο κέντρα εξουσίας

Αυτό παραμένει και το μεγαλύτερο πολιτικό ρίσκο για τη Chevron και κάθε άλλο διεθνή επενδυτή.

Στα δυτικά, με έδρα την Τρίπολη, βρίσκεται η διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση. Στην ανατολική Λιβύη λειτουργεί το αντίπαλο κέντρο εξουσίας, το οποίο συνδέεται με τον στρατάρχη Χαλίφα Χάφταρ και τον Λιβυκό Εθνικό Στρατό (LNA).

Οι δυνάμεις του Χάφταρ διαθέτουν σημαντικό εδαφικό και στρατιωτικό έλεγχο στην ανατολική και νότια χώρα και διατηρούν στενές σχέσεις με τους πολιτικούς θεσμούς της ανατολικής πλευράς.

Η Λιβύη, επομένως, μπορεί να διαθέτει τυπικά έναν ενιαίο κρατικό πετρελαϊκό οργανισμό, στην πράξη όμως ο ενεργειακός της χάρτης τέμνεται από τις πολιτικές και στρατιωτικές γραμμές της εσωτερικής διαίρεσης.

Το πετρέλαιο ως όπλο στον λιβυκό εμφύλιο

Από το 2011 και μετά, οι υδρογονάνθρακες δεν αποτέλεσαν απλώς την οικονομική βάση της χώρας. Μετατράπηκαν σε εργαλείο πολιτικής και στρατιωτικής πίεσης.

Κοιτάσματα, αγωγοί και τερματικοί σταθμοί εξαγωγής έχουν επανειλημμένα βρεθεί στο επίκεντρο αντιπαραθέσεων.

Η διακοπή της παραγωγής ή των εξαγωγών χρησιμοποιήθηκε κατά περιόδους ως μέσο πίεσης στις διαπραγματεύσεις για τη διανομή των κρατικών εσόδων και την πολιτική εξουσία.

Αυτό εξηγεί γιατί η νέα συμφωνία με τη Chevron αποτελεί και τεστ σταθερότητας: η επιτυχία της προϋποθέτει ότι οι διαφορετικές λιβυκές δυνάμεις θα επιτρέψουν τη συνέχιση των εργασιών και ότι οι ενεργειακές εγκαταστάσεις δεν θα μετατραπούν ξανά σε πεδίο εσωτερικού εκβιασμού.

Ο Χάφταρ, η Τρίπολη και η επέμβαση της Τουρκίας

Η σημερινή ισορροπία διαμορφώθηκε σε μεγάλο βαθμό από τον πόλεμο του 2019-2020.

Το 2019 οι δυνάμεις του Χάφταρ εξαπέλυσαν μεγάλη στρατιωτική επιχείρηση με στόχο την κατάληψη της Τρίπολης.

Η εξέλιξη που άλλαξε τις ισορροπίες ήταν η στρατιωτική επέμβαση της Τουρκίας υπέρ της κυβέρνησης της Τρίπολης.

Η τουρκική υποστήριξη συνέβαλε αποφασιστικά στην ανατροπή της προέλασης του LNA και στην αποτυχία του Χάφταρ να καταλάβει την πρωτεύουσα. Το 2020 ακολούθησε κατάπαυση του πυρός υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών.

Η μεγάλης κλίμακας στρατιωτική σύγκρουση μπορεί να σταμάτησε, η Λιβύη όμως δεν επανενώθηκε.

Οι ένοπλες ομάδες εξακολουθούν να διαθέτουν σημαντική ισχύ, η Τουρκία παραμένει κρίσιμος παράγοντας στη δυτική Λιβύη και ο Χάφταρ διατηρεί τον έλεγχο μεγάλου μέρους της ανατολικής και νότιας χώρας.

Αμερικανικό ενεργειακό αποτύπωμα σε μια κρίσιμη περιοχή

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον πρέπει να αξιολογηθεί και η παρουσία της Chevron.

Η συμφωνία δεν σημαίνει από μόνη της αλλαγή των γεωπολιτικών ισορροπιών. Ωστόσο, η τοποθέτηση μεγάλης αμερικανικής εταιρείας στη λεκάνη της Σύρτης δημιουργεί ένα σημαντικό οικονομικό συμφέρον που συνδέει ακόμη περισσότερο τις Ηνωμένες Πολιτείες με τη σταθερότητα της λιβυκής πετρελαϊκής παραγωγής.

Και η γεωγραφία έχει σημασία.

Η ευρύτερη περιοχή της Σύρτης βρίσκεται επί χρόνια στο επίκεντρο των εσωτερικών στρατιωτικών ισορροπιών και κοντά στον βασικό ενεργειακό πυρήνα της χώρας. Η περίφημη λιβυκή «πετρελαϊκή ημισέληνος» και οι υποδομές της αποτελούν στρατηγικό περιουσιακό στοιχείο για οποιαδήποτε πλευρά επιδιώκει πραγματική επιρροή στη χώρα.

Επιστρέφουν οι μεγάλοι παίκτες

Για τη Λιβύη, το μήνυμα που επιχειρεί να στείλει η συμφωνία είναι σαφές: παρά την πολιτική διαίρεση και τους κινδύνους ασφαλείας, η χώρα θέλει να ξαναγίνει ελκυστικός προορισμός για τις μεγάλες διεθνείς ενεργειακές εταιρείες.

Η αξιοποίηση σύγχρονων τεχνολογιών εξερεύνησης μπορεί να οδηγήσει στον εντοπισμό πρόσθετων αποθεμάτων και να επιτρέψει στη NOC να πλησιάσει τον στόχο των 2 εκατ. βαρελιών ημερησίως.

Το οικονομικό διακύβευμα είναι τεράστιο. Περισσότερη παραγωγή σημαίνει περισσότερες εξαγωγές, μεγαλύτερα κρατικά έσοδα και δυνητικά περισσότερους πόρους για την ανοικοδόμηση μιας χώρας που παραμένει κατακερματισμένη από το 2011.

Υπάρχει όμως και η άλλη όψη.

Όσο δεν επιλύεται το ζήτημα της πολιτικής εξουσίας και της κατανομής των πετρελαϊκών εσόδων, κάθε νέα ενεργειακή επένδυση εισέρχεται αναπόφευκτα στο εσωτερικό γεωπολιτικό παιχνίδι της Λιβύης.

Η συμφωνία NOC–Chevron είναι επομένως ταυτόχρονα επένδυση και στοίχημα.

Το υπέδαφος της Λιβύης μπορεί να προσφέρει στη Chevron σημαντικές νέες ευκαιρίες και στη χώρα την παραγωγή που χρειάζεται. Το αν αυτές οι δυνατότητες θα μετατραπούν σε πραγματικά βαρέλια πετρελαίου θα κριθεί, όμως, πάνω από το έδαφος: στην Τρίπολη, στην ανατολική Λιβύη και στην εύθραυστη ισορροπία μεταξύ των αντίπαλων κέντρων ισχύος που εξακολουθούν να διεκδικούν μερίδιο από τον σημαντικότερο πλούτο της χώρας.

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Αναλύσεις

BRICS: Δύσκολη αναζήτηση συναίνεσης για τον πόλεμο στη Δυτική Ασία πριν από τη Σύνοδο του Νέου Δελχί

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Σε διπλωματικό αγώνα δρόμου έχουν επιδοθεί οι χώρες των BRICS, προκειμένου να γεφυρώσουν τις διαφορές τους για τον πόλεμο στη Δυτική Ασία και να καταλήξουν σε κοινά αποδεκτό κείμενο ενόψει της 18ης Συνόδου Κορυφής, που θα πραγματοποιηθεί στις 12 και 13 Σεπτεμβρίου στο Νέο Δελχί.

Οι Sherpas, δηλαδή οι ανώτατοι αξιωματούχοι που προετοιμάζουν τις αποφάσεις της Συνόδου, συνεδρίασαν την Κυριακή και τη Δευτέρα στην ινδική πρωτεύουσα, με βασικό στόχο την οριστικοποίηση του σχεδίου της «Διακήρυξης του Δελχί».

Στο επίκεντρο των διαβουλεύσεων βρίσκεται η διατύπωση που θα χρησιμοποιηθεί για τον συνεχιζόμενο πόλεμο στη Δυτική Ασία και το Παλαιστινιακό. Η επίτευξη συμφωνίας δεν θεωρείται δεδομένη, καθώς οι διαφορές μεταξύ του Ιράν και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων είχαν εμποδίσει, κατά τις προηγούμενες υπουργικές συναντήσεις, την έκδοση κοινών ανακοινωθέντων από τους υπουργούς Εξωτερικών και Εμπορίου των BRICS.

Παρά τις αποκλίσεις, η τελική διακήρυξη αναμένεται να περιλαμβάνει αναφορές στον πόλεμο και στην Παλαιστίνη. Η Ινδία πιέζει, παράλληλα, για αυστηρότερη διατύπωση σχετικά με την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, αλλά και για την ανάγκη μεταρρύθμισης των πολυμερών διεθνών οργανισμών, με πρώτο τον ΟΗΕ.

Στην ατζέντα βρίσκεται και το ζήτημα των μονομερών κυρώσεων που επιβάλλονται από μεμονωμένες χώρες, ένα θέμα ιδιαίτερης σημασίας για κράτη όπως η Ρωσία και το Ιράν. Οι ηγέτες αναμένεται επίσης να εξετάσουν την ευρύτερη χρήση των εθνικών νομισμάτων στις μεταξύ τους εμπορικές συναλλαγές, καθώς και τα επόμενα χρηματοδοτικά σχέδια της Νέας Αναπτυξιακής Τράπεζας των BRICS.

Η φετινή Σύνοδος συμπίπτει με τη συμπλήρωση 20 ετών από τη συγκρότηση της ομάδας και αναμένεται να δώσει έμφαση σε μια ευρύτερη, ανθρωποκεντρική ατζέντα. Σε αυτήν περιλαμβάνονται η ενεργειακή ασφάλεια, οι ανθεκτικές εφοδιαστικές αλυσίδες, οι νεοφυείς επιχειρήσεις, τα επενδυτικά ταμεία και η διεθνοποίηση των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων.

Μπροστά στις αναταράξεις που προκαλούν οι γεωπολιτικές συγκρούσεις στο παγκόσμιο εμπόριο, εξετάζεται ακόμη η δημιουργία ενός Πλαισίου Συνεργασίας για την Εφοδιαστική Αλυσίδα. Στόχος είναι η ενίσχυση της ανθεκτικότητας, της αποτελεσματικότητας και της βιωσιμότητας των μεταφορών και των δικτύων εφοδιασμού μεταξύ των κρατών-μελών.

Την ίδια ώρα, στην ευρύτερη περιοχή της ινδικής πρωτεύουσας εντείνονται τα μέτρα ασφαλείας. Αστυνομικές αρχές από το Δελχί, τη Νόιντα και το Γκαζιαμπάντ πραγματοποίησαν διυπηρεσιακή σύσκεψη για την ασφάλεια, την κυκλοφορία και τον συντονισμό των γειτονικών διοικητικών περιφερειών κατά τη διάρκεια της Συνόδου.

Ο Ινδός υπουργός Εξωτερικών, Σουμπραμανιάμ Τζαϊσανκάρ, προήδρευσε παράλληλα σε συνεδρίαση συμβουλευτικής επιτροπής για τις σχέσεις της Ινδίας με τη Δυτική Ασία. Υπογράμμισε τη σημασία των δεσμών του Νέου Δελχί με τις χώρες του Κόλπου, την προστασία περίπου 10 εκατομμυρίων Ινδών που ζουν και εργάζονται στην περιοχή, καθώς και τη διασφάλιση της ενέργειας, των λιπασμάτων, του εμπορίου και των διεθνών διασυνδέσεων εν μέσω του πολέμου.

Η Σύνοδος του Νέου Δελχί αποτελεί κρίσιμο τεστ για τη συνοχή των διευρυμένων BRICS. Το βασικό ζητούμενο δεν είναι μόνο η έκδοση μιας κοινής διακήρυξης, αλλά κατά πόσο μια ομάδα χωρών με διαφορετικά —και σε ορισμένες περιπτώσεις αντικρουόμενα— συμφέροντα μπορεί να μετατρέψει την αυξανόμενη οικονομική και γεωπολιτική της βαρύτητα σε συντονισμένη διεθνή παρέμβαση.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Μπαλουχιστάν: Βαθαίνει η κρίση για το Πακιστάν – Ο BLA ισχυρίζεται ότι σκότωσε 25 στρατιώτες

Σε σοβαρή κρίση ασφαλείας εξελίσσεται η κατάσταση στο Μπαλουχιστάν, όπου το Πακιστάν βρίσκεται αντιμέτωπο με μια ολοένα εντονότερη ένοπλη εξέγερση. Ο Απελευθερωτικός Στρατός του Μπαλουχιστάν (BLA) υποστηρίζει ότι σκότωσε 25 Πακιστανούς στρατιωτικούς σε δύο επιθέσεις και έδωσε στη δημοσιότητα προπαγανδιστικό βίντεο από τις επιχειρήσεις της. Οι αριθμοί δεν έχουν επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα, ωστόσο η άμεση απάντηση του Ισλαμαμπάντ με μεγάλης κλίμακας επιχειρήσεις και 48 ανακοινωθέντες νεκρούς ενόπλους αποκαλύπτει τη σοβαρότητα της κατάστασης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Νέα κλιμάκωση σημειώνεται στο Μπαλουχιστάν, με τον πακιστανικό στρατό να βρίσκεται αντιμέτωπος με μία από τις σοβαρότερες περιόδους έξαρσης της αυτονομιστικής εξέγερσης των τελευταίων ετών.

Σύμφωνα με το India Today, o Απελευθερωτικός Στρατός του Μπαλουχιστάν ( Balochistan Liberation Army – BLA) ισχυρίστηκε ότι σκότωσε συνολικά 25 στελέχη των πακιστανικών δυνάμεων σε δύο διαφορετικές επιθέσεις.

Η οργάνωση δημοσίευσε μάλιστα κινηματογραφικά επεξεργασμένο βίντεο, στο οποίο εμφανίζονται εκρήξεις, ανταλλαγές πυρών, φλεγόμενα στρατιωτικά οχήματα και ένοπλοι να αφαιρούν οπλισμό από κατεστραμμένα οχήματα.

Το India Today σημειώνει ότι οι αριθμοί των απωλειών που ανακοίνωσε ο BLA δεν έχουν επιβεβαιωθεί από ανεξάρτητη πηγή.

Η σημασία των επιθέσεων, ωστόσο, ενισχύεται από την τεράστια επιχείρηση αντιποίνων που ακολούθησε.

Ενέδρα σε πακιστανική στρατιωτική φάλαγγα

Η σοβαρότερη επίθεση, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του BLA, πραγματοποιήθηκε στο Ziarat Cross.

Η επίλεκτη μονάδα Fateh Squad φέρεται να έστησε ενέδρα σε στρατιωτική φάλαγγα, καταστρέφοντας δύο οχήματα.

Ο BLA υποστηρίζει ότι σκοτώθηκαν 18 Πακιστανοί στρατιωτικοί, ενώ ακόμη πέντε τραυματίστηκαν και κατάφεραν να διαφύγουν.

Εφόσον τα στοιχεία ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, πρόκειται για μία από τις βαρύτερες επιθέσεις των αυτονομιστών εναντίον των πακιστανικών δυνάμεων τους τελευταίους μήνες.

Το Fateh Squad ειδικεύεται σε ανταρτοπόλεμο, ενέδρες και επιχειρήσεις υψηλού κινδύνου στο δύσβατο ορεινό έδαφος του Μπαλουχιστάν.

Η ίδια μονάδα είχε συνδεθεί και με την εντυπωσιακή κατάληψη του τρένου Jaffar Express τον Μάρτιο του 2025, γεγονός που είχε προκαλέσει σοβαρό πλήγμα στο κύρος των μηχανισμών ασφαλείας του Πακιστάν.

Δεύτερο χτύπημα με παγιδευμένο όχημα

Σχεδόν ταυτόχρονα, η μονάδα Special Tactical Operations Squad (STOS) του BLA ανέλαβε την ευθύνη για δεύτερη επίθεση στην περιοχή Hajika του Surab.

Σύμφωνα με την οργάνωση, χρησιμοποιήθηκε τηλεχειριζόμενο όχημα με εκρηκτικά και από την έκρηξη σκοτώθηκαν ακόμη επτά Πακιστανοί στρατιωτικοί.

Και αυτοί οι ισχυρισμοί δεν έχουν επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα.

Το Πακιστάν, σύμφωνα με το ινδικό δημοσίευμα, δεν δημοσιοποίησε λεπτομέρειες για τις συγκεκριμένες επιθέσεις.

Βίντεο και ένας επικοινωνιακός πόλεμος

Ο BLA επιχείρησε παράλληλα να μετατρέψει τις επιθέσεις σε επικοινωνιακό πλήγμα εναντίον του πακιστανικού στρατού.

Μέσω του προπαγανδιστικού της μηχανισμού Hakkal έδωσε στη δημοσιότητα βίντεο επαγγελματικής αισθητικής από τις επιχειρήσεις.

Στα πλάνα, σύμφωνα με το India Today, εμφανίζονται μαχητές δίπλα σε φλεγόμενα πακιστανικά στρατιωτικά οχήματα, ενώ σε άλλο σημείο καταγράφεται η αφαίρεση όπλων από κατεστραμμένα φορτηγά.

Παράλληλα, κυκλοφόρησαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης βίντεο που, σύμφωνα με δημοσιογράφους τους οποίους επικαλείται το ινδικό μέσο, φέρονται να δείχνουν σορούς στρατιωτικών να μεταφέρονται στις οικογένειές τους κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Η αυθεντικότητα και το ακριβές πλαίσιο αυτών των εικόνων χρειάζονται ανεξάρτητη επιβεβαίωση.

Η απάντηση του Ισλαμαμπάντ: 48 νεκροί ένοπλοι

Η αντίδραση του Πακιστάν ήταν άμεση και μεγάλης κλίμακας.

Ο στρατός ανακοίνωσε επιχειρήσεις σε περιοχές όπως οι Mastung, Sibi, Quetta και Kalat, υποστηρίζοντας ότι εξουδετέρωσε συνολικά 48 ενόπλους μέσα σε διάστημα 72 ωρών.

Σύμφωνα με το Ισλαμαμπάντ, μεταξύ των νεκρών βρίσκονταν μέλη απαγορευμένων οργανώσεων, συμπεριλαμβανομένων του BLA και της Tehrik-e-Taliban Pakistan (TTP).

Όπως αναφέρεται στο Arab News, ο αρχηγός του πακιστανικού στρατού, στρατάρχης Ασίμ Μουνίρ, επισκέφθηκε αμέσως μετά τη φρουρά της Κουέτα και ζήτησε ακόμη στενότερο συντονισμό μεταξύ στρατού, δυνάμεων ασφαλείας και κρατικών θεσμών.

Το γεγονός ότι απαιτείται πλέον κινητοποίηση πολλαπλών κρατικών μηχανισμών καταδεικνύει πως το πρόβλημα του Μπαλουχιστάν δεν αντιμετωπίζεται από το Ισλαμαμπάντ ως μια σειρά μεμονωμένων τρομοκρατικών επιθέσεων, αλλά ως σοβαρή και παρατεταμένη πρόκληση για τον κρατικό έλεγχο της επαρχίας.

Το Μπαλουχιστάν παραμένει ανοιχτή πληγή για το Πακιστάν

Πίσω από τις στρατιωτικές επιχειρήσεις βρίσκεται μια σύγκρουση δεκαετιών.

Οι Μπαλούχοι αυτονομιστές κατηγορούν το πακιστανικό κράτος ότι εκμεταλλεύεται τον τεράστιο ορυκτό και ενεργειακό πλούτο της περιοχής χωρίς αντίστοιχη συμμετοχή του τοπικού πληθυσμού στα οικονομικά οφέλη.

Παράλληλα, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ακτιβιστές από το Μπαλουχιστάν έχουν επανειλημμένα καταγγείλει εξαναγκαστικές εξαφανίσεις, καταστολή πολιτικών ακτιβιστών και παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Το Πακιστάν απορρίπτει την εικόνα μιας σκόπιμα εγκαταλελειμμένης επαρχίας και επικαλείται τις κρατικές επενδύσεις, τα έργα υποδομών και τα αναπτυξιακά προγράμματα.

Υποστηρίζει επίσης ότι οι επιθέσεις των ενόπλων, μεταξύ άλλων εναντίον εργαζομένων και υποδομών, αποτελούν έναν από τους βασικούς λόγους που εμποδίζεται η οικονομική ανάπτυξη.

Στο επίκεντρο και τα κινεζικά συμφέροντα

Το πρόβλημα αποκτά διεθνείς διαστάσεις λόγω της τεράστιας στρατηγικής σημασίας του Μπαλουχιστάν για την Κίνα.

Η επαρχία αποτελεί κρίσιμο τμήμα του China-Pakistan Economic Corridor (CPEC), ενώ το λιμάνι του Γκουαντάρ βρίσκεται στον πυρήνα των κινεζικών σχεδιασμών για πρόσβαση στην Αραβική Θάλασσα.

Ακριβώς γι’ αυτό κινεζικά συμφέροντα και Κινέζοι πολίτες έχουν βρεθεί επανειλημμένα στο στόχαστρο ενόπλων οργανώσεων.

Η αδυναμία του Ισλαμαμπάντ να εξασφαλίσει πλήρως την περιοχή επομένως δεν αποτελεί μόνο εσωτερικό πρόβλημα του Πακιστάν. Αγγίζει πλέον άμεσα και τα στρατηγικά συμφέροντα του Πεκίνου.

Οι αριθμοί αποκαλύπτουν την έκταση της κρίσης

Τον προηγούμενο μήνα ο BLA ισχυρίστηκε ότι πραγματοποίησε 36 επιχειρήσεις εναντίον πακιστανικών δυνάμεων σε διαφορετικές περιοχές, προκαλώντας περισσότερες από 33 απώλειες.

Η σημερινή έξαρση επαναφέρει μνήμες της «Operation Herof» του 2024, όταν οι αυτονομιστές πραγματοποίησαν συντονισμένες επιθέσεις σε στρατιωτικούς και συγκοινωνιακούς στόχους.

Από την άλλη πλευρά, ο πρωθυπουργός Σεχμπάζ Σαρίφ υποστηρίζει ότι περισσότεροι από 1.188 ένοπλοι έχουν σκοτωθεί στο Μπαλουχιστάν από την αρχή του 2026.

Οι αριθμοί που δημοσιοποιούν και οι δύο πλευρές δεν μπορούν πάντοτε να επαληθευτούν ανεξάρτητα. Αποκαλύπτουν, όμως, την κλίμακα μιας σύγκρουσης που βρίσκεται πλέον πολύ μακριά από την εικόνα μιας περιορισμένης τοπικής εξέγερσης.

Το Πακιστάν απαντά με ολοένα μεγαλύτερες στρατιωτικές επιχειρήσεις. Ο BLA, όμως, εμφανίζεται ικανός να πραγματοποιεί ενέδρες, σαμποτάζ και συντονισμένα χτυπήματα και ταυτόχρονα να διεξάγει έναν οργανωμένο επικοινωνιακό πόλεμο.

Το αποτέλεσμα είναι ότι το Μπαλουχιστάν παραμένει μία από τις σοβαρότερες εσωτερικές αδυναμίες του πακιστανικού κράτους, με συνέπειες που ξεπερνούν πλέον τα σύνορα της χώρας και επηρεάζουν άμεσα την ασφάλεια των κινεζικών επενδύσεων και τους ευρύτερους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς στην περιοχή.

Με πληροφορίες από India Today, Arab News Pakistan

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η Ινδία επιχειρεί να ανακόψει την Κίνα στους BRICS – Ο αγώνας για την ηγεσία του Παγκόσμιου Νότου

Μια διαφορετική ανάγνωση του ρόλου της Ινδίας στους BRICS παρουσιάζει ανάλυση του Imran Khurshid στο Middle East Forum, λίγες ημέρες πριν από τη Σύνοδο Κορυφής στο Νέο Δελχί. Σύμφωνα με τον αναλυτή, το πραγματικό διακύβευμα για την Ινδία είναι να εμποδίσει την Κίνα να μονοπωλήσει την εκπροσώπηση του Παγκόσμιου Νότου και παράλληλα να αποτρέψει τη μετατροπή των BRICS σε έναν ανοιχτά αντιδυτικό συνασπισμό υπό την επιρροή Πεκίνου, Μόσχας και Τεχεράνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις ισορροπίες στο αναδυόμενο πολυπολικό διεθνές σύστημα παρουσιάζει η ανάλυση του Imran Khurshid στο Middle East Forum, ενόψει της 18ης Συνόδου Κορυφής των BRICS, η οποία θα πραγματοποιηθεί στο Νέο Δελχί στις 12 και 13 Σεπτεμβρίου 2026.

Ο αναλυτής υποστηρίζει ότι η Ινδία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια δύσκολη στρατηγική εξίσωση: από τη μία πλευρά επιδιώκει να εδραιωθεί ως ηγετική δύναμη του Παγκόσμιου Νότου και από την άλλη δεν επιθυμεί οι BRICS να εξελιχθούν σε μέτωπο γεωπολιτικής αντιπαράθεσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες και συνολικά τη Δύση.

Στο επίκεντρο αυτής της προσπάθειας βρίσκεται αναπόφευκτα η αντιπαλότητα με την Κίνα.

Η μάχη για το ποιος θα εκφράσει τον Παγκόσμιο Νότο

Η Σύνοδος πραγματοποιείται σε μία περίοδο κατά την οποία βαθαίνουν οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ Βορρά και Νότου αλλά και Ανατολής και Δύσης.

Οι πόλεμοι στη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη παραμένουν ανοικτοί, ενώ πολλές αναπτυσσόμενες οικονομίες αντιμετωπίζουν αυξανόμενο χρέος και κίνδυνο δημοσιονομικών κρίσεων.

Την ίδια στιγμή, η Κίνα διευρύνει συστηματικά το οικονομικό και στρατηγικό της αποτύπωμα στον αναπτυσσόμενο κόσμο μέσω χρηματοδοτήσεων, κατασκευής υποδομών και μιας σειράς διεθνών πρωτοβουλιών.

Σύμφωνα με την ανάλυση, η διαδικασία αυτή δημιουργεί σχέσεις εξάρτησης και επιτρέπει στο Πεκίνο να διαμορφώνει σταδιακά το στρατηγικό περιβάλλον προς όφελός του.

Ακριβώς σε αυτό το πεδίο επιχειρεί να παρουσιάσει μια διαφορετική πρόταση η Ινδία.

Η ινδική απάντηση στην κινεζική «διπλωματία του χρέους»

Δεν είναι τυχαίο ότι η Ινδία επέλεξε ως κεντρικό θέμα της φετινής προεδρίας των BRICS το «Building for Resilience, Innovation, Cooperation and Sustainability», δηλαδή την οικοδόμηση ανθεκτικότητας, καινοτομίας, συνεργασίας και βιωσιμότητας.

Το Νέο Δελχί επιχειρεί να μεταφέρει τη συζήτηση από τη γενική γεωπολιτική αντιπαράθεση σε συγκεκριμένους μηχανισμούς συνεργασίας και ανάπτυξης.

Ο Khurshid αντιπαραβάλλει αυτή την προσέγγιση με την κινεζική πολιτική χρηματοδότησης έργων και χρέους, η οποία έχει προκαλέσει ανησυχίες για τη δημιουργία μακροχρόνιων στρατηγικών εξαρτήσεων.

Η ινδική πρόταση στηρίζεται, σύμφωνα με τον ίδιο, στην προβολή ενός μοντέλου βιώσιμης, διαφανούς και υπεύθυνης ανάπτυξης χωρίς πολιτικά και στρατηγικά ανταλλάγματα.

«Χωρίς την Ινδία οι BRICS θα γίνονταν αντιδυτικός συνασπισμός»

Εδώ βρίσκεται ίσως η σημαντικότερη θέση της ανάλυσης του Middle East Forum.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες, σημειώνει ο Khurshid, αντιμετώπιζαν επί χρόνια τους BRICS κυρίως μέσα από το πρίσμα της Κίνας και της Ρωσίας.

Ωστόσο, η Ινδία λειτουργεί ως δύναμη εξισορρόπησης στο εσωτερικό του σχήματος.

Η εκτίμηση του αναλυτή είναι σαφής: χωρίς την παρουσία της Ινδίας, η Κίνα, η Ρωσία και το Ιράν θα μπορούσαν να μετατρέψουν τους BRICS σε έναν περισσότερο ξεκάθαρο αντιδυτικό συνασπισμό.

Το Νέο Δελχί δεν επιθυμεί μια τέτοια εξέλιξη.

Αντιθέτως, επιχειρεί να διατηρήσει τους BRICS ως πλατφόρμα διαλόγου και πρακτικής συνεργασίας, αποφεύγοντας να τους μετατρέψει σε γεωπολιτικό αντίπαλο του δυτικού κόσμου.

Η Ινδία δεν θέλει πόλεμο κατά του δολαρίου

Χαρακτηριστική είναι και η στάση του Νέου Δελχί απέναντι στην πολυσυζητημένη «αποδολαριοποίηση».

Η Ινδία δεν αντιμετωπίζει την αποδυνάμωση του δολαρίου ως στρατηγικό στόχο των BRICS.

Η αιτία, σύμφωνα με την ανάλυση, είναι βαθύτερη από τις σχέσεις της με την Ουάσινγκτον.

Μία οργανωμένη προσπάθεια περιορισμού της διεθνούς κυριαρχίας του δολαρίου, χωρίς την ύπαρξη μιας αξιόπιστης εναλλακτικής λύσης, θα μπορούσε τελικά να ενισχύσει δυσανάλογα την Κίνα.

Ειδικότερα, θα μπορούσε να επιταχύνει τη διεθνοποίηση του κινεζικού γουάν, δίνοντας στο Πεκίνο ακόμη μεγαλύτερη οικονομική επιρροή.

Για την Ινδία, η αντικατάσταση της αμερικανικής νομισματικής κυριαρχίας από μια κινεζική δεν αποτελεί ελκυστική προοπτική.

Οι BRICS δεν είναι τόσο ενωμένοι όσο φαίνονται

Η ανάλυση αποδομεί παράλληλα την εικόνα ενός συμπαγούς στρατοπέδου των BRICS.

Η εσωτερική ενότητα του σχήματος χαρακτηρίζεται ουσιαστικά ως ψευδαίσθηση.

Ινδία και Κίνα είναι στρατηγικοί ανταγωνιστές. Ιράν και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν διαφορετικά και σε ορισμένα πεδία ανταγωνιστικά περιφερειακά συμφέροντα. Τα κράτη-μέλη διαθέτουν διαφορετικά πολιτικά συστήματα, οικονομικές προτεραιότητες και διεθνείς συμμαχίες.

Οι αποκλίσεις τους γίνονται ακόμη μεγαλύτερες όταν καλούνται να τοποθετηθούν απέναντι σε μεγάλες διεθνείς κρίσεις.

Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και η επίτευξη ουσιαστικής κοινής διακήρυξης στη Σύνοδο του Νέου Δελχί μπορεί να αποδειχθεί δύσκολη.

Ο ρόλος της Ινδίας ως «γέφυρα»

Η στρατηγική που αποδίδει το Middle East Forum στην Ινδία είναι εκείνη της γέφυρας ανάμεσα σε δύο κόσμους.

Από τη μία πλευρά, το Νέο Δελχί θέλει να ηγηθεί της προσπάθειας για μεγαλύτερη εκπροσώπηση των αναπτυσσόμενων κρατών και να ενισχύσει τη θέση του ως μία από τις σημαντικότερες φωνές του Παγκόσμιου Νότου.

Από την άλλη, η Ινδία είναι η μεγαλύτερη δημοκρατία του κόσμου και ένας ολοένα σημαντικότερος στρατηγικός εταίρος των Ηνωμένων Πολιτειών και άλλων δυτικών κρατών.

Η οικονομική πραγματικότητα έχει επίσης βαρύνουσα σημασία.

Η συνέχιση της ινδικής ανάπτυξης εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από την πρόσβαση σε δυτικά κεφάλαια, τεχνολογία, αγορές και επενδύσεις. Συνεπώς, μια πλήρης γεωπολιτική ρήξη με τη Δύση θα ήταν αντίθετη προς τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα του Νέου Δελχί.

Το δίλημμα Μόντι: Δύση χωρίς εγκατάλειψη του Παγκόσμιου Νότου

Αυτό ακριβώς συνιστά και τη μεγάλη πρόκληση για την κυβέρνηση του Ναρέντρα Μόντι.

Η Ινδία δεν μπορεί να εγκαταλείψει τους BRICS, καθώς κάτι τέτοιο θα άφηνε τεράστιο πολιτικό και οικονομικό χώρο στην Κίνα να εμφανιστεί ως ο κυρίαρχος εκπρόσωπος του αναπτυσσόμενου κόσμου.

Δεν μπορεί όμως και να επιτρέψει στους BRICS να μετατραπούν σε όχημα της κινεζικής και ρωσικής αντιπαράθεσης με τη Δύση.

Για τον Khurshid, η απάντηση βρίσκεται στην προώθηση μιας πρακτικής ατζέντας που θα επικεντρώνεται στην ανάπτυξη, στη χρηματοδότηση, στο εμπόριο, στην τεχνολογία, στην ενέργεια και στην επισιτιστική ασφάλεια.

Με άλλα λόγια, η μάχη μέσα στους BRICS δεν αφορά μόνο το μέλλον του ίδιου του οργανισμού. Αφορά το ποιος θα καθορίσει την πολιτική ταυτότητα και τις προτεραιότητες του Παγκόσμιου Νότου τις επόμενες δεκαετίες.

Και σε αυτή την αναμέτρηση, σύμφωνα με την ανάλυση του Middle East Forum, ο σημαντικότερος ανταγωνισμός δεν είναι απαραιτήτως μεταξύ BRICS και Δύσης. Είναι ο ανταγωνισμός Ινδίας και Κίνας στο εσωτερικό του ίδιου του Παγκόσμιου Νότου.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο! Η Ελλάδα τί κάνει;

Υπάρχουν στιγμές κατά τις οποίες τα επιμέρους γεγονότα παύουν να είναι ασύνδετες ειδήσεις και σχηματίζουν μια μεγάλη, ανησυχητική εικόνα. Η...

Απόψεις2 ώρες πριν

AFD και η μεγάλη απάτη με την ταμπέλα “ακροδεξιά”

Η δημοκρατική συζήτηση απαιτεί στοιχεία και επιχειρήματα και όχι πολιτικές ετικέτες.

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

Να είμαστε έτοιμοι ακόμη και για πόλεμο

Ο αντιστράτηγος ε.α. Ιωάννης Μπαλτζώης παρεμβαίνει στην τηλεόραση της «Ναυτεμπορικής» και προειδοποιεί ότι μία ελληνοτουρκική σύγκρουση μπορεί να προκληθεί ακόμη...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

Στη Σαλαμίνα παρουσιάζεται την Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου 2026 το βιβλίο του Χρήστου Μυλωνά «Αλκυονίδες και άλλες μέρες της Κούλουρης»

Για το μυθιστόρημα θα μιλήσουν, κατά σειρά, ο εκδότης και συγγραφέας Σάββας Καλεντερίδης και ο Ευάγγελος Καραμανές, διευθυντής Ερευνών και...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

Yedioth Ahronoth: Ελλάδα και Κύπρος έγιναν «τείχος» του Ισραήλ απέναντι στην Τουρκία – Πως κατέρρευσε η συμμαχία Άγκυρας-Τελ Αβίβ

Από τη στρατηγική συμμαχία της δεκαετίας του 1990 στην επικίνδυνη αντιπαράθεση στη Συρία – Η ισραηλινή εφημερίδα προειδοποιεί για τον...

Δημοφιλή